మహాభారతం · అధ్యాయం 1.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.103.1
ततः प्रतीपो राजाऽऽसीत्सर्वभूतहितः सदा ।
निषसाद समा बह्वीर्गङ्गाद्वारगतो जपन् ॥ १.१०३.१ ॥
అప్పుడు రాజు ప్రతీపుడు ఎల్లప్పుడూ సర్వప్రాణుల హితుడుగా ఉండేవాడు. గంగాద్వారానికి వెళ్లి అనేక సంవత్సరాలు జపం చేస్తూ కూర్చున్నాడు.
1.103.2
तस्य रूपगुणोपेता गङ्गा स्त्रीरूपधारिणी ।
उत्तीर्य सलिलात्तस्माल्लोभनीयतमाकृतिः ॥ १.१०३.२ ॥
అతని వద్ద రూప గుణాలతో కూడిన గంగ స్త్రీ రూపం ధరించి ఆ జలం నుండి పైకి వచ్చింది; ఆమె ఆకృతి అత్యంత మోహనమైనది.
1.103.3
अधीयानस्य राजर्षेर्दिव्यरूपा मनस्विनी ।
दक्षिणं शालसङ्काशमूरुं भेजे शुभानना ॥ १.१०३.३ ॥
జపం చేస్తున్న ఆ రాజర్షి కుడి తొడను, శాలవృక్షంలా ఉన్నదానిని, దివ్యరూపిణి, మనస్విని, శుభముఖి అయిన ఆమె ఆశ్రయించింది.
1.103.4
प्रतीपस्तु महीपालस्तामुवाच यशस्विनीम् ।
वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो धर्मनिश्चयतत्त्ववित्।
करोमि किं ते कल्याणि प्रियं यत्तेऽभिकाङ्क्षितम् ॥ १.१०३.४ ॥
కానీ రాజు ప్రతీపుడు ఆ యశస్విని తో ఇలా అన్నాడు—మాటలు తెలిసిన వారిలో శ్రేష్ఠుడు, ధర్మ నిశ్చయతత్త్వం తెలిసినవాడు: “కల్యాణీ, నీవు కోరిన ఏ ప్రియకార్యం నేను నీకు చేయాలి?”
1.103.5
त्वामहं कामये राजन्भजमानां भजस्व माम् ।
त्यागः कामवतीनां हि स्त्रीणां सद्भिर्विगर्हितः ॥ १.१०३.५ ॥
“రాజా, నేను నిన్ను కోరుతున్నాను; నిన్ను ఆశ్రయిస్తున్న నన్ను స్వీకరించు. కామవతులైన స్త్రీలను త్యజించడం సజ్జనులచే నిందితం.”
1.103.6
नाहं परस्त्रियं कामाद्गच्छेदं वरवर्णिनि ।
न चासवर्णां कल्याणि धर्म्यमेतद्धि मे व्रतम् ॥ १.१०३.६ ॥
“శ్రేష్ఠవర్ణిణీ, నేను కామంతో పరస్త్రీ వద్దకు వెళ్లను; కల్యాణీ, అసవర్ణ స్త్రీ వద్దకూ వెళ్లను; ఇది నా ధర్మబద్ధమైన వ్రతం.”
1.103.7
यः स्वदारान्परित्यज्य पारक्यां सेवते स्त्रियम् ।
निरयान्नैव मुच्यते यावदाभूतसंप्लवम् ॥ १.१०३.७ ॥
తన భార్యలను విడిచి పరస్త్రీని సేవించువాడు, ప్రళయం వరకు నరకం నుండి విముక్తి పొందడు.
1.103.8
नाश्रेयस्यस्मि नागम्या न वक्तव्या च कर्हिचित् ।
भजन्तीं भज मां राजन्दिव्यां कन्यां वरस्त्रियम् ॥ १.१०३.८ ॥
ఓ రాజా, నేను అశుభురాలను కాను, అగమ్యను కాను, ఎప్పుడూ మాట్లాడరాని దానను కాను. నిన్ను సమీపిస్తున్న దివ్య కన్య, శ్రేష్ఠ స్త్రీ అయిన నన్ను స్వీకరించు.
