மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.102.1
इक्ष्वाकुवंशप्रभो राजासीत्पृथिवीपतिः ।
महाभिषगिति ख्यातः सत्यवाक्सत्यविक्रमः ॥ १.१०२.१ ॥
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் தலைவனும், பூமியின் அதிபதியுமான ஓர் அரசன் இருந்தான்; அவன் மஹாபிஷக் என்று புகழ்பெற்றவன், சத்தியம் பேசுபவன், சத்திய பராக்கிரமம் கொண்டவன்.
1.102.2
सोऽश्वमेधसहस्रेण राजसूयशतेन च ।
तोषयामास देवेशं स्वर्गं लेभे ततः प्रभुः ॥ १.१०२.२ ॥
அவன் ஆயிரம் அஸ்வமேதங்களாலும் நூறு ராஜசூயங்களாலும் தேவர்களின் தலைவனை மகிழ்வித்தான்; பின்னர் அந்தத் தலைவன் சுவர்க்கத்தை அடைந்தான்.
1.102.3
ततः कदाचिद्ब्रह्माणमुपासांचक्रिरे सुराः ।
तत्र राजर्षयो ह्यासन्स च राजा महाभिषक् ॥ १.१०२.३ ॥
பின்னர் ஒருகாலத்தில் தேவர்கள் பிரம்மாவை வழிபட்டனர்; அங்கே ராஜரிஷிகளும் இருந்தனர், அந்த அரசன் மஹாபிஷக்கும் இருந்தான்.
1.102.4
अथ गङ्गा सरिच्छ्रेष्ठा समुपायात्पितामहम् ।
तस्या वासः समुद्धूतं मारुतेन शशिप्रभम् ॥ १.१०२.४ ॥
அப்போது நதிகளில் சிறந்த கங்கை பிதாமகனை அணுகினாள்; காற்றால் அலைக்கழிக்கப்பட்ட அவளுடைய ஆடை சந்திரனைப் போல் ஒளிர்ந்தது.
1.102.5
ततोऽभवन्सुरगणाः सहसाऽवाङ्मुखास्तदा ।
महाभिषक्तु राजर्षिरशङ्को दृष्टवान्नदीम् ॥ १.१०२.५ ॥
அப்போது தேவர்கள் திடீரென முகம் தாழ்த்தினர்; ஆனால் ராஜரிஷி மஹாபிஷக் அச்சமின்றி நதியைப் பார்த்தான்.
1.102.6
सोपध्यातो भगवता ब्रह्मणा तु महाभिषक् ।
उक्तश्च जातो मर्त्येषु पुनर्लोकानवाप्स्यसि ॥ १.१०२.६ ॥
பகவானான பிரம்மா மஹாபிஷக்கை சபித்து, "நீ மனிதர்களிடையே பிறப்பாய்; பின்னர் உலகங்களை மீண்டும் அடைவாய்" என்றார்.
1.102.7
यया हृतमनाश्चासि गङ्गया त्वं हि दुर्मते ।
सा ते वै मानुषे लोके विप्रियाण्याचरिष्यति ॥ १.१०२.७ ॥
ஓ தீய மனம் கொண்டவனே, எவளால் நீ மனம் பறிக்கப்பட்டாயோ, அந்த கங்கையே மனித உலகில் உனக்கு விரும்பத்தகாதவற்றைச் செய்வாள்.
1.102.8
यदा ते भविता मन्युस्तदा शापाद्विमोक्ष्यते ।
स चिन्तयित्वा नृपतिर्नृपानन्यांस्तपोधनान् ॥ १.१०२.८ ॥
உனக்குக் கோபம் உண்டாகும்போது அப்போது சாபத்திலிருந்து விடுபடுவாய். அந்த அரசன் சிந்தித்து, மற்ற அரசர்களையும் தவச் செல்வர்களையும்...
