Atharvaveda · Sūkta 9.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.2.1
सपत्नहनमृषभं घृतेन कामं शिक्षामि हविषाज्येन ।
नीचैः सपत्नान् मम पादय त्वमभिष्टुतो महता वीर्येण ॥ ९.२.१ ॥
Ich ehre Kāma, den Bezwinger der Rivalen und stierhaften, mit Ghee, Opfergabe und geklärter Butter. Du Gepriesener, mit deiner großen Kraft wirf meine Rivalen nieder und setze sie unter meine Füße.
9.2.2
यन् मे मनसो न प्रियं चक्षुषो यन् मे बभस्ति नाभिनन्दति ।
तद्दुष्वप्न्यं प्रति मुञ्चामि सपत्ने कामं स्तुत्वोदहं भिदेयम् ॥ ९.२.२ ॥
Was meinem Geist nicht lieb ist, meinem Auge nicht gefällt, mich nagt und woran ich mich nicht erfreue, diesen bösen Traum sende ich zurück auf den Rivalen. Nachdem ich Kāma gepriesen habe, möge ich mich erheben und ihn durchbrechen.
9.2.3
दुष्वप्न्यं काम दुरितं च कमाप्रजस्तामस्वगतामवर्तिम् ।
उग्र ईशानः प्रति मुञ्च तस्मिन् यो अस्मभ्यमंहूरणा चिकित्सात् ॥ ९.२.३ ॥
O Kāma, sende den bösen Traum und die Sünde, das kinderlose, in Finsternis gefallene, dunkle, endlose Unglück auf ihn zurück; du, wild und herrschend. Der, der uns schadet, möge geheilt werden.
9.2.4
नुदस्व काम प्र णुदस्व कामावर्तिं यन्तु मम ये सपत्नाः ।
तेषां नुत्तानामधमा तमांस्यग्ने वास्तूनि निर्दह त्वम् ॥ ९.२.४ ॥
O Kāma, treibe fort; stoße den, der durch das Verlangen zurückgekehrt ist, hinaus. Mögen meine Rivalen gehen. Mögen die Finsternis der Vertriebenen tief hinabfallen. O Agni, verbrenne ihre Wohnstätten ganz.
9.2.5
सा ते काम दुहिता धेनुरुच्यते यामाहुर्वाचं कवयो विराजम् ।
तया सपत्नान् परि वृङ्ग्धि ये मम पर्येनान् प्राणः पशवो जीवनं वृणक्तु ॥ ९.२.५ ॥
O Kāma, sie ist deine Tochter, die milchspendende Kuh genannt, die die Weisen die strahlende Rede nennen; mit ihr umschließe meine Rivalen. Mögen Atem, Vieh und Leben die umfassen, die mich umgeben.
9.2.6
कामस्येन्द्रस्य वरुणस्य राज्ञो विष्णोर्बलेन सवितुः सवेन ।
अग्नेर्होत्रेण प्र णुदे सपत्नां छम्बीव नावमुदकेषु धीरः ॥ ९.२.६ ॥
Durch die Kraft von Kāma, Indra, Varuṇa, dem König und Viṣṇu, durch den Antrieb Savitṛs und durch Agnis Opfergabe treibe ich die Rivalen fort, wie der besonnene Mann ein Boot über das Wasser stößt.
9.2.7
अध्यक्षो वाजी मम काम उग्रः कृणोतु मह्यमसपत्नमेव ।
विश्वे देवा मम नाथं भवन्तु सर्वे देवा हवमा यन्तु म इमम् ॥ ९.२.७ ॥
Möge der Aufseher, der kraftvolle und ungestüme Verlangen, mich gewiss ohne Rivalen machen. Die Viśvedevas mögen meine Beschützer sein; alle Götter mögen auf meinen Ruf kommen.
9.2.8
इदमाज्यं घृतवज्जुषाणाः कामज्येष्ठा इह मादयध्वम् ।
कृण्वन्तो मह्यमसपत्नमेव ॥ ९.२.८ ॥
Dieses ghee-reiche Schmalz genießend, Verlangen als Ältesten, freut euch hier und macht mich gewiss ohne Rivalen.