1.103.9
त्वया निवृत्तमेतत्तु यन्मां चोदयसि प्रियम् ।
अन्यथा प्रतिपन्नं मां नाशयेद्धर्मविप्लवः ॥ १.१०३.९ ॥
నీవు నన్ను ప్రియమైన దాని వైపు ప్రేరేపిస్తున్నావు; అది నీవే విడిచిపెట్టాలి. లేకపోతే ధర్మ విప్లవం నన్ను నాశనం చేస్తుంది.
1.103.10
प्राप्य दक्षिणमूरुं मे त्वमाश्लिष्टा वराङ्गने ।
अपत्यानां स्नुषाणां च भीरु विद्ध्येतदासनम् ॥ १.१०३.१० ॥
ఓ శ్రేష్ఠాంగీ, నా కుడి తొడను చేరి నీవు ఆలింగనం చేయబడ్డావు. ఓ భీరూ, ఇది సంతానానికి, కోడళ్లకు చెందిన ఆసనమని తెలుసుకో.
1.103.11
सव्योरुः कामिनीभोग्यस्त्वया स च विवर्जितः ।
तस्मादहं नाचरिष्ये त्वयि कामं वराङ्गने ॥ १.१०३.११ ॥
ఎడమ తొడ కామి భోగానికి తగినది; దానిని నీవు విడిచావు. కాబట్టి, ఓ శ్రేష్ఠాంగనా, నేను కామంతో నీ పట్ల ఏమీ చేయను.
1.103.12
स्नुषा मे भव सुश्रोणि पुत्रार्थं त्वां वृणोम्यहम् ।
स्नुषापक्षं हि वामोरु त्वमागम्य समाश्रिता ॥ १.१०३.१२ ॥
ఓ సుశ్రోణీ, నాకు కోడలివి కా; కుమారుని కోసం నిన్ను ఎన్నుకుంటున్నాను. ఓ సుందర తొడల స్త్రీ, నీవు నా వద్దకు వచ్చి కోడలి పక్షాన ఆశ్రయం పొందావు.
1.103.13
एवमप्यस्तु धर्मज्ञ संयुज्येयं सुतेन ते ।
त्वद्भक्त्या तु भजिष्यामि प्रख्यातं भारतं कुलम् ॥ १.१०३.१३ ॥
అలాగే కానివ్వు, ధర్మజ్ఞా. నేను నీ కుమారునితో కలుస్తాను; నీ భక్తితో ప్రఖ్యాతమైన భారత కులాన్ని నేను గౌరవిస్తాను.
1.103.14
पृथिव्यां पार्थिवा ये च तेषां यूयं परायणम् ।
गुणा न हि मया शक्या वक्तुं वर्षशतैरपि ॥ १.१०३.१४ ॥
భూమిపై ఉన్న రాజులందరికీ మీరే పరమ ఆశ్రయం. మీ గుణాలను నూరు సంవత్సరాలైనా నేను చెప్పలేను.
1.103.15
कुलस्य ये वः प्रथितास्तत्साधुत्वमथोत्तमम् ।
समयेनेह धर्मज्ञ आचरेयं च यद्विभो ॥ १.१०३.१५ ॥
మీ కులంలో ప్రసిద్ధమైన ఆ గుణమే అత్యుత్తమ సాధుత్వం. ధర్మజ్ఞా, విభూ, ఒప్పందం ప్రకారం నేను ఇక్కడ అలాగే ప్రవర్తిస్తాను.
1.103.16
तत्सर्वमेव पुत्रस्ते न मीमांसेत कर्हिचित् ।
एवं वसन्ती पुत्रे ते वर्धयिष्याम्यहं रतिम् ॥ १.१०३.१६ ॥
నీ కుమారుడు వీటన్నింటినీ ఎప్పుడూ సందేహించకూడదు. ఇలా నీ కుమారునితో కలిసి జీవిస్తూ నేను అతని ఆనందాన్ని పెంచుతాను.
