Atharvaveda · Sūkta 9.6
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.6.1
यो विद्याद्ब्रह्म प्रत्यक्षं परूंषि यस्य संभारा ऋचो यस्यानूक्यम् ॥ ९.६.१ ॥
Wer das Brahman unmittelbar erkennt: was seine Glieder sind, wessen Material die ṛc sind und wessen Ānūkya (Begleitgesang) es ist.
9.6.2
सामानि यस्य लोमानि यजुर्हृदयमुच्यते परिस्तरणमिद्धविः ॥ ९.६.२ ॥
Dessen Haare die Sāman sind, dessen Herz Yajus genannt wird; das Ausbreiten des Grases und das Anzündholz sind die Opfergabe.
9.6.3
यद्वा अतिथिपतिरतिथीन् प्रतिपश्यति देवयजनं प्रेक्षते ॥ ९.६.३ ॥
Wenn der Herr der Gäste (atithipati) seine Gäste anschaut und den Opferplatz der Götter (devayajana) betrachtet.
9.6.4
यदभिवदति दीक्षामुपैति यदुदकं याचत्यपः प्र णयति ॥ ९.६.४ ॥
Wenn er anredet, in die Weihe (dīkṣā) eintritt, Wasser erbittet, führt er die Wasser vor.
9.6.5
या एव यज्ञ आपः प्रणीयन्ते ता एव ताः ॥ ९.६.५ ॥
Die Wasser, die im Opfer nach vorn geführt werden, sind genau jene.
9.6.6
यत्तर्पणमाहरन्ति य एवाग्नीषोमीयः पशुर्बध्यते स एव सः ॥ ९.६.६ ॥
Wenn man das Tarpaṇa herbeibringt und das agnīṣomīya-Tier gebunden wird, ist jenes genau dasselbe.
9.6.7
यदावसथान् कल्पयन्ति सदोहविर्धानान्येव तत्कल्पयन्ति ॥ ९.६.७ ॥
Wenn sie die Wohnstätten (āvasatha) bereiten, bereiten sie in Wahrheit den sadas und die havirdhāna.
9.6.8
यदुपस्तृणन्ति बर्हिरेव तत् ॥ ९.६.८ ॥
Wenn sie das Gras darunter ausbreiten, ist das in Wahrheit das heilige Gras barhis.
9.6.9
यदुपरिशयनमाहरन्ति स्वर्गमेव तेन लोकमव रुन्द्धे ॥ ९.६.९ ॥
Wenn sie die obere Decke bringen, ist das in Wahrheit der Himmel; dadurch erlangt er jene Welt.
9.6.10
यत्कशिपूपबर्हणमाहरन्ति परिधय एव ते ॥ ९.६.१० ॥
Wenn sie das Kopfkissen (kaśipūpabarhaṇa) bringen, sind das in Wahrheit die umgebenden Stäbe (paridhi).
9.6.11
यदाञ्जनाभ्यञ्जनमाहरन्त्याज्यमेव तत् ॥ ९.६.११ ॥
Wenn sie Augensalbe und Salböl bringen, ist das in Wahrheit das geklärte Butterfett (ājya).
9.6.12
यत्पुरा परिवेषात्स्वादमाहरन्ति पुरोडाशावेव तौ ॥ ९.६.१२ ॥
Wenn sie vor dem parivesa eine süße Speise bringen, sind jene beiden in Wahrheit die Opferkuchen (puroḍāśa).
9.6.13
यदशनकृतं ह्वयन्ति हविष्कृतमेव तद्ध्वयन्ति ॥ ९.६.१३ ॥
Was als Speise bereitet ist, rufen sie; eben das, was als Opfergabe bereitet ist, rufen sie auch damit.
9.6.14
ये व्रीहयो यवा निरुप्यन्तेऽंशव एव ते ॥ ९.६.१४ ॥
Die Reiskörner und Gerste, die gesät werden, eben die sind die Anteile.
9.6.15
यान्युलूखलमुसलानि ग्रावाण एव ते ॥ ९.६.१५ ॥
Mörser und Stößel, eben die sind die Preßsteine.
9.6.16
शूर्पं पवित्रं तुषा ऋजीषाभिषवणीरापः ॥ ९.६.१६ ॥
Die Worfschaufel ist das Seihgerät, die Spreu das Filtertuch, und die Preßwasser sind die Wasser.
