ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.101.1
दुष्यन्ताद्भरतो राज्यं यथान्यायमवाप सः ।
तस्य तत्प्रथितं कर्म प्रावर्तत महात्मनः ॥ १.१०१.१ ॥
ದುಷ್ಯಂತನಿಂದ ಭರತನು ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕರ್ಮ ಹರಡಿತು.
1.101.2
भास्वरं दिव्यमजितं लोकसंनादनं महत् ।
स विजित्य महीपालांश्चकार वशवर्तिनः ॥ १.१०१.२ ॥
ಅದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಅಜೇಯವಾದ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿ. ಅವನು ರಾಜರನ್ನು ಗೆದ್ದು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು.
1.101.3
चचार च सतां धर्मं प्राप्य चानुत्तमं यशः ।
स राजा चक्रवर्त्यासीत्सार्वभौमः प्रतापवान् ॥ १.१०१.३ ॥
ಅವನು ಸಜ್ಜನರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಆ ರಾಜನು ಚಕ್ರವರ್ತಿ, ಸಾರ್ವಭೌಮ, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.
1.101.4
ईजे च बहुभिर्यज्ञैर्यथा शक्रो मरुत्पतिः ।
याजयामास तं कण्वो दक्षवद्भूरिदक्षिणम् ॥ १.१०१.४ ॥
ಮರುತ್ಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಅವನು ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ದಕ್ಷನಂತೆ ಬಹು ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ವನು ಅವನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದನು.
1.101.5
श्रीमद्गोविततं नाम वाजिमेधमवाप सः ।
यस्मिन्सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ॥ १.१०१.५ ॥
ಶ್ರೀಮತ್ ಗೋವಿತತ ಎಂಬ ಅಶ್ವಮೇಧವನ್ನು ಅವನು ನಡೆಸಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಭರತನು ಕಣ್ವನಿಗೆ ಸಾವಿರ ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
1.101.6
सोऽश्वमेधशतैरीजे यमुनामनु तीरगः ।
त्रिशतैश्च सरस्वत्यां गङ्गामनु चतुःशतैः ॥ १.१०१.६ ॥
ಯಮುನಾ ತೀರದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವನು ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೂರು, ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಮಾಡಿದನು.
1.101.7
दौष्यन्तिर्भरतो यज्ञैरीजे शाकुन्तलो नृपः ।
तस्माद्भरतवंशस्य विप्रतस्थे महद्यशः ॥ १.१०१.७ ॥
ದುಷ್ಯಂತನ ಮಗ, ಶಕುಂತಲೆಯ ಮಗನಾದ ರಾಜ ಭರತನು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಭರತವಂಶದ ಮಹಾಯಶಸ್ಸು ಹರಡಿತು.
1.101.8
भरतस्य वरस्त्रीषु पुत्राः संजज्ञिरे पृथक् ।
नाभ्यनन्दत्तदा राजा नानुरूपा ममेति तान् ॥ १.१०१.८ ॥
ಭರತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪತ್ನಿಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು; ಆದರೆ ರಾಜನು ಅವರು ತನಗೆ ತಕ್ಕವರಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.
1.101.9
ततस्तान्मातरः क्रुद्धाः पुत्रान्निन्युर्यमक्षयम् ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य वितथं पुत्रजन्म तत् ॥ १.१०१.९ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ತಾಯಂದಿರು ಆ ಪುತ್ರರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು; ಆ ರಾಜನ ಪುತ್ರೋತ್ಪತ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತು.