1.103.17
पुत्रैः पुण्यैः प्रियैश्चैव स्वर्गं प्राप्स्यति ते सुतः ।
तथेत्युक्त्वा तु सा राजंस्तत्रैवान्तरधीयत।
अदृश्या राजसिंहस्य पश्यतः साऽभवत्तदा ॥ १.१०३.१७ ॥
నీ కుమారుడు పుణ్యమైన, ప్రియమైన పుత్రులతో స్వర్గాన్ని పొందుతాడు. రాజా, "అలాగే" అని చెప్పి ఆమె అక్కడే అంతర్ధానమైంది. రాజసింహుడు చూస్తుండగానే అప్పుడామె అదృశ్యమైంది.
1.103.18
पुत्रजन्म प्रतीक्षन्वै स राजा तदधारयत् ।
एतस्मिन्नेव काले तु प्रतीपः क्षत्रियर्षभः ॥ १.१०३.१८ ॥
పుత్రజన్మం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఆ రాజు ఆ మాటను హృదయంలో ధరించాడు. ఈ సమయంలోనే క్షత్రియ వృషభుడైన ప్రతీపుడు.
1.103.19
तपस्तेपे सुतस्यार्थे सभार्यः कुरुनन्दन ।
प्रतीपस्य तु भार्यायां गर्भः श्रीमानवर्धत ॥ १.१०३.१९ ॥
కురునందనా, కుమారుని కోసం ఆయన భార్యతో కలిసి తపస్సు చేశాడు. ప్రతీపుని భార్య గర్భంలో ఆ తేజస్వి శిశువు పెరిగాడు.
1.103.20
श्रिया परमया युक्तः शरच्छुक्ले यथा शशी ।
ततस्तु दशमे मासि प्राजायत रविप्रभम् ॥ १.१०३.२० ॥
శరదృతువు శుక్లపక్ష చంద్రునిలా మహాశోభతో, పదవ నెలలో సూర్యప్రభతో కూడిన కుమారుడు జన్మించాడు.
1.103.21
कुमारं देवगर्भाभं प्रतीपमहिषी तदा ।
तयोः समभवत्पुत्रो वृद्धयोः स महाभिषक् ॥ १.१०३.२१ ॥
అప్పుడు ప్రతీపుని ప్రధాన రాణి దేవగర్భంలా ప్రకాశించే కుమారుని కన్నది. ఆ వృద్ధ దంపతుల కుమారుడు మహావైద్యుడయ్యాడు.
1.103.22
शान्तस्य जज्ञे सन्तानस्तस्मादासीत्स शान्तनुः ।
तस्य जातस्य कृत्यानि प्रतीपोऽकारयत्प्रभुः ॥ १.१०३.२२ ॥
శాంతుని నుండి సంతానం పుట్టింది; ఆయననుండే ఆయన శాంతనుడయ్యాడు. పుట్టిన ఆ కుమారుని సంస్కారాలను సమర్థుడైన ప్రతీపుడు చేయించాడు.
1.103.23
जातकर्मादि विप्रेण वेदोक्तैः कर्मभिस्तदा ।
नामकर्म च विप्रास्तु चक्रुः परमसत्कृतम् ॥ १.१०३.२३ ॥
అప్పుడు బ్రాహ్మణుడు వేదోక్త కర్మలతో జాతకర్మాదులు చేశాడు. బ్రాహ్మణులు అత్యంత గౌరవంతో నామకరణ సంస్కారం కూడా చేశారు.
1.103.24
शान्तनोरवनीपाल वेदोक्तैः कर्मभिस्तदा ।
ततः संवर्धितो राजा शान्तनुर्लोकधार्मिकः ॥ १.१०३.२४ ॥
ఓ భూపాలా, అప్పుడు శాంతనునకు వేదోక్త కర్మలు జరిగాయి. తరువాత పెంచబడిన రాజు శాంతనుడు లోకధర్మాన్ని పాటించేవాడయ్యాడు.
1.103.25
स तु लेभे परां निष्ठां प्राप्य धर्मभृतां वरः ।
धनुर्वेदे च वेदे च गतिं स परमा गतः ॥ १.१०३.२५ ॥
ధర్మధారులలో శ్రేష్ఠుడైన అతడు పరమ నైపుణ్యాన్ని పొందాడు; ధనుర్వేదంలోనూ వేదాలలోనూ అతడు పరమ గతిని చేరాడు.