1.102.9
प्रतीपं रोचयामास पितरं भूरितेजसम् ।
सा महाभिषजं दृष्ट्वा नदी दैर्याच्च्युतं नृपम् ॥ १.१०२.९ ॥
அவள் மிக்க தேஜஸ்வியான தந்தை பிரதீபனைத் தேர்ந்தெடுத்தாள். அந்த நதி, மகாபிஷக்கைக் கண்டு, துயரத்தால் வீழ்ந்த அரசனைக் கண்டு...
1.102.10
तमेव मनसा ध्यायन्त्युपावृत्ता सरिद्वरा ।
सा तु विध्वस्तवपुषः कश्मलाभिहतान्नृप ॥ १.१०२.१० ॥
அவனையே மனதில் தியானித்தபடி, நதிகளில் சிறந்தவள் திரும்பி வந்தாள். ஓ அரசே, அவளோ துயரால் தாக்கப்பட்ட, சிதைந்த உடலுடைய (அரசனைக் குறித்து)...
1.102.11
ददर्श पथि गच्छन्ती वसून्देवान्दिवौकसः ।
तथारूपांश्च तान्दृष्ट्वा प्रपच्छ सरितां वरा ॥ १.१०२.११ ॥
வழியில் செல்லும்போது அவள் வசுக்கள், வானுலகவாசிகளான தேவர்களைக் கண்டாள். அவர்களை அத்தகைய நிலையில் கண்டு, நதிகளில் சிறந்தவள் கேட்டாள்.
1.102.12
किमिदं नष्टरूपाः स्थ कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
तामूचुर्वसवो देवाः शप्ताः स्मो वै महानदि ॥ १.१०२.१२ ॥
"இது என்ன? நீங்கள் சிதைந்த உருவத்தில் இருக்கிறீர்களே? வானுலகவாசிகளுக்கு நலமா?" அப்போது வசுக்கள் தேவர்கள் அவளிடம், "ஓ மகாநதியே, நாங்கள் சபிக்கப்பட்டோம்" என்றனர்.
1.102.13
अल्पेऽपराधे संरम्भाद्वसिष्ठेन महात्मना ।
विमूढा हि वयं सर्वे प्रच्छन्नमृषिसत्तमम् ॥ १.१०२.१३ ॥
சிறிய குற்றத்தினால் கோபத்தால் மகாத்மாவான வசிட்டர் (சபித்தார்). நாங்கள் அனைவரும் மயக்கமுற்றிருந்தோம்; அந்த ரிஷிச்ரேஷ்டரை மறைவாக (அவமதித்தோம்).
1.102.14
सन्ध्यां वसिष्ठमासीनं तमत्यभिसृताः पुरा ।
तेन कोपाद्वयं शप्ता योनौ संभवतेति ह ॥ १.१०२.१४ ॥
முன்பு மாலை வேளையில் அமர்ந்திருந்த அந்த வசிட்டரின் அருகே நாங்கள் மிக நெருங்கிச் சென்றோம்; அதனால் கோபத்தால் அவர் எங்களை கருப்பையில் பிறக்கவேண்டும் என்று சபித்தார்.
1.102.15
न तच्छक्यं निवर्तयितुं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ।
त्वमस्मान्मानुषी भूत्वा सूष्व पुत्रान्वसून्भुवि ॥ १.१०२.१५ ॥
பிரம்மவாதி சொன்னது திரும்பப் பெறமுடியாதது. நீ மானுடப் பெண்ணாகி பூமியில் எங்களை வசுக்களாகிய மகன்களாகப் பெற்றெடு.
1.102.16
न मानुषीणां जठरं प्रविशेम वयं शुभे ।
इत्युक्ता तैश्च वसुभिस्तथेत्युक्त्वाऽब्रवीदिदम् ॥ १.१०२.१६ ॥
சுபமானவளே! நாங்கள் மானுடப் பெண்களின் கருப்பையில் புக மாட்டோம். வசுக்கள் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு, 'அப்படியே' என்று கூறி இதைச் சொன்னாள்.
