ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.106.1
शान्तनुरुवाच ।
आपवो नाम कोन्वेष वसूनां किं च दुष्कृतम्।
शशाप यस्मात्कल्याणि स वसूंश्चारुदर्शने ।
यस्याभिशापात्ते सर्वे मानुषीं योनिमागताः ॥ १.१०६.१ ॥
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਵ ਨਾਮ ਦਾ ਇਹ ਕੌਣ ਸੀ? ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਹੇ ਕਲਿਆਣੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਉਸਨੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ? ਜਿਸ ਦੇ ਸਰਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਆਏ।
1.106.2
अनेन च कुमारेण त्वया दत्तेन किं कृतम् ।
यस्य चैव कृतेनायं मानुषेषु निवत्स्यति ॥ १.१०६.२ ॥
ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਲਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੀ ਕੀਤਾ? ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸੇਗਾ?
1.106.3
ईशा वै सर्वलोकस्य वसवस्ते च वै कथम् ।
मानुषेषूदपद्यन्त तन्ममाचक्ष्व जाह्नवि ॥ १.१०६.३ ॥
ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ ਵਸੂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮੇ? ਹੇ ਜਾਹਨਵੀ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ।
1.106.4
एवमुक्ता तदा गङ्गा राजानमिदमब्रवीत् ।
भर्तारं जाह्नवी देवी शान्तनुं पुरुषर्षभ ॥ १.१०६.४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਦੋਂ ਦੇਵੀ ਜਾਹਨਵੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੂੰ, ਇਹ ਕਿਹਾ; ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ।
1.106.5
गङ्गोवाच ।
यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भरतसत्तम।
वसिष्ठनामा स मुनिः ख्यात आपव इत्युत ॥ १.१०६.५ ॥
ਗੰਗਾ ਬੋਲੀ: ਹੇ ਭਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਰੁਣ ਨੇ ਜਿਹੜਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨਾਮ ਦਾ ਉਹ ਮੁਨੀ, ਆਪਵ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
1.106.6
तस्याश्रमपदं पुण्यं मृगपक्षिसमन्वितम् ।
मेरोः पार्श्वे नगेन्द्रस्य सर्वर्तुकुसुमावृतम् ॥ १.१०६.६ ॥
ਉਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਹਿਰਨਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਪਾਸੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ।
1.106.7
स वारुणिस्तपस्तेपे तस्मिन्भरतसत्तम ।
वने पुण्यकृतां श्रेष्ठः स्वादुमूलफलोदके ॥ १.१०६.७ ॥
ਵਰੁਣ ਦਾ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਤਪ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਜਿੱਥੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਫਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਸਨ।
1.106.8
दक्षस्य दुहिता या तु सुरभीत्यभिशब्दिता ।
गां प्रजाता तु सा देवी कश्यपाद्भरतर्षभ ॥ १.१०६.८ ॥
ਦਕ੍ਸ਼ ਦੀ ਜੋ ਧੀ ਸੁਰਭੀ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪੁਕਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਭਰਤਰਿਸ਼ਭ।
1.106.9
अनुग्रहार्थं जगतः सर्वकामदुहां वराम् ।
तां लेभे गां तु धर्मात्मा होमधेनुं स वारुणिः ॥ १.१०६.९ ॥
ਜਗਤ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਲਈ, ਸਭ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਾਰੁਣਿ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹੋਮਧੇਨੂ ਸੀ।
1.106.10
