مهابهاراتا · أدهيايا 1.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.102.1
इक्ष्वाकुवंशप्रभो राजासीत्पृथिवीपतिः ।
महाभिषगिति ख्यातः सत्यवाक्सत्यविक्रमः ॥ १.१०२.१ ॥
كان هناك ملك، سيد سلالة إكشفاكو وحاكم الأرض، المعروف باسم ماهابهيشاك، صادق القول، صادق البأس.
1.102.2
सोऽश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
तोषयामास देवेशं स्वर्गं लेभे ततः प्रभुः ॥ १.१०२.२ ॥
أرضى ذلك السيد سيد الآلهة بألف قربان للفرس ومائة تتويج ملكي، ثم نال السماء.
1.102.3
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः ।
तत्र राजर्षयो ह्यासन्स च राजा महाभिषक् ॥ १.१०२.३ ॥
ثم في وقت ما عبد الآلهة براهما؛ كان هناك حكماء ملوك، وكان ذلك الملك ماهابهيشاك أيضًا.
1.102.4
अथ गङ्गा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम् ।
तस्या वासः समुद्धूतं मारुतेन शशिप्रभम् ॥ १.१०२.४ ॥
ثم اقترب الغانغا، أفضل الأنهار، من الجد؛ وكان ثوبها المنفوخ بالريح يلمع كالقمر.
1.102.5
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा ।
महाभिषक्तु राजर्षिरशङ्को दृष्टवान्नदीम् ॥ १.१०२.५ ॥
فجأة أطرقت جماعات الآلهة بوجوهها؛ أما الحكيم الملكي ماهابهيشاك فنظر إلى النهر دون خوف.
1.102.6
सोपध्यातो भगवता ब्रह्मणा तु महाभिषक् ।
उक्तश्च जातो मर्त्येषु पुनर्लोकानवाप्स्यसि ॥ १.१०२.६ ॥
لعن البراهما المبارك ماهابهيشاك وقال: «ستولد بين الفانين، ثم تنال العوالم من جديد».
1.102.7
यया हृतमनाश्चासि गङ्गया त्वं हि दुर्मते ।
सा ते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति ॥ १.१०२.७ ॥
يا سيئ الرأي، لقد سُلب عقلك بواسطة الغانغا، وهي نفسها ستفعل بك ما يسوؤك في عالم البشر.
1.102.8
यदा ते भविता मन्युस्तदा शापाद्विमोक्ष्यते ।
स चिन्तयित्वा नृपतिर्नृपानन्यांस्तपोधनान् ॥ १.१०२.८ ॥
حين يعتريك الغضب، حينئذ تتحرر من اللعنة. ذلك الملك، بعد أن تأمل، [اختار] ملوكاً آخرين وزهاداً غنيين بالتقشف...
1.102.9
प्रतीपं रोचयामास पितरं भूरितेजसम् ।
सा महाभिषजं दृष्ट्वा नदी दैर्याच्च्युतं नृपम् ॥ १.१०२.९ ॥
اختارت أباها براتيبا ذا البهاء العظيم. ورأت النهر الطبيب العظيم، الملك الذي سقط من الحزن...
1.102.10
तमेव मनसा ध्यायन्त्युपावृत्ता सरिद्वरा ।
सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ॥ १.१०२.१० ॥
وهي تتأمله وحده في قلبها، عادت أفضل الأنهار. أيها الملك، قالت عن الملك ذي الجسد المنهك، المصاب بالكرب...
1.102.11
ददर्श पथि गच्छन्ती वसून्देवान्दिवौकसः ।
तथारूपांश्च तान्दृष्ट्वा प्रपच्छ सरितां वरा ॥ १.१०२.११ ॥
وهي تسير في الطريق، رأت الفاسو، الآلهة الساكنين في السماء. فلما رأتهم على تلك الهيئة سألت أفضل الأنهار.
1.102.12
किमिदं नष्टरूपाः स्थ कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
तामूचुर्वसवो देवाः शप्ताः स्मो वै महानदि ॥ १.१०२.१२ ॥
«ما هذا، أنتم ذوو هيئة منهكة؟ هل الخير حاصل لسكان السماء؟» فقال لها الآلهة الفاسو: «أيتها النهر العظيم، لقد لُعنّا.»
