Mahābhārata · Adhyāya 1.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.100.1
अथान्तरिक्षे दुष्यन्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यैर्मन्त्रिभिश्चाभिसंवृतम् ॥ १.१००.१ ॥
Entonces desde el cielo una voz incorpórea habló a Duṣyanta, que estaba rodeado de sacerdotes, purohitas, maestros y ministros.
1.100.2
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.२ ॥
La madre es solo el fuelle; el hijo pertenece al padre, pues nace de él. Mantén al hijo de Duṣyanta; Śakuntalā ha dicho la verdad.
1.100.3
सर्वेभ्यो ह्यङ्गमङ्गेभ्यः साक्षादुत्पद्यते सुतः ।
आत्मा चैव सुतो नाम तेनैव तव पौरव ॥ १.१००.३ ॥
El hijo nace directamente de los miembros de todos los miembros; el hijo se llama el propio yo, y por eso, oh descendiente de Puru, es tuyo.
1.100.4
आहितं ह्यात्मनाऽऽत्मानं परिरक्ष इमं सुतम् ।
अनन्यां त्वं प्रतीक्षस्व मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.४ ॥
Protege a este hijo, depositado por tu propio ser. Espera a Śakuntalā, que no es de otro; no desprecies a Śakuntalā.
1.100.5
स्त्रियः पवित्रमतुलमेतद्दुष्यन्त धर्मतः ।
मासि मासि रजो ह्यासां दुरितान्यपकर्षति ॥ १.१००.५ ॥
Oh Duṣyanta, esta es la pureza incomparable de las mujeres según el dharma: mes a mes su sangre menstrual aparta sus pecados.
1.100.6
ततः सर्वाणि भूतानि व्याजह्रस्तं समन्ततः ।
आहितस्त्वत्तनोरेष मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.६ ॥
Entonces todos los seres le hablaron en voz alta desde todos lados: Éste fue depositado de tu propio cuerpo; no desprecies a Śakuntalā.
1.100.7
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.७ ॥
Oh señor de los hombres, el hijo portador de la semilla te levanta de la morada de Yama. Tú también eres el portador de este embrión; Śakuntalā ha dicho la verdad.
1.100.8
पतिर्जायां प्रविशति स तस्यां जायते पुनः ।
अन्योन्यप्रकृतिर्ह्येषा मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.८ ॥
El marido entra en la esposa, y en ella vuelve a nacer. Esta es la naturaleza compartida de ambos; no desprecies a Śakuntalā.
1.100.9
जाया जनयते पुत्रमात्मनोऽङ्गाद्द्विधा कृतम् ।
तस्माद्भरस्व दुष्यन्त पुत्रं शाकुन्तलं नृप ॥ १.१००.९ ॥
La esposa da a luz a un hijo hecho doble a partir de su propio miembro. Por tanto, oh Dushyanta, oh rey, sostén al hijo de Śakuntalā.
1.100.10
सुभूतिरेषा न त्याज्या जीवितं जीवयात्मजम् ।
शाकुन्तलं महात्मानं दुष्यन्त भर पौरवम् ॥ १.१००.१० ॥
Esta es una bendición; no debe ser abandonada. Da vida y sostén a tu propio hijo, el magnánimo hijo de Śakuntalā. Oh Dushyanta, oh descendiente de Puru, sostenlo.
1.100.11
भर्तव्योऽयं त्वया यस्मादस्माकं वचनादपि ।
तस्माद्भवत्वयं नाम्ना भरतो नाम ते सुतः ॥ १.१००.११ ॥
Debes sostenerlo, porque esto también es por nuestra palabra. Por tanto, que este hijo tuyo se llame Bharata.
1.100.12
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
अपरे ये च पूर्वे च भारता इति तेऽभवन् ॥ १.१००.१२ ॥
De Bharata surge la gloria de Bhāratī, por la cual este linaje se convirtió en el linaje de los Bhāratas. Tanto los demás como los de tiempos anteriores llegaron a llamarse Bhāratas.
1.100.13
एवमुक्त्वा ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
पतिव्रतेति संहृष्टाः पुष्पवृष्टिं ववर्षिरे ॥ १.१००.१३ ॥
Habiendo dicho esto, los dioses y los sabios ascetas, muy complacidos, la llamaron «fiel a su esposo» y llovieron flores.
1.100.14
तच्छ्रुत्वा पौरवो वाक्यं व्याहृतं वे दिवौकसाम् ।
सिंहासनात्समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः ॥ १.१००.१४ ॥
Al oír aquellas palabras pronunciadas por los moradores del cielo, el rey paurava se levantó del trono e hizo reverencia a los habitantes del cielo.
1.100.15
पुरोहितममात्यांश्च संप्रहृष्टोऽब्रवीदिदम् ।
शृण्वन्त्वेतद्भवन्तोऽपि देवदूतस्य भाषितम् ॥ १.१००.१५ ॥
Muy complacido, dijo esto al sacerdote y a los ministros: «Que también ustedes escuchen las palabras del mensajero divino».
1.100.16
शृण्वन्तु देवतानां च महर्षीणां च भाषितम् ।
अहमप्येवमेवैनं जानामि सुतमात्मजम् ॥ १.१००.१६ ॥
Que escuchen también las palabras de los dioses y de los grandes sabios. Yo también sé que este es mi propio hijo, nacido de mí.
1.100.17
यद्यहं वचनादस्या गृह्णीयामिममात्मजम् ।
भवेद्धि शङ्का लोकस्य नैवं शुद्धो भवेदयम् ॥ १.१००.१७ ॥
Si yo aceptara a este hijo por su palabra, habría duda entre la gente de que no es puro de esta manera.
