Mahābhārata · Adhyāya 1.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.101.1
दुष्यन्ताद्भरतो राज्यं यथान्यायमवाप सः ।
तस्य तत्प्रथितं कर्म प्रावर्तत महात्मनः ॥ १.१०१.१ ॥
Von Duṣyanta erlangte Bharata das Reich rechtmäßig, und die berühmte Tat jenes großen Geistes verbreitete sich.
1.101.2
भास्वरं दिव्यमजितं लोकसंनादनं महत् ।
स विजित्य महीपालांश्चकार वशवर्तिनः ॥ १.१०१.२ ॥
Es war ein strahlender, göttlicher, unbesiegbarer Ruhm, der durch die Welten hallte. Nachdem er die Herrscher der Erde besiegt hatte, machte er sie seinem Willen untertan.
1.101.3
चचार च सतां धर्मं प्राप्य चानुत्तमं यशः ।
स राजा चक्रवर्त्यासीत्सार्वभौमः प्रतापवान् ॥ १.१०१.३ ॥
Er übte den Dharma der Guten und erlangte höchsten Ruhm. Jener König war ein Weltkaiser, Herrscher über die ganze Erde, mächtig an Heldentum.
1.101.4
ईजे च बहुभिर्यज्ञैर्यथा शक्रो मरुत्पतिः ।
याजयामास तं कण्वो दक्षवद्भूरिदक्षिणम् ॥ १.१०१.४ ॥
Er brachte viele Opfer dar, wie Indra, der Herr der Marut; und Kaṇva ließ sie ihn vollziehen, wie Dakṣa, mit reichen Opfergaben.
1.101.5
श्रीमद्गोविततं नाम वाजिमेधमवाप सः ।
यस्मिन्सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ॥ १.१०१.५ ॥
Er vollzog das glanzvolle Pferdeopfer namens Govitata, bei dem Bharata Kaṇva tausend Padma schenkte.
1.101.6
सोऽश्वमेधशतैरीजे यमुनामनु तीरगः ।
त्रिशतैश्च सरस्वत्यां गङ्गामनु चतुःशतैः ॥ १.१०१.६ ॥
Am Ufer der Yamunā wohnend, vollzog er hundert Pferdeopfer; dreihundert an der Sarasvatī und vierhundert entlang der Gaṅgā.
1.101.7
दौष्यन्तिर्भरतो यज्ञैरीजे शाकुन्तलो नृपः ।
तस्माद्भरतवंशस्य विप्रतस्थे महद्यशः ॥ १.१०१.७ ॥
Bharata, Sohn des Duṣyanta und der Śakuntalā, der König, verehrte mit Opfern; daher verbreitete sich der große Ruhm der Bharata-Linie unter den Brahmanen.
1.101.8
भरतस्य वरस्त्रीषु पुत्राः संजज्ञिरे पृथक् ।
नाभ्यनन्दत्तदा राजा नानुरूपा ममेति तान् ॥ १.१०१.८ ॥
Von Bharatas vornehmsten Frauen wurden einzeln Söhne geboren; doch der König erkannte sie damals nicht an und sagte, sie seien mir nicht gemäß.
1.101.9
ततस्तान्मातरः क्रुद्धाः पुत्रान्निन्युर्यमक्षयम् ।
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य वितथं पुत्रजन्म तत् ॥ १.१०१.९ ॥
Da schickten die erzürnten Mütter jene Söhne in Yamas Reich; so wurde die Geburt der Söhne jenes Königs vergeblich.
1.101.10
ततो महद्भिः क्रतुभिरीजानो भरतस्तदा ।
लेभे पुत्रं भरद्पाजाद्भुमन्युं नाम भारत ॥ १.१०१.१० ॥
Da erlangte Bharata, der mit großen Opfern verehrte, von Bharadvāja einen Sohn namens Bhumanyu, o Bhārata.
1.101.11
ततः पुत्रिणमात्मानं ज्ञात्वा पौरवनन्दनः ।
भुमन्युं भरतश्रेष्ठ यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ॥ १.१०१.११ ॥
Da erkannte Bharata, die Freude des Paurava-Geschlechts, dass er nun einen Sohn habe, und salbte o bester der Bharatas Bhumanyu zum Kronprinzen.