सा तस्मिंस्तापसारण्ये वसन्ती मुनिसेविते ।
चचार पुण्ये रम्ये च गौरपेतभया तदा ॥ १.१०६.१० ॥
ਉਹ ਉਸ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੇ ਬਨ ਵਿੱਚ, ਮੁਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵੇ ਜਾਂਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਸਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਰਮਣੀਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਵਿਚਰਦੀ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ।
1.106.11
अथ तद्वनमाजग्मुः कदाचिद्भरतर्षभ ।
पृथ्वाद्या वसवः सर्वे देवा देवर्षिसेवितम् ॥ १.१०६.११ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਰਤਰਿਸ਼ਭ, ਇੱਕ ਵਾਰ ਪ੍ਰਿਥੂ ਆਦਿ ਸਾਰੇ ਵਸੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸੇਵਿਤ ਉਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਆਏ।
1.106.12
ते सदारा वनं तच्च व्यचरन्त समन्ततः ।
रेमिरे रमणीयेषु पर्वतेषु वनेषु च ॥ १.१०६.१२ ॥
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਹਿਤ ਉਸ ਬਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਿਚਰਨ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਰਮਣੀਕ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਬਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ।
1.106.13
तत्रैकस्याथ भार्या तु वसोर्वासवविक्रम ।
संचरन्ती वने तस्मिन्गां ददर्श सुमध्यमा ॥ १.१०६.१३ ॥
ਉੱਥੇ ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਵਰਗੇ ਪਰਾਕਰਮੀ ਵਸੂ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ ਇੱਕ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਸੀ।
1.106.14
नन्दिनीं नाम राजेन्द्र सर्वकामधुगुत्तमाम् ।
सा विस्मयसमाविष्टा शीलद्रविणसंपदा ॥ १.१०६.१४ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ! ਉਹ ਨੰਦਿਨੀ ਨਾਮ ਦੀ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਉੱਤਮ ਗਾਂ ਸੀ; ਉਹ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਸ਼ੀਲ ਅਤੇ ਧਨ-ਸੰਪਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
1.106.15
द्यवे वै दर्शयामास तां गां गोवृषभेक्षण ।
आपीनां च सुदोग्ध्रीं च सुवालधिखुरां शुभां ॥ १.१०६.१५ ॥
ਹੇ ਗੋਵ੍ਰਿਸ਼ਭੇਕ੍ਸ਼ਣ! ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਗਾਂ ਦਿਯੌ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ — ਭਰੇ ਥਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੌਖੀ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਪੂਛ ਤੇ ਖੁਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੁਭ।
1.106.16
उपपन्नां गुणैः सर्वैः शीलेनानुत्तमेन च ।
एवंगुणसमायुक्तां वसवे वसुनन्दिनी ॥ १.१०६.१६ ॥
ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਤ ਅਤੇ ਅਨੁੱਤਮ ਸ਼ੀਲ ਵਾਲੀ ਸੀ; ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵਸੂ-ਨੰਦਿਨੀ ਨੇ ਵਸੂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ।
1.106.17
दर्शयामास राजेन्द्र पुरा पौरवनन्दन ।
द्यौस्तदा तां तु दृष्ट्वैव गां गजेन्द्रेन्द्रविक्रम ॥ १.१०६.१७ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ! ਹੇ ਪੌਰਵ ਨੰਦਨ! ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਵਿਖਾਇਆ। ਤਦ ਦਿਯੌ ਨੇ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਹੀ — ਹੇ ਗਜੇਂਦਰੇਂਦਰ ਵਰਗੇ ਪਰਾਕਰਮੀ!