1.101.10
ततो महद्भिः क्रतुभिरीजानो भरतस्तदा ।
लेभे पुत्रं भरद्पाजाद्भुमन्युं नाम भारत ॥ १.१०१.१० ॥
ಆಗ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭರತನು, ಓ ಭಾರತ, ಭರದ್ವಾಜರಿಂದ ಭುಮನ್ಯು ಎಂಬ ಪುತ್ರನನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.101.11
ततः पुत्रिणमात्मानं ज्ञात्वा पौरवनन्दनः ।
भुमन्युं भरतश्रेष्ठ यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ॥ १.१०१.११ ॥
ಆಗ ತನ್ನನ್ನು ಪುತ್ರವಂತನೆಂದು ತಿಳಿದ ಪೌರವ ವಂಶದ ಆನಂದ ಭರತನು, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭುಮನ್ಯುವನ್ನು ಯುವರಾಜ ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು.
1.101.12
ततो दिविरथो नाम भुमन्योरभवत्सुतः ।
सुहोत्रश्च सुहोता च सुहविः सुयजुस्तथा ॥ १.१०१.१२ ॥
ಆಗ ಭುಮನ್ಯುವಿಗೆ ದಿವಿರಥ ಎಂಬ ಪುತ್ರನಾದನು; ಸುಹೋತ್ರ, ಸುಹೋತಾ, ಸುಹವಿ ಮತ್ತು ಸುಯಜು ಕೂಡ ಅವನ ಪುತ್ರರಾದರು.
1.101.13
पुष्करिण्यामृचीकश्च भुमन्योरभवन्सुताः ।
तेषां ज्येष्ठः सुहोत्रस्तु राज्यमाप महीक्षिताम् ॥ १.१०१.१३ ॥
ಪುಷ್ಕರಿಣಿಯಲ್ಲಿ ಭುಮನ್ಯುವಿಗೆ ಋಚೀಕ ಮೊದಲಾದ ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವನಾದ ಸುಹೋತ್ರನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.101.14
राजसूयाश्वमेधाद्यैः सोऽयजद्बहुभिः सवैः ।
सुहोत्रः पृथिवीं कृत्स्नां बुभुजे सागराम्बराम् ॥ १.१०१.१४ ॥
ರಾಜಸೂಯ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಸೋಮಯಾಗಗಳಿಂದ ಅವನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದನು. ಸಾಗರವನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸುಹೋತ್ರ ಆಳಿದನು.
1.101.15
पूर्णां हस्तिगवाश्वैश्च बहुरत्नसमाकुलाम् ।
ममज्जेव मही तस्य भूरिभारावपीडिता ॥ १.१०१.१५ ॥
ಆನೆ, ಹಸು, ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿ ಅವನ ಕೆಳಗೆ ಅಪಾರ ಭಾರದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಮುಳುಗುವಂತಾಯಿತು.
1.101.16
हस्त्यश्वरथसंपूर्णा मनुष्यकलिला भृशम् ।
सुहोत्रे राजनि तदा धर्मतः शासति प्रजाः ॥ १.१०१.१६ ॥
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಜನರಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ತುಂಬಿದ ಆ ಭೂಮಿ, ಆಗ ರಾಜ ಸುಹೋತ್ರನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ (ಹಾಗಿತ್ತು).
1.101.17
चैत्ययूपाङ्किता चासीद्भूमिः शतसहस्रशः ।
प्रवृद्धजनसस्या च सर्वदैव व्यरोचत ॥ १.१०१.१७ ॥
ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಚೈತ್ಯ, ಯೂಪಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಭೂಮಿ, ಹೆಚ್ಚಿದ ಜನ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಶೋಭಿಸಿತು.
1.101.18
ऐक्ष्वाकी जनयामास सुहोत्रात्पृथिवीपतेः ।
अजमीढं सुमीढं च पुरुमीढं च भारत ॥ १.१०१.१८ ॥
ಐಕ್ಷ್ವಾಕಿ ರಾಣಿ ಭೂಪತಿ ಸುಹೋತ್ರನಿಂದ ಅಜಮೀಢ, ಸುಮೀಢ, ಓ ಭಾರತ, ಪುರುಮೀಢರನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
1.101.19
अजमीढो वरस्तेषां तस्मिन्वंशः प्रतिष्ठितः ।
षट् पुत्रान्सोप्यजनयत्तिसृषु स्त्रीषु भारत ॥ १.१०१.१९ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅಜಮೀಢ; ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ವಂಶವು ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು. ಭಾರತ, ಅವನು ಮೂರು ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಆರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
1.101.20
ऋक्षं धूमिन्यथो नीली दुष्यन्तपरमेष्ठइनौ ।
केशिन्यजनयज्जह्नुं सुतौ च जनरूषिणौ ॥ १.१०१.२० ॥
ಋಕ್ಷನು ಧೂಮಿನಿಯಿಂದ, ನೀಲಿಯಿಂದ ದುಷ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. ಕೇಶಿನಿ ಜಹ್ನುವನ್ನೂ, ಜನರೂಷಿಣನನ್ನೂ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರಾಗಿ ಹೆತ್ತಳು.
1.101.21
विदुः संवरणं वीरमृक्षाद्राथन्तरीसुतम् ।
तथेमे सर्वपञ्चाला दुष्यन्तपरमेष्ठिनोः।
अन्वयाः कुशिका राजञ्जन्होरमिततेजसः ॥ १.१०१.२१ ॥
ವೀರ ಸಂವರಣನನ್ನು ಋಕ್ಷನಿಂದ ರಾಥಾಂತರಿಯ ಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಚಾಲರು ದುಷ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಪರಮೇಷ್ಠಿಯ ವಂಶಜರು; ರಾಜನೇ, ಕುಶಿಕರು ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ವಿ ಜಹ್ನುವಿನ ವಂಶಜರು.
1.101.22
जनरूषणयोर्ज्येष्ठमृक्षमाहुर्जनाधिपम् ।
ऋक्षात्संवरणो जज्ञे राजन्वंशकरस्तव ॥ १.१०१.२२ ॥
ಜನರೂಷಣನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಪುತ್ರ ಋಕ್ಷನನ್ನು ಜನಾಧಿಪ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ, ಋಕ್ಷನಿಂದ ಸಂವರಣ ಜನಿಸಿದನು; ಅವನು ನಿನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದವನು.
1.101.23
आर्क्षे संवरणे राजन्प्रशासति वसुन्धराम् ।
संक्षयः सुमहानासीत्प्रजानामिति नः श्रुतम् ॥ १.१०१.२३ ॥
ರಾಜನೇ, ಋಕ್ಷನ ಪುತ್ರ ಸಂವರಣನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ವಿನಾಶ ಸಂಭವಿಸಿತೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
1.101.24
व्यशीर्यत ततो राष्ट्रं क्षयैर्नानाविधैस्तदा ।
क्षुन्मृत्युभ्यामनावृष्ट्या व्याधिभिश्च समाहतम् ॥ १.१०१.२४ ॥
ಆಗ ನಾನಾ ವಿಧದ ವಿನಾಶಗಳಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಛಿದ್ರವಾಯಿತು; ಹಸಿವು, ಮರಣ, ಅನಾವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳಿಂದ ಅದು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
1.101.25
अभ्यघ्नन्भारतांश्चैव सपत्नानां बलानि च ।
चालयन्वसुधां चेमां बलेन चतुरङ्गिणा ॥ १.१०१.२५ ॥
ಅವರು ಭರತರನ್ನು ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು; ಚತುರಂಗ ಬಲದಿಂದ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದರು.
1.101.26
अभ्ययात्तं च पाञ्चल्यो विजित्य तरसा महीम् ।
अक्षौहिणीभिर्दशभिः स एनं समरेऽजयत् ॥ १.१०१.२६ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ವೇಗದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದನು; ಹತ್ತು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು.
1.101.27
ततः सदारः सामात्यः सपुत्रः ससुहृज्जनः ।
राजा संवरणस्तस्मात्पलायत महाभयात् ॥ १.१०१.२७ ॥
ಆಗ ರಾಜ ಸಂವರಣನು ಪತ್ನಿಯರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಪುತ್ರರು, ಬಂಧುಮಿತ್ರರೊಡನೆ ಆ ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.
