مهابهاراتا · أدهيايا 1.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.100.1
अथान्तरिक्षे दुष्यन्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यैर्मन्त्रिभिश्चाभिसंवृतम् ॥ १.१००.१ ॥
ثم تكلم من السماء صوت بلا جسد إلى دُشيانتا، وكان محاطًا بالكهنة والبوروهيتا والمعلمين والوزراء.
1.100.2
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.२ ॥
الأم ليست سوى المنفاخ؛ والابن للأب، لأنه وُلد منه. فاحمِ ابن دُشيانتا؛ لقد قالت شَكونتالا الحق.
1.100.3
सर्वेभ्यो ह्यङ्गमङ्गेभ्यः साक्षादुत्पद्यते सुतः ।
आत्मा चैव सुतो नाम तेनैव तव पौरव ॥ १.१००.३ ॥
يولد الابن مباشرة من أعضاء جميع الأعضاء؛ ويُسمّى الابنُ الذاتَ نفسَها، ولذلك، يا سليل بورو، فهو لك.
1.100.4
आहितं ह्यात्मनाऽऽत्मानं परिरक्ष इमं सुतम् ।
अनन्यां त्वं प्रतीक्षस्व मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.४ ॥
احمِ هذا الابن الذي وضعته ذاتُك. انتظر شَكونتالا التي لا تعرف غيرك؛ ولا تحتقر شَكونتالا.
1.100.5
स्त्रियः पवित्रमतुलमेतद्दुष्यन्त धर्मतः ।
मासि मासि रजो ह्यासां दुरितान्यपकर्षति ॥ १.१००.५ ॥
يا دُشيانتا، هذه طهارة النساء التي لا تُضاهى بحسب الدَّارْما: شهرًا بعد شهر يزيل دمُ حيضهن ذنوبهن.
1.100.6
ततः सर्वाणि भूतानि व्याजह्रस्तं समन्ततः ।
आहितस्त्वत्तनोरेष मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.६ ॥
ثم صاحت به جميع الكائنات من كل جانب: هذا قد وُضع من جسدك؛ فلا تحتقر شَكونتالا.
1.100.7
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.७ ॥
أيها ملك الرجال، فإن الابن حامل البذرة يرفعك من مهلك مملكة ياما. وأنت أيضا حامل هذا الجنين؛ وقد قالت شكونتلا الحق.
1.100.8
पतिर्जायां प्रविशति स तस्यां जायते पुनः ।
अन्योन्यप्रकृतिर्ह्येषा मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.८ ॥
يدخل الزوج في الزوجة، وفيها يولد من جديد. هذه طبيعة الاثنين المشتركة؛ فلا تحتقر شكونتلا.
1.100.9
जाया जनयते पुत्रमात्मनोऽङ्गाद्द्विधा कृतम् ।
तस्माद्भरस्व दुष्यन्त पुत्रं शाकुन्तलं नृप ॥ १.१००.९ ॥
تلد الزوجة ابنا صُنع ثنائيا من عضوها الذاتي. فلذلك، يا دشيانتا، يا ملك، فاحفظ ابن شكونتلا.
1.100.10
सुभूतिरेषा न त्याज्या जीवितं जीवयात्मजम् ।
शाकुन्तलं महात्मानं दुष्यन्त भर पौरवम् ॥ १.१००.१० ॥
هذه بركة لا يجوز التخلي عنها. أعطِ ابنك الحياة وأبقه حيا — ابن شكونتلا العظيم النفس. يا دشيانتا، يا سليل بورو، فاحفظه.
1.100.11
भर्तव्योऽयं त्वया यस्मादस्माकं वचनादपि ।
तस्माद्भवत्वयं नाम्ना भरतो नाम ते सुतः ॥ १.१००.११ ॥
يجب أن تحفظه، لأن هذا أيضا بقولنا. فليكن اسم ابنك هذا بهاراتا.
1.100.12
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
अपरे ये च पूर्वे च भारता इति तेऽभवन् ॥ १.१००.१२ ॥
من بهاراتا تنشأ مجد بهاراتي، به صار هذا النسب أسرة البهاراتا. وسمي الآخرون والذين من قبل بهاراتا.
