Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.102

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.102.1

इक्ष्वाकुवंशप्रभो राजासीत्पृथिवीपतिः ।
महाभिषगिति ख्यातः सत्यवाक्सत्यविक्रमः ॥ १.१०२.१ ॥

มีกษัตริย์องค์หนึ่ง เป็นเจ้าแห่งวงศ์อิกษวากุ และเป็นจอมปฐพี ทรงพระนามว่ามหาภิษัก ทรงสัตย์ในวาจาและทรงกล้าหาญแท้จริง

1.102.2

सोऽश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
तोषयामास देवेशं स्वर्गं लेभे ततः प्रभुः ॥ १.१०२.२ ॥

พระองค์ทรงทำให้จอมเทพพอพระทัยด้วยการบูชายัญอัศวเมธนับพันครั้งและราชสูยะนับร้อยครั้ง ต่อมาพระองค์จึงได้ขึ้นสู่สวรรค์

1.102.3

ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः ।
तत्र राजर्षयो ह्यासन्स च राजा महाभिषक् ॥ १.१०२.३ ॥

ครั้งหนึ่ง เหล่าเทพได้บูชาพระพรหม ที่นั้นมีราชฤๅษีอยู่ด้วย และพระเจ้ามหาภิษักก็อยู่ที่นั่นด้วย

1.102.4

अथ गङ्गा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम् ।
तस्या वासः समुद्धूतं मारुतेन शशिप्रभम् ॥ १.१०२.४ ॥

ขณะนั้นพระคงคาซึ่งเป็นแม่น้ำอันประเสริฐยิ่งได้เสด็จเข้าไปเฝ้าปิตามหะ ผ้าของพระนางถูกลมพัดฟุ้งขึ้น มีแสงงามดั่งจันทร์

1.102.5

ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा ।
महाभिषक्तु राजर्षिरशङ्को दृष्टवान्नदीम् ॥ १.१०२.५ ॥

ทันใดนั้นหมู่เทวดาทั้งหลายก็ก้มหน้าลง แต่ราชฤๅษีมหาภิษักผู้ไม่หวั่นเกรง กลับเพ่งมองดูแม่น้ำนั้น

1.102.6

सोपध्यातो भगवता ब्रह्मणा तु महाभिषक् ।
उक्तश्च जातो मर्त्येषु पुनर्लोकानवाप्स्यसि ॥ १.१०२.६ ॥

พระพรหมผู้ทรงพระภคได้สาปมหาภิษักและตรัสว่า "เจ้าจะต้องเกิดในหมู่มนุษย์ และภายหลังเจ้าจึงจะได้กลับคืนสู่โลกทั้งหลาย"

1.102.7

यया हृतमनाश्चासि गङ्गया त्वं हि दुर्मते ।
सा ते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति ॥ १.१०२.७ ॥

ดูกรผู้มีใจชั่ว ใจของเจ้าถูกพระคงคาพรากไปแล้ว นางจะกระทำสิ่งที่ไม่น่าปรารถนาแก่เจ้าในโลกมนุษย์

1.102.8

यदा ते भविता मन्युस्तदा शापाद्विमोक्ष्यते ।
स चिन्तयित्वा नृपतिर्नृपानन्यांस्तपोधनान् ॥ १.१०२.८ ॥

เมื่อความโกรธเกิดขึ้นในเจ้า เมื่อนั้นเจ้าจะพ้นจากคำสาป พระราชาทรงคิดพิจารณาแล้ว จึงเลือกพระราชาองค์อื่นและฤๅษีผู้มีตบะเป็นทรัพย์…

1.102.9

प्रतीपं रोचयामास पितरं भूरितेजसम् ।
सा महाभिषजं दृष्ट्वा नदी दैर्याच्च्युतं नृपम् ॥ १.१०२.९ ॥

นางเลือกพระปรตีปะ ผู้เป็นบิดาของนางผู้มีเดชรุ่งเรือง แม่น้ำนั้นเมื่อเห็นพระเจ้ามหาภิษักผู้เป็นแพทย์ใหญ่ ซึ่งตกจากความโศกาอาดูร…

1.102.10

तमेव मनसा ध्यायन्त्युपावृत्ता सरिद्वरा ।
सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ॥ १.१०२.१० ॥

แม่น้ำอันประเสริฐนั้นระลึกถึงพระองค์เพียงผู้เดียวในใจ แล้วหันกลับมา ดูกรพระราชา นางได้กล่าวถึงพระราชาผู้มีร่างกายทรุดโทรม ถูกความทุกข์เสียดแทง…

1.102.11

ददर्श पथि गच्छन्ती वसून्देवान्दिवौकसः ।
तथारूपांश्च तान्दृष्ट्वा प्रपच्छ सरितां वरा ॥ १.१०२.११ ॥

ขณะเสด็จไปตามทาง นางได้เห็นวสุทั้งหลาย ซึ่งเป็นเทพผู้สถิตในสวรรค์ เมื่อเห็นเหล่าเทพในสภาพเช่นนั้น แม่น้ำอันประเสริฐจึงทรงถาม

1.102.12

किमिदं नष्टरूपाः स्थ कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
तामूचुर्वसवो देवाः शप्ताः स्मो वै महानदि ॥ १.१०२.१२ ॥

"เหตุใดพวกท่านจึงมีรูปร่างเสื่อมโทรมเช่นนี้ เทพผู้อยู่บนสวรรค์ยังคงปลอดภัยดีอยู่หรือ?" ครั้นแล้ว เหล่าเทพวสุจึงกล่าวกับนางว่า "ดูกรแม่น้ำอันยิ่งใหญ่ พวกเราถูกสาปแล้ว"