1.101.28
ते प्रतीचीं पराभूताः प्रपन्ना भारता दिशम् ।
सिन्धोर्नदस्य महतो निकुञ्जे न्यवसंस्तदा।
नदीविपयपर्यन्ते पर्वतस्य समीपतः ॥ १.१०१.२८ ॥
ಸೋತ ಆ ಭರತರು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಆಗ ಮಹಾನದಿ ಸಿಂಧುವಿನ ಒಂದು ಪೊದೆಯಲ್ಲಿ, ನದೀ ತೀರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದರು.
1.101.29
तत्रावसन्बहून्कालान्भारता दुर्गमाश्रिताः ।
तेषां निवसतां तत्र सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १.१०१.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಭರತರು ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಬಹಳ ಕಾಲ ವಾಸಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಗೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.
1.101.30
अथाभ्यगच्छद्भरतान्वसिष्ठो भगवानृषिः ।
तमागतं प्रयत्नेन प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च ॥ १.१०१.३० ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಭರತರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು; ಅವರು ಬಂದಾಗ ಭರತರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಎದುರುಗೊಂಡು ವಂದಿಸಿದರು.
1.101.31
अर्घ्यमभ्याहरंस्तस्मै ते सर्वे भारतास्तदा ।
निवेद्य सर्वमृषये सत्कारेण सुवर्चसे ॥ १.१०१.३१ ॥
ಆಗ ಭರತವಂಶದವರೆಲ್ಲರೂ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತಂದರು; ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಋಷಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿವೇದಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
1.101.32
तमासने चोपविष्टं राजा वव्रे स्वयं तदा ।
पुरोहितो भवान्नोऽस्तु राज्याय प्रयतेमहि ॥ १.१०१.३२ ॥
ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ಆಗ ರಾಜನು ತಾನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು: "ನೀವು ನಮ್ಮ ಪುರೋಹಿತರಾಗಿರಿ; ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇವೆ."
1.101.33
ओमित्येवं वसिष्ठोऽपि भारतान्प्रत्यपद्यत ।
अथाभ्यषिञ्चत्साम्राज्ये सर्वक्षत्रस्य पौरवम् ॥ १.१०१.३३ ॥
"ಓಂ" ಎಂದು ವಸಿಷ್ಠರೂ ಭರತರ ಮಾತನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಿ ಪೌರವನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು.
1.101.34
विषाणभूतं सर्वस्यां पृथिव्यामिति नः श्रुतम् ।
भरताध्युषितं पूर्वं सोऽध्यतिष्ठत्पुरोतोतमम् ॥ १.१०१.३४ ॥
"ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಬಿನ ತುದಿಯಂತಿರುವುದು" ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಹಿಂದೆ ಭರತರು ನೆಲೆಸಿದ್ದ ಆ ಉತ್ತಮ ನಗರವನ್ನು ಅವನು ಆಳಿದನು.
1.101.35
पुनर्बलिभृतश्चैव चक्रे सर्वमहीक्षितः ।
ततः स पृथिवीं प्राप्य पुनरीजे महाबलः ॥ १.१०१.३५ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಭೂಪಾಲರನ್ನು ಕಪ್ಪ ಕೊಡುವವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಆ ಮಹಾಬಲನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದು ಪುನಃ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದನು.
1.101.36
आजमीढो महायज्ञैर्बहुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
ततः संवरणात्सौरी तपती सुषुवे कुरुम् ॥ १.१०१.३६ ॥
ಅಜಮೀಢನು ಹಲವು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಭರಪೂರ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದನು; ನಂತರ ಸಂವರಣನಿಂದ ಸೂರ್ಯಪುತ್ರಿ ತಪತಿ ಕುರುವಿಗೆ ಜನ್ಮನೀಡಿದಳು.