9.6.17
स्रुग्दर्विर्नेक्षणमायवनं द्रोणकलशाः कुम्भ्यो वायव्यानि पात्राणीयमेव कृष्णाजिनम् ॥ ९.६.१७ ॥
Der Opferlöffel sruk, die Schöpfkelle darvi, der Rührstab, das Mischgefäß, die Holzwannen und Krüge, die Töpfe und die Gefäße des Vāyu — dies eben ist das schwarze Antilopenfell.
9.6.18
यजमानब्राह्मणं वा एतदतिथिपतिः कुरुते यदाहार्याणि प्रेक्षत इदं भूया३ इदा३ इति ॥ ९.६.१८ ॥
Dies ist wahrlich der Brahmane des Opferherrn: Der Herr des Gastes tut dies, wenn er auf die herbeizuschaffenden Gaben blickt und spricht: „Mehr davon — nun hier!“
9.6.19
यदाह भूय उद्धरेति प्राणमेव तेन वर्षीयांसं कुरुते ॥ ९.६.१९ ॥
Wenn er sagt »bringt noch mehr«, macht er dadurch den Prāṇa selbst reicher.
9.6.20
उप हरति हवींष्या सादयति ॥ ९.६.२० ॥
Er bringt die Opfergaben herbei und stellt sie hin.
9.6.21
तेषामासन्नानामतिथिरात्मन् जुहोति ॥ ९.६.२१ ॥
Von jenen nahen Gaben opfert der Gast in sich selbst.
9.6.22
स्रुचा हस्तेन प्राणे यूपे स्रुक्कारेण वषट्कारेण ॥ ९.६.२२ ॥
Mit der Sruva, mit der Hand, im Prāṇa, am Opferpfosten, mit dem Ruf sruk und dem Ruf vaṣaṭ.
9.6.23
एते वै प्रियाश्चाप्रियाश्च र्त्विजः स्वर्गं लोकं गमयन्ति यदतिथयः ॥ ९.६.२३ ॥
Diese lieben und unlieben Ritvij führen in die Himmelswelt, weil sie Gäste sind.
9.6.24
स य एवं विद्वान् न द्विषन्न् अश्नीयान् न द्विषतोऽन्नमश्नीयान् न मीमांसितस्य न मीमांसमानस्य ॥ ९.६.२४ ॥
Wer so weiß, soll nicht aus Hass essen, nicht die Speise eines Hassenden essen, nicht die eines Befragten noch die eines Fragenden.
9.6.25
सर्वो वा एष जग्धपाप्मा यस्यान्नमश्नन्ति ॥ ९.६.२५ ॥
Wessen Speise sie essen, der ist ganz von seiner Sünde befreit (jagdha-pāpmā).
9.6.26
सर्वो वा एसोऽजग्धपाप्मा यस्यान्नं नाश्नन्ति ॥ ९.६.२६ ॥
Wessen Speise sie nicht essen, dessen Sünde ist nicht aufgezehrt (ajagdha-pāpmā).
9.6.27
सर्वदा वा एष युक्तग्रावार्द्रपवित्रो वितताध्वर आहृतयज्ञक्रतुर्य उपहरति ॥ ९.६.२७ ॥
Wer opfert, hat stets die Preßsteine angeschirrt, den feuchten Seiher, das ausgedehnte Opfer (vitata-adhvara) und den Opferwillen herbeigebracht.
9.6.28
प्राजापत्यो वा एतस्य यज्ञो विततो य उपहरति ॥ ९.६.२८ ॥
Für den, der opfert, gehört das Opfer Prajāpati und ist ausgedehnt (vitata).
9.6.29
प्रजापतेर्वा एष विक्रमान् अनुविक्रमते य उपहरति ॥ ९.६.२९ ॥
Wer opfert, folgt den Schritten (vikrama) Prajāpatis nach.
9.6.30
योऽतिथीनां स आहवनीयो यो वेश्मनि स गार्हपत्यो यस्मिन् पचन्ति स दक्षिणाग्निः ॥ ९.६.३० ॥
Was den Gästen gehört, ist das Āhavanīya; was im Haus ist, das Gārhapatya; das, worin man kocht, das Dakṣiṇāgni.
9.6.31
इष्टं च वा एष पूर्तं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३१ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt das Opfer und das Verdienst des Hauses.
9.6.32
पयश्च वा एष रसं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३२ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt die Milch und den Saft des Hauses.
9.6.33
ऊर्जां च वा एष स्फातिं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३३ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt die Kraft und das Gedeihen des Hauses.
9.6.34
प्रजां वा एष पशूंश्च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३४ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt die Nachkommen und das Vieh des Hauses.
9.6.35
कीर्तिं वा एष यशश्च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३५ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt den Ruhm und den Glanz des Hauses.