1.100.13
एवमुक्त्वा ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
पतिव्रतेति संहृष्टाः पुष्पवृष्टिं ववर्षिरे ॥ १.१००.१३ ॥
وبعد أن قالوا ذلك، فرح الآلهة والحكماء الزاهدون وقالوا: «إنها الوفية لزوجها»، ثم أمطروا الزهور.
1.100.14
तच्छ्रुत्वा पौरवो वाक्यं व्याहृतं वे दिवौकसाम् ।
सिंहासनात्समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः ॥ १.१००.१४ ॥
لما سمع الملك البوروي كلام سكان السماء، نهض عن عرشه وانحنى لهم إجلالاً.
1.100.15
पुरोहितममात्यांश्च संप्रहृष्टोऽब्रवीदिदम् ।
शृण्वन्त्वेतद्भवन्तोऽपि देवदूतस्य भाषितम् ॥ १.१००.१५ ॥
فرح فرحاً عظيماً وقال للكاهن والوزراء: «فلتسمعوا أنتم أيضاً كلام رسول الآلهة.»
1.100.16
शृण्वन्तु देवतानां च महर्षीणां च भाषितम् ।
अहमप्येवमेवैनं जानामि सुतमात्मजम् ॥ १.१००.१६ ॥
فليسمعوا أيضاً كلام الآلهة والحكماء العظام. وأنا أعلم أن هذا الابن هو ابني أنا حقاً.
1.100.17
यद्यहं वचनादस्या गृह्णीयामिममात्मजम् ।
भवेद्धि शङ्का लोकस्य नैवं शुद्धो भवेदयम् ॥ १.१००.१७ ॥
لو قبلتُ هذا الابن بناءً على قولها، لوقع الشك في الناس بأنه ليس طاهراً على هذا النحو.
1.100.18
तां विशोध्य तदा राजा देवैः सह महर्षिभिः ।
हृष्टः प्रमुदितश्चापि प्रतिजग्राह तं सुतम् ॥ १.१००.१८ ॥
ثم إن الملك، بعد أن برّأها بمشورة الآلهة والحكماء العظام، فرح وابتهج، فقبل ذلك الابن.
1.100.19
ततस्तस्य तदा राजा पितृकर्माणि सर्वशः ।
कारयामास मुदितः प्रीतिमानात्मजस्य ह।
मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय सस्नेहं परिषस्वजे ॥ १.१००.१९ ॥
ثم أمر الملك، فرحًا ومملوءًا بالمحبة لابنه، بأن تُقام له جميع طقوس أجداده. وشمّ رأسه وضمّه إليه بحنان.
1.100.20
सभाज्यमानो विप्रैश्च स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
मुदं स परमां लेभे पुत्रस्पर्शनजां नृपः ॥ १.१००.२० ॥
وقد أكرمه البراهمة وأثنى عليه المنشدون، فنال الملك الفرح الأعظم الناشئ من لمس ابنه.
1.100.21
स्वां चैव भार्यां धर्मज्ञः पूजयामास धर्मतः ।
अब्रवीच्चैव तां राजा सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ १.१००.२१ ॥
فأكرم الملك، العالِم بالدharma، زوجته وفق الدharma، ثم خاطبها بلطف بهذه الكلمات.
1.100.22
लोकस्यायं परोक्षस्तु संबन्धो नौ पुराऽभवत् ।
कृतो लोकसमक्षोऽद्य संबन्धो वै पुनः कृतः ॥ १.१००.२२ ॥
كان هذا الارتباط بيننا، المستور عن الناس، قد تم من قبل؛ واليوم، أمام الناس، عُقد الارتباط من جديد.
1.100.23
तस्मादेतन्मया तस्य तन्निमित्तं प्रभाषितम् ॥ १.१००.२३ ॥
ولذلك قلتُ هذا من أجله، من أجل ذلك الابن.
