Mahābhārata · Adhyāya 1.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.106.1
शान्तनुरुवाच ।
आपवो नाम कोन्वेष वसूनां किं च दुष्कृतम्।
शशाप यस्मात्कल्याणि स वसूंश्चारुदर्शने ।
यस्याभिशापात्ते सर्वे मानुषीं योनिमागताः ॥ १.१०६.१ ॥
Śāntanu disse: Quem era este chamado Āpava, e que falta cometeram os Vasus? Ó auspiciosa, ó de bela face, por que ele amaldiçoou os Vasus, pela maldição de quem todos vieram ao ventre humano?
1.106.2
अनेन च कुमारेण त्वया दत्तेन किं कृतम् ।
यस्य चैव कृतेनायं मानुषेषु निवत्स्यति ॥ १.१०६.२ ॥
E o que fizeste com este menino, dado por ti? Por cujo ato ele habitará entre os homens?
1.106.3
ईशा वै सर्वलोकस्य वसवस्ते च वै कथम् ।
मानुषेषूदपद्यन्त तन्ममाचक्ष्व जाह्नवि ॥ १.१०६.३ ॥
Como nasceram os Vasus, senhores de todos os mundos, entre os seres humanos? Ó Jāhnavī, conta-me isso.
1.106.4
एवमुक्ता तदा गङ्गा राजानमिदमब्रवीत् ।
भर्तारं जाह्नवी देवी शान्तनुं पुरुषर्षभ ॥ १.१०६.४ ॥
Assim interpelada, a deusa Jāhnavī Gaṅgā então disse ao rei, seu esposo Śāntanu, ó touro dos homens.
1.106.5
गङ्गोवाच ।
यं लेभे वरुणः पुत्रं पुरा भरतसत्तम।
वसिष्ठनामा स मुनिः ख्यात आपव इत्युत ॥ १.१०६.५ ॥
Gaṅgā disse: Ó melhor dos Bharatas, o filho que Varuṇa obteve outrora, o sábio chamado Vasiṣṭha, também é renomado como Āpava.
1.106.6
तस्याश्रमपदं पुण्यं मृगपक्षिसमन्वितम् ।
मेरोः पार्श्वे नगेन्द्रस्य सर्वर्तुकुसुमावृतम् ॥ १.१०६.६ ॥
Seu eremitério era sagrado, cheio de cervos e aves, ao lado do Meru, rei das montanhas, coberto por flores de todas as estações.
1.106.7
स वारुणिस्तपस्तेपे तस्मिन्भरतसत्तम ।
वने पुण्यकृतां श्रेष्ठः स्वादुमूलफलोदके ॥ १.१०६.७ ॥
Aquele filho de Varuṇa, o primeiro entre os que realizam obras meritórias, o melhor dos Bharatas, praticou austeridades naquela floresta, onde havia raízes doces, frutos e água.
1.106.8
दक्षस्य दुहिता या तु सुरभीत्यभिशब्दिता ।
गां प्रजाता तु सा देवी कश्यपाद्भरतर्षभ ॥ १.१०६.८ ॥
A filha de Dakṣa chamada Surabhī, aquela deusa, que deu à luz vacas de Kaśyapa, ó touro dos Bharatas.
1.106.9
अनुग्रहार्थं जगतः सर्वकामदुहां वराम् ।
तां लेभे गां तु धर्मात्मा होमधेनुं स वारुणिः ॥ १.१०६.९ ॥
Para o favor do mundo, aquela excelente vaca que concede todos os desejos, o filho de Varuṇa de alma justa a obteve, a vaca do sacrifício.
1.106.10
सा तस्मिंस्तापसारण्ये वसन्ती मुनिसेविते ।
चचार पुण्ये रम्ये च गौरपेतभया तदा ॥ १.१०६.१० ॥
Ela, morando naquela floresta de ascetas frequentada pelos sábios, percorria os lugares sagrados e deliciosos, então livre do temor dos pastores.
1.106.11
अथ तद्वनमाजग्मुः कदाचिद्भरतर्षभ ।
पृथ्वाद्या वसवः सर्वे देवा देवर्षिसेवितम् ॥ १.१०६.११ ॥
Então, ó touro dos Bharatas, certa vez todos os Vasus liderados por Pṛthu e os deuses vieram àquela floresta, frequentada pelos sábios divinos.
1.106.12
ते सदारा वनं तच्च व्यचरन्त समन्ततः ।
रेमिरे रमणीयेषु पर्वतेषु वनेषु च ॥ १.१०६.१२ ॥
Eles, com suas esposas, percorreram aquela floresta por toda parte e deleitaram-se nas montanhas e bosques encantadores.