1.101.12
ततो दिविरथो नाम भुमन्योरभवत्सुतः ।
सुहोत्रश्च सुहोता च सुहविः सुयजुस्तथा ॥ १.१०१.१२ ॥
Dann wurde dem Bhumanyu ein Sohn namens Diviratha geboren; und auch Suhotra, Suhotā, Suhavi und Suyaju (waren seine Söhne).
1.101.13
पुष्करिण्यामृचीकश्च भुमन्योरभवन्सुताः ।
तेषां ज्येष्ठः सुहोत्रस्तु राज्यमाप महीक्षिताम् ॥ १.१०१.१३ ॥
Aus Puṣkariṇī wurden Bhumanyu die Söhne Ṛcīka und andere geboren. Der älteste unter ihnen, Suhotra, erlangte das Königreich der Herrscher der Erde.
1.101.14
राजसूयाश्वमेधाद्यैः सोऽयजद्बहुभिः सवैः ।
सुहोत्रः पृथिवीं कृत्स्नां बुभुजे सागराम्बराम् ॥ १.१०१.१४ ॥
Mit dem Rājasūya, dem Aśvamedha und vielen anderen Soma-Opfern vollzog er Opfer, und Suhotra genoss die ganze Erde, deren Gewand das Meer war.
1.101.15
पूर्णां हस्तिगवाश्वैश्च बहुरत्नसमाकुलाम् ।
ममज्जेव मही तस्य भूरिभारावपीडिता ॥ १.१०१.१५ ॥
Die Erde, angefüllt mit Elefanten, Rindern und Pferden und dicht von vielen Juwelen bedeckt, schien unter ihrer großen Last, die auf ihr ruhte, zu versinken.
1.101.16
हस्त्यश्वरथसंपूर्णा मनुष्यकलिला भृशम् ।
सुहोत्रे राजनि तदा धर्मतः शासति प्रजाः ॥ १.१०१.१६ ॥
Diese Erde, voll von Elefanten, Pferden und Streitwagen und dicht bevölkert, war so, während König Suhotra seine Untertanen gerecht regierte.
1.101.17
चैत्ययूपाङ्किता चासीद्भूमिः शतसहस्रशः ।
प्रवृद्धजनसस्या च सर्वदैव व्यरोचत ॥ १.१०१.१७ ॥
Die Erde, gezeichnet von Hunderttausenden Heiligtümern und Opferpfählen, mit ihrem stetig wachsenden Volk und ihrer Ernte, strahlte immer.
1.101.18
ऐक्ष्वाकी जनयामास सुहोत्रात्पृथिवीपतेः ।
अजमीढं सुमीढं च पुरुमीढं च भारत ॥ १.१०१.१८ ॥
Die Ikṣvāku-Königin gebar dem Herrn der Erde, Suhotra, Ajamīḍha, Sumīḍha und, o Bhārata, Purumīḍha.
1.101.19
अजमीढो वरस्तेषां तस्मिन्वंशः प्रतिष्ठितः ।
षट् पुत्रान्सोप्यजनयत्तिसृषु स्त्रीषु भारत ॥ १.१०१.१९ ॥
Ajamīḍha war der Beste unter ihnen, und in ihm wurde die Linie gegründet. O Bhārata, er zeugte sechs Söhne mit drei Frauen.
1.101.20
ऋक्षं धूमिन्यथो नीली दुष्यन्तपरमेष्ठइनौ ।
केशिन्यजनयज्जह्नुं सुतौ च जनरूषिणौ ॥ १.१०१.२० ॥
Ṛkṣa zeugte Duṣyanta und Parameṣṭhin mit Dhūminī und Nīlī. Keśinī gebar Jahnu, und die beiden Söhne Janarūṣin und
1.101.21
विदुः संवरणं वीरमृक्षाद्राथन्तरीसुतम् ।
तथेमे सर्वपञ्चाला दुष्यन्तपरमेष्ठिनोः।
अन्वयाः कुशिका राजञ्जन्होरमिततेजसः ॥ १.१०१.२१ ॥
Der Held Saṃvaraṇa gilt als Sohn Ṛkṣas und der Rāthantarī. Ebenso sind alle diese Pañcālas Nachkommen von Duṣyanta und Parameṣṭhin; o König, die Kuśikas sind Nachkommen des unermesslich strahlenden Jahnu.
