ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.102.1
इक्ष्वाकुवंशप्रभो राजासीत्पृथिवीपतिः ।
महाभिषगिति ख्यातः सत्यवाक्सत्यविक्रमः ॥ १.१०२.१ ॥
ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ಪ್ರಭು, ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನಾದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು; ಅವನು ಮಹಾಭಿಷಕ್ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾಗಿದ್ದನು, ಸತ್ಯವಾಕ್ಯನು, ಸತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿಯು.
1.102.2
सोऽश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
तोषयामास देवेशं स्वर्गं लेभे ततः प्रभुः ॥ १.१०२.२ ॥
ಆ ಪ್ರಭು ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಮತ್ತು ನೂರು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ದೇವೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು; ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.102.3
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः ।
तत्र राजर्षयो ह्यासन्स च राजा महाभिषक् ॥ १.१०२.३ ॥
ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಇದ್ದರು, ಆ ರಾಜ ಮಹಾಭಿಷಕ್ಕನೂ ಇದ್ದನು.
1.102.4
अथ गङ्गा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम् ।
तस्या वासः समुद्धूतं मारुतेन शशिप्रभम् ॥ १.१०२.४ ॥
ಆಗ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ಗಂಗೆ ಪಿತಾಮಹನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಳು; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹಾರಿದ ಅವಳ ವಸ್ತ್ರವು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು.
1.102.5
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा ।
महाभिषक्तु राजर्षिरशङ्को दृष्टवान्नदीम् ॥ १.१०२.५ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದರು; ಆದರೆ ರಾಜರ್ಷಿ ಮಹಾಭಿಷಕ್ ನಿಶ್ಶಂಕೆಯಿಂದ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
1.102.6
सोपध्यातो भगवता ब्रह्मणा तु महाभिषक् ।
उक्तश्च जातो मर्त्येषु पुनर्लोकानवाप्स्यसि ॥ १.१०२.६ ॥
ಭಗವಾನ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಹಾಭಿಷಕ್ಕನನ್ನು ಶಪಿಸಿ, "ನೀನು ಮರ್ತ್ಯರಲ್ಲಿ ಜನಿಸುವೆ; ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ" ಎಂದನು.
1.102.7
यया हृतमनाश्चासि गङ्गया त्वं हि दुर्मते ।
सा ते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति ॥ १.१०२.७ ॥
ಓ ದುರ್ಮತಿಯೇ, ಗಂಗೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವಳೇ ಮಾನುಷ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವಳು.
1.102.8
यदा ते भविता मन्युस्तदा शापाद्विमोक्ष्यते ।
स चिन्तयित्वा नृपतिर्नृपानन्यांस्तपोधनान् ॥ १.१०२.८ ॥
ನಿನಗೆ ಕೋಪ ಉಂಟಾದಾಗ, ಆಗ ಶಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವೆ. ಆ ರಾಜನು ಯೋಚಿಸಿ, ಇತರ ರಾಜರನ್ನು, ತಪೋಧನರನ್ನು...
1.102.9
प्रतीपं रोचयामास पितरं भूरितेजसम् ।
सा महाभिषजं दृष्ट्वा नदी दैर्याच्च्युतं नृपम् ॥ १.१०२.९ ॥
ಅವಳು ಅತಿ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ತಂದೆ ಪ್ರತೀಪನನ್ನು ಆರಿಸಿದಳು. ಆ ನದಿ ಮಹಾಭಿಷಕ್‌ನನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು...
1.102.10
तमेव मनसा ध्यायन्त्युपावृत्ता सरिद्वरा ।
सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ॥ १.१०२.१० ॥
ಅವನನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವಳು ದುಃಖದಿಂದ ಹತವಾದ, ನಾಶವಾದ ದೇಹದ (ರಾಜನ ಕುರಿತು)...
1.102.11
ददर्श पथि गच्छन्ती वसून्देवान्दिवौकसः ।
तथारूपांश्च तान्दृष्ट्वा प्रपच्छ सरितां वरा ॥ १.१०२.११ ॥
ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವಳು ವಸುಗಳನ್ನು, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವರನ್ನು ಅಂತಹ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಳು.
1.102.12
किमिदं नष्टरूपाः स्थ कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
तामूचुर्वसवो देवाः शप्ताः स्मो वै महानदि ॥ १.१०२.१२ ॥
"ಇದೇನು, ನಿಮ್ಮ ರೂಪ ನಾಶವಾದಂತಿದೆ? ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕ್ಷೇಮವೇ?" ಆಗ ವಸು ದೇವತೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಓ ಮಹಾನದಿಯೇ, ನಾವು ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ."
1.102.13
अल्पेऽपराधे संरम्भाद्वसिष्ठेन महात्मना ।
विमूढा हि वयं सर्वे प्रच्छन्नमृषिसत्तमम् ॥ १.१०२.१३ ॥
ಸಣ್ಣ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಸಿಷ್ಠರು (ಶಪಿಸಿದರು). ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮೋಹದಲ್ಲಿದ್ದೆವು; ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ (ಅವಮಾನಿಸಿದೆವು).