1.103.26
यौवनं चापि संप्राप्तः कुमारो वदतां वरः ।
संस्मरंश्चाक्षयाँल्लोकान्विजातान्स्वेन कर्मणा ॥ १.१०३.२६ ॥
యౌవనాన్ని పొందిన ఆ కుమారుడు వక్తలలో శ్రేష్ఠుడు; తన స్వకర్మం ద్వారా లభించిన అక్షయ లోకాలను స్మరిస్తూ.
1.103.27
पुण्यकर्मकृदेवासीच्छान्तनुः कुरुसत्तमः ।
प्रतीपः शान्तनुं पुत्रं यौवनस्थं ततोऽन्वशात् ॥ १.१०३.२७ ॥
శాంతనుడు పుణ్యకర్మలు చేసినవాడు, కురువంశంలో శ్రేష్ఠుడు. అప్పుడు ప్రతీపుడు యౌవనంలో ఉన్న కుమారుడు శాంతనుకు ఉపదేశించాడు.
1.103.28
पुरा स्त्री मां समभ्यागाच्छान्तनो भूतये तव ।
त्वामाव्रजेद्यदि रहः सा पुत्र वरवर्णिनी ॥ १.१०३.२८ ॥
శాంతనూ, పూర్వం ఒక స్త్రీ నీ శ్రేయస్సు కోసం నా దగ్గరకు వచ్చింది. కుమారా, ఆ చక్కని వర్ణం గల ఆమె ఏకాంతంలో నిన్ను సమీపిస్తే.
1.103.29
कामयानाऽभिरूपाढ्या दिव्यस्त्री पुत्रकाम्यया ।
सा त्वया नानुयोक्तव्या कासि कस्यासि चाङ्गने ॥ १.१०३.२९ ॥
ఆ కోరికతో, రూపసంపదతో కూడిన దివ్య స్త్రీ కుమారుని కోసం వస్తుంది. ఆమెను నీవు 'నీవెవరు? ఎవరివి?' అని ప్రశ్నించరాదు, ఓ సుందరీ.
1.103.30
यच्च कुर्यान्न तत्कर्म सा प्रष्टव्या त्वयाऽनघ ।
सन्नियोगाद्भजन्तीं तां भजेथा इत्युवाच तम् ॥ १.१०३.३० ॥
ఆమె ఏ కర్మ చేసినా, ఆ కర్మను గురించి కూడా నీవు ఆమెను ప్రశ్నించరాదు, ఓ నిర్దోషుడా. నియోగం ద్వారా వచ్చిన ఆమెను సేవించు, అని అతడు అతనితో అన్నాడు.
1.103.31
एवं संदिश्य तनयं प्रतीपः शान्तनुं तदा ।
स्वे च राज्येऽभिषिच्यैनं वनं राजा विवेश ह ॥ १.१०३.३१ ॥
ఇలా కుమారుడైన శాంతనునకు ఆదేశించి, తన రాజ్యంపై అతనికి పట్టాభిషేకం చేసి, రాజు ప్రతీపుడు అడవిలోకి ప్రవేశించాడు.
1.103.32
स राजा शान्तनुर्धीमान्देवराजसमद्युतिः ।
बभूव सर्वलोकस्य सत्यवागिति संमतः ॥ १.१०३.३२ ॥
ఆ బుద్ధిమంతుడైన రాజు శాంతనుడు, దేవరాజు ఇంద్రునితో సమానమైన తేజస్సుతో, సర్వలోకాలకు సత్యవాక్కుగా గౌరవింపబడ్డాడు.
1.103.33
पीनस्कन्धो महाबाहुर्मत्तवारणविक्रमः ।
अन्वितः परिपूर्णार्थैः सर्वैर्नृपतिलक्षणैः ॥ १.१०३.३३ ॥
విశాలమైన భుజాలు, పెద్ద బాహువులు కలవాడై, మదించిన ఏనుగు పరాక్రమం కలవాడై, రాజు లక్షణాలన్నింటితో పరిపూర్ణుడై ఉన్నాడు.