1.101.22
जनरूषणयोर्ज्येष्ठमृक्षमाहुर्जनाधिपम् ।
ऋक्षात्संवरणो जज्ञे राजन्वंशकरस्तव ॥ १.१०१.२२ ॥
Ṛkṣa, den ältesten der Söhne Janarūṣaṇas, nennt man den Herrn der Menschen. O König, von Ṛkṣa wurde Saṃvaraṇa geboren, der Fortführer deines Geschlechts.
1.101.23
आर्क्षे संवरणे राजन्प्रशासति वसुन्धराम् ।
संक्षयः सुमहानासीत्प्रजानामिति नः श्रुतम् ॥ १.१०१.२३ ॥
O König, wir haben gehört, dass zur Zeit, als Saṃvaraṇa, Sohn Ṛkṣas, die Erde regierte, ein sehr großes Verderben über die Menschen kam.
1.101.24
व्यशीर्यत ततो राष्ट्रं क्षयैर्नानाविधैस्तदा ।
क्षुन्मृत्युभ्यामनावृष्ट्या व्याधिभिश्च समाहतम् ॥ १.१०१.२४ ॥
Da zerfiel das Reich durch vielerlei Verderben, geschlagen von Hunger und Tod, von Dürre und von Krankheiten.
1.101.25
अभ्यघ्नन्भारतांश्चैव सपत्नानां बलानि च ।
चालयन्वसुधां चेमां बलेन चतुरङ्गिणा ॥ १.१०१.२५ ॥
Sie erschlugen die Bhāratas und die Heere ihrer Rivalen und erschütterten mit der Kraft des vierteiligen Heeres diese Erde.
1.101.26
अभ्ययात्तं च पाञ्चल्यो विजित्य तरसा महीम् ।
अक्षौहिणीभिर्दशभिः स एनं समरेऽजयत् ॥ १.१०१.२६ ॥
Der König der Pāñcālas eroberte rasch die Erde, griff ihn an und besiegte ihn im Kampf mit zehn akṣauhiṇī-Heeren.
1.101.27
ततः सदारः सामात्यः सपुत्रः ससुहृज्जनः ।
राजा संवरणस्तस्मात्पलायत महाभयात् ॥ १.१०१.२७ ॥
Da floh König Saṃvaraṇa mit seinen Frauen, Ministern, Söhnen und Freunden vor dieser großen Gefahr.
1.101.28
ते प्रतीचीं पराभूताः प्रपन्ना भारता दिशम् ।
सिन्धोर्नदस्य महतो निकुञ्जे न्यवसंस्तदा।
नदीविपयपर्यन्ते पर्वतस्य समीपतः ॥ १.१०१.२८ ॥
Besiegt zogen die Bhāratas in die westliche Richtung und ließen sich damals in einem Dickicht des großen Flusses Sindhu nahe einem Berg am Flussufer nieder.
1.101.29
तत्रावसन्बहून्कालान्भारता दुर्गमाश्रिताः ।
तेषां निवसतां तत्र सहस्रं परिवत्सरान् ॥ १.१०१.२९ ॥
Dort lebten die Bhāratas, Zuflucht an einem unzugänglichen Ort suchend, lange Zeit; während sie dort wohnten, vergingen tausend Jahre.
1.101.30
अथाभ्यगच्छद्भरतान्वसिष्ठो भगवानृषिः ।
तमागतं प्रयत्नेन प्रत्युद्गम्याभिवाद्य च ॥ १.१०१.३० ॥
Da kam der ehrwürdige Weise Vasiṣṭha zu den Bhāratas; als er eintraf, gingen sie ihm sorgfältig entgegen und grüßten ihn ehrerbietig.
1.101.31
अर्घ्यमभ्याहरंस्तस्मै ते सर्वे भारतास्तदा ।
निवेद्य सर्वमृषये सत्कारेण सुवर्चसे ॥ १.१०१.३१ ॥
Da brachten alle Bhāratas ihm das Arghya dar und, nachdem sie dem strahlenden Weisen alles berichtet hatten, empfingen sie ihn mit Ehren.
1.101.32
तमासने चोपविष्टं राजा वव्रे स्वयं तदा ।
पुरोहितो भवान्नोऽस्तु राज्याय प्रयतेमहि ॥ १.१०१.३२ ॥
Da erwählte ihn der König selbst, als er auf seinem Sitz saß, und sprach: "Ihr sollt unser Priester sein; für das Königreich wollen wir uns mühen."