1.101.37
राजत्वे तं प्रजाः सर्वा धर्मज्ञ इति वव्रिरे ।
महिम्ना तस्य कुरवो लेभिरे प्रत्ययं भृशम्।
तस्य नाम्नाऽभिविख्यातं पृथिव्यां कुरुजाङ्गलं ॥ १.१०१.३७ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಧರ್ಮಜ್ಞನೆಂದು ತಿಳಿದು ರಾಜನನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿದರು. ಅವನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಕುರುಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟರು. ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ದೇಶ ಕುರುಜಾಂಗಲ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.
1.101.38
कुरुक्षेत्रं स तपसा पुण्यं चक्रे महातपाः ।
अश्ववन्तमभिष्यन्तं तथा चैत्ररथं मुनिम् ॥ १.१०१.३८ ॥
ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದನು. ಅದೇ ರೀತಿ ಅಶ್ವವಂತ, ಅಭಿಷ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಚೈತ್ರರಥ ಮುನಿಯನ್ನೂ (ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದನು).
1.101.39
जनमेजयं च विख्यातं पुत्रांश्चास्यानुशुश्रुम ।
पञ्चैतान्वाहिनी पुत्रान्व्यजायत मनस्विनी ॥ १.१०१.३९ ॥
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜನಮೇಜಯನ ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರರ ಕುರಿತು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಆ ಮನಸ್ವಿನಿ ವಾಹಿನಿಗೆ ಈ ಐದು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.
1.101.40
अविक्षितः परिक्षित्तु शबलाश्वस्तु वीर्यवान् ।
आदिराजो विराजश्च शाल्मलिश्च महाबलः ॥ १.१०१.४० ॥
ಅವಿಕ್ಷಿತ, ಪರಿಕ್ಷಿತ, ವೀರ್ಯವಂತ ಶಬಲಾಶ್ವ, ಆದಿರಾಜ, ವಿರಾಜ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ ಶಾಲ್ಮಲಿ.
1.101.41
उच्चैःश्रवा भङ्गकारो जितारिश्चाष्टमः स्मृतः ।
एतेषामन्ववाये तु ख्यातास्ते कर्मजैर्गुणैः।
जनमेजयादयः सप्त तथैवान्ये महारथाः ॥ १.१०१.४१ ॥
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವ, ಭಂಗಕಾರ, ಎಂಟನೆಯವನಾದ ಜಿತಾರಿ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಜ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು — ಜನಮೇಜಯ ಮೊದಲಾದ ಏಳು ಮಂದಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾರಥರು.
1.101.42
परीक्षितोऽभवन्पुत्राः सर्वे धर्मार्थकोविदाः ।
कक्षसेनोग्रसेनौ तु चित्रसेनश्च वीर्यवान् ॥ १.१०१.४२ ॥
ಪರೀಕ್ಷಿತನ ಪುತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾಗಿದ್ದರು. ಕಕ್ಷಸೇನ, ಉಗ್ರಸೇನ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವಂತ ಚಿತ್ರಸೇನ.
1.101.43
इन्द्रसेनः सुषेणश्च भीमसेनश्च नामतः ।
जनमेजयस्य तनया भुवि ख्याता महाबलाः ॥ १.१०१.४३ ॥
ಇಂದ್ರಸೇನ, ಸುಷೇಣ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಜನಮೇಜಯನ ಪುತ್ರರು; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು.
1.101.44
धृतराष्ट्रः प्रथमजः पाण्डुर्बाह्लीक एव च ।
निषधश्च महातेजास्तथा जाम्बूनदो बली ॥ १.१०१.४४ ॥
ಮೊದಲ ಮಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಪಾಂಡು, ಬಾಹ್ಲೀಕ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ನಿಷಧ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಶಾಲಿ ಜಾಂಬೂನದ.
