Mahābhārata · Adhyāya 1.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.100.1
अथान्तरिक्षे दुष्यन्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यैर्मन्त्रिभिश्चाभिसंवृतम् ॥ १.१००.१ ॥
Da sprach aus dem Himmel eine körperlose Stimme zu Duṣyanta, der von Priestern, Hauspriestern, Lehrern und Ministern umgeben war.
1.100.2
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.२ ॥
Die Mutter ist nur der Blasebalg; der Sohn gehört dem Vater, denn von ihm ist er geboren. Ernähre den Sohn Duṣyantas; Śakuntalā hat die Wahrheit gesagt.
1.100.3
सर्वेभ्यो ह्यङ्गमङ्गेभ्यः साक्षादुत्पद्यते सुतः ।
आत्मा चैव सुतो नाम तेनैव तव पौरव ॥ १.१००.३ ॥
Ein Sohn entsteht unmittelbar aus den Gliedern aller Glieder; der Sohn heißt selbst das Selbst, und deshalb, o Nachkomme Purus, ist er dein.
1.100.4
आहितं ह्यात्मनाऽऽत्मानं परिरक्ष इमं सुतम् ।
अनन्यां त्वं प्रतीक्षस्व मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.४ ॥
Beschütze diesen Sohn, von deinem eigenen Selbst gesetzt. Warte auf Śakuntalā, die keinem anderen gehört; verachte Śakuntalā nicht.
1.100.5
स्त्रियः पवित्रमतुलमेतद्दुष्यन्त धर्मतः ।
मासि मासि रजो ह्यासां दुरितान्यपकर्षति ॥ १.१००.५ ॥
O Duṣyanta, dies ist die unvergleichliche Reinheit der Frauen gemäß dem Dharma: Monat für Monat entfernt ihr Blut ihre Sünden.
1.100.6
ततः सर्वाणि भूतानि व्याजह्रस्तं समन्ततः ।
आहितस्त्वत्तनोरेष मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.६ ॥
Da riefen alle Wesen ihm von allen Seiten laut zu: Dieser wurde aus deinem eigenen Leib gesetzt; verachte Śakuntalā nicht.
1.100.7
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.७ ॥
O Herr der Menschen, der samentragende Sohn hebt dich aus Yamas Wohnstätte der Vernichtung empor. Auch du bist der Träger dieses Embryos; Śakuntalā hat die Wahrheit gesprochen.
1.100.8
पतिर्जायां प्रविशति स तस्यां जायते पुनः ।
अन्योन्यप्रकृतिर्ह्येषा मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.८ ॥
Der Gatte tritt in die Gattin ein, und in ihr wird er wieder geboren. Dies ist ihre gemeinsame Natur; verachte Śakuntalā nicht.
1.100.9
जाया जनयते पुत्रमात्मनोऽङ्गाद्द्विधा कृतम् ।
तस्माद्भरस्व दुष्यन्त पुत्रं शाकुन्तलं नृप ॥ १.१००.९ ॥
Die Frau gebiert einen Sohn, der aus ihrem eigenen Glied zweifach geformt ist. Darum, o Dushyanta, o König, nähre den Sohn Śakuntalās.
1.100.10
सुभूतिरेषा न त्याज्या जीवितं जीवयात्मजम् ।
शाकुन्तलं महात्मानं दुष्यन्त भर पौरवम् ॥ १.१००.१० ॥
Dies ist ein Segen; er darf nicht verlassen werden. Gib deinem eigenen Sohn Leben und erhalte ihn — den großherzigen Sohn Śakuntalās. O Dushyanta, o Nachfahre des Puru, nähre ihn.
1.100.11
भर्तव्योऽयं त्वया यस्मादस्माकं वचनादपि ।
तस्माद्भवत्वयं नाम्ना भरतो नाम ते सुतः ॥ १.१००.११ ॥
Du musst ihn nähren, denn dies geschieht auch auf unser Wort. Darum soll dieser dein Sohn den Namen Bharata tragen.
