ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.6

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

9.6.1

यो विद्याद्ब्रह्म प्रत्यक्षं परूंषि यस्य संभारा ऋचो यस्यानूक्यम् ॥ ९.६.१ ॥

ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଜାଣେ, ଯାହାର ଅଙ୍ଗ (ପର୍ବ) କଣ, ଯାହାର ସାମଗ୍ରୀ ଋଚା, ଯାହାର ଆନୂକ୍ୟ (ସହଗାନ) କଣ ତାହା ଜାଣେ।

9.6.2

सामानि यस्य लोमानि यजुर्हृदयमुच्यते परिस्तरणमिद्धविः ॥ ९.६.२ ॥

ଯାହାର ରୋମ ସାମ, ଯାହାର ହୃଦୟ ଯଜୁଃ କୁହାଯାଏ, ପରିସ୍ତରଣ (କୁଶ ପାଚେରି) ଓ ଇଦ୍ଧ (ସମିଧ) ହବିଃ।

9.6.3

यद्वा अतिथिपतिरतिथीन् प्रतिपश्यति देवयजनं प्रेक्षते ॥ ९.६.३ ॥

ଅତିଥିପତି (ଅତିଥିମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ) ଯେତେବେଳେ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଦେବଯଜନ (ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ) ନିରୀକ୍ଷଣ କରନ୍ତି।

9.6.4

यदभिवदति दीक्षामुपैति यदुदकं याचत्यपः प्र णयति ॥ ९.६.४ ॥

ସେ କହିଲେ, ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଜଳ ଯାଚିଲେ, ଜଳକୁ ଆଗକୁ ଆଣନ୍ତି।

9.6.5

या एव यज्ञ आपः प्रणीयन्ते ता एव ताः ॥ ९.६.५ ॥

ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଜଳ ଆଗକୁ ଆଣାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସେହି ଜଳ।

9.6.6

यत्तर्पणमाहरन्ति य एवाग्नीषोमीयः पशुर्बध्यते स एव सः ॥ ९.६.६ ॥

ତର୍ପଣ ଆଣନ୍ତି ଯେତେବେଳେ, ଏବଂ ଯେଉଁ ଆଗ୍ନୀଷୋମୀୟ ପଶୁ ବନ୍ଧାଯାଏ, ସେ ସେହି ଅଟେ।

9.6.7

यदावसथान् कल्पयन्ति सदोहविर्धानान्येव तत्कल्पयन्ति ॥ ९.६.७ ॥

ସେମାନେ ଆବସଥ (ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳ) ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରକୃତରେ ସଦସ ଓ ହବିର୍ଧାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି।

9.6.8

यदुपस्तृणन्ति बर्हिरेव तत् ॥ ९.६.८ ॥

ସେମାନେ ତଳେ କୁଶ ବିଛାଇଲେ, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବର୍ହିସ (ପବିତ୍ର କୁଶ)।

9.6.9

यदुपरिशयनमाहरन्ति स्वर्गमेव तेन लोकमव रुन्द्धे ॥ ९.६.९ ॥

ସେମାନେ ଉପରର ଆସ୍ତରଣ ଆଣନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ସ୍ୱର୍ଗ; ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ସେ ସେହି ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

9.6.10

यत्कशिपूपबर्हणमाहरन्ति परिधय एव ते ॥ ९.६.१० ॥

ସେମାନେ ବାଳିସ (କଶିପୂପବର୍ହଣ) ଆଣନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରକୃତରେ ପରିଧି (ବେଢ଼ା କାଠି)।

9.6.11

यदाञ्जनाभ्यञ्जनमाहरन्त्याज्यमेव तत् ॥ ९.६.११ ॥

ସେମାନେ ଅଞ୍ଜନ ଓ ଅଭ୍ୟଞ୍ଜନ ଆଣନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ଆଜ୍ୟ (ଘିଅ)।

9.6.12

यत्पुरा परिवेषात्स्वादमाहरन्ति पुरोडाशावेव तौ ॥ ९.६.१२ ॥

ସେମାନେ ପରିବେଷ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଆଣନ୍ତି, ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ଦୁଇଟି ପୁରୋଡାଶ।