1.101.45
कुण्डोदरः पदातिश्च वसातिश्चाष्टमः स्मृतः ।
सर्वे धर्मार्थकुशलाः सर्वभूतहिते रताः ॥ १.१०१.४५ ॥
ಕುಂಡೋದರ, ಪದಾತಿ, ಎಂಟನೆಯವನು ವಸಾತಿ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಕುಶಲರು, ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ನಿರತರು.
1.101.46
धृतराष्ट्रोऽथ राजासीत्तस्य पुत्रोऽथ कुण्डिकः ।
हस्ती वितर्कः क्राथश्च कुण्डिनश्चापि पञ्चमः ॥ १.१०१.४६ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ರಾಜನಾದನು; ಅವನ ಪುತ್ರರು ಕುಂಡಿಕ, ಹಸ್ತಿ, ವಿತರ್ಕ, ಕ್ರಾಥ, ಐದನೆಯವನು ಕುಂಡಿನ ಕೂಡ.
1.101.47
हविश्रवास्तथेन्द्राभो भुमन्युश्चापराजितः ।
धृतराष्ट्रसुतानां तु त्रीनेतान्प्रथितान्भुवि ॥ १.१०१.४७ ॥
ಹವಿಶ್ರವ, ಇಂದ್ರಾಭ, ಭುಮನ್ಯು, ಅಪರಾಜಿತ ಕೂಡ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಈ ಮೂವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು.
1.101.48
प्रतीपं धर्मनेत्रं च सुनेत्रं चापि भारत ।
प्रतीपः प्रथितस्तेषां बभूवाप्रतिमो भुवि ॥ १.१०१.४८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಪ್ರತೀಪ, ಧರ್ಮನೇತ್ರ, ಸುನೇತ್ರ ಕೂಡ; ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತೀಪ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನನಾದನು.
1.101.49
प्रतीपस्य त्रयः पुत्रा जज्ञिरे भरतर्षभ ।
देवापिः शन्तनुश्चैव बाह्लीकश्च महारथः ॥ १.१०१.४९ ॥
ಭರತರ್ಷಭ, ಪ್ರತೀಪನಿಗೆ ಮೂವರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು: ದೇವಾಪಿ, ಶಂತನು, ಮತ್ತು ಮಹಾರಥ ಬಾಹ್ಲೀಕ.
1.101.50
देवापिस्तु प्रवव्राज तेषां धर्महितेप्सया ।
शन्तनुश्च महीं लेभे बाह्लीकश्च महारथः ॥ १.१०१.५० ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ದೇವಾಪಿ ಧರ್ಮಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಶಂತನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು, ಮಹಾರಥ ಬಾಹ್ಲೀಕನೂ ಪಡೆದನು.
1.101.51
भरतस्यान्वयास्त्वेते देवकल्पा महारथाः ।
बभूवुर्ब्रह्मकल्पाश्च बहवो राजसत्तमाः ॥ १.१०१.५१ ॥
ಭರತನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಈ ಮಹಾರಥರು ದೇವತೆಗಳಂತಾದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಂತಹ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರೂ ಆದರು.
1.101.52
एवंविधा महाभागा देवरूपाः प्रहारिणः ।
अन्ववाये महाराज ऐलवंशविवर्धनाः ॥ १.१०१.५२ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇಂತಹ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು, ದೇವರೂಪಿಗಳು, ಪ್ರಹಾರಿಗಳು ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಐಲ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದರು.
1.101.53
गङ्गातीरं समागम्य दीक्षितो जनमेजय ।
अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च ॥ १.१०१.५३ ॥
ಜನಮೇಜಯನೇ, ಗಂಗಾ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ದೀಕ್ಷಿತನಾಗಿ, ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನೂ ನೂರು ವಾಜಪೇಯಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು.
1.101.54
पुनरीजे महायज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः ।
अग्निष्टोमातिरात्राणामुक्थानां सोमवत्पुनः ॥ १.१०१.५४ ॥
ಮತ್ತೆ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಗಿದ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ, ಅತಿರಾತ್ರ, ಉಕ್ಥ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸೋಮಯಾಗದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಿದನು.