9.2.9
इन्द्राग्नी काम सरथं हि भूत्वा नीचैः सपत्नान् मम पादयाथः ।
तेषां पन्नानामधमा तमांस्यग्ने वास्तून्यनुनिर्दह त्वम् ॥ ९.२.९ ॥
Indra und Agni, o Verlangen, zusammen auf einem Wagen, werft meine Rivalen nieder. Die tiefsten Finsternisse derer, die unter ihnen gefallen sind, o Agni, verbrenne ihre Wohnstätten.
9.2.10
जहि त्वं काम मम ये सपत्ना अन्धा तमांस्यव पादयैनान् ।
निरिन्द्रिया अरसाः सन्तु सर्वे मा ते जीविषुः कतमच्चनाहः ॥ ९.२.१० ॥
O Verlangen, schlage meine Rivalen und stürze sie in blinde Finsternis. Mögen sie alle ohne Sinne und ohne Saft sein; mögen sie an keinem Tag leben.
9.2.11
अवधीत्कामो मम ये सपत्ना उरुं लोकमकरन् मह्यमेधतुम् ।
मह्यं नमन्तां प्रदिशश्चतस्रो मह्यं षडुर्वीर्घृतमा वहन्तु ॥ ९.२.११ ॥
Kāma hat meine Rivalen erschlagen, die mir eine weite Welt und Raum zum Wachsen schufen. Für mich mögen sich die vier Richtungen neigen; für mich mögen die sechs weiten Gebiete Ghee bringen.
9.2.12
तेऽधराञ्चः प्र प्लवन्तां छिन्ना नौरिव बन्धनात् ।
न सायकप्रणुत्तानां पुनरस्ति निवर्तनम् ॥ ९.२.१२ ॥
Mögen sie kopfüber davontreiben, wie ein vom Tau losgerissenes Boot. Für die durch Pfeile Vertriebenen gibt es keine Rückkehr mehr.
9.2.13
अग्निर्यव इन्द्रो यवः सोमो यवः ।
यवयावानो देवा यवयन्त्वेनम् ॥ ९.२.१३ ॥
Agni ist Gerste, Indra ist Gerste, Soma ist Gerste. Mögen die Götter, die mit Gerste vertreiben, diesen vertreiben.
9.2.14
असर्ववीरश्चरतु प्रणुत्तो द्वेष्यो मित्रानां परिवर्ग्यः स्वानाम् ।
उत पृथिव्यामव स्यन्ति विद्युत उग्रो वो देवः प्र मृणत्सपत्नान् ॥ ९.२.१४ ॥
Ohne Helden, vertrieben, von Freunden und Verwandten verhasst, möge er umherirren. Auf der Erde werfen ihn die Blitze nieder; euer grimmiger Gott erschlage die Rivalen.
9.2.15
च्युता चेयं बृहत्यच्युता च विद्युद्बिभर्ति स्तनयित्नूंश्च सर्वान् ।
उद्यन्न् आदित्यो द्रविणेन तेजसा नीचैः सपत्नान् नुदतां मे सहस्वान् ॥ ९.२.१५ ॥
Diese Große ist gefallen, doch der Blitz fällt nicht; er trägt alle Donnerschläge. Möge die aufgehende Sonne Āditya, mächtig, mit Reichtum und Glanz, meine Rivalen niederwerfen.
9.2.16
यत्ते काम शर्म त्रिवरूथमुद्भु ब्रह्म वर्म विततमनतिव्याध्यं कृतम् ।
तेन सपत्नान् परि वृङ्ग्धि ये मम पर्येनान् प्राणः पशवो जीवनं वृणक्तु ॥ ९.२.१६ ॥
O Kāma, mit jenem dreifach gesicherten Schutz, dem aufgestiegenen, ausgebreiteten, undurchdringlichen Brahman-Panzer, umschließe ganz jene meine Widersacher. Atem, Vieh und Leben sollen ihnen abgeschnitten werden.