1.106.13
तत्रैकस्याथ भार्या तु वसोर्वासवविक्रम ।
संचरन्ती वने तस्मिन्गां ददर्श सुमध्यमा ॥ १.१०६.१३ ॥
Ali, uma das esposas de Vasu, cujo valor era como o de Vāsava, vagando por aquela floresta, viu uma vaca; era de cintura delgada.
1.106.14
नन्दिनीं नाम राजेन्द्र सर्वकामधुगुत्तमाम् ।
सा विस्मयसमाविष्टा शीलद्रविणसंपदा ॥ १.१०६.१४ ॥
Ó senhor dos reis, era a melhor vaca chamada Nandinī, doadora de todos os desejos. Cheia de espanto, ficou admirada com seu bom caráter e sua riqueza.
1.106.15
द्यवे वै दर्शयामास तां गां गोवृषभेक्षण ।
आपीनां च सुदोग्ध्रीं च सुवालधिखुरां शुभां ॥ १.१०६.१५ ॥
Ó tu de olhos de touro, ela mostrou aquela vaca a Dyau — de úberes cheios, fácil de ordenhar, de bela cauda e cascos, auspiciosa.
1.106.16
उपपन्नां गुणैः सर्वैः शीलेनानुत्तमेन च ।
एवंगुणसमायुक्तां वसवे वसुनन्दिनी ॥ १.१०६.१६ ॥
Era dotada de todas as boas qualidades e de um caráter incomparável; aquela vaca, possuidora de tais qualidades, Vasu-Nandinī mostrou a Vasu.
1.106.17
दर्शयामास राजेन्द्र पुरा पौरवनन्दन ।
द्यौस्तदा तां तु दृष्ट्वैव गां गजेन्द्रेन्द्रविक्रम ॥ १.१०६.१७ ॥
Ó senhor dos reis, ó alegria dos Pauravas, ela a mostrou outrora; então Dyau, ao ver aquela vaca de imediato, ó tu cujo valor é o do senhor dos elefantes,
1.106.18
उवाच राजंस्तां देवीं तस्या रूपगुणान्वदन् ।
एषा गौरुत्तमा देवी वारुणेरसितेक्षणा ॥ १.१०६.१८ ॥
Ó rei, falou àquela deusa descrevendo a beleza e as qualidades da vaca: "Esta excelente vaca pertence a Varuṇa; tem olhos escuros."
1.106.19
ऋषेस्तस्य वरारोहे यस्येदं वनमुत्तमम् ।
अस्याः क्षीरं पिबेन्मर्त्यः स्वादु यो वै सुमध्यमे ॥ १.१०६.१९ ॥
Ó de quadris belos, do sábio a quem pertence esta excelente floresta: se um mortal beber o leite doce desta, ó de cintura esbelta,
1.106.20
दशवर्षसहस्राणि स जीवेत्स्थिरयौवनः ।
एतच्छ्रुत्वा तु सा देवी नृपोत्तम सुमध्यमा ॥ १.१०६.२० ॥
Viveria dez mil anos com juventude estável. Ó melhor dos reis, tendo ouvido isso, aquela deusa de cintura esbelta—
1.106.21
तमुवाचानवद्याङ्गी भर्तारं दीप्ततेजसम् ।
अस्ति मे मानुषे लोके नरदेवात्मजा सखी ॥ १.१०६.२१ ॥
Aquela de membros sem defeito disse ao seu esposo, resplandecente em esplendor: «No mundo humano tenho uma amiga, filha de um rei.
1.106.22
नाम्नाजितवती नाम रूपयौवनशालिनी ।
उशीनरस्य राजर्षेः सत्यसन्धस्य धीमतः ॥ १.१०६.२२ ॥
chamada Ajitavatī, dotada de beleza e juventude, filha do rei-sábio Uśīnara, fiel à sua palavra e sábio.
1.106.23
दुहिता प्रथिता लोके मानुषे रूपसंपदा ।
तस्या हेतोर्महाभाग सवत्सां गां ममेप्सिताम् ॥ १.१०६.२३ ॥
Ela é uma filha renomada no mundo dos homens pela riqueza de sua beleza. Ó grande afortunado, por causa dela desejo aquela vaca junto com o seu bezerro.
1.106.24
आनयस्वामरश्रेष्ठ त्वरितं पुण्यवर्धन ।
यावदस्याः पयः पीत्वा सा सखी मम मानद ॥ १.१०६.२४ ॥
Traga-a depressa, ó melhor dos imortais, aumentador do mérito, para que a minha amiga beba o seu leite. Ó dador de honra!
1.106.25
मानुषेषु भवत्वेका जरारोगविवर्जिता ।
एतन्मम महाभाग कर्तुमर्हस्यनिन्दित ॥ १.१०६.२५ ॥
Que uma entre os humanos esteja livre da velhice e da doença. Isto, ó venturosa e irrepreensível, deves fazer por mim.