1.106.18
उवाच राजंस्तां देवीं तस्या रूपगुणान्वदन् ।
एषा गौरुत्तमा देवी वारुणेरसितेक्षणा ॥ १.१०६.१८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ! ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ — "ਇਹ ਉੱਤਮ ਗਾਂ ਵਰੁਣ ਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਹਨ।"
1.106.19
ऋषेस्तस्य वरारोहे यस्येदं वनमुत्तमम् ।
अस्याः क्षीरं पिबेन्मर्त्यः स्वादु यो वै सुमध्यमे ॥ १.१०६.१९ ॥
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਇਹ ਉੱਤਮ ਵਣ ਹੈ, ਜੋ ਮਰਤ ਮਨੁੱਖ ਇਸਦਾ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ ਪੀਵੇਗਾ—
1.106.20
दशवर्षसहस्राणि स जीवेत्स्थिरयौवनः ।
एतच्छ्रुत्वा तु सा देवी नृपोत्तम सुमध्यमा ॥ १.१०६.२० ॥
ਉਹ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਸਥਿਰ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਜੀਵੇਗਾ। ਹੇ ਨ੍ਰਿਪੋਤਮ, ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ—
1.106.21
तमुवाचानवद्याङ्गी भर्तारं दीप्ततेजसम् ।
अस्ति मे मानुषे लोके नरदेवात्मजा सखी ॥ १.१०६.२१ ॥
ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ, ਦੀਪਤ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬੋਲੀ—ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਹੈ।
1.106.22
नाम्नाजितवती नाम रूपयौवनशालिनी ।
उशीनरस्य राजर्षेः सत्यसन्धस्य धीमतः ॥ १.१०६.२२ ॥
ਅਜਿਤਵਤੀ ਨਾਂ ਦੀ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਦੀ; ਉਸ਼ੀਨਰ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ—ਸੱਤਿਅਸੰਧ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਦੀ (ਧੀ)।
1.106.23
दुहिता प्रथिता लोके मानुषे रूपसंपदा ।
तस्या हेतोर्महाभाग सवत्सां गां ममेप्सिताम् ॥ १.१०६.२३ ॥
ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰੂਪ-ਸੰਪਦਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਭਾਗ, ਉਸੇ ਲਈ ਵੱਛੇ ਸਮੇਤ ਉਹ ਗਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
1.106.24
आनयस्वामरश्रेष्ठ त्वरितं पुण्यवर्धन ।
यावदस्याः पयः पीत्वा सा सखी मम मानद ॥ १.१०६.२४ ॥
ਹੇ ਅਮਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਹੇ ਪੁੰਨ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਛੇਤੀ ਉਸਨੂੰ ਲਿਆ—ਮੇਰੀ ਸਹੇਲੀ ਉਸਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀ ਸਕੇ। ਹੇ ਮਾਨਦ!
1.106.25
मानुषेषु भवत्वेका जरारोगविवर्जिता ।
एतन्मम महाभाग कर्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १.१०६.२५ ॥
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ (ਗਾਂ) ਬੁਢਾਪੇ ਅਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਮਹਾਭਾਗਾ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰਨਾ ਯੋਗ ਹੈ।
1.106.26
प्रियात्प्रियतरं ह्यस्मान्नास्ति मेऽन्यत्कथंचन ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्या देव्याः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०६.२६ ॥
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਿਆਰਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ...
1.106.27
पृथ्वाद्यैर्भ्रातृभिः सार्धं द्यौस्तदा तां जहार गाम् ।
तया कमलपत्राक्ष्या नियुक्तो द्यौस्तदा नृप ॥ १.१०६.२७ ॥
ਪ੍ਰਿਥੂ ਆਦਿ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦਿਆਉ ਨੇ ਉਦੋਂ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਲਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਕਮਲਨੈਣੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ ਦਿਆਉ ਨੇ ਉਦੋਂ ਇੰਝ ਕੀਤਾ।
1.106.28
ऋषेस्तस्य तपस्वीव्रं न शशाक निरीक्षितुम् ।
हृता गौः सा तदा तेन प्रपातस्तु न तर्कितः ॥ १.१०६.२८ ॥
ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਤਪੱਸਵੀ ਵਰਤ ਨੂੰ ਉਹ ਵੇਖ ਨਾ ਸਕਿਆ। ਤਦ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਗਾਂ ਹਰੀ ਗਈ; ਉਸ ਦੇ ਪਤਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਵੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