9.2.17
येन देवा असुरान् प्राणुदन्त येनेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो निनाय ।
तेन त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम् ॥ ९.२.१७ ॥
Mit dem, womit die Götter die Asuras zurücktrieben und Indra die Dasyus in das niederste Dunkel stieß, eben damit, o Kāma, treibe meine Widersacher weit weg aus dieser Welt.
9.2.18
यथा देवा असुरान् प्राणुदन्त यथेन्द्रो दस्यून् अधमं तमो बबाधे ।
तथा त्वं काम मम ये सपत्नास्तान् अस्माल्लोकात्प्र णुदस्व दूरम् ॥ ९.२.१८ ॥
Wie die Götter die Asuras zurücktrieben und Indra die Dasyus in das niederste Dunkel drückte, so, o Kāma, treibe meine Widersacher weit weg aus dieser Welt.
9.2.19
कामो जज्ञे प्रथमो नैनं देवा आपुः पितरो न मर्त्याः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृनोमि ॥ ९.२.१९ ॥
Kāma wurde zuerst geboren; ihn erreichten weder die Götter noch die Väter noch die Sterblichen. Darum bist du immer der Ältere und Größere; dir, o Kāma, erweise ich wahrlich Verehrung.
9.2.20
यावती द्यावापृथिवी वरिम्णा यावदापः सिष्यदुर्यावदग्निः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२० ॥
So weit wie Himmel und Erde an Breite reichen, so weit die Wasser fließen, so weit Agni reicht, so weit bist du. Darum bist du immer der Höhere und Größere; o Kāma, dir bringe ich Verehrung dar!
9.2.21
यावतीर्दिशः प्रदिशो विषूचीर्यावतीराशा अभिचक्षणा दिवः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२१ ॥
So viele Richtungen, Zwischenrichtungen und sich ausbreitende Gegenden es gibt, so viele sichtbare Himmelsgegenden – so viel bist du. Darum bist du immer der Höhere und Größere; o Kāma, dir bringe ich Verehrung dar!
9.2.22
यावतीर्भृङ्गा जत्वः कुरूरवो यावतीर्वघा वृक्षसर्प्यो बभूवुः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२२ ॥
So viele Bienen, Würmer und rauhstimmige Geschöpfe es gibt, so viele Vögel und baumkriechende Wesen entstanden sind – so viel bist du. Darum bist du immer der Höhere und Größere; o Kāma, dir bringe ich Verehrung dar!
9.2.23
ज्यायान् निमिषतोऽसि तिष्ठतो ज्यायान्त्समुद्रादसि काम मन्यो ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२३ ॥
Du bist größer als das, was blinzelt, du bist größer als das, was steht; o Kāma, o Leidenschaft, du bist größer selbst als das Meer. Darum bist du immer der Höhere und Größere; o Kāma, dir bringe ich Verehrung dar!
9.2.24
न वै वातश्चन काममाप्नोति नाग्निः सूर्यो नोत चन्द्रमाः ।
ततस्त्वमसि ज्यायान् विश्वहा महांस्तस्मै ते काम नम इत्कृणोमि ॥ ९.२.२४ ॥
Nicht einmal der Wind erreicht das Begehren, nicht das Feuer, nicht die Sonne, auch nicht der Mond. Darum bist du immer der Höhere und Größere; o Kāma, dir bringe ich Verehrung dar!
9.2.25
यास्ते शिवास्तन्वः काम भद्रा याभिः सत्यं भवति यद्वृणिषे ।
ताभिष्ट्वमस्मामभिसंविशस्वान्यत्र पापीरप वेशया धियः ॥ ९.२.२५ ॥
O Kāma, mit jenen deinen heilsamen, gütigen Gestalten, durch die wahr wird, was du erwählst, tritt in uns ein; treibe die bösen Gedanken anderswohin fort.