9.6.36
श्रियं वा एष संविदं च गृहाणामश्नाति यः पूर्वोऽतिथेरश्नाति ॥ ९.६.३६ ॥
Wer vor dem Gast isst, genießt das Glück und die Eintracht des Hauses.
9.6.37
एष वा अतिथिर्यच्छ्रोत्रियस्तस्मात्पूर्वो नाश्नीयात् ॥ ९.६.३७ ॥
Wahrlich, der Gast ist der Śrotriya, der im Veda Kundige; darum soll man nicht vor ihm essen.
9.6.38
अशितावत्यतिथावश्नीयाद्यज्ञस्य सात्मत्वाय यज्ञस्याविछेदाय तद्व्रतम् ॥ ९.६.३८ ॥
Wenn der Gast gegessen hat, soll man essen; dies ist das Gelübde, damit das Opfer in sich vollständig und ununterbrochen sei.
9.6.39
एतद्वा उ स्वादीयो यदधिगवं क्षीरं वा मांसं वा तदेव नाश्नीयात् ॥ ९.६.३९ ॥
Die Milch oder das Fleisch vom adhigava ist wahrlich das Schmackhafteste; dennoch soll man es nicht vor dem Gast essen.
9.6.40
स य एवं विद्वान् क्षीरमुपसिच्योपहरति ।
यावदग्निष्टोमेनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४० ॥
Wer dies weiß, gießt Milch auf und bringt sie dar, und er erlangt dadurch so viel, wie der durch den Agniṣṭoma-Opfer wohlhabend Gewordene erlangt.
9.6.41
स य एवं विद्वान्त्सर्पिरुपसिच्योपहरति ।
यावदतिरात्रेणेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४१ ॥
Wer dies weiß, gießt Schmalz auf und bringt es dar, und er erlangt dadurch so viel, wie der durch das Atirātra-Opfer wohlhabend Gewordene erlangt.
9.6.42
स य एवं विद्वान् मधूपसिच्योपहरति ।
यावद्सत्त्रसद्येनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४२ ॥
Wer dies weiß, gießt Honig auf und bringt ihn dar, und er erlangt dadurch so viel, wie der durch das Sattra-sadya-Opfer wohlhabend Gewordene erlangt.
9.6.43
स य एवं विद्वान् मांसमुपसिच्योपहरति ।
यावद्द्वादशाहेनेष्ट्वा सुसमृद्धेनावरुन्द्धे तावदेनेनाव रुन्द्धे ॥ ९.६.४३ ॥
Wer dies so weiß und Fleisch besprengt darbringt, gewinnt damit so viel, wie er durch ein zwölftägiges Opfer mit gut gedeihender Opfergabe gewinnt.
9.6.44
स य एवं विद्वान् उदकमुपसिच्योपहरति ।
प्रजानां प्रजननाय गच्छति प्रतिष्ठां प्रियः प्रजानां भवति य एवं विद्वान् उपसिच्योपहरति ॥ ९.६.४४ ॥
Wer dies so weiß und Wasser besprengt darbringt, schreitet zur Zeugung von Nachkommen, erlangt festen Stand und wird den Nachkommen lieb — wer dies so weiß und besprengend darbringt.
9.6.45
तस्मा उषा हिङ्कृणोति सविता प्र स्तौति ।
बृहस्पतिरूर्जयोद्गायति त्वष्टा पुष्ट्या प्रति हरति विश्वे देवा निधनम् ॥ ९.६.४५ ॥
Für ihn stößt die Morgenröte das hiṅ aus, Savitṛ preist; Bṛhaspati singt laut mit Kraft, Tvaṣṭṛ bringt mit Wohlstand zurück; die Viśve Devas bilden den Schlussrefrain.
9.6.46
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४६ ॥
Das nidhana wird zu Wohlstand, Nachkommenschaft und Vieh für den, der so weiß.
9.6.47
तस्मा उद्यन्त्सूर्यो हिङ्कृणोति संगवः प्र स्तौति ।
मध्यन्दिन उद्गायत्यपराह्णः प्रति हरत्यस्तंयन् निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४७ ॥
Für ihn stößt die aufgehende Sonne das hiṅ aus, das saṃgava preist; der Mittag singt laut, der Nachmittag bringt zurück; beim Untergang bildet die Sonne das nidhana. Das nidhana wird zu Wohlstand, Nachkommenschaft und Vieh für den, der so weiß.