1.101.55
वाजपेयेष्टिसत्राणां सहस्रैश्च सुसंभृतैः ।
दृष्ट्वा शाकुन्तलो राजा तर्पयित्वा द्विजान्धनैः ॥ १.१०१.५५ ॥
ವಾಜಪೇಯ, ಇಷ್ಟಿ, ಸತ್ರ ಯಜ್ಞಗಳ ಸಾವಿರಾರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಕುಂತಲೆಯ ಮಗನಾದ ರಾಜನು ಧನದಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
1.101.56
पुनः सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ।
जम्बूनदस्य शुद्धस्य कनकस्य महायशाः ॥ १.१०१.५६ ॥
ಮತ್ತೆ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಭರತನು ಕಣ್ವನಿಗೆ ಜಾಂಬೂನದ ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದ ಸಾವಿರ ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.101.57
यस्य यूपाः शतव्यामाः परिणाहेऽथ काञ्चनाः ।
सहस्रव्याममुद्वृद्धाः सेन्द्रैर्देवैः समुच्छ्रिताः ॥ १.१०१.५७ ॥
ಯಾರ ಯೂಪಗಳು ನೂರು ವ್ಯಾಮ ಉದ್ದ, ಸುತ್ತಳತೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದವು, ಸಾವಿರ ವ್ಯಾಮ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ನಿಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
1.101.58
स्वलङ्कृता भ्राजमानाः सर्वरत्नैर्मनोरमैः ।
हिरण्यं द्विरदानश्वान्महिषोष्ट्रगजाविकम् ॥ १.१०१.५८ ॥
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಮನೋಹರ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ; ಚಿನ್ನ, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಒಂಟೆಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುರಿಗಳು.
1.101.59
दासीदासं धनं धान्यं गाः सुशीलाः सवत्सकाः ।
भूमिं यूपसहस्राङ्कां कण्वाय बहुदक्षिणाम् ॥ १.१०१.५९ ॥
ದಾಸ-ದಾಸಿಯರು, ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುಶೀಲ ಹಸುಗಳು, ಸಾವಿರ ಯೂಪಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿ—ಕಣ್ವನಿಗೆ ಬಹಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ.
1.101.60
बहूनां ब्रह्मकल्पानां धनं दत्त्वा क्रतून्बहून् ।
ग्रामान्गृहाणि शुभ्राणि कोटिशोथाददत्तदा ॥ १.१०१.६० ॥
ಬ್ರಹ್ಮಸಮಾನರಾದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆಗ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು, ಶುಭ್ರ ಗೃಹಗಳನ್ನು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ನೀಡಿದನು.
1.101.61
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
भरतस्यान्वये जाता देवकल्पा महारथाः ॥ १.१०१.६१ ॥
ಭರತನಿಂದ ಭಾರತೀ ಕೀರ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ಅದರಿಂದ ಈ ವಂಶವು ಭಾರತವೆನಿಸಿತು. ಭರತನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ದೇವಸಮಾನ ಮಹಾರಥರು ಹುಟ್ಟಿದರು.
1.101.62
बहवो ब्रह्मकल्पाश्च बभूवुः क्षत्रसत्तमाः ।
तेषामपरिमेयानि नामधेयानि सन्त्युत ॥ १.१०१.६२ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಮಾನರಾದ ಅನೇಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಉಂಟಾದರು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಅಳೆಯಲಾಗದವು.
1.101.63
तेषां कुले यथा मुख्यान्कीर्तयिष्यामि भारत ।
महाभागान्देवकल्पान्सत्यार्जवपरायणान् ॥ १.१०१.६३ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರನ್ನು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರನ್ನು, ದೇವಸಮಾನರನ್ನು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದವರನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುವೆನು.