മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.100.1
अथान्तरिक्षे दुष्यन्तं वागुवाचाशरीरिणी ।
ऋत्विक्पुरोहिताचार्यैर्मन्त्रिभिश्चाभिसंवृतम् ॥ १.१००.१ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്തുനിന്ന് ശരീരമില്ലാത്ത ഒരു വാണി ദുഷ്യന്തനോട് സംസാരിച്ചു; അദ്ദേഹം ഋത്വിക്കുകൾ, പുരോഹിതർ, ആചാര്യന്മാർ, മന്ത്രിമാർ എന്നിവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു.
1.100.2
माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः ।
भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.२ ॥
അമ്മ കേവലം ഉലപ്പനി; മകൻ പിതാവിന്റേതാണ്, കാരണം അവനിൽനിന്നാണ് അവൻ ജനിച്ചത്. ദുഷ്യന്തന്റെ മകനെ പോഷിപ്പിക്കുക; ശകുന്തല സത്യമാണ് പറഞ്ഞത്.
1.100.3
सर्वेभ्यो ह्यङ्गमङ्गेभ्यः साक्षादुत्पद्यते सुतः ।
आत्मा चैव सुतो नाम तेनैव तव पौरव ॥ १.१००.३ ॥
എല്ലാ അവയവങ്ങളുടെയും അവയവങ്ങളിൽനിന്നു നേരിട്ട് പുത്രൻ ജനിക്കുന്നു. പുത്രൻ തന്നെയാണ് ആത്മാവ് എന്നു പേര്; അതിനാൽ, ഹേ പൗരവ, അവൻ നിന്റേതുതന്നെ.
1.100.4
आहितं ह्यात्मनाऽऽत्मानं परिरक्ष इमं सुतम् ।
अनन्यां त्वं प्रतीक्षस्व मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.४ ॥
സ്വന്തം ആത്മാവിനാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഈ പുത്രനെ സംരക്ഷിക്കുക. അനന്യയായ ശകുന്തലയെ കാത്തിരിക്കുക; ശകുന്തലയെ അവഹേളിക്കരുത്.
1.100.5
स्त्रियः पवित्रमतुलमेतद्दुष्यन्त धर्मतः ।
मासि मासि रजो ह्यासां दुरितान्यपकर्षति ॥ १.१००.५ ॥
ദുഷ്യന്താ, ഇത് സ്ത്രീകൾക്ക് ധർമ്മപ്രകാരമുള്ള അതുല്യമായ പവിത്രതയാണ്. ഓരോ മാസവും അവരുടെ രജസ്സ് അവരുടെ പാപങ്ങളെ നീക്കുന്നു.
1.100.6
ततः सर्वाणि भूतानि व्याजह्रस्तं समन्ततः ।
आहितस्त्वत्तनोरेष मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.६ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ജീവികളും എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും അവനോട് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു: ഇവൻ നിന്റെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടവനാണ്; ശകുന്തലയെ അവഹേളിക്കരുത്.
1.100.7
रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात् ।
त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला ॥ १.१००.७ ॥
ഹേ നരദേവാ, ബീജം വഹിക്കുന്ന പുത്രൻ യമലോകത്തിന്റെ നാശത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ ഉയർത്തുന്നു. ഈ ഗർഭം ധരിക്കുന്നവനും നീ തന്നെ; ശകുന്തള സത്യം പറഞ്ഞു.
1.100.8
पतिर्जायां प्रविशति स तस्यां जायते पुनः ।
अन्योन्यप्रकृतिर्ह्येषा मावमंस्थाः शकुन्तलाम् ॥ १.१००.८ ॥
ഭർത്താവ് ഭാര്യയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു, അവൻ അവളിൽ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ഇത് ഇരുവരുടെയും പരസ്പര സ്വഭാവമാണ്; ശകുന്തളയെ അവമാനിക്കരുത്.