1.102.14
सन्ध्यां वसिष्ठमासीनं तमत्यभिसृताः पुरा ।
तेन कोपाद्वयं शप्ता योनौ संभवतेति ह ॥ १.१०२.१४ ॥
ಹಿಂದೆ ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ವಸಿಷ್ಠರ ಬಳಿಗೆ ನಾವು ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪ ಹೋದೆವು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಗರ್ಭಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಬೇಕೆಂದು ಶಪಿಸಿದರು.
1.102.15
न तच्छक्यं निवर्तयितुं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ।
त्वमस्मान्मानुषी भूत्वा सूष्व पुत्रान्वसून्भुवि ॥ १.१०२.१५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಮಾನುಷಿಯಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ವಸುಗಳಾದ ಪುತ್ರರಾಗಿ ಹೆತ್ತೆಯಾಗು.
1.102.16
न मानुषीणां जठरं प्रविशेम वयं शुभे ।
इत्युक्ता तैश्च वसुभिस्तथेत्युक्त्वाऽब्रवीदिदम् ॥ १.१०२.१६ ॥
ಶುಭೆಯೇ! ನಾವು ಮಾನುಷಿಯರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸೆವು. ವಸುಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, 'ಹಾಗೆಯೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವಳು ಇದನ್ನು ನುಡಿದಳು.
1.102.17
मर्त्येषु पुरुषश्रेष्ठः को वः कर्ता भविष्यति ।
प्रतीपस्य सुतो राजा शान्तनुर्लोकविश्रुतः।
भविता मानुषे लोके स नः कर्ता भविष्यति ॥ १.१०२.१७ ॥
ಮರ್ತ್ಯರಲ್ಲಿ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಯಾರು ನಿಮಗೆ ಕರ್ತನಾಗುವನು? ಪ್ರತೀಪನ ಮಗ, ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜ ಶಂತನು ಮಾನವಲೋಕದಲ್ಲಿರುವನು; ಅವನೇ ನಮಗೆ ಕರ್ತನಾಗುವನು.
1.102.18
ममाप्येवं मतं देवा यथा मां वदथानघाः ।
प्रियं तस्य करिष्यामि युष्माकं चेतदीप्सितम् ॥ १.१०२.१८ ॥
ನಿಷ್ಪಾಪ ದೇವತೆಗಳೇ! ನೀವು ನನಗೆ ಹೇಳುವಂತೆ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಇದೇ. ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಮಾಡುವೆನು; ಇದೇ ನಿಮ್ಮ ಬಯಕೆಯೂ ಹೌದು.
1.102.19
जातान्कुमारान्स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमर्हसि ।
यथा नचिरकालं नो निष्कृतिः स्यात्त्रिलोकगे ॥ १.१०२.१९ ॥
ಹುಟ್ಟಿದ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೀನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಬೇಕು; ಆಗ ತ್ರಿಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನಮಗೆ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನಿಷ್ಕೃತಿ ಇಲ್ಲದಂತಾಗದು.
1.102.20
जिघृक्षवो वयं सर्वे सुरभिं मन्दबुद्धयः ।
शप्ता ब्रह्मर्षिणा तेन तांस्त्वं मोचय चाशु नः ॥ १.१०२.२० ॥
ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಮಂದಬುದ್ಧಿಗಳಾಗಿ ಸುರಭಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಯಸಿದೆವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಶಪಿಸಿದನು. ಆ ಶಾಪದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇಗ ಬಿಡಿಸು.
1.102.21
एवमेतत्करिष्यामि पुत्रस्तस्य विधीयताम् ।
नास्य मोघः सङ्गमः स्यात्पुत्रहेतोर्मया सह ॥ १.१०२.२१ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅವನಿಗೆ ಮಗನನ್ನು ಒದಗಿಸಲಿ. ಮಗನಿಗಾಗಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಅವನ ಸಂಗಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದಿರಲಿ.
1.102.22
तुरीयार्धं प्रदास्यामो वीर्यस्यैकैकशो वयम् ।
तेन वीर्येण पुत्रस्ते भविता तस्य चेप्सितः ॥ १.१०२.२२ ॥
ನಾವೊಬ್ಬೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ವೀರ್ಯದ ಎಂಟನೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇವೆ; ಆ ವೀರ್ಯದಿಂದ ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗುವನು, ಅವನು ಅವನ ಇಷ್ಟನಾಗುವನು.
1.102.23
न संपत्स्यति मर्त्येषु पुनस्तस्य तु सन्ततिः ।
तस्मादपुत्रः पुत्रस्ते भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १.१०२.२३ ॥
ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಂತತಿ ಮತ್ತೆ ಉಂಟಾಗದು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನಾಗುವನು, ಆದರೂ ಅವನು ವೀರ್ಯವಂತನಾಗುವನು.