1.101.33
ओमित्येवं वसिष्ठोऽपि भारतान्प्रत्यपद्यत ।
अथाभ्यषिञ्चत्साम्राज्ये सर्वक्षत्रस्य पौरवम् ॥ १.१०१.३३ ॥
Auch Vasiṣṭha stimmte den Bhāratas mit "Om" zu; dann salbte er den Paurava zum Kaiser über alle kriegerischen Könige.
1.101.34
विषाणभूतं सर्वस्यां पृथिव्यामिति नः श्रुतम् ।
भरताध्युषितं पूर्वं सोऽध्यतिष्ठत्पुरोतोतमम् ॥ १.१०१.३४ ॥
Wir haben gehört, dass es die Spitze des Horns der ganzen Erde ist; er regierte jene vornehmste Stadt, die einst von den Bhāratas bewohnt war.
1.101.35
पुनर्बलिभृतश्चैव चक्रे सर्वमहीक्षितः ।
ततः स पृथिवीं प्राप्य पुनरीजे महाबलः ॥ १.१०१.३५ ॥
Wieder machte er alle Könige der Erde zu Tributpflichtigen; dann, nachdem er die Erde zurückgewonnen hatte, opferte der Gewaltige erneut.
1.101.36
आजमीढो महायज्ञैर्बहुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
ततः संवरणात्सौरी तपती सुषुवे कुरुम् ॥ १.१०१.३६ ॥
Ajamīḍha vollzog viele große Opfer mit reichen Gaben; dann gebar Tapatī, die Tochter der Sonne, von Saṃvaraṇa den Kuru.
1.101.37
राजत्वे तं प्रजाः सर्वा धर्मज्ञ इति वव्रिरे ।
महिम्ना तस्य कुरवो लेभिरे प्रत्ययं भृशम्।
तस्य नाम्नाऽभिविख्यातं पृथिव्यां कुरुजाङ्गलं ॥ १.१०१.३७ ॥
Alle Untertanen wählten ihn zum König, da sie ihn als Kenner des Dharma erkannten. Durch seine Größe gewannen die Kurus großes Vertrauen zu ihm. Nach seinem Namen wurde jenes Land auf der Erde als Kurujāṅgala berühmt.
1.101.38
कुरुक्षेत्रं स तपसा पुण्यं चक्रे महातपाः ।
अश्ववन्तमभिष्यन्तं तथा चैत्ररथं मुनिम् ॥ १.१०१.३८ ॥
Jener große Asket machte durch seine Askese Kurukṣetra heilig, ebenso Aśvavant, Abhiṣyanta und den Weisen Caitraratha.
1.101.39
जनमेजयं च विख्यातं पुत्रांश्चास्यानुशुश्रुम ।
पञ्चैतान्वाहिनी पुत्रान्व्यजायत मनस्विनी ॥ १.१०१.३९ ॥
Vom berühmten Janamejaya und seinen Söhnen haben wir gehört. Diese fünf Söhne wurden der hochgesinnten Vāhinī geboren.
1.101.40
अविक्षितः परिक्षित्तु शबलाश्वस्तु वीर्यवान् ।
आदिराजो विराजश्च शाल्मलिश्च महाबलः ॥ १.१०१.४० ॥
Avikṣit und Parikṣit, der mächtige Śabalāśva, Ādirāja, Virāja und Śalmali, von großer Kraft.
1.101.41
उच्चैःश्रवा भङ्गकारो जितारिश्चाष्टमः स्मृतः ।
एतेषामन्ववाये तु ख्यातास्ते कर्मजैर्गुणैः।
जनमेजयादयः सप्त तथैवान्ये महारथाः ॥ १.१०१.४१ ॥
Uccaiḥśravas, Bhaṅgakāra und Jitāri, der achte, werden erinnert. In dieser Linie wurden sie durch die aus ihren Taten erwachsenen Eigenschaften berühmt: Janamejaya und die übrigen sechs, ebenso andere große Wagenkämpfer.