1.103.34
अमात्यलक्षणोपेतः क्षत्रधर्मविशेषवित् ।
वशे चक्रे महीमेको विजित्य वसुधाधिपान् ॥ १.१०३.३४ ॥
మంత్రి లక్షణాలు కలవాడు, క్షత్రియ ధర్మ విశేషాలు తెలిసినవాడు, ఒంటరిగానే భూపాలురను జయించి భూమిని తన వశం చేసుకున్నాడు.
1.103.35
वेदानागमयत्कृत्स्नान्राजधर्मांश्च सर्वशः ।
ईजे च बहुभिः सत्रैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ १.१०३.३५ ॥
అతను వేదాలను, రాజధర్మాలను పూర్తిగా అధ్యయనం చేయించాడు; విస్తారమైన దక్షిణలతో అనేక సత్రాలు, యజ్ఞాలు చేశాడు.
1.103.36
तर्पयामास विप्रांश्च वेदाध्ययनकोविदान् ।
रत्नैरुच्चावचैर्गोभिर्ग्रामैरश्वैर्धनैरपि ॥ १.१०३.३६ ॥
వేదాధ్యయనంలో నిపుణులైన బ్రాహ్మణులను, రకరకాల రత్నాలతో, ఆవులతో, గ్రామాలతో, గుర్రాలతో, సంపదలతో తృప్తిపరిచాడు.
1.103.37
वयोरूपेण संपन्नः पौरुषेण बलेन च ।
ऐश्वर्येण प्रतापेन विक्रमेण धनेन च ॥ १.१०३.३७ ॥
అతడు వయసులోనూ రూపంలోనూ సంపన్నుడు; పౌరుషంతోనూ బలంతోనూ, ఐశ్వర్యంతోనూ ప్రతాపంతోనూ, పరాక్రమంతోనూ ధనంతోనూ కూడినవాడు.
1.103.38
वर्तमानश्च सत्येन सर्वधर्मविशारदः ।
तं महीपं महीपाला राजराजमकुर्वत ॥ १.१०३.३८ ॥
అతడు సత్యంలో నిలిచినవాడు, సర్వధర్మాలలో నేర్పరి; ఆ భూపతిని రాజులు రాజరాజుగా చేశారు.
1.103.39
वीतशोकभयाबाधाः सुखस्वप्नप्रबोधाः ।
श्रिया भरतशार्दूल समपद्यन्त भूमिपाः ॥ १.१०३.३९ ॥
భరతశార్దూలా, శోకం భయం బాధలు తొలగి, సుఖంగా నిద్రించి సుఖంగా మేల్కొనే భూపాలురు శ్రీతో సంపన్నులయ్యారు.
1.103.40
नियमैः सर्ववर्णानां ब्रह्मोत्तरमवर्तत ।
ब्राह्मणाभिमुखं क्षत्रं क्षत्रियाभिमुखा विशः ॥ १.१०३.४० ॥
అన్ని వర్ణాల నియమాలతో బ్రాహ్మణులు ప్రధానంగా నిలిచారు; క్షత్రియులు బ్రాహ్మణుల వైపు, వైశ్యులు క్షత్రియుల వైపు మొగ్గారు.
1.103.41
ब्रह्मक्षत्रानुकूलांश्च शूद्राः पर्यचरन्विशः ।
एवं पशुवराहाणां तथैव मृगपक्षिणाम् ॥ १.१०३.४१ ॥
బ్రాహ్మణులకు క్షత్రియులకు అనుకూలంగా శూద్రులు, వైశ్యులు సేవించారు; అలాగే పశువులు, పందులు, మృగాలు, పక్షులు కూడా.
1.103.42
शान्तनावथ राज्यस्थे नावर्तत वृथा वधः ।
असुखानामनाथानां तिर्यग्योनिषु वर्तताम् ॥ १.१०३.४२ ॥
శాంతనుడు రాజ్యంలో ఉన్నప్పుడు నిరర్థక వధ జరగలేదు; తిర్యగ్యోనులలో బాధలతో అనాథలుగా జీవించేవారికి కూడా.
1.103.43
स एव राजा सर्वेषां भूतानामभवत्पिता ।
स हस्तिनाम्नि धर्मात्मा विहरन्कुरुनन्दनः ॥ १.१०३.४३ ॥
ఆయనే సమస్త ప్రాణులకు తండ్రి అయ్యాడు. హస్తిన్ అనే పేరుతో విహరిస్తున్న ఆ ధర్మాత్ముడు, కురునందనుడు.