1.106.26
प्रियात्प्रियतरं ह्यस्मान्नास्ति मेऽन्यत्कथंचन ।
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्या देव्याः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०६.२६ ॥
Não há nada mais querido para mim do que isto. Ao ouvir as palavras daquela deusa, desejoso de agradá-la...
1.106.27
पृथ्वाद्यैर्भ्रातृभिः सार्धं द्यौस्तदा तां जहार गाम् ।
तया कमलपत्राक्ष्या नियुक्तो द्यौस्तदा नृप ॥ १.१०६.२७ ॥
Então Dyau, junto com seus irmãos liderados por Pṛthu, arrebatou aquela vaca. Ó rei, instigado por aquela de olhos de lótus, Dyau então fez isso.
1.106.28
ऋषेस्तस्य तपस्वीव्रं न शशाक निरीक्षितुम् ।
हृता गौः सा तदा तेन प्रपातस्तु न तर्कितः ॥ १.१०६.२८ ॥
Ele não pôde contemplar o voto ascético do sábio; então aquela vaca foi roubada por ele, e a queda que se seguiria não foi prevista.
1.106.29
अथाश्रमपदं प्राप्तः फलान्यादाय वारुणिः ।
न चापश्यत्स गां तत्र सवत्सां काननोत्तमे ॥ १.१०६.२९ ॥
Então o filho de Varuṇa chegou ao eremitério com frutos, e naquela excelente floresta não viu lá a vaca com seu bezerro.
1.106.30
ततः स मृगयामास वने तस्मिंस्तपोधनः ।
नाध्यागमच्च मृगयंस्तां गां मुनिरुदारधीः ॥ १.१०६.३० ॥
Então aquele asceta procurou na floresta, e o sábio de mente nobre, procurando, não encontrou aquela vaca.
1.106.31
ज्ञात्वा तथाऽपनीतां तां वसुभिर्दिव्यदर्शनः ।
ययौ क्रोधवशं सद्यः शशाप च वसूंस्तदा ॥ १.१०६.३१ ॥
Ao saber que os Vasus haviam levado aquela vaca, o sábio de visão divina imediatamente caiu sob o domínio da ira e amaldiçoou os Vasus.
1.106.32
यस्मान्मे वसवो जह्रुर्गां वै दोग्ध्रीं सुवालधिम् ।
तस्मात्सर्वे जनिष्यन्ति मानुषेषु न संशयः ॥ १.१०६.३२ ॥
Porque os Vasus levaram a minha vaca leiteira de bela cauda, todos eles nascerão entre os homens; não há dúvida.
1.106.33
एवं शशाप भगवान्वसूंस्तान्भरतर्षभ ।
वशं क्रोधस्य संप्राप्त आपवो मुनिसत्तमः ॥ १.१०६.३३ ॥
Assim, ó touro dos Bharatas, o venerável Āpava, o melhor dos sábios, caiu sob o poder da ira e amaldiçoou aqueles Vasus.
1.106.34
शप्त्वा च तान्महाभागस्तपस्येव मनो दधे ।
एवं स शप्तवान्राजन्वसूनष्टौ तपोधनः ॥ १.१०६.३४ ॥
Depois de os amaldiçoar, o de grande fortuna voltou a mente apenas para a ascese. Assim, ó rei, aquele sábio rico em austeridade amaldiçoou os oito Vasus.
1.106.35
महाप्रभावो ब्रह्मर्षिर्देवान्क्रोधसमन्वितः ।
एवं शप्तास्ततस्तेन मुनिना यामुनेन वै ॥ १.१०६.३५ ॥
O brahmarshi de grande poder, cheio de ira, amaldiçoou assim aqueles deuses; assim foram amaldiçoados por aquele sábio Yāmuna.
1.106.36
अष्टौ समस्ता वंसवो दिवो दोषेण सत्तम ।
अथाश्रमपदं प्राप्तास्ते वै भूयो महात्मनः ॥ १.१०६.३६ ॥
Ó melhor dos homens, os oito Vasus, todos caídos do céu por sua falta, chegaram então de novo ao eremitério do sábio de grande alma.
1.106.37
शप्ताः स्म इति जानन्त ऋषिं तमुपचक्रमुः ।
प्रसादयन्तस्तमृषिं वसवः पार्थिवर्षभ ॥ १.१०६.३७ ॥
Sabendo que tinham sido amaldiçoados, os Vasus empenharam-se em apaziguar aquele sábio, ó touro entre os reis.
1.106.38
लेभिरे न च तस्मात्ते प्रसादमृषिसत्तमात् ।
आपवात्पुरुषव्याघ्र सर्वधर्मविशारदात् ॥ १.१०६.३८ ॥
Mas não obtiveram o favor daquele melhor dos sábios, Āpava, versado em todos os deveres, ó tigre entre os homens.