9.6.13

यदशनकृतं ह्वयन्ति हविष्कृतमेव तद्ध्वयन्ति ॥ ९.६.१३ ॥

ଯାହା ଆହାର ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତାହାକୁ ସେମାନେ ଡାକନ୍ତି; ହବିଷ୍ୟ ରୂପେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଯାହା, ତାହାକୁ ହିଁ ସେମାନେ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ଡାକନ୍ତି।

9.6.14

ये व्रीहयो यवा निरुप्यन्तेऽंशव एव ते ॥ ९.६.१४ ॥

ଯେଉଁ ବ୍ରୀହି ଓ ଯବ ବୁଣାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଅଂଶ।

9.6.15

यान्युलूखलमुसलानि ग्रावाण एव ते ॥ ९.६.१५ ॥

ଯାହା ଉଲୂଖଳ ଓ ମୁଷଳ, ସେଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ଗ୍ରାବା (ପଥର)।

9.6.16

शूर्पं पवित्रं तुषा ऋजीषाभिषवणीरापः ॥ ९.६.१६ ॥

ଶୂର୍ପ ପବିତ୍ର; ଭୂଷି ଋଜୀଷ; ଅଭିଷବଣର ଜଳ ଆପଃ।

9.6.17

स्रुग्दर्विर्नेक्षणमायवनं द्रोणकलशाः कुम्भ्यो वायव्यानि पात्राणीयमेव कृष्णाजिनम् ॥ ९.६.१७ ॥

ସ୍ରୁକ୍, ଦର୍ବି, ନେକ୍ଷଣ, ଆୟବନ, ଦ୍ରୋଣ ଓ କଳସ, କୁମ୍ଭୀ, ବାୟବ୍ୟ ପାତ୍ର — ଏହା ହିଁ କୃଷ୍ଣାଜିନ।

9.6.18

यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति ॥ ९.६.१८ ॥

ଏହା ଯଜମାନଙ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହିଁ; ଅତିଥିପତି ଆହାର୍ଯ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦେଖି 'ଏହା ଆହୁରି, ଏଠି ଏହା!' କହିବା ସମୟରେ ଏହା ହିଁ କରେ।

9.6.19

यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते ॥ ९.६.१९ ॥

'ଆହୁରି ଆଣ' ବୋଲି ସେ କହିବାବେଳେ, ସେଥିରେ ସେ ପ୍ରାଣକୁ ହିଁ ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧ କରେ।

9.6.20

उप हरति हवींष्या सादयति ॥ ९.६.२० ॥

ସେ ହବି ଦ୍ରବ୍ୟ ନିକଟକୁ ଆଣି ରଖେ।

9.6.21

तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति ॥ ९.६.२१ ॥

ସେହି ନିକଟସ୍ଥ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡ଼ିକରୁ ଅତିଥି ନିଜ ଆତ୍ମାରେ ଆହୁତି ଦିଏ।

9.6.22

स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण ॥ ९.६.२२ ॥

ସ୍ରୁବ ସହିତ, ହାତରେ, ପ୍ରାଣରେ, ଯୂପରେ, ସ୍ରୁକ୍କାର ଓ ବଷଟ୍କାର ସହିତ।

9.6.23

एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः ॥ ९.६.२३ ॥

ଏମାନେ ହିଁ ପ୍ରିୟ ଓ ଅପ୍ରିୟ ଋତ୍ବିଜ୍; ଅତିଥି ହୋଇଥିବାରୁ ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ନେଇଯା�।

9.6.24

स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य ॥ ९.६.२४ ॥

ଯେ ଏହା ଜାଣେ, ସେ ଦ୍ୱେଷରେ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଦ୍ୱେଷକାରୀର ଅନ୍ନ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ପ୍ରଶ୍ନିତ କିମ୍ବା ପ୍ରଶ୍ନକାରୀର ଅନ୍ନ ମଧ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

9.6.25

सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥ ९.६.२५ ॥

ଯାହାର ଅନ୍ନ ସେମାନେ ଖାଆନ୍ତି, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପାପ-ଭକ୍ଷଣ କରିଥାଏ।

9.6.26

सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति ॥ ९.६.२६ ॥

ଯାହାର ଅନ୍ନ ସେମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ତାହାର ପାପ ଭକ୍ଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ।