1.100.9
जाया जनयते पुत्रमात्मनोऽङ्गाद्द्विधा कृतम् ।
तस्माद्भरस्व दुष्यन्त पुत्रं शाकुन्तलं नृप ॥ १.१००.९ ॥
ഭാര്യ തന്റെ അംഗത്തിൽ നിന്ന് ഇരുവിധമാക്കപ്പെട്ട പുത്രനെ പ്രസവിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഹേ ദുഷ്യന്ത, ഹേ രാജാവേ, ശകുന്തളയുടെ പുത്രനെ പോറ്റുക.
1.100.10
सुभूतिरेषा न त्याज्या जीवितं जीवयात्मजम् ।
शाकुन्तलं महात्मानं दुष्यन्त भर पौरवम् ॥ १.१००.१० ॥
ഇത് ശുഭസമ്പത്താണ്; ഇതിനെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്. നിന്റെ പുത്രന് ജീവൻ നൽകി പരിപാലിക്കുക — ശകുന്തളയുടെ മഹാത്മാവായ പുത്രനെ. ഹേ ദുഷ്യന്ത, ഹേ പൗരവാ, പോറ്റുക.
1.100.11
भर्तव्योऽयं त्वया यस्मादस्माकं वचनादपि ।
तस्माद्भवत्वयं नाम्ना भरतो नाम ते सुतः ॥ १.१००.११ ॥
ഇവനെ നീ പോറ്റണം, കാരണം ഇത് ഞങ്ങളുടെ വാക്കിനാലും ആണ്. അതിനാൽ നിന്റെ പുത്രൻ 'ഭരതൻ' എന്ന നാമത്തിൽ ആയിരിക്കട്ടെ.
1.100.12
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
अपरे ये च पूर्वे च भारता इति तेऽभवन् ॥ १.१००.१२ ॥
ഭരതനാൽ ഭാരതീ കീർത്തി ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനാൽ ഇത് ഭാരത കുലമായി. മറ്റുള്ളവരും മുൻപുള്ളവരും 'ഭാരതർ' ആയിത്തീർന്നു.
1.100.13
एवमुक्त्वा ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
पतिव्रतेति संहृष्टाः पुष्पवृष्टिं ववर्षिरे ॥ १.१००.१३ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവന്മാരും തപോധനരായ ഋഷിമാരും 'പതിവ്രത' എന്നു സന്തോഷിച്ച് പുഷ്പവൃഷ്ടി ചൊരിഞ്ഞു.
1.100.14
तच्छ्रुत्वा पौरवो वाक्यं व्याहृतं वे दिवौकसाम् ।
सिंहासनात्समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः ॥ १.१००.१४ ॥
ദേവന്മാരുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് പൗരവ രാജാവ് സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് ദേവന്മാരെ വണങ്ങി.
1.100.15
पुरोहितममात्यांश्च संप्रहृष्टोऽब्रवीदिदम् ।
शृण्वन्त्वेतद्भवन्तोऽपि देवदूतस्य भाषितम् ॥ १.१००.१५ ॥
അത്യന്തം സന്തുഷ്ടനായി അവൻ പുരോഹിതനോടും അമാത്യന്മാരോടും പറഞ്ഞു — 'ദേവദൂതന്റെ ഈ വാക്ക് നിങ്ങളും കേൾക്കുവിൻ.'
1.100.16
शृण्वन्तु देवतानां च महर्षीणां च भाषितम् ।
अहमप्येवमेवैनं जानामि सुतमात्मजम् ॥ १.१००.१६ ॥
ദേവന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും വാക്കും കേൾക്കുവിൻ. ഈ പുത്രനെ ഞാനും ഇങ്ങനെ തന്നെ എന്റെ സ്വന്തം പുത്രനായി അറിയുന്നു.
1.100.17
यद्यहं वचनादस्या गृह्णीयामिममात्मजम् ।
भवेद्धि शङ्का लोकस्य नैवं शुद्धो भवेदयम् ॥ १.१००.१७ ॥
ഇവളുടെ വാക്കിനാൽ ഈ പുത്രനെ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചാൽ, ഇവൻ ഇങ്ങനെ ശുദ്ധനല്ലെന്ന സംശയം ലോകത്തിൽ ഉണ്ടാകും.