1.102.13

अल्पेऽपराधे संरम्भाद्वसिष्ठेन महात्मना ।
विमूढा हि वयं सर्वे प्रच्छन्नमृषिसत्तमम् ॥ १.१०२.१३ ॥

เพราะความผิดเพียงเล็กน้อย วสิษฐะผู้มีจิตใจสูงส่งได้สาปพวกเราด้วยความโกรธ พวกเราทั้งหมดหลงผิด และได้ล่วงเกินฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดอย่างลับ ๆ

1.102.14

सन्ध्यां वसिष्ठमासीनं तमत्यभिसृताः पुरा ।
तेन कोपाद्वयं शप्ता योनौ संभवतेति ह ॥ १.१०२.१४ ॥

นานมาแล้ว พวกเราได้เข้าไปใกล้วสิษฐะขณะท่านประทับอยู่ในเวลาสนธยา เขาจึงสาปพวกเราด้วยความโกรธว่า พวกเราจะต้องเกิดในครรภ์มารดา

1.102.15

न तच्छक्यं निवर्तयितुं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ।
त्वमस्मान्मानुषी भूत्वा सूष्व पुत्रान्वसून्भुवि ॥ १.१०२.१५ ॥

สิ่งที่พระพรหมวาทีได้กล่าวไว้แล้วนั้น ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ เจ้าจงเกิดเป็นมนุษย์ แล้วให้กำเนิดบุตรแก่พวกเราวสุทั้งหลายบนแผ่นดิน

1.102.16

न मानुषीणां जठरं प्रविशेम वयं शुभे ।
इत्युक्ता तैश्च वसुभिस्तथेत्युक्त्वाऽब्रवीदिदम् ॥ १.१०२.१६ ॥

ดูกรผู้เป็นมงคล พวกเราจะไม่เข้าไปในครรภ์ของสตรีมนุษย์ เมื่อวสุเหล่านั้นกล่าวดังนี้แล้ว นางจึงกล่าวว่า "จงเป็นเช่นนั้นเถิด" แล้วกล่าวสิ่งนี้

1.102.17

मर्त्येषु पुरुषश्रेष्ठः को वः कर्ता भविष्यति ।
प्रतीपस्य सुतो राजा शान्तनुर्लोकविश्रुतः।
भविता मानुषे लोके स नः कर्ता भविष्यति ॥ १.१०२.१७ ॥

ในหมู่มนุษย์ ใครจะเป็นบุรุษผู้ประเสริฐที่สุดเพื่อกระทำการให้แก่พวกท่าน? บุตรของปรตีปะ คือพระเจ้าศานตนุ ผู้มีชื่อเสียงไปทั่วโลก จะเกิดในโลกมนุษย์ เขาจะเป็นผู้กระทำการแทนพวกเรา

1.102.18

ममाप्येवं मतं देवा यथा मां वदथानघाः ।
प्रियं तस्य करिष्यामि युष्माकं चेतदीप्सितम् ॥ १.१०२.१८ ॥

ดูกรเหล่าเทพผู้ไร้บาป ความคิดของข้าพเจ้าก็เป็นเช่นเดียวกับที่ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะกระทำสิ่งที่เป็นที่พอพระทัยของเขา และนี่ก็เป็นสิ่งที่พวกท่านปรารถนาเช่นกัน

1.102.19

जातान्कुमारान्स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमर्हसि ।
यथा नचिरकालं नो निष्कृतिः स्यात्त्रिलोकगे ॥ १.१०२.१९ ॥

ท่านควรจะโยนบุตรแรกเกิดของพวกเรานั้นลงในน้ำ เพื่อให้พวกเราผู้เคลื่อนไปในสามโลกไม่ต้องได้รับการปลดปล่อยเป็นเวลานาน

1.102.20

जिघृक्षवो वयं सर्वे सुरभिं मन्दबुद्धयः ।
शप्ता ब्रह्मर्षिणा तेन तांस्त्वं मोचय चाशु नः ॥ १.१०२.२० ॥

พวกเราทั้งหมดผู้มีปัญญาทึบ ได้ปรารถนาจะยึดเอาโคสุรภี และเพราะเหตุนี้ พราหมณ์ฤๅษีจึงได้สาปพวกเรา ขอท่านจงรีบปลดปล่อยพวกเราจากคำสาปนั้นเถิด

1.102.21

एवमेतत्करिष्यामि पुत्रस्तस्य विधीयताम् ।
नास्य मोघः सङ्गमः स्यात्पुत्रहेतोर्मया सह ॥ १.१०२.२१ ॥

ข้าพเจ้าจะทำเช่นนั้น ขอให้จัดหาบุตรให้แก่เขา และขอให้การร่วมของเขากับข้าพเจ้าเพื่อให้มีบุตรนั้นไม่ไร้ผล

1.102.22

तुरीयार्धं प्रदास्यामो वीर्यस्यैकैकशो वयम् ।
तेन वीर्येण पुत्रस्ते भविता तस्य चेप्सितः ॥ १.१०२.२२ ॥

พวกเราแต่ละคนจะมอบส่วนสี่ของกำลังวีรยะของตนให้ทีละส่วน ด้วยกำลังวีรยะนั้น ท่านจะมีบุตร และเขาจะเป็นผู้ที่ท่านปรารถนา

1.102.23

न संपत्स्यति मर्त्येषु पुनस्तस्य तु सन्ततिः ।
तस्मादपुत्रः पुत्रस्ते भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १.१०२.२३ ॥

เชื้อสายของเขาจะไม่เกิดขึ้นอีกในหมู่มนุษย์ ฉะนั้น บุตรของท่านจะไม่มีทายาท แต่เขาจะเป็นผู้มีกำลังมาก