9.6.48
तस्मा अभ्रो भवन् हिङ्कृणोति स्तनयन् प्र स्तौति ।
विद्योतमानः प्रति हरति वर्षन्न् उद्गायत्युद्गृह्णन् निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४८ ॥
Für ihn, zur Wolke geworden, singt er das hiṃ; donnernd preist er; leuchtend bringt er zurück, regnend singt er aus, das Schluss-Nidhana ergreifend. Das Nidhana gilt Wohlstand, Nachkommen und Vieh, für den, der so weiß.
9.6.49
अतिथीन् प्रति पश्यति हिङ्कृणोत्यभि वदति प्र स्तौत्युदकं याचत्युद्गायति ।
उप हरति प्रति हरत्युच्छिष्टं निधनम् ।
निधनं भूत्याः प्रजायाः पशूनां भवति य एवं वेद ॥ ९.६.४९ ॥
Er blickt auf die Gäste, singt das hiṃ, spricht sie an, preist, bittet um Wasser, singt aus. Er bringt nahe, bringt zurück — das Übriggebliebene, das Schluss-Nidhana. Das Nidhana gilt Wohlstand, Nachkommen und Vieh, für den, der so weiß.
9.6.50
यत्क्षत्तारं ह्वयत्या श्रावयत्येव तत् ॥ ९.६.५० ॥
Was er den Diener ruft, was er hören lässt — das ist wahrlich das.
9.6.51
यत्प्रतिशृणोति प्रत्याश्रावयत्येव तत् ॥ ९.६.५१ ॥
Dem er zustimmt, was er als Antwort hören lässt — das ist wahrlich das.
9.6.52
यत्परिवेष्टारः पात्रहस्ताः पूर्वे चापरे च प्रपद्यन्ते चमसाध्वर्यव एव ते ॥ ९.६.५२ ॥
Die Aufwärter mit den Gefäßen in den Händen, die vorderen wie die hinteren, die herantreten — sie sind wahrlich die Schalen-Adhvaryus.
9.6.53
तेषां न कश्चनाहोता ॥ ९.६.५३ ॥
Unter ihnen ist keiner ein Nicht-Hotṛ.
9.6.54
यद्वा अतिथिपतिरतिथीन् परिविष्य गृहान् उपोदैत्यवभृथमेव तदुपावैति ॥ ९.६.५४ ॥
Wenn der Herr der Gäste, nachdem er die Gäste bewirtet hat, nach Hause geht, nähert er sich wahrhaftig dem Schlussbad (avabhṛtha).
9.6.55
यत्सभागयति दक्षिणाः सभागयति यदनुतिष्ठत उदवस्यत्येव तत् ॥ ९.६.५५ ॥
Wenn er die Opfergaben (dakṣiṇā) verteilt und wenn er den Ritus fortsetzt, erhebt er sich wahrhaftig, um ihn zu vollenden.
9.6.56
स उपहूतः पृथिव्यां भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यत्पृथिव्यां विश्वरूपम् ॥ ९.६.५६ ॥
Herbeigerufen isst er auf der Erde; und da er herbeigerufen wurde, gehört ihm das, was auf der Erde allgestaltig ist.
9.6.57
स उपहूतोऽन्तरिक्षे भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.६.५७ ॥
Herbeigerufen isst er im Luftraum; und da er herbeigerufen wurde, gehört ihm das, was am Himmel allgestaltig ist.
9.6.58
स उपहूतो दिवि भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.६.५८ ॥
Herbeigerufen isst er im Himmel; und da er herbeigerufen wurde, gehört ihm das, was im Himmel allgestaltig ist.
9.6.59
स उपहूतो देवेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.६.५९ ॥
Herbeigerufen isst er unter den Göttern; und da er herbeigerufen wurde, gehört ihm das, was im Himmel allgestaltig ist.
9.6.60
स उपहूतो लोकेषु भक्षयत्युपहूतस्तस्मिन् यद्दिवि विश्वरूपम् ॥ ९.६.६० ॥
Er, unter den Welten eingeladen, speist; eingeladen, in jenem, das im Himmel alle Gestalten hat.
9.6.61
स उपहूत उपहूतः ॥ ९.६.६१ ॥
Er ist eingeladen, eingeladen.
9.6.62
आप्नोतीमं लोकमाप्नोत्यमुम् ॥ ९.६.६२ ॥
Er erreicht diese Welt; er erreicht jene.
9.6.63
ज्योतिष्मतो लोकान् जयति य एवं वेद ॥ ९.६.६३ ॥
Wer so weiß, erobert die leuchtenden Welten.