1.100.12
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
अपरे ये च पूर्वे च भारता इति तेऽभवन् ॥ १.१००.१२ ॥
Von Bharata kommt der Ruhm Bhāratīs, durch den dieses Geschlecht zur Familie der Bhāratas wurde. Die anderen wie die der früheren Zeit wurden Bhāratas genannt.
1.100.13
एवमुक्त्वा ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
पतिव्रतेति संहृष्टाः पुष्पवृष्टिं ववर्षिरे ॥ १.१००.१३ ॥
So gesprochen, ließen die Götter und die asketischen Weisen, hoch erfreut, 'pativratā' rufend, einen Blütenregen niedergehen.
1.100.14
तच्छ्रुत्वा पौरवो वाक्यं व्याहृतं वे दिवौकसाम् ।
सिंहासनात्समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः ॥ १.१००.१४ ॥
Als der Pauravide diese Worte der Himmelsbewohner hörte, erhob er sich vom Thron und verneigte sich vor den Himmelsbewohnern.
1.100.15
पुरोहितममात्यांश्च संप्रहृष्टोऽब्रवीदिदम् ।
शृण्वन्त्वेतद्भवन्तोऽपि देवदूतस्य भाषितम् ॥ १.१००.१५ ॥
Hoch erfreut sprach er dies zu dem Hauspriester und den Ministern: 'Auch ihr sollt die Worte des göttlichen Boten hören.'
1.100.16
शृण्वन्तु देवतानां च महर्षीणां च भाषितम् ।
अहमप्येवमेवैनं जानामि सुतमात्मजम् ॥ १.१००.१६ ॥
Sie sollen auch die Worte der Götter und großen Weisen hören. Auch ich erkenne diesen da als meinen eigenen Sohn, aus mir geboren.
1.100.17
यद्यहं वचनादस्या गृह्णीयामिममात्मजम् ।
भवेद्धि शङ्का लोकस्य नैवं शुद्धो भवेदयम् ॥ १.१००.१७ ॥
Würde ich diesen Sohn auf ihr Wort hin annehmen, so entstünde im Volk der Zweifel, dass er auf diese Weise nicht rein sei.
1.100.18
तां विशोध्य तदा राजा देवैः सह महर्षिभिः ।
हृष्टः प्रमुदितश्चापि प्रतिजग्राह तं सुतम् ॥ १.१००.१८ ॥
Da reinigte der König sie zusammen mit den Göttern und großen Weisen, und erfreut und hocherfreut nahm er jenen Sohn an.
1.100.19
ततस्तस्य तदा राजा पितृकर्माणि सर्वशः ।
कारयामास मुदितः प्रीतिमानात्मजस्य ह।
मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय सस्नेहं परिषस्वजे ॥ १.१००.१९ ॥
Da ließ der König, voller Freude und Zuneigung zu seinem Sohn, für ihn alle Totenriten der Ahnen vollziehen. Er roch an seinem Haupt und umarmte ihn liebevoll.
1.100.20
सभाज्यमानो विप्रैश्च स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
मुदं स परमां लेभे पुत्रस्पर्शनजां नृपः ॥ १.१००.२० ॥
Von den Brahmanen geehrt und von den Barden gepriesen, empfand der König die höchste Freude, die aus der Berührung seines Sohnes entsprang.
1.100.21
स्वां चैव भार्यां धर्मज्ञः पूजयामास धर्मतः ।
अब्रवीच्चैव तां राजा सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ १.१००.२१ ॥
Der König, der das Dharma kannte, ehrte seine eigene Gemahlin gemäß dem Dharma und sprach dann sanft diese Worte zu ihr.
1.100.22
लोकस्यायं परोक्षस्तु संबन्धो नौ पुराऽभवत् ।
कृतो लोकसमक्षोऽद्य संबन्धो वै पुनः कृतः ॥ १.१००.२२ ॥
Diese unsere Verbindung, dem Volk verborgen, bestand früher; nun, in Gegenwart der Menschen, ist die Verbindung erneut geschlossen worden.
1.100.23
तस्मादेतन्मया तस्य तन्निमित्तं प्रभाषितम् ॥ १.१००.२३ ॥
Deshalb habe ich dies gesagt, um dieses Sohnes willen.