1.100.18
तां विशोध्य तदा राजा देवैः सह महर्षिभिः ।
हृष्टः प्रमुदितश्चापि प्रतिजग्राह तं सुतम् ॥ १.१००.१८ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് ദേവന്മാരോടും മഹർഷിമാരോടുമൊപ്പം അവളെ ശുദ്ധയാക്കി, സന്തോഷിച്ച്, ആ പുത്രനെ സ്വീകരിച്ചു.
1.100.19
ततस्तस्य तदा राजा पितृकर्माणि सर्वशः ।
कारयामास मुदितः प्रीतिमानात्मजस्य ह।
मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय सस्नेहं परिषस्वजे ॥ १.१००.१९ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ അവനുവേണ്ടി എല്ലാ വിധത്തിലും പിതൃകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യിച്ചു; പുത്രനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞ് അവന്റെ തല മണത്ത് സ്നേഹപൂർവ്വം ആലിംഗനം ചെയ്തു.
1.100.20
सभाज्यमानो विप्रैश्च स्तूयमानश्च बन्दिभिः ।
मुदं स परमां लेभे पुत्रस्पर्शनजां नृपः ॥ १.१००.२० ॥
ബ്രാഹ്മണരാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ടും ബന്ദികളാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടും രാജാവ് പുത്രസ്പർശനത്താൽ ഉണ്ടായ പരമമായ ആനന്ദം നേടി.
1.100.21
स्वां चैव भार्यां धर्मज्ञः पूजयामास धर्मतः ।
अब्रवीच्चैव तां राजा सान्त्वपूर्वमिदं वचः ॥ १.१००.२१ ॥
ധർമ്മജ്ഞനായ രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യയെ ധർമ്മപ്രകാരം ബഹുമാനിച്ചു; സാന്ത്വനത്തോടെ അവളോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.100.22
लोकस्यायं परोक्षस्तु संबन्धो नौ पुराऽभवत् ।
कृतो लोकसमक्षोऽद्य संबन्धो वै पुनः कृतः ॥ १.१००.२२ ॥
ലോകത്തിൽനിന്ന് മറഞ്ഞിരുന്ന നമ്മുടെ ഈ ബന്ധം മുൻപ് ഉണ്ടായി; ഇന്ന് ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ ആ ബന്ധം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
1.100.23
तस्मादेतन्मया तस्य तन्निमित्तं प्रभाषितम् ॥ १.१००.२३ ॥
അതിനാൽ ഇത് ഞാൻ അവന്റെ (പുത്രന്റെ) കാരണത്താൽ പറഞ്ഞതാണ്.
1.100.24
शङ्केत वाऽयं लोकोऽथ स्त्रीभावान्मयि संगतम् ।
तस्मादेतन्मया चापि तच्छुद्ध्यर्थं विचारितम् ॥ १.१००.२४ ॥
ഈ ലോകം സ്ത്രീസ്വഭാവം കാരണം എന്നിൽ ചേർന്നതിനെ സംശയിച്ചേക്കാം; അതിനാൽ അതിന്റെ ശുദ്ധിക്കായി ഞാനും ഇത് ആലോചിച്ചു.
1.100.25
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः ।
त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम् ॥ १.१००.२५ ॥
ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും വിവിധ വിഭാഗങ്ങളിലുള്ളവരും, ദേവീ, നിന്നെ സംശയമില്ലാത്ത പതിവ്രതയായി കരുതും.
1.100.26
पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव ॥ १.१००.२६ ॥
ഈ പുത്രൻ രാജ്യത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നീ പ്രധാന റാണിയാകുക.
1.100.27
यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये ।
प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे ॥ १.१००.२७ ॥
പ്രിയേ, കോപത്താൽ നീ എന്നോട് അത്യന്തം അപ്രിയമായത് പറഞ്ഞു; വിശാലാക്ഷീ, ശുഭേ, അത് ഞാൻ നിനക്ക് പൊറുത്തിരിക്കുന്നു.