9.6.27

सर्वदा वा एष युक्तग्रावार्द्रपवित्रो वितताध्वर आहृतयज्ञक्रतुर्य उपहरति ॥ ९.६.२७ ॥

ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ସର୍ବଦା ପେଷଣ-ପଥର ଯୋଗାଇ, ଓଦା ପବିତ୍ରସହ, ବିସ୍ତୃତ ଅଧ୍ୱର କରି, ଯଜ୍ଞ-ସଂକଳ୍ପ ଆଣିଥାଏ।

9.6.28

प्राजापत्यो वा एतस्य यज्ञो विततो य उपहरति ॥ ९.६.२८ ॥

ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହାର ଯଜ୍ଞ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ଓ ବିସ୍ତୃତ ହୁଏ।

9.6.29

प्रजापतेर्वा एष विक्रमान् अनुविक्रमते य उपहरति ॥ ९.६.२९ ॥

ଯିଏ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପାଦଚିହ୍ନ ଅନୁସରଣ କରେ।

9.6.30

योऽतिथीनां स आहवनीयो यो वेश्मनि स गार्हपत्यो यस्मिन् पचन्ति स दक्षिणाग्निः ॥ ९.६.३० ॥

ଅତିଥିମାନଙ୍କର ଯାହା, ତାହା ଆହବନୀୟ; ଗୃହରେ ଯାହା, ତାହା ଗାର୍ହପତ୍ୟ; ଯେଉଁଥିରେ ରାନ୍ଧନ୍ତି, ତାହା ଦକ୍ଷିଣାଗ୍ନି।

9.6.31

इष्टं च वा एष पूर्तं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३१ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର ଯଜ୍ଞ ଓ ପୁଣ୍ୟକର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରେ।

9.6.32

पयश्च वा एष रसं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३२ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର ଦୁଗ୍ଧ ଓ ରସ ଭୋଗ କରେ।

9.6.33

ऊर्जां च वा एष स्फातिं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३३ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର ବଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଭୋଗ କରେ।

9.6.34

प्रजां वा एष पशूंश्च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३४ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁ ଭୋଗ କରେ।

9.6.35

कीर्तिं वा एष यशश्च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३५ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଯଶ ଭୋଗ କରେ।

9.6.36

श्रियं वा एष संविदं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३६ ॥

ଯେ ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଗୃହର ଶ୍ରୀ ଓ ମେଳ ଭୋଗ କରେ।

9.6.37

एष वा अतिथिर्यच्छ्रोत्रियस्तस्मात्पूर्वो नाश्नीयात् ॥ ९.६.३७ ॥

ବେଦଜ୍ଞ ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ଅତିଥି; ତେଣୁ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ କେହି ଭୋଜନ କରିବେ ନାହିଁ।

9.6.38

अशितावत्यतिथावश्नीयाद्यज्ञस्य सात्मत्वाय यज्ञस्याविछेदाय तद्व्रतम् ॥ ९.६.३८ ॥

ଅତିଥି ଭୋଜନ କଲା ପରେ ହିଁ ଭୋଜନ କରିବ; ଯଜ୍ଞର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଓ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନତା ପାଇଁ ଏହି ବ୍ରତ।

9.6.39

एतद्वा उ स्वादीयो यदधिगवं क्षीरं वा मांसं वा तदेव नाश्नीयात् ॥ ९.६.३९ ॥

ଅଧିଗବର କ୍ଷୀର ବା ମାଂସ ସର୍ବାଧିକ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ; ତଥାପି ସେଗୁଡ଼ିକୁ (ଅତିଥିଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ) ଖାଇବ ନାହିଁ।

9.6.40

स य एवं विद्वान् क्षीरमुपसिच्योपहरति ।
यावदग्निष्टोमेनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४० ॥

ଏପରି ଜାଣି ଯିଏ କ୍ଷୀର ଢାଳି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞ କରି ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ଯେତିକି ପାଏ ସେତିକି ଏଥିରେ ପାଏ।

9.6.41

स य एवं विद्वान्त्सर्पिरुपसिच्योपहरति ।
यावदतिरात्रेणेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४१ ॥

ଏପରି ଜାଣି ଯିଏ ଘିଅ ଢାଳି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଅତିରାତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରି ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ଯେତିକି ପାଏ ସେତିକି ଏଥିରେ ପାଏ।