1.106.39
उवाच च स धर्मात्मा शप्ता यूयं धरादयः ।
अनुसंवत्सरात्सर्वे शापमोक्षमवाप्स्यथ ॥ १.१०६.३९ ॥
E aquele de alma justa disse: 'Estais amaldiçoados, ó Dhara e os demais; ao fim de cada ano todos obtereis a libertação da maldição.'
1.106.40
अयं तु यत्कृते यूयं मया शप्ताः स वत्स्यति ।
द्यौस्तदा मानुषे लोके दीर्घकालं स्वकर्मणः ॥ १.१०६.४० ॥
Mas aquele por causa de quem todos fostes amaldiçoados por mim, Dyau, habitará longo tempo no mundo humano, como consequência da sua própria ação.
1.106.41
नानृतं तच्चिकीर्षामि क्रुद्धो युष्मान्यदब्रुवम् ।
न प्रजास्यति चाप्येष मानुषेषु महामनाः ॥ १.१०६.४१ ॥
Não desejo tornar falso o que vos disse em minha ira; nem este de grande mente gerará descendência entre os homens.
1.106.42
भविष्यति च धर्मात्मा सर्वशास्त्रविशारदः ।
पितुः प्रियहिते युक्तः स्त्रीभोगान्वर्जयिष्यति ॥ १.१०६.४२ ॥
Será de alma justa e versado em todas as escrituras; dedicado ao prazer e bem-estar de seu pai, renunciará aos prazeres das mulheres.
1.106.43
एवमुक्त्वा वसून्सर्वान्सजगाम महानृषिः ।
ततो मामुपजग्मुस्ते समेता वसवस्तदा ॥ १.१०६.४३ ॥
Tendo dito isso, o grande sábio partiu, deixando todos os Vasus. Então os Vasus, reunidos, vieram até mim.
1.106.44
अयाचन्त च मां राजन्वरं तच्च मया कृतम् ।
जाताञ्जातान्प्रक्षिपास्मान्स्वयं गङ्गे त्वमम्भसि ॥ १.१०६.४४ ॥
Pediram-me uma dádiva, e eu a concedi: ó rei, ó Gaṅgā, tu mesma lançarás nas águas cada um de nós assim que nascer.
1.106.45
एवं तेषामहं सम्यक् शप्तानां राजसत्तम ।
मोक्षार्थं मानुषाल्लोकाद्यथावत्कृतवत्यहम् ॥ १.१०६.४५ ॥
Assim, ó melhor dos reis, pela libertação daqueles que haviam sido amaldiçoados, agi devidamente a partir do mundo humano.
1.106.46
अयं शापादृषेस्तस्य एक एव नृपोत्तम ।
द्यौ राजन्मानुषे लोके चिरं वत्स्यति भारत ॥ १.१०६.४६ ॥
Por esta maldição do sábio, este somente, ó melhor dos reis, ó rei, ó descendente de Bharata, Dyau habitará por muito tempo no mundo humano.
1.106.47
अयं कुमारः पुत्रस्ते विवृद्धः पुनरेष्यति ।
अहं च ते भविष्यामि आह्वानोपगता नृप ॥ १.१०६.४७ ॥
Este menino, teu filho, ao crescer voltará novamente; e eu também, ó rei, tendo vindo ao teu chamado, serei tua.
1.106.48
एतदाख्याय सा देवी तत्रैवान्तरधीयत ।
आदाय च कुमारं तं जगामाथ यथेप्सितम् ॥ १.१०६.४८ ॥
Tendo dito isso, a deusa desapareceu ali mesmo; levando aquele menino, foi aonde quis.
1.106.49
स तु देवव्रतो नाम गाङ्गेय इति चाभवत् ।
द्युनामा शान्तनोः पुत्रः शान्तनोरधिको गुणैः ॥ १.१०६.४९ ॥
Ele passou a chamar-se Devavrata, o filho de Gaṅgā. Dyunāman, filho de Śāntanu, superava Śāntanu em virtudes.
1.106.50
शान्तनुश्चापि शोकार्तो जगाम स्वपुरं ततः ।
तस्याहं कीर्तयिष्यामि शान्तनोरधिकान्गुणान् ॥ १.१०६.५० ॥
Śāntanu, atormentado pela dor, então voltou à sua cidade. Agora relatarei as virtudes superiores daquele Śāntanu.
1.106.51
महाभाग्यं च नृपतेर्भारतस्य महात्मनः ।
यस्येतिहासो द्युतिमान्महाभारतमुच्यते ॥ १.१०६.५१ ॥
Também a grande fortuna do rei magnânimo da linhagem de Bharata está aqui. Sua história resplandecente é chamada Mahābhārata.