1.100.24
शङ्केत वाऽयं लोकोऽथ स्त्रीभावान्मयि संगतम् ।
तस्मादेतन्मया चापि तच्छुद्ध्यर्थं विचारितम् ॥ १.१००.२४ ॥
Diese Welt könnte aufgrund der weiblichen Natur einen Verkehr mit mir vermuten; deshalb habe auch ich dies zu ihrer Reinigung erwogen.
1.100.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः ।
त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम् ॥ १.१००.२५ ॥
Brahmanen, Krieger, Kaufleute und Diener sowie Menschen aller Art, o Königin, werden dich als zweifelsfrei und deinem Gatten treu ansehen.
1.100.26
पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव ॥ १.१००.२६ ॥
Dieser Sohn ist für das Reich erwählt; werde du die oberste Königin.
1.100.27
यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये ।
प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे ॥ १.१००.२७ ॥
Geliebte, aus Zorn hast du mir sehr Unliebsames gesagt; du Großäugige, du Glückverheißende, das habe ich dir vergeben.
1.100.28
अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम् ।
त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः।
क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः ॥ १.१००.२८ ॥
Ob Lüge, verletzendes Wort, harte Rede oder ein schweres Vergehen — du Großäugige, auch du musst meine harten Worte ebenso vergeben; durch Geduld um des Gatten willen erlangen die Frauen die Gattentreue.
1.100.29
एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम् ॥ १.१००.२९ ॥
So gesprochen, führte der königliche Seher Duṣyanta seine geliebte Königin von tadellosem Gang in die inneren Gemächer.
1.100.30
वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत ।
स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत ॥ १.१००.३० ॥
O Bhārata, nachdem er sie mit Gewändern und Speise und Trank geehrt hatte, trat er zu seiner Mutter und sprach zu Rathantarī.
1.100.31
मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः ।
ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने ॥ १.१००.३१ ॥
Mein im Wald geborener Sohn ist der Zerstörer deines Kummers. O Strahlende, heute bin ich durch deinen Enkel von der Schuld befreit.
1.100.32
विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता ।
स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३२ ॥
Dies ist die Tochter Viśvāmitras, von Kaṇva aufgezogen. O Hochgesegnete, dies ist Śakuntalā, deine Schwiegertochter; sei ihr gnädig.
1.100.33
पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे ।
पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३३ ॥
Als sie die Worte ihres Sohnes hörte, umarmte sie den Enkel. Dort umarmte Rathantarī Śakuntalā, die ihr zu Füßen gefallen war.
1.100.34
परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत् ।
उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च ॥ १.१००.३४ ॥
Sie umarmte sie mit beiden Armen, vergoss Freudentränen und sprach ein wahres Wort: „Ich erkenne die Zeichen."
1.100.35
तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति ।
तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ १.१००.३५ ॥
O Weitäugige, dein Sohn wird ein Weltkaiser sein. O Weitäugige, möge dein Gemahl der Sieger über die drei Welten sein.
1.100.36
दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा ॥ १.१००.३६ ॥
O Schönfarbige, mögest du göttliche Freuden erlangen. So angesprochen von Rathantarī, erlangte sie höchste Freude.
1.100.37
शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा ।
ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.१००.३७ ॥
Da machte der König Śakuntalā, geschmückt mit allen Ornamenten, nach der von den Schriften vorgeschriebenen Weise zu seiner Hauptgemahlin.
1.100.38
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः ।
दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा ॥ १.१००.३८ ॥
Der König gab den Brahmanen und den Soldaten Reichtümer; dann den Sohn Duṣyantas, geboren von Śakuntalā.
1.100.39
भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः ॥ १.१००.३९ ॥
Nachdem er ihn Bharata genannt hatte, salbte er ihn zum Thronerben; nachdem er Bharata die Last aufgebürdet hatte, war der König seiner Pflicht ledig.
1.100.40
ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः ।
गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान् ॥ १.१००.४० ॥
Dann ging der Herrscher der Menschen Duṣyanta, nachdem er hundert volle Jahre regiert hatte, in die Wälder und erlangte die Himmelswelt.