1.100.28
अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम् ।
त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः।
क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः ॥ १.१००.२८ ॥
അസത്യമോ, അനിഷ്ടമോ, പരുഷവാക്കോ, അതിദുഷ്ടമോ ആയ എന്തെങ്കിലും — വിശാലാക്ഷീ, എന്റെ ദുർവചനം നീയും ഇങ്ങനെ പൊറുക്കണം; ഭർത്താവിനുവേണ്ടി ക്ഷമയാൽ സ്ത്രീകൾ പാതിവ്രത്യം നേടുന്നു.
1.100.29
एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम् ।
अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम् ॥ १.१००.२९ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം രാജർഷിയായ ദുഷ്യന്തൻ, കുറ്റമറ്റ നടത്തമുള്ള ആ പ്രിയ റാണിയെ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
1.100.30
वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत ।
स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत ॥ १.१००.३० ॥
ഭാരതാ, വസ്ത്രങ്ങളാലും അന്നപാനങ്ങളാലും അവളെ ആദരിച്ച ശേഷം, അവൻ മാതാവിനെ സമീപിച്ച് രഥന്തരിയോട് സംസാരിച്ചു.
1.100.31
मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः ।
ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने ॥ १.१००.३१ ॥
കാട്ടിൽ ജനിച്ച എന്റെ പുത്രൻ നിന്റെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്. ശോഭനേ, ഇന്ന് നിന്റെ പൗത്രൻ മുഖേന ഞാൻ ഋണമുക്തനായിരിക്കുന്നു.
1.100.32
विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता ।
स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३२ ॥
ഇവൾ വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രിയാണ്; കണ്വനാൽ വളർത്തപ്പെട്ടവളാണ്. മഹാഭാഗ്യേ, ഇവൾ നിന്റെ മരുമകൾ ശകുന്തളയാണ്; ഇവളോട് പ്രസാദിക്കൂ.
1.100.33
पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे ।
पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम् ॥ १.१००.३३ ॥
പുത്രന്റെ വാക്ക് കേട്ട് അവൾ പൗത്രനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു. അവിടെ കാൽക്കൽ വീണ ശകുന്തളയെ രഥന്തരി ആലിംഗനം ചെയ്തു.
1.100.34
परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत् ।
उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च ॥ १.१००.३४ ॥
അവളെ കൈകളാൽ ആലിംഗനം ചെയ്ത് സന്തോഷത്താൽ അവൾ കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു. "സത്യമായ വാക്ക് പറയുന്നു; ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ കാണുന്നു" എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
1.100.35
तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति ।
तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ १.१००.३५ ॥
വിശാലാക്ഷീ, നിന്റെ പുത്രൻ ചക്രവർത്തിയാകും. വിശാലാക്ഷീ, നിന്റെ ഭർത്താവ് ത്രിലോകവിജയിയാകട്ടെ.
1.100.36
दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि ।
एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा ॥ १.१००.३६ ॥
വരവർണിനീ, നീ ദിവ്യഭോഗങ്ങൾ പ്രാപിക്കുക. രഥന്തരി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പരമമായ സന്തോഷം നേടി.
1.100.37
शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा ।
ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम् ॥ १.१००.३७ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ശകുന്തളയെ സർവാഭരണ ഭൂഷിതയായ പ്രധാന മഹിഷിയാക്കി.
1.100.38
ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः ।
दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा ॥ १.१००.३८ ॥
രാജാവ് ബ്രാഹ്മണർക്കും സൈനികർക്കും ധനം നൽകി; പിന്നെ ശകുന്തളയിൽ ജനിച്ച ദൗഷ്യന്തിപുത്രനെയും.
1.100.39
भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः ॥ १.१००.३९ ॥
അവന് ഭരതൻ എന്ന് നാമകരണം ചെയ്ത് യുവരാജപദവിയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു; ഭരതനിൽ ഭാരം ഏൽപ്പിച്ച് രാജാവ് കൃതകൃത്യനായി.
1.100.40
ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः ।
गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान् ॥ १.१००.४० ॥
പിന്നെ നരാധിപനായ ദുഷ്യന്തൻ നൂറ് വർഷം പൂർണമായി രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം വനങ്ങളിലേക്ക് പോയി സ്വർഗലോകം പ്രാപിച്ചു.