1.106.29
अथाश्रमपदं प्राप्तः फलान्यादाय वारुणिः ।
न चापश्यत्स गां तत्र सवत्सां काननोत्तमे ॥ १.१०६.२९ ॥
ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਸ ਉੱਤਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਛੜੇ ਸਮੇਤ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।
1.106.30
ततः स मृगयामास वने तस्मिंस्तपोधनः ।
नाध्यागमच्च मृगयंस्तां गां मुनिरुदारधीः ॥ १.१०६.३० ॥
ਤਦ ਉਸ ਤਪੋਧਨ ਨੇ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਭਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਦਾਰ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਭਾਲਦਿਆਂ ਵੀ ਉਹ ਗਾਂ ਨਾ ਮਿਲੀ।
1.106.31
ज्ञात्वा तथाऽपनीतां तां वसुभिर्दिव्यदर्शनः ।
ययौ क्रोधवशं सद्यः शशाप च वसूंस्तदा ॥ १.१०६.३१ ॥
ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਗਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਦਿਵਿਆ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਤੁਰੰਤ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
1.106.32
यस्मान्मे वसवो जह्रुर्गां वै दोग्ध्रीं सुवालधिम् ।
तस्मात्सर्वे जनिष्यन्ति मानुषेषु न संशयः ॥ १.१०६.३२ ॥
ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਉਸ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਪੂਛ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
1.106.33
एवं शशाप भगवान्वसूंस्तान्भरतर्षभ ।
वशं क्रोधस्य संप्राप्त आपवो मुनिसत्तमः ॥ १.१०६.३३ ॥
ਹੇ ਭਰਤ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਪਵ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
1.106.34
शप्त्वा च तान्महाभागस्तपस्येव मनो दधे ।
एवं स शप्तवान्राजन्वसूनष्टौ तपोधनः ॥ १.१०६.३४ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਮਹਾਭਾਗ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਤਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਤਪੋਧਨ ਨੇ ਅੱਠਾਂ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
1.106.35
महाप्रभावो ब्रह्मर्षिर्देवान्क्रोधसमन्वितः ।
एवं शप्तास्ततस्तेन मुनिना यामुनेन वै ॥ १.१०६.३५ ॥
ਮਹਾਪ੍ਰਭਾਵੀ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਯਾਮੁਨ ਮੁਨੀ ਦੁਆਰਾ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਾਪੇ ਗਏ।
1.106.36
अष्टौ समस्ता वंसवो दिवो दोषेण सत्तम ।
अथाश्रमपदं प्राप्तास्ते वै भूयो महात्मनः ॥ १.१०६.३६ ॥
ਹੇ ਸੱਤਮ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਾਰਨ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਅੱਠੇ ਵਸੂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਫਿਰ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ।
1.106.37
शप्ताः स्म इति जानन्त ऋषिं तमुपचक्रमुः ।
प्रसादयन्तस्तमृषिं वसवः पार्थिवर्षभ ॥ १.१०६.३७ ॥
ਸਰਾਪੇ ਗਏ ਹਾਂ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ.
1.106.38
लेभिरे न च तस्मात्ते प्रसादमृषिसत्तमात् ।
आपवात्पुरुषव्याघ्र सर्वधर्मविशारदात् ॥ १.१०६.३८ ॥
ਪਰ ਸਰਬ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ-ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਆਪਵ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਾ ਹੋਈ, ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਘ੍ਰ।
1.106.39
उवाच च स धर्मात्मा शप्ता यूयं धरादयः ।
अनुसंवत्सरात्सर्वे शापमोक्षमवाप्स्यथ ॥ १.१०६.३९ ॥
ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਧਰ ਆਦਿ ਵਸੂਓ, ਤੁਸੀਂ ਸਰਾਪੇ ਗਏ ਹੋ; ਹਰ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਰਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੋਗੇ।
1.106.40
अयं तु यत्कृते यूयं मया शप्ताः स वत्स्यति ।