1.103.44
तेजसा सूर्यकल्पोऽभूद्वायुना च समो बले ।
अन्तकप्रतिमः कोपे क्षमया पृथिवीसमः ॥ १.१०३.४४ ॥
తేజస్సులో సూర్యునితో సమానుడు, బలంలో వాయువుతో సమానుడు. కోపంలో యముడితో సమానుడు, ఓర్పులో భూమితో సమానుడు.
1.103.45
बभूव राजा सुमतिः प्रजानां सत्यविक्रमः ।
स वनेषु च रम्येषु शैलप्रस्रवणेषु च ॥ १.१०३.४५ ॥
ఆయన రాజు, సుమతి, ప్రజల పట్ల సత్య-పరాక్రముడు. ఆయన రమణీయమైన అడవులలో, పర్వత ఝరుల వద్ద కూడా.
1.103.46
चचार मृगयाशीलः शान्तनुर्वनगोचरः ।
स मृगान्महिषांश्चैव विनिघ्नन्राजसत्तमः ॥ १.१०३.४६ ॥
వేటాడడాన్ని ఇష్టపడే శాంతనుడు అడవిలో సంచరించాడు. ఆ శ్రేష్ఠ రాజు జింకలను, దున్నపోతులను చంపుతూ.
1.103.47
गङ्गामनु चचारैकः सिद्धचारणसेविताम् ।
स कदाचिन्महाराज ददर्श परमां स्त्रियम् ॥ १.१०३.४७ ॥
సిద్ధ-చారణులు సేవించే గంగ వెంట ఒంటరిగా సంచరించాడు. ఒకసారి, మహారాజా, ఒక ఉత్తమ స్త్రీని చూశాడు.
1.103.48
जाज्वल्यमानां वपुषा साक्षाच्छ्रियमिवापराम् ।
सर्वानवद्यां सुदतीं दिव्याभरणभूषिताम् ॥ १.१०३.४८ ॥
శరీరంతో ప్రకాశిస్తూ, సాక్షాత్తూ మరొక శ్రీదేవిలా. సర్వగుణాలలో నిర్దోషి, సుందర దంతాలు గల, దివ్య ఆభరణాలతో అలంకరించబడినది.
1.103.49
सूक्ष्माम्बरधरामेकां पद्मोदरसमप्रभाम् ।
स्नातगात्रां धौतवस्त्रां गङ्गातीररुहे वने ॥ १.१०३.४९ ॥
ఆమె ఒంటరిగా, సన్నని వస్త్రం ధరించి, పద్మం లోపలి రేకులా కాంతి కలిగి, స్నానం చేసిన శరీరంతో, ఉతికిన వస్త్రాలతో, గంగా తీరంలో పెరిగిన అడవిలో ఉంది.
1.103.50
प्रकीर्णकेशीं पाणिभ्यां संस्पृशन्तीं शिरोरुहान् ।
रूपेण वयसा कान्त्या शरीरावयवैस्तथा ॥ १.१०३.५० ॥
చెదిరిన జుట్టుతో, రెండు చేతులతో తలవెంట్రుకలను తాకుతూ, రూపంతో, యౌవనంతో, కాంతితో, శరీర అవయవాలతో (ఆమె ఉంది).
1.103.51
हावभावविलासैश्च लोचनाञ्चलविक्रियैः ।
श्रोणीभारेण मध्येन स्तनाभ्यामुरसा दृशा ॥ १.१०३.५१ ॥
హావ, భావ, విలాసాలతో, కన్నుల అంచుల చలనాలతో, పిరుదుల బరువుతో, నడుముతో, స్తనాలతో, వక్షస్థలంతో, చూపుతో (ఆమె మనోహరంగా ఉంది).