1.101.42
परीक्षितोऽभवन्पुत्राः सर्वे धर्मार्थकोविदाः ।
कक्षसेनोग्रसेनौ तु चित्रसेनश्च वीर्यवान् ॥ १.१०१.४२ ॥
Alle Söhne Parikṣits waren kundig in Dharma und Reichtum: Kakṣasena, Ugrasena und der mächtige Citrasena.
1.101.43
इन्द्रसेनः सुषेणश्च भीमसेनश्च नामतः ।
जनमेजयस्य तनया भुवि ख्याता महाबलाः ॥ १.१०१.४३ ॥
Indrasena, Suṣena und Bhīmasena mit Namen, die Söhne Janamejayas, auf Erden berühmt und sehr mächtig.
1.101.44
धृतराष्ट्रः प्रथमजः पाण्डुर्बाह्लीक एव च ।
निषधश्च महातेजास्तथा जाम्बूनदो बली ॥ १.१०१.४४ ॥
Dhṛtarāṣṭra, der Erstgeborene, Pāṇḍu, Bāhlīka, Niṣadha von großem Glanz, und ebenso der mächtige Jāmbūnada.
1.101.45
कुण्डोदरः पदातिश्च वसातिश्चाष्टमः स्मृतः ।
सर्वे धर्मार्थकुशलाः सर्वभूतहिते रताः ॥ १.१०१.४५ ॥
Kuṇḍodara, Padāti und der achte, Vasāti, werden erinnert; alle waren kundig in Dharma und Reichtum und dem Wohl aller Wesen ergeben.
1.101.46
धृतराष्ट्रोऽथ राजासीत्तस्य पुत्रोऽथ कुण्डिकः ।
हस्ती वितर्कः क्राथश्च कुण्डिनश्चापि पञ्चमः ॥ १.१०१.४६ ॥
Dhṛtarāṣṭra wurde König; seine Söhne waren Kuṇḍika, Hastin, Vitarka, Krātha und der fünfte, Kuṇḍina.
1.101.47
हविश्रवास्तथेन्द्राभो भुमन्युश्चापराजितः ।
धृतराष्ट्रसुतानां तु त्रीनेतान्प्रथितान्भुवि ॥ १.१०१.४७ ॥
Haviśravas, Indrābha, Bhumanyu und ebenso Aparājita; unter den Söhnen Dhṛtarāṣṭras sind diese drei auf Erden berühmt.
1.101.48
प्रतीपं धर्मनेत्रं च सुनेत्रं चापि भारत ।
प्रतीपः प्रथितस्तेषां बभूवाप्रतिमो भुवि ॥ १.१०१.४८ ॥
O Bhārata, Pratīpa, Dharmanetra und ebenso Sunetra; unter ihnen wurde Pratīpa berühmt, unvergleichlich auf Erden.
1.101.49
प्रतीपस्य त्रयः पुत्रा जज्ञिरे भरतर्षभ ।
देवापिः शन्तनुश्चैव बाह्लीकश्च महारथः ॥ १.१०१.४९ ॥
O Stier der Bharatas, drei Söhne wurden dem Pratīpa geboren: Devāpi, Śantanu und der große Wagenkämpfer Bāhlīka.
1.101.50
देवापिस्तु प्रवव्राज तेषां धर्महितेप्सया ।
शन्तनुश्च महीं लेभे बाह्लीकश्च महारथः ॥ १.१०१.५० ॥
Von ihnen zog Devāpi, aus dem Wunsch nach dem Wohl des Dharma, in die Entsagung; Śantanu erlangte die Erde, und der große Wagenkämpfer Bāhlīka erlangte ebenfalls ein Reich.
1.101.51
भरतस्यान्वयास्त्वेते देवकल्पा महारथाः ।
बभूवुर्ब्रह्मकल्पाश्च बहवो राजसत्तमाः ॥ १.१०१.५१ ॥
Diese großen Wagenkämpfer aus dem Geschlecht des Bharata waren gottgleich, und viele der besten Könige waren brahmanengleich.
1.101.52
एवंविधा महाभागा देवरूपाः प्रहारिणः ।
अन्ववाये महाराज ऐलवंशविवर्धनाः ॥ १.१०१.५२ ॥
Solche glückhaften, gottgestaltigen Krieger wurden in diesem Geschlecht geboren, o großer König, und mehrten das Geschlecht der Aila.