1.102.13
अल्पेऽपराधे संरम्भाद्वसिष्ठेन महात्मना ।
विमूढा हि वयं सर्वे प्रच्छन्नमृषिसत्तमम् ॥ १.१०२.१३ ॥
لأجل ذنب صغير، في غضب، لعن فاسيشتا العظيم النفس (إيانا). كنا جميعاً في حيرة، وقد أهنّا سراً خير الحكماء.
1.102.14
सन्ध्यां वसिष्ठमासीनं तमत्यभिसृताः पुरा ।
तेन कोपाद्वयं शप्ता योनौ संभवतेति ह ॥ १.१०२.१४ ॥
قديماً اقتربنا كثيراً من فاسيشتا وهو جالس عند الغسق؛ فلعننا في غضبه أن نولد في رحم.
1.102.15
न तच्छक्यं निवर्तयितुं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ।
त्वमस्मान्मानुषी भूत्वा सूष्व पुत्रान्वसून्भुवि ॥ १.१०२.१५ ॥
ما قاله قائل البراهمان لا يمكن رده. فلتصيري بشرية، وتلدينا نحن الوسو أبناء على الأرض.
1.102.16
न मानुषीणां जठरं प्रविशेम वयं शुभे ।
इत्युक्ता तैश्च वसुभिस्तथेत्युक्त्वाऽब्रवीदिदम् ॥ १.१०२.१६ ॥
يا مباركة، لن ندخل أرحام النساء البشريات. فلما خاطبها الوسو بذلك، قالت: «فليكن كذلك»، وقالت هذا.
1.102.17
मर्त्येषु पुरुषश्रेष्ठः को वः कर्ता भविष्यति ।
प्रतीपस्य सुतो राजा शान्तनुर्लोकविश्रुतः।
भविता मानुषे लोके स नः कर्ता भविष्यति ॥ १.१०२.१७ ॥
من بين الفانين سيكون أفضل الرجال الذي يفعل لكم؟ ابن برتيبا، الملك شانتانو المشهور في العالم، سيكون في عالم البشر؛ وسيكون هو فاعلنا.
1.102.18
ममाप्येवं मतं देवा यथा मां वदथानघाः ।
प्रियं तस्य करिष्यामि युष्माकं चेतदीप्सितम् ॥ १.१०२.१८ ॥
أيها الآلهة الطاهرون، إن نيتي كما تقولون لي. سأفعل ما يرضيه، وهذا أيضاً ما تبتغونه.
1.102.19
जातान्कुमारान्स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमर्हसि ।
यथा नचिरकालं नो निष्कृतिः स्यात्त्रिलोकगे ॥ १.१०२.१९ ॥
ينبغي لك أن تُلقي أبناءنا المولودين في الماء، كي لا تطول علينا النجاة، نحن الذين نجوب العوالم الثلاثة.
1.102.20
जिघृक्षवो वयं सर्वे सुरभिं मन्दबुद्धयः ।
शप्ता ब्रह्मर्षिणा तेन तांस्त्वं मोचय चाशु नः ॥ १.१०२.२० ॥
نحن جميعاً، ذوو العقول الضعيفة، أردنا أن نأخذ سورابهي، فلعننا لذلك الحكيم البرهمي. فأطلقنا من تلك اللعنة سريعاً.
1.102.21
एवमेतत्करिष्यामि पुत्रस्तस्य विधीयताम् ।
नास्य मोघः सङ्गमः स्यात्पुत्रहेतोर्मया सह ॥ १.१०२.२१ ॥
سأفعل ذلك؛ ليُرزق ابناً. ولا يذهب اجتماعه بي من أجل الابن سدىً.
1.102.22
तुरीयार्धं प्रदास्यामो वीर्यस्यैकैकशो वयम् ।
तेन वीर्येण पुत्रस्ते भविता तस्य चेप्सितः ॥ १.१०२.२२ ॥
سنعطي كلٌّ منا ثُمن قوّته؛ وبتلك القوة يكون لك ابن، ويكون هو المحبوب الذي يتمناه.
1.102.23
न संपत्स्यति मर्त्येषु पुनस्तस्य तु सन्ततिः ।
तस्मादपुत्रः पुत्रस्ते भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १.१०२.२३ ॥
ولن تقوم ذريته بين الفانين من بعد؛ لذلك يكون ابنك بلا عقب، ومع ذلك يكون ذا بأس شديد.