1.102.17
मर्त्येषु पुरुषश्रेष्ठः को वः कर्ता भविष्यति ।
प्रतीपस्य सुतो राजा शान्तनुर्लोकविश्रुतः।
भविता मानुषे लोके स नः कर्ता भविष्यति ॥ १.१०२.१७ ॥
மனிதர்களில் சிறந்த அந்தப் புருஷன் யார், உங்களுக்கு செய்பவனாக இருப்பான்? பிரதீபனின் மகனும் உலகப் புகழ்பெற்ற அரசன் சந்தனுவும் மானுட உலகில் இருப்பான்; அவனே எங்களுக்குச் செய்பவனாவான்.
1.102.18
ममाप्येवं मतं देवा यथा मां वदथानघाः ।
प्रियं तस्य करिष्यामि युष्माकं चेतदीप्सितम् ॥ १.१०२.१८ ॥
பாவமற்ற தேவர்களே! நீங்கள் என்னிடம் சொல்வதுபோல் என் கருத்தும் இதுவே. அவனுக்கு நன்மை செய்வேன்; இதுவே உங்கள் விருப்பமும்.
1.102.19
जातान्कुमारान्स्वानप्सु प्रक्षेप्तुं वै त्वमर्हसि ।
यथा नचिरकालं नो निष्कृतिः स्यात्त्रिलोकगे ॥ १.१०२.१९ ॥
பிறந்த எங்கள் குழந்தைகளை நீ நீரில் எறிந்துவிட வேண்டும்; அப்போது மூன்று உலகங்களில் திரியும் எங்களுக்கு நீண்ட காலம் விடுதலை கிடைக்காமல் போகாது.
1.102.20
जिघृक्षवो वयं सर्वे सुरभिं मन्दबुद्धयः ।
शप्ता ब्रह्मर्षिणा तेन तांस्त्वं मोचय चाशु नः ॥ १.१०२.२० ॥
நாங்கள் அனைவரும் மந்தபுத்தியுடன் சுரபியைப் பற்றிக்கொள்ள விரும்பினோம்; அதனால் அந்த பிரம்மரிஷி எங்களைச் சபித்தார். அவற்றிலிருந்து எங்களை விரைவில் விடுவி.
1.102.21
एवमेतत्करिष्यामि पुत्रस्तस्य विधीयताम् ।
नास्य मोघः सङ्गमः स्यात्पुत्रहेतोर्मया सह ॥ १.१०२.२१ ॥
அப்படியே செய்வேன்; அவருக்குப் புதல்வன் உண்டாகட்டும். அவருடைய இணைவு, புதல்வனுக்காக என்னுடன் கூடும் இணைவு, வீணாகாது.
1.102.22
तुरीयार्धं प्रदास्यामो वीर्यस्यैकैकशो वयम् ।
तेन वीर्येण पुत्रस्ते भविता तस्य चेप्सितः ॥ १.१०२.२२ ॥
நாங்கள் ஒவ்வொருவரும் எங்கள் வீரியத்தின் நான்கில் ஒரு பாதியை வழங்குவோம்; அந்த வீரியத்தால் உனக்கு ஒரு புதல்வன் பிறப்பான், அவனும் அவருக்கு விருப்பமானவனாக இருப்பான்.
1.102.23
न संपत्स्यति मर्त्येषु पुनस्तस्य तु सन्ततिः ।
तस्मादपुत्रः पुत्रस्ते भविष्यति स वीर्यवान् ॥ १.१०२.२३ ॥
மனிதர்களிடையே அவருடைய சந்ததி மீண்டும் உண்டாகாது; ஆகவே உனக்குப் பிறக்கும் மகன் மக்களற்றவனாக இருப்பான், ஆயினும் அவன் வீரியவான் ஆவான்.