9.6.42

स य एवं विद्वान् मधूपसिच्योपहरति ।
यावद्सत्त्रसद्येनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४२ ॥

ଏପରି ଜାଣି ଯିଏ ମହୁ ଢାଳି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ସତ୍ରସଦ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରି ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ଯେତିକି ପାଏ ସେତିକି ଏଥିରେ ପାଏ।

9.6.43

स य एवं विद्वान् मांसमुपसिच्योपहरति ।
यावद्द्वादशाहेनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४३ ॥

ଯିଏ ଏପରି ଜାଣି ମାଂସ ସିଞ୍ଚନ କରି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ବାର ଦିନର ଯଜ୍ଞରେ ସମୃଦ୍ଧ ଆହୁତି ଦେଇ ଯେତିକି ପାଏ, ସେତିକି ଏଥିରେ ପାଏ।

9.6.44

स य एवं विद्वान् उदकमुपसिच्योपहरति ।
प्रजानां प्रजननाय गच्छति प्रतिष्ठां प्रियः प्रजानां भवति य एवं विद्वान् उपसिच्योपहरति ॥ ९.६.४४ ॥

ଯିଏ ଏପରି ଜାଣି ଜଳ ସିଞ୍ଚନ କରି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ସନ୍ତାନୋତ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ଯାଏ; ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଏ ଏବଂ ପ୍ରଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏପରି ଜାଣି ସିଞ୍ଚନ କରି ଅର୍ପଣ କରୁଥିବା ସେପରି ହୁଏ।

9.6.45

तस्मा उषा हिङ्कृणोति सविता प्र स्तौति ।
बृहस्पतिरूर्जयोद्गायति त्वष्टा पुष्ट्या प्रति हरति विश्वे देवा निधनम् ॥ ९.६.४५ ॥

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଷା ହିଙ୍କାର କରନ୍ତି, ସବିତା ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ବୃହସ୍ପତି ଊର୍ଜାରେ ଉଦ୍ଗାନ କରନ୍ତି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ପୁଷ୍ଟି ସହିତ ଫେରାଇ ଦିଅନ୍ତି; ବିଶ୍ୱେ ଦେବତାମାନେ ନିଧନ କରନ୍ତି।

9.6.46

निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४६ ॥

ନିଧନ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ; ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ।

9.6.47

तस्मा उद्यन्त्सूर्यो हिङ्कृणोति संगवः प्र स्तौति ।
मध्यन्दिन उद्गायत्यपराह्णः प्रति हरत्यस्तंयन् निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४७ ॥

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ହିଙ୍କାର କରନ୍ତି, ସଙ୍ଗବ ସ୍ତୁତି କରେ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଉଦ୍ଗାନ କରେ, ଅପରାହ୍ନ ଫେରାଇ ଦିଏ; ଅସ୍ତ ହେଉ ହେଉ ନିଧନ କରେ। ନିଧନ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ; ଯିଏ ଏପରି ଜାଣେ।

9.6.48

तस्मा अभ्रो भवन् हिङ्कृणोति स्तनयन् प्र स्तौति ।
विद्योतमानः प्रति हरति वर्षन्न् उद्गायत्युद्गृह्णन् निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४८ ॥

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମେଘ ହୋଇ ସେ ହିଙ୍କାର କରେ, ଗର୍ଜନ କରି ସ୍ତୁତି କରେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଫେରାଏ, ବର୍ଷଣ କରି ଗାନ କରେ, ନିଧନ ଗ୍ରହଣ କରି। ନିଧନ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ; ଯେ ଏପରି ଜାଣେ ତାର।

9.6.49

अतिथीन् प्रति पश्यति हिङ्कृणोत्यभि वदति प्र स्तौत्युदकं याचत्युद्गायति ।
उप हरति प्रति हरत्युच्छिष्टं निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४९ ॥

ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଦେଖେ, ହିଙ୍କାର କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରେ, ସ୍ତୁତି କରେ, ଜଳ ଯାଞ୍ଚେ, ଗାନ କରେ। ନିକଟକୁ ଆଣେ, ଫେରାଏ — ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟକୁ, ନିଧନକୁ। ନିଧନ ସମୃଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହୁଏ; ଯେ ଏପରି ଜାଣେ ତାର।