Mahābhārata · Adhyāya 1.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.102.1
इक्ष्वाकुवंशप्रभो राजासीत्पृथिवीपतिः ।
महाभिषगिति ख्यातः सत्यवाक्सत्यविक्रमः ॥ १.१०२.१ ॥
Es gab einen König, Herrn des Geschlechts Ikṣvākus und Herrscher der Erde, bekannt als Mahābhiṣak, wahrhaftig in der Rede und wahr in seiner Tapferkeit.
1.102.2
सोऽश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
तोषयामास देवेशं स्वर्गं लेभे ततः प्रभुः ॥ १.१०२.२ ॥
Jener Herr erfreute den Herrn der Götter durch tausend Pferdeopfer und hundert königliche Weihen und erlangte danach den Himmel.
1.102.3
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः ।
तत्र राजर्षयो ह्यासन्स च राजा महाभिषक् ॥ १.१०२.३ ॥
Dann verehrten einst die Götter Brahmā; dort waren königliche Weise anwesend, und auch jener König Mahābhiṣak.
1.102.4
अथ गङ्गा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम् ।
तस्या वासः समुद्धूतं मारुतेन शशिप्रभम् ॥ १.१०२.४ ॥
Da trat die Gaṅgā, die beste der Flüsse, zum Urahn; ihr Gewand, vom Wind aufgeblasen, war mondhell.
1.102.5
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा ।
महाभिषक्तु राजर्षिरशङ्को दृष्टवान्नदीम् ॥ १.१०२.५ ॥
Da senkten die Scharen der Götter plötzlich ihre Gesichter; der königliche Weise Mahābhiṣak aber sah furchtlos auf den Fluss.
1.102.6
सोपध्यातो भगवता ब्रह्मणा तु महाभिषक् ।
उक्तश्च जातो मर्त्येषु पुनर्लोकानवाप्स्यसि ॥ १.१०२.६ ॥
Der ehrwürdige Brahmā verfluchte Mahābhiṣak und sprach: »Du wirst unter Sterblichen geboren werden und danach die Welten wiedererlangen.«
1.102.7
यया हृतमनाश्चासि गङ्गया त्वं हि दुर्मते ।
सा ते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति ॥ १.१०२.७ ॥
O Übelgesinnter, von Gaṅgā ist dein Sinn geraubt; sie selbst wird dir in der Menschenwelt Unangenehmes antun.
1.102.8
यदा ते भविता मन्युस्तदा शापाद्विमोक्ष्यते ।
स चिन्तयित्वा नृपतिर्नृपानन्यांस्तपोधनान् ॥ १.१०२.८ ॥
Wenn Zorn in dir entstehen wird, dann wirst du vom Fluch befreit. Jener König, nachdem er nachgedacht hatte, [wählte] andere Könige und an Askese reiche Asketen...
1.102.9
प्रतीपं रोचयामास पितरं भूरितेजसम् ।
सा महाभिषजं दृष्ट्वा नदी दैर्याच्च्युतं नृपम् ॥ १.१०२.९ ॥
Sie erwählte ihren Vater Pratīpa von großem Glanz. Jener Fluss, als sie den großen Arzt sah, den vor Kummer gefallenen König...
1.102.10
तमेव मनसा ध्यायन्त्युपावृत्ता सरिद्वरा ।
सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ॥ १.१०२.१० ॥
Ihn allein im Geiste meditierend, kehrte der beste der Flüsse zurück. O König, sie [sprach] vom König mit verheertem Körper, getroffen von Kummer...
1.102.11
ददर्श पथि गच्छन्ती वसून्देवान्दिवौकसः ।
तथारूपांश्च तान्दृष्ट्वा प्रपच्छ सरितां वरा ॥ १.१०२.११ ॥
Auf dem Weg sah sie die Vasus, die Götter des Himmels. Als sie sie in solcher Gestalt sah, fragte der beste der Flüsse.
1.102.12
किमिदं नष्टरूपाः स्थ कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
तामूचुर्वसवो देवाः शप्ताः स्मो वै महानदि ॥ १.१०२.१२ ॥
»Was ist das, dass ihr so verheerte Gestalt habt? Ist es wohl um das Wohl der Himmelsbewohner bestellt?« Da sprachen die Vasu-Götter zu ihr: »O großer Fluss, wir sind verflucht.«
1.102.13
अल्पेऽपराधे संरम्भाद्वसिष्ठेन महात्मना ।
विमूढा हि वयं सर्वे प्रच्छन्नमृषिसत्तमम् ॥ १.१०२.१३ ॥
Wegen eines geringen Vergehens verfluchte uns der großherzige Vasiṣṭha im Zorn. Wir waren alle verblendet, und heimlich hatten wir den besten der Weisen (gekränkt).