1.100.18
तां विशोध्य तदा राजा देवैः सह महर्षिभिः ।
हृष्टः प्रमुदितश्चापि प्रतिजग्राह तं सुतम् ॥ १.१००.१८ ॥
Entonces el rey, habiéndola purificado junto con los dioses y los grandes sabios, alegre y muy contento, aceptó a aquel hijo.
1.100.19
ततस्तस्य तदा राजा पितृकर्माणि सर्वशः ।
कारयामास मुदितः प्रीतिमानात्मजस्य ह।
मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय सस्नेहं परिषस्वजे ॥ १.१००.१९ ॥
Entonces el rey, alegre y lleno de afecto por su hijo, hizo realizar para él todos los ritos fúnebres de los antepasados. Oliéndole la cabeza, lo abrazó con ternura.
1.100.20
सभाज्यमानो विप्रैश्च स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
मुदं स परमां लेभे पुत्रस्पर्शनजां नृपः ॥ १.१००.२० ॥
Honrado por los brahmanes y alabado por los bardos, el rey obtuvo la suprema alegría nacida del contacto con su hijo.
1.100.21
स्वां चैव भार्यां धर्मज्ञः पूजयामास धर्मतः ।
अब्रवीच्चैव तां राजा सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ १.१००.२१ ॥
El rey, conocedor del dharma, honró a su propia esposa conforme al dharma, y luego le habló con suavidad estas palabras.
1.100.22
लोकस्यायं परोक्षस्तु संबन्धो नौ पुराऽभवत् ।
कृतो लोकसमक्षोऽद्य संबन्धो वै पुनः कृतः ॥ १.१००.२२ ॥
Esta unión nuestra, oculta al mundo, se realizó antiguamente; hoy, ante la gente, la unión ha sido realizada de nuevo.
1.100.23
तस्मादेतन्मया तस्य तन्निमित्तं प्रभाषितम् ॥ १.१००.२३ ॥
Por eso he dicho esto, por causa de aquel hijo.
1.100.24
शङ्केत वाऽयं लोकोऽथ स्त्रीभावान्मयि संगतम् ।
तस्मादेतन्मया चापि तच्छुद्ध्यर्थं विचारितम् ॥ १.१००.२४ ॥
Esta gente podría sospechar que, por la naturaleza de una mujer, se unió a mí; por eso también yo lo he considerado, para su purificación.
1.100.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः ।
त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम् ॥ १.१००.२५ ॥
Brahmanes, guerreros, mercaderes y obreros, y gentes de toda clase, oh reina, te considerarán libre de duda y devota a tu esposo.
1.100.26
पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव ॥ १.१००.२६ ॥
Este hijo ha sido elegido para el reino; sé tú la reina principal.
1.100.27
यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये ।
प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे ॥ १.१००.२७ ॥
Amada mía, por ira me dijiste cosas muy desagradables; ojos grandes, oh bienaventurada, te lo perdono.
1.100.28
अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम् ।
त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः।
क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः ॥ १.१००.२८ ॥
Ya sea una falsedad, una palabra hiriente, una dura palabra o una grave falta, oh de ojos grandes, también tú debes perdonar así mis duras palabras; por paciencia en favor del esposo, las mujeres alcanzan la devoción conyugal.
1.100.29
एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम् ॥ १.१००.२९ ॥
Habiendo hablado así, el sabio real Duṣyanta condujo a su amada reina, de andar intachable, a los aposentos interiores.
1.100.30
वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत ।
स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत ॥ १.१००.३० ॥
Oh Bhārata, habiéndola honrado con vestidos, comida y bebida, se acercó a su madre y habló a Rathantarī.
1.100.31
मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः ।
ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने ॥ १.१००.३१ ॥
Mi hijo, nacido en el bosque, es el destructor de tu pena. Oh radiante, hoy por medio de tu nieto quedo libre de deuda.
1.100.32
विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता ।
स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३२ ॥
Esta es la hija de Viśvāmitra, criada por Kaṇva. Oh, muy afortunada, esta es Śakuntalā, tu nuera; sé benévola con ella.
1.100.33
पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे ।
पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३३ ॥
Al oír las palabras de su hijo, abrazó a su nieto. Allí Rathantarī abrazó a Śakuntalā, que había caído a sus pies.
1.100.34
परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत् ।
उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च ॥ १.१००.३४ ॥
Abrazándola con ambos brazos, derramó lágrimas de alegría y dijo una palabra verdadera: "Percibo las señales."
1.100.35
तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति ।
तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ १.१००.३५ ॥
Oh de ojos grandes, tu hijo será un emperador universal. Oh de ojos grandes, que tu esposo sea conquistador de los tres mundos.
1.100.36
दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा ॥ १.१००.३६ ॥
Oh de bello color, que alcances los placeres divinos. Así dirigida por Rathantarī, ella alcanzó la suprema alegría.
1.100.37
शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा ।
ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.१००.३७ ॥
Entonces el rey, con el rito prescrito por las Escrituras, hizo de Śakuntalā, adornada con todos los ornamentos, su reina principal.
1.100.38
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः ।
दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा ॥ १.१००.३८ ॥
El rey dio riquezas a los brahmanes y a los soldados; y luego al hijo de Duṣyanta, nacido de Śakuntalā.
1.100.39
भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः ॥ १.१००.३९ ॥
Habiéndolo llamado Bharata, lo ungió como heredero aparente; depositada la carga en Bharata, el rey quedó cumplido en su deber.
1.100.40
ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः ।
गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान् ॥ १.१००.४० ॥
Entonces el señor de los hombres Duṣyanta, tras gobernar el reino cien años completos, marchó a los bosques y alcanzó el mundo celestial.