1.103.52
कवरीभरेण पादाभ्यामिङ्गितेन स्मितेन च ।
कोकिलालापसंल्लापैर्न्यक्कुर्वन्तीं त्रिलोकगाम् ॥ १.१०३.५२ ॥
కొప్పు బరువుతో, పాదాలతో, సంజ్ఞతో, చిరునవ్వుతో, కోయిల పాటలాంటి మధుర సంభాషణలతో, మూడు లోకాలలో సంచరించేవారినీ తక్కువ చేస్తున్న (ఆమె).
1.103.53
वाणीं च गिरिजां लक्ष्मीं योषितोन्याः सुराङ्गनाः ।
सा च शान्तनुमब्यागादलक्ष्मीमपकर्षती ॥ १.१०३.५३ ॥
వాణి, గిరిజ, లక్ష్మి, ఇతర స్త్రీలు, దేవకన్యలు (అందరూ ఆమె ముందు వెలవెలబోయారు). ఆమె అలక్ష్మిని దూరంగా లాగుతున్నట్లుగా శంతనుని సమీపానికి వచ్చింది.
1.103.54
तां दृष्ट्वा हृष्टरोमाऽभूद्विस्मितो रूपसंपदा ।
पिबन्निव च नेत्राभ्यां नातृप्यत नराधिपः ॥ १.१०३.५४ ॥
ఆమెను చూసి రాజుకు రోమాంచం కలిగింది; ఆమె రూప సంపదకు ఆశ్చర్యపడ్డాడు. కళ్లతో తాగుతున్నట్లుగా ఉన్నా ఆ నరాధిపుడు తృప్తి చెందలేదు.
1.103.55
सा च दृष्ट्वैव राजानं विचरन्तं महाद्युतिम् ।
स्नेहादागतसौहार्दा नातृप्यत विलासिनी ॥ १.१०३.५५ ॥
మహాకాంతిమంతుడైన రాజు సంచరించడాన్ని చూసినా, స్నేహంతో కలిగిన సౌహార్దంతో ఆ విలాసిని తృప్తి చెందలేదు.
1.103.56
गङ्गा कामेन राजानं प्रेक्षमाणा विलासिनी ।
चञ्चूर्यताग्रतस्तस्य किन्नरीवाप्सरोपमा ॥ १.१०३.५६ ॥
కామంతో రాజును చూస్తున్న గంగ అనే విలాసిని, అతని ముందు చురుగ్గా నడిచింది; కిన్నరిలా, అప్సరసలా ఉంది.
1.103.57
दृष्ट्वा प्रहृष्टरूपोऽभूद्दर्शनादेव शान्तनुः ।
रूपेणातीत्य तिष्ठन्तीं सर्वा राजन्ययोषितः ॥ १.१०३.५७ ॥
ఆమెను చూసి శంతనుడు ఆనందంతో ప్రకాశించాడు; ఆ దర్శనంతోనే. అందంలో రాజస్త్రీలందరినీ అధిగమించి నిలిచిన ఆమెను.
1.103.58
तामुवाच ततो राजा सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया गिरा ।
देवी वा दानवी वा त्वं गन्धर्वी चाथवाऽप्सराः ॥ १.१०३.५८ ॥
అప్పుడు రాజు మృదువైన మాటలతో ఆమెను ఓదారుస్తూ అన్నాడు: 'నువ్వు దేవివా, దానవివా, గంధర్వివా, లేక అప్సరసవా?'
1.103.59
यक्षी वा पन्नगी वाऽपि मानुषी वा सुमध्यमे ।
याऽसि काऽसि सुरप्रख्ये महिषी मे भवानघे ॥ १.१०३.५९ ॥
యక్షివా, నాగివా, లేక మానుషివా? ఓ సుమధ్యమా. నువ్వు ఎవరైనా, ఓ దేవతుల్య, ఓ నిష్కళంకురాలా, నువ్వు నా మహిషివి కావాలి.
1.103.60
त्वां गता हि मम प्रामा वसु यन्मेऽस्ति किंचन ।
याचे त्वां सुरगर्भाभे भार्या मे भव शोभने ॥ १.१०३.६० ॥
నిన్ను చేరుకున్నది, నా సంపద, నా దగ్గర ఏదైనా ఉంటే అది అంతా. దేవగర్భంలా ప్రకాశించేదానా, నిన్ను కోరుతున్నాను; ఓ శోభనా, నా భార్యవు కావాలి.