1.102.14
सन्ध्यां वसिष्ठमासीनं तमत्यभिसृताः पुरा ।
तेन कोपाद्वयं शप्ता योनौ संभवतेति ह ॥ १.१०२.१४ ॥
Einst traten wir zur Abendstunde nahe an Vasiṣṭha heran, als er saß; darum verfluchte er uns im Zorn, dass wir im Mutterschoß geboren werden sollten.
1.102.15
न तच्छक्यं निवर्तयितुं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ।
त्वमस्मान्मानुषी भूत्वा सूष्व पुत्रान्वसून्भुवि ॥ १.१०२.१५ ॥
Was der Sprecher des Brahman gesagt hat, kann nicht rückgängig gemacht werden. Werde eine Menschenfrau und gebäre uns Vasus als Söhne auf der Erde.
1.102.16
न मानुषीणां जठरं प्रविशेम वयं शुभे ।
इत्युक्ता तैश्च वसुभिस्तथेत्युक्त्वाऽब्रवीदिदम् ॥ १.१०२.१६ ॥
O Glückliche, wir werden nicht in den Schoß menschlicher Frauen eingehen. So angesprochen von den Vasus, sagte sie: »Es sei so«, und sprach dies.
1.102.17
मर्त्येषु पुरुषश्रेष्ठः को वः कर्ता भविष्यति ।
प्रतीपस्य सुतो राजा शान्तनुर्लोकविश्रुतः।
भविता मानुषे लोके स नः कर्ता भविष्यति ॥ १.१०२.१७ ॥
Wer unter den Sterblichen wird der beste der Männer sein, der für euch handelt? Der Sohn Pratīpas, der König Śantanu, weltberühmt, wird in der Menschenwelt sein; er wird unser Vollstrecker sein.
1.102.18
ममाप्येवं मतं देवा यथा मां वदथानघाः ।
प्रियं तस्य करिष्यामि युष्माकं चेतदीप्सितम् ॥ १.१०२.१८ ॥
O sündlose Götter, auch meine eigene Absicht ist so, wie ihr zu mir sprecht. Ich werde tun, was ihm gefällt, und dies ist auch euer Wunsch.
1.102.19
जातान्कुमारान्स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमर्हसि ।
यथा नचिरकालं नो निष्कृतिः स्यात्त्रिलोकगे ॥ १.१०२.१९ ॥
Du sollst unsere neugeborenen Söhne in das Wasser werfen, damit wir, die wir in den drei Welten wandeln, nicht lange auf Erlösung warten müssen.
1.102.20
जिघृक्षवो वयं सर्वे सुरभिं मन्दबुद्धयः ।
शप्ता ब्रह्मर्षिणा तेन तांस्त्वं मोचय चाशु नः ॥ १.१०२.२० ॥
Wir alle, von dumpfem Sinn, wollten Surabhi ergreifen, und deshalb verfluchte uns der brahmanische Weise. Befreie uns schnell von diesem Fluch.
1.102.21
एवमेतत्करिष्यामि पुत्रस्तस्य विधीयताम् ।
नास्य मोघः सङ्गमः स्यात्पुत्रहेतोर्मया सह ॥ १.१०२.२१ ॥
So will ich es tun; für ihn soll ein Sohn bestimmt werden. Seine Vereinigung mit mir um eines Sohnes willen soll nicht vergeblich sein.
1.102.22
तुरीयार्धं प्रदास्यामो वीर्यस्यैकैकशो वयम् ।
तेन वीर्येण पुत्रस्ते भविता तस्य चेप्सितः ॥ १.१०२.२२ ॥
Jeder von uns wird einen Achtelteil seiner Kraft geben; durch diese Kraft wird dir ein Sohn werden, und er wird der von ihm Ersehnte sein.
1.102.23
न संपत्स्यति मर्त्येषु पुनस्तस्य तु सन्ततिः ।
तस्मादपुत्रः पुत्रस्ते भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १.१०२.२३ ॥
Seine Nachkommenschaft wird unter den Sterblichen nicht mehr entstehen; deshalb wird dein Sohn ohne Nachkommen sein, doch er wird mächtig sein.