1.101.53
गङ्गातीरं समागम्य दीक्षितो जनमेजय ।
अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च ॥ १.१०१.५३ ॥
O Janamejaya, am Ufer des Gaṅgā angekommen und geweiht, vollzog er tausend Pferdeopfer und hundert Vājapeya-Riten.
1.101.54
पुनरीजे महायज्ञैः समाप्तवरदक्षिणैः ।
अग्निष्टोमातिरात्राणामुक्थानां सोमवत्पुनः ॥ १.१०१.५४ ॥
Erneut vollzog er große Opfer, vollendet mit vortrefflichen Gaben; er vollzog wieder den Agniṣṭoma, den Atirātra und die Ukthya-Riten, wie das Soma-Opfer.
1.101.55
वाजपेयेष्टिसत्राणां सहस्रैश्च सुसंभृतैः ।
दृष्ट्वा शाकुन्तलो राजा तर्पयित्वा द्विजान्धनैः ॥ १.१०१.५५ ॥
Als der König, Sohn der Śakuntalā, die tausendfachen, wohl ausgestatteten Opfer Vājapeya, Iṣṭi und Satra sah, erfreute er die Zweimalgeborenen mit Reichtum.
1.101.56
पुनः सहस्रं पद्मानां कण्वाय भरतो ददौ ।
जम्बूनदस्य शुद्धस्य कनकस्य महायशाः ॥ १.१०१.५६ ॥
Wiederum gab der hochberühmte Bharata dem Kaṇva tausend Lotusse aus reinem Jambūnada-Gold.
1.101.57
यस्य यूपाः शतव्यामाः परिणाहेऽथ काञ्चनाः ।
सहस्रव्याममुद्वृद्धाः सेन्द्रैर्देवैः समुच्छ्रिताः ॥ १.१०१.५७ ॥
Dessen Opferpfähle hundert Vyāma lang, golden im Umfang und tausend Vyāma hoch waren, aufgestellt von den Göttern samt Indra.
1.101.58
स्वलङ्कृता भ्राजमानाः सर्वरत्नैर्मनोरमैः ।
हिरण्यं द्विरदानश्वान्महिषोष्ट्रगजाविकम् ॥ १.१०१.५८ ॥
Wohl geschmückt und strahlend von allen anmutigen Juwelen: Gold, Elefanten, Pferde, Büffel, Kamele, Elefanten und Schafe.
1.101.59
दासीदासं धनं धान्यं गाः सुशीलाः सवत्सकाः ।
भूमिं यूपसहस्राङ्कां कण्वाय बहुदक्षिणाम् ॥ १.१०१.५९ ॥
Männliche und weibliche Diener, Reichtum, Getreide, sanfte Kühe mit ihren Kälbern und Land, markiert mit tausend Opferpfählen—an Kaṇva, mit reichlicher Dakṣiṇā.
1.101.60
बहूनां ब्रह्मकल्पानां धनं दत्त्वा क्रतून्बहून् ।
ग्रामान्गृहाणि शुभ्राणि कोटिशोथाददत्तदा ॥ १.१०१.६० ॥
Nachdem er vielen Brahmanen, Brahmā gleich, Reichtum gegeben und viele Opfer vollzogen hatte, schenkte er damals Dörfer und helle Häuser in Millionen.
1.101.61
भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम् ।
भरतस्यान्वये जाता देवकल्पा महारथाः ॥ १.१०१.६१ ॥
Von Bharata kam der Bhāratī-Ruhm, durch den diese Familie Bhārata heißt. In Bharatas Geschlecht wurden große Wagenkämpfer geboren, den Göttern gleich.
1.101.62
बहवो ब्रह्मकल्पाश्च बभूवुः क्षत्रसत्तमाः ।
तेषामपरिमेयानि नामधेयानि सन्त्युत ॥ १.१०१.६२ ॥
Viele der besten Krieger, den Brahmanen gleich, entstanden. Ihre Namen sind unermesslich.
1.101.63
तेषां कुले यथा मुख्यान्कीर्तयिष्यामि भारत ।
महाभागान्देवकल्पान्सत्यार्जवपरायणान् ॥ १.१०१.६३ ॥
O Bhārata, ich werde die Vornehmsten ihres Geschlechts nennen: die hochgesegneten, gottgleichen, der Wahrheit und Rechtschaffenheit ergebenen.