1.100.24
शङ्केत वाऽयं लोकोऽथ स्त्रीभावान्मयि संगतम् ।
तस्मादेतन्मया चापि तच्छुद्ध्यर्थं विचारितम् ॥ १.१००.२४ ॥
قد يشك هذا الناس، بسبب طبيعة المرأة، في اتصالها بي؛ ولذلك فكرتُ في هذا أيضًا لتطهيرها.
1.100.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः ।
त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम् ॥ १.१००.२५ ॥
سيعدّك البراهمة والكشatriyas والفايشيا والشودرا، وأهل كل صنف، أيتها الملكة، بلا ريب، وفيةً لزوجك.
1.100.26
पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव ॥ १.१००.२६ ॥
وقد اختير هذا الابن للمملكة؛ فكوني أنتِ الملكة الكبرى.
1.100.27
यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये ।
प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे ॥ १.१००.२७ ॥
يا حبيبتي، لقد قلتِ لي في غضبكِ ما هو بالغ الإيلام؛ أيتها الواسعة العينين والمباركة، قد غفرتُ لكِ ذلك.
1.100.28
अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम् ।
त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः।
क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः ॥ १.१००.२८ ॥
سواء كان كذبًا أو كلامًا مؤذيًا أو كلامًا قاسيًا أو خطأً جسيمًا، أيتها الواسعة العينين، فعليكِ أنتِ كذلك أن تغفري لي كلامي القاسي هذا؛ فبالصبر من أجل الزوج تبلغ النساء الوفاء الزوجي.
1.100.29
एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम् ॥ १.१००.२९ ॥
وبعد أن قال هذا أدخل الحكيم الملكي دوشيانتا محبوبته الملكة، ذات المشية التي لا عيب فيها، إلى الحجرات الداخلية.
1.100.30
वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत ।
स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत ॥ १.१००.३० ॥
يا بهاراتا، وبعد أن أكرمها بالثياب والطعام والشراب، دنا من أمه وتحدث إلى راثانتاري.
1.100.31
मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः ।
ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने ॥ १.१००.३१ ॥
ابني الذي وُلد في الغابة هو مزيل حزنك. أيتها المشرقة، اليوم بفضل حفيدك تحررتُ من الدَّين.
1.100.32
विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता ।
स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३२ ॥
هذه ابنة فيشفاميترا، نشأت في رعاية كانفا. أيتها المحظوظة العظيمة، هذه شاكونتالا كنتَك، فكوني رؤوفة بها.
1.100.33
पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे ।
पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३३ ॥
وحين سمعت كلام ابنها، ضمّت حفيدها. وهناك ضمّت راثانتاري شاكونتالا التي سقطت عند قدميها.
1.100.34
परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत् ।
उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च ॥ १.१००.३४ ॥
ضمّتها بذراعيها، وذرفت دموع الفرح، وقالت كلمة صادقة: «إني أتبيّن العلامات.»
1.100.35
तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति ।
तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ १.१००.३५ ॥
أيتها واسعة العينين، سيصير ابنك إمبراطورًا عالميًّا. أيتها واسعة العينين، ليكن زوجك فاتحًا للعوالم الثلاثة.
1.100.36
दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा ॥ १.१००.३६ ॥
أيتها الجميلة البشرة، لتنالي اللذات الإلهية. وحين خاطبتها راثانتاري بذلك، نالت فرحًا عظيمًا.
1.100.37
शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा ।
ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.१००.३७ ॥
فجعل الملك، وفق الطقس المقرر في الشاستر، شاكونتالا المزينة بكل الحلي كبرى زوجاته.
1.100.38
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः ।
दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा ॥ १.१००.३८ ॥
أعطى الملك الثروة للبراهمة وللجنود؛ ثم ابن دوشيانتا المولود من شاكونتالا.
1.100.39
भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः ॥ १.१००.३९ ॥
وبعد أن سماه بهاراتا، مسحه وليًّا للعهد؛ وإذ ألقى العبء على بهاراتا صار الملك قد أتم واجبه.
1.100.40
ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः ।
गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान् ॥ १.१००.४० ॥
ثم إن ملك البشر دوشيانتا، بعد أن حكم المملكة مائة عام كاملة، مضى إلى الغابات ونال عالم السماء.