द्यौस्तदा मानुषे लोके दीर्घकालं स्वकर्मणः ॥ १.१०६.४० ॥
ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਸਰਾਪੇ ਗਏ ਹੋ, ਉਹ ਇੱਕ ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਸੇਗਾ।
1.106.41
नानृतं तच्चिकीर्षामि क्रुद्धो युष्मान्यदब्रुवम् ।
न प्रजास्यति चाप्येष मानुषेषु महामनाः ॥ १.१०६.४१ ॥
ਮੈਂ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਇਹ ਮਹਾਮਨਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤਾਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।
1.106.42
भविष्यति च धर्मात्मा सर्वशास्त्रविशारदः ।
पितुः प्रियहिते युक्तः स्त्रीभोगान्वर्जयिष्यति ॥ १.१०६.४२ ॥
ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਅਤੇ ਸਰਬ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਤਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇਸਤਰੀ-ਭੋਗਾਂ ਨੂੰ ਤਿਆਗੇਗਾ।
1.106.43
एवमुक्त्वा वसून्सर्वान्सजगाम महानृषिः ।
ततो मामुपजग्मुस्ते समेता वसवस्तदा ॥ १.१०६.४३ ॥
ਏਦਾਂ ਆਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸਾਰੇ ਵਸੂਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਸੂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਏ।
1.106.44
अयाचन्त च मां राजन्वरं तच्च मया कृतम् ।
जाताञ्जातान्प्रक्षिपास्मान्स्वयं गङ्गे त्वमम्भसि ॥ १.१०६.४४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਗੰਗਾ, ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੀਂ।
1.106.45
एवं तेषामहं सम्यक् शप्तानां राजसत्तम ।
मोक्षार्थं मानुषाल्लोकाद्यथावत्कृतवत्यहम् ॥ १.१०६.४५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਰਾਪੇ ਗਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੈਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
1.106.46
अयं शापादृषेस्तस्य एक एव नृपोत्तम ।
द्यौ राजन्मानुषे लोके चिरं वत्स्यति भारत ॥ १.१०६.४६ ॥
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇਸ ਸਰਾਪ ਕਾਰਨ ਇਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ — ਹੇ ਰਾਜਨ, ਹੇ ਭਰਤਵੰਸ਼ੀ — ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹੇਗਾ।
1.106.47
अयं कुमारः पुत्रस्ते विवृद्धः पुनरेष्यति ।
अहं च ते भविष्यामि आह्वानोपगता नृप ॥ १.१०६.४७ ॥
ਇਹ ਕੁਮਾਰ, ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਆਵੇਗਾ; ਹੇ ਨ੍ਰਿਪ, ਮੈਂ ਵੀ ਬੁਲਾਵੇ ਤੇ ਆ ਕੇ ਤੇਰੀ ਹੋਵਾਂਗੀ।
1.106.48
एतदाख्याय सा देवी तत्रैवान्तरधीयत ।
आदाय च कुमारं तं जगामाथ यथेप्सितम् ॥ १.१०६.४८ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਓਥੇ ਹੀ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਈ; ਉਸ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ।
1.106.49
स तु देवव्रतो नाम गाङ्गेय इति चाभवत् ।
द्युनामा शान्तनोः पुत्रः शान्तनोरधिको गुणैः ॥ १.१०६.४९ ॥
ਉਹ ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਨਾਮ ਦਾ ਗਾਂਗੇਯ ਬਣਿਆ। ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦ੍ਯੁਨਾਮਾ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ।
1.106.50
शान्तनुश्चापि शोकार्तो जगाम स्वपुरं ततः ।
तस्याहं कीर्तयिष्यामि शान्तनोरधिकान्गुणान् ॥ १.१०६.५० ॥
ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਵੀ ਸੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਨਗਰ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੇ ਵੱਧ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਮੈਂ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
1.106.51
महाभाग्यं च नृपतेर्भारतस्य महात्मनः ।
यस्येतिहासो द्युतिमान्महाभारतमुच्यते ॥ १.१०६.५१ ॥
ਮਹਾਤਮਾ ਭਰਤ-ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਹਾਨ ਭਾਗ (ਇੱਥੇ ਹੈ)। ਜਿਸਦਾ ਤੇਜਸਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਮਹਾਭਾਰਤ ਕਹਾਉਂਦਾ ਹੈ।