Mahābhārata · Adhyāya 1.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.107.1
स राजा शान्तनुर्धीमान्देवराजर्षिसत्कृतः ।
धर्मात्मा सर्वलोकेषु सत्यवागिति विश्रुतः ॥ १.१०७.१ ॥
Jener weise König Śāntanu, geehrt vom Herrn der Götter und von den königlichen Weisen, war in allen Welten als gerechten Sinnes und wahrhaftig im Wort berühmt.
1.107.2
शान्तनोः कीर्तयिष्यामि सर्वानेव गुणानहम् ।
दमो दानं क्षमा बुद्धिर्ह्रीर्धृतिस्तेज उत्तमम्।
नित्यान्यासन्महासत्वे शान्तनौ पुरुषर्षभे ॥ १.१०७.२ ॥
Ich will alle Vorzüge Śāntanus aufzählen: Selbstbeherrschung, Freigebigkeit, Vergebung, Weisheit, Scham, Standhaftigkeit und höchsten Glanz; sie waren stets in jenem großmütigen Stier unter den Menschen, Śāntanu.
1.107.3
एवं स गुणसंपन्नो धर्मार्थकुशलो नृपः ।
आसीद्भरतवंशस्य गोप्ता सर्वजनस्य च ॥ १.१०७.३ ॥
So mit Tugenden begabt und kundig in Dharma und Reichtum, wurde jener König der Beschützer des Bharata-Geschlechts und aller Menschen.
1.107.4
कम्बुग्रीवः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः ।
अन्वितः परिपूर्णार्थैः सर्वैर्नृपतिलक्षणैः ॥ १.१०७.४ ॥
Mit einem Hals wie eine Muschel, breiten Schultern und der Tapferkeit eines brünstigen Elefanten war er mit allen königlichen Merkmalen und vollendeten Zielen begabt.
1.107.5
तस्य कीर्तिमतो वृत्तमवेक्ष्य सततं नराः ।
धर्म एव परः कामादर्थाच्चेति व्यवस्थितः ॥ १.१०७.५ ॥
Da die Menschen das Verhalten jenes berühmten Königs ständig beobachteten, kamen sie zu der Überzeugung, dass allein das Dharma höchst sei, über Begierde und Reichtum.
1.107.6
एवमासीन्महासत्वः शान्तनुर्भरतर्षभ ।
न चास्य सदृशः कश्चिद्धर्मतः पार्थिवोऽभवत् ॥ १.१०७.६ ॥
So war der großmütige Śāntanu, o Stier der Bharatas; und kein anderer König auf Erden war ihm im Dharma gleich.
1.107.7
वर्तमानं हि धर्मेषु सर्वधर्मभृतां वरम् ।
तं महीपा महीपालं राजराज्येऽभ्यषेचयन् ॥ १.१०७.७ ॥
Denn er, der im Dharma verweilte, der Beste aller Träger des Dharma, wurde von den Königen als Beschützer der Erde im Königreich der Könige gesalbt.
1.107.8
वीतशोकभयाबाधाः सुखस्वप्ननिबोधनाः ।
पतिं भारतगोप्तारं समपद्यन्त भूमिपाः ॥ १.१०७.८ ॥
Frei von Kummer, Furcht und Qual, aus glücklichem Schlaf erwachend, erlangten die Könige jenen Herrn, den Beschützer der Bharatas.
1.107.9
तेन कीर्तिमता शिष्टाः शक्रप्रतिमतेजसा ।
यज्ञदानक्रियाशीलाः समपद्यन्त भूमिपाः ॥ १.१०७.९ ॥
Von ihm unterwiesen, berühmt, von einem Glanz gleich dem Indras, wurden die Könige eifrig in Opfer und Gaben.
1.107.10
शान्तनुप्रमुखैर्गुप्ते लोके नृपतिभिस्तदा ।
नियमात्सर्ववर्णानां धर्मोत्तरमवर्तत ॥ १.१०७.१० ॥
Damals, in der von den Königen unter Führung Śāntanus beschützten Welt, herrschte nach der Ordnung über alle Stände der Dharma als das Höchste.
1.107.11
ब्रह्म पर्यचरत्क्षत्रं विशः क्षत्रमनुव्रताः ।
ब्रह्मक्षत्रानुरक्ताश्च शूद्राः पर्यचरन्विशः ॥ १.१०७.११ ॥
Die Kṣatriyas dienten den Brahmanen; die Vaiśyas, den Kṣatriyas folgend, dienten ihnen; und die Śūdras, den Brahmanen und Kṣatriyas ergeben, dienten den Vaiśyas.
1.107.12
स हास्तिनपुरे रम्ये कुरूणां पुटभेदने ।
वसन्सागरपर्यन्तामन्वशासद्वसुन्धराम् ॥ १.१०७.१२ ॥
In dem reizvollen Hāstinapura der Kurus wohnend, herrschte er über die vom Ozean begrenzte Erde.
1.107.13
स देवराजसदृशो धर्मज्ञः सत्यवागृजुः ।
दानधर्मतपोयोगाच्छ्रिया परमया युतः ॥ १.१०७.१३ ॥
Er war dem König der Götter gleich, kundig des Dharma, wahrhaftig und aufrecht; durch Gabe, Dharma, Askese und Yoga war er mit höchster Herrlichkeit begabt.
1.107.14
अरागद्वेषसंयुक्तः सोमवत्प्रियदर्शनः ।
तेजसा सूर्यकल्पोऽभूद्वायुवेगसमो जवे।
अन्तकप्रतिमः कोपे क्षमया पृथिवीसमः ॥ १.१०७.१४ ॥
Frei von Anhaftung und Abneigung, war er anziehend anzusehen wie der Mond; an Glanz gleich der Sonne, an Schnelle dem Wind gleich; im Zorn dem Tod ähnlich, in Geduld der Erde gleich.
1.107.15
वधः पशुवराहाणां तथैव मृगपक्षिणाम् ।
शान्तनौ पृथिवीपाले नावर्तत तथा नृप ॥ १.१०७.१५ ॥
O König, unter Śāntanu, dem Beschützer der Erde, kam es weder zur Tötung von Tieren, Wildschweinen, Hirschen noch Vögeln.
1.107.16
ब्रह्मधर्मोत्तरे राज्ये शान्तनुर्विनयात्मवान् ।
समं शशास भूतानि कामरागविवर्जितः ॥ १.१०७.१६ ॥
In einem Reich, in dem Brahmanen und Dharma den höchsten Rang einnahmen, regierte Śāntanu, von demütiger Natur und frei von Begierde und Anhaftung, alle Wesen gleichermaßen.
1.107.17
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यः सिंहर्षभगतिर्युवा ।
गुणैरनुपमैर्युक्तः समस्तैराभिगामिकैः।
गम्भीरः सत्वसंपन्नः पूर्णचन्द्रनिभाननः ॥ १.१०७.१७ ॥
Er war jung, mit Augen wie der Cakora-Vogel und rötlichem Gesicht, mit dem Gang eines Löwen oder Stieres; ausgestattet mit allen unvergleichlichen, einem König geziemenden Eigenschaften, tiefgründig, von Seelenstärke erfüllt, mit einem Antlitz wie der Vollmond.
1.107.18
देवर्षिपितृयज्ञार्थमारभ्यन्त तदा क्रियाः ।
न चाधर्मेण केषांचित्प्राणिनामभवद्वधः ॥ १.१०७.१८ ॥
Damals begann man die Riten für die Opfer an Götter, Weise und Ahnen, und kein Wesen wurde auf unrechte Weise getötet.
1.107.19
असुखानामनाथानां तिर्यग्योनिषु वर्तताम् ।
स एव राजा सर्वेषां भूतानामभवत्पिता ॥ १.१०७.१९ ॥
Dieser König wurde der Vater aller Wesen, der Unglücklichen, der Schutzlosen und derer, die in tierischen Schößen lebten.
1.107.20
तस्मिन्कुरुपतिश्रेष्ठे राजराजेश्वरे सति ।
श्रिता वागभवत्सत्यं दानधर्माश्रितं मनः ॥ १.१०७.२० ॥
Als er, der beste unter den Herren der Kurus und König der Könige, herrschte, suchte die Rede Zuflucht bei der Wahrheit und der Geist bei der Pflicht des Gebens.
1.107.21
यज्ञार्थं पशवः सृष्टाः संतानार्थं च मैथुनम् ।
स समाः षोडशाष्टौ च चतस्रोऽष्टौ तथाऽपराः।
रतिमप्राप्नुवन्स्त्रीषु बभूव वनगोचरः ॥ १.१०७.२१ ॥
Tiere wurden für das Opfer geschaffen, die Vereinigung für die Nachkommenschaft. Sechzehn, acht, vier, acht und weitere Jahre fand er keine Freude bei Frauen und wurde ein Waldbewohner.
1.107.22
तथारूपस्तथाचारस्तथावृत्तस्तथाश्रुतः ।
गाङ्गेयस्तस्य पुत्रोऽभून्नाम्ना देवव्रतो वसुः ॥ १.१०७.२२ ॥
So an Gestalt, Wandel, Verhalten und Gelehrsamkeit wurde Gāṅgeya sein Sohn, mit Namen Devavrata Vasu.
1.107.23
सर्वास्त्रेषु स निष्णातः पार्थिवेष्वितरेषु च ।
महाबलो महासत्वो महावीर्यो महारथः ॥ १.१०७.२३ ॥
Er war in allen Waffen erfahren, unter den Königen wie unter den anderen; mächtig an Kraft, von großem Mut, großer Tapferkeit, ein großer Wagenkämpfer.
1.107.24
स कदाचिन्मृगं विद्ध्वा गङ्गामनुसरन्नदीम् ।
भागीरथीमल्पजलां शान्तनुर्दृष्टवान्नृपः ॥ १.१०७.२४ ॥
Einmal, nachdem er einen Hirsch getroffen hatte und dem Fluss Gaṅgā folgte, sah König Śāntanu die Bhāgīrathī mit wenig Wasser.
1.107.25
तां दृष्ट्वा चिन्तयामास शान्तनुः पुरुषर्षभः ।
स्यन्दते किं न्वियं नाद्य सरिच्छ्रेष्ठा यथा पुरा ॥ १.१०७.२५ ॥
Als er sie sah, dachte Śāntanu, der Stier unter den Männern: "Warum fließt dieser beste der Flüsse heute nicht wie früher?"
1.107.26
ततो निमित्तमन्विच्छन्ददर्श स महामनाः ।
कुमारं रूपसंपन्नं बृहन्तं चारुदर्शनम् ॥ १.१०७.२६ ॥
Da sah der Großgesinnte, nach der Ursache suchend, einen schönen, hochgewachsenen und anmutigen Jüngling.
1.107.27
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणं यथा देवं पुरन्दरम् ।
कृत्स्नां गङ्गां समावृत्य शरैस्तीक्ष्णैरवस्थितम् ॥ १.१०७.२७ ॥
Er führte eine göttliche Waffe, wie der Gott Purandara, und stand da, den ganzen Gaṅgā mit scharfen Pfeilen bedeckend.
1.107.28
तां शरैराचितां दृष्ट्वा नदीं गङ्गां तदन्तिके ।
अभवद्विस्मितो राजा दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ॥ १.१०७.२८ ॥
Als der König den Fluss Gaṅgā in der Nähe mit Pfeilen bedeckt sah und diese übermenschliche Tat erblickte, geriet er ins Staunen.
1.107.29
जातमात्रं पुरा दृष्टं तं पुत्रं शान्तनुस्तदा ।
नोपलेभे स्मृतिं धीमानभिज्ञातुं तमात्मजम् ॥ १.१०७.२९ ॥
Der weise Śāntanu konnte sich damals nicht an den Sohn erinnern, den er bei seiner Geburt gesehen hatte, um ihn als seinen eigenen Sohn zu erkennen.
1.107.30
स तु तं पितरं दृष्ट्वा मोहयामास मायया ।
संमोह्य तु ततः क्षिप्रं तत्रैवान्तरधीयत ॥ १.१०७.३० ॥
Als er seinen Vater sah, verwirrte er ihn durch Māyā, und nachdem er ihn verwirrt hatte, verschwand er sogleich an derselben Stelle.
1.107.31
तदद्बुतं ततो दृष्ट्वा तत्र राजा स शान्तनुः ।
सङ्कमानः सुतं गङ्गामब्रवीद्दर्शयेति ह ॥ १.१०७.३१ ॥
Als der König Śantanu dieses Wunder sah, trat er zu Gaṅgā und sprach: »Zeige mir meinen Sohn.«
1.107.32
दर्शयामास तं गङ्गा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
गृहीत्वा दक्षिणे पाणौ तं कुमारमलङ्कृतम् ॥ १.१०७.३२ ॥
Gaṅgā zeigte ihn ihm, in höchster Gestalt erscheinend, und hielt in der rechten Hand jenen geschmückten Jüngling.
1.107.33
अलङ्कृतामाभरणैर्विरजोम्बरधारिणीम् ।
दृष्टपूर्वामपि स तां नाभ्यजानात्स शान्तनुः ॥ १.१०७.३३ ॥
Obwohl er sie schon früher gesehen hatte, erkannte der König Śantanu sie nicht, geschmückt mit Juwelen und in makellose Gewänder gekleidet.
1.107.34
यं पुत्रमष्टमं राजंस्त्वं पुरा मय्यविन्दथाः ।
स चायं पुरुषव्याघ्र सर्वास्त्रविदनुत्तमः ॥ १.१०७.३४ ॥
O König, dies ist der achte Sohn, den du einst in mir gezeugt hast: der beste der Männer, Kenner aller Waffen, unübertroffen.
1.107.35
गृहाणेमं महाराज मया संवर्धितं सुतम् ।
आदाय पुरुषव्याघ्र नयस्वैनं गृहं विभो ॥ १.१०७.३५ ॥
Nimm diesen Sohn an, o großer König, den ich aufgezogen habe. Nimm ihn mit, bester der Männer, o Mächtiger, und führe ihn heim.
1.107.36
वेदानधिजगे साङ्गान्वसिष्ठादेष वीर्यवान् ।
कृतास्त्रः परमेष्वासो देवराजसमो युधि ॥ १.१०७.३६ ॥
Er studierte die Veden mit ihren Gliedern bei Vasiṣṭha; mächtig, im Waffenhandwerk geschult, höchster Bogenschütze, im Kampf dem Götterkönig Indra gleich.
1.107.37
सुराणां संमतो नित्यमसुराणां च भारत ।
उशा वेद यच्छास्त्रमयं तद्वेद सर्वशः ॥ १.१०७.३७ ॥
O Nachkomme des Bharata, Uśanas, stets geehrt von Göttern und Asuras, kannte jene Wissenschaft; dieser kennt sie vollständig.
1.107.38
तथैवाङ्गिरसः पुत्रः सुरसुरनमस्कृतः ।
यद्वेद शास्त्रं तच्चापि कृत्स्नमस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १.१०७.३८ ॥
Ebenso der Sohn des Aṅgiras, von Göttern und Asuras verehrt, kannte jene Wissenschaft; die ganze Wissenschaft ist in ihm gegründet.
1.107.39
तव पुत्रे महाबाहौ साङ्गोपाङ्गं महात्मनि ।
ऋषिः परैरनाधृष्यो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ १.१०७.३९ ॥
In deinem mächtigarmigen, großherzigen Sohn ist jene Lehre mit allen Gliedern und Unterteilen; der Seher, Sohn des Jamadagni, von anderen unbezwingbar und glanzvoll.
1.107.40
यदस्त्रं वेद राभश्च तदेतस्मिन्प्रतिष्ठितम् ।
महेष्वासमिमं राजन्राजधर्मार्थकोविदम् ॥ १.१०७.४० ॥
Die Waffenkunde, die Rāma kennt, ist in ihm gegründet. O König, dieser große Bogenschütze ist kundig in den Pflichten und dem Reichtum der Könige.
1.107.41
मया दत्तं निजं पुत्रं वीरं वीर गृहं नय ।
इत्युक्त्वा सा महाभागा तत्रैवान्तरधीयत।
तयैवं समनुज्ञातः पुत्रमादाय शान्तनुः ॥ १.१०७.४१ ॥
»Nimm diesen Helden, meinen eigenen Sohn, den ich dir gegeben habe, nach Hause, o Held.« Nachdem sie dies gesagt hatte, verschwand die hochgesegnete dort auf der Stelle. So von ihr erlaubt, nahm Śāntanu seinen Sohn und ...
1.107.42
भ्राजमानं यथाऽदित्यमाययौ स्वपुरं प्रति ।
पौरवस्तु पुरीं गत्वा पुरन्दरपुरोपमाम् ॥ १.१०७.४२ ॥
Leuchtend wie die Sonne zog er mit ihm zu seiner eigenen Stadt. Der Pauravakönig erreichte die Stadt, die Indras Stadt gleicht, und ...
1.107.43
सर्वकामसमृद्धार्थं मेने सोत्मानमात्मना ।
पौरवेषु ततः पुत्रं राज्यार्थमभयप्रदम् ॥ १.१०७.४३ ॥
Zur Erfüllung aller Wünsche hielt er sich selbst für vollkommen. Dann wurde im Geschlecht der Paurava ein Sohn für das Reich geboren, der Furchtlosigkeit gibt.
1.107.44
गुणवन्तं महात्मानं यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
पौरवाञ्शान्तनोः पुत्रः पितरं च महायशाः ॥ १.१०७.४४ ॥
Er salbte jenen tugendhaften, hochherzigen Sohn zum Kronprinzen. Der Sohn Śantanus, von großem Ruhm, wurde den Paurava und seinem Vater lieb.
1.107.45
राष्ट्रं च रञ्जयामास वृत्तेन भरतर्षभ ।
स तथा सह पुत्रेण रममाणो महीपतिः ॥ १.१०७.४५ ॥
O Stier der Bharata, er erfreute das Reich durch sein Verhalten. So regierte der König, sich mit seinem Sohn freuend, weiter.
1.107.46
वर्तयामास वर्षाणि चत्वार्यमितविक्रमः ।
स कदाचिद्वनं यातो यमुनामभितो नदीम् ॥ १.१०७.४६ ॥
Der an Tapferkeit Unermessliche verbrachte vier Jahre. Einmal ging er in den Wald, entlang dem Fluss Yamunā.
1.107.47
महीपतिरनिर्देश्यमाजिघ्रद्गन्धमुत्तमम् ।
तस्य प्रभवमन्विच्छन्विचचार समन्ततः ॥ १.१०७.४७ ॥
Der Herr der Erde roch einen unbeschreiblichen, vortrefflichen Duft. Auf der Suche nach seinem Ursprung irrte er nach allen Seiten umher.
1.107.48
स ददर्श तदा कन्यां दाशानां देवरूपिणीम् ।
तामपृच्छत्स दृष्ट्वैव कन्यामसितलोचनाम् ॥ १.१०७.४८ ॥
Da sah er ein Mädchen der Dāśa, göttlich von Gestalt. Sobald er das schwarzäugige Mädchen erblickte, fragte er sie.
1.107.49
कस्य त्वमसि का चासि किं च भीरु चिकीर्षसि ।
साऽब्रवीद्दाशकन्याऽस्मि धर्मार्थं वाहये तरिम् ॥ १.१०७.४९ ॥
Wessen bist du, wer bist du? Furchtsame, was hast du vor? Sie antwortete: »Ich bin die Tochter eines Fährmanns; aus Pflicht lenke ich das Boot.«
1.107.50
पितुर्नियोगाद्भद्रं ते दाशराज्ञो महात्मनः ।
रूपमाधुर्यगन्धैस्तां संयुक्तां देवरूपिणीम् ॥ १.१०७.५० ॥
Auf Geheiß ihres Vaters sei dir Glück beschieden: Sie war die Tochter des großherzigen Fischerkönigs, mit der Anmut ihrer Gestalt und duftend, von göttlicher Gestalt.
1.107.51
समीक्ष्य राजा दाशेयीं कामयामास शान्तनुः ।
स गत्वा पितरं तस्या वरयामास तां तदा ॥ १.१०७.५१ ॥
Als König Śantanu die Fischerstochter sah, begehrte er sie. Er ging zu ihrem Vater und bat sie daraufhin zur Frau.
1.107.52
पर्यपृच्छत्ततस्तस्याः पितरं सोत्मकारणात् ।
स च तं प्रत्युवाचेदं दाशराजो महीपतिम् ॥ १.१०७.५२ ॥
Dann fragte der König aus Eifer ihren Vater, und der Fischerkönig antwortete dem Herrscher der Erde so.
1.107.53
जातमात्रैव मे देया वराय वरवर्णिनी ।
हृदि कामस्तु मे कश्चित्तं निबोध जनेश्वर ॥ १.१०७.५३ ॥
Diese meine schönfarbige Tochter sollte gleich nach der Geburt einem Freier gegeben werden. Doch ein Wunsch lebt in meinem Herzen; verstehe ihn, o Herr der Menschen.
1.107.54
यदीमां धर्मपत्नीं त्वं मत्तः प्रार्थयसेऽनघ ।
सत्यवागसि सत्येन समयं कुरु मे ततः ॥ १.१०७.५४ ॥
Wenn du mich um sie als rechtmäßige Gemahlin bittest, o Makelloser, und du bist wahrhaftig, so gib mir in Wahrheit ein Versprechen.
1.107.55
समयेन प्रदद्यां ते कन्यामहमिमां नृप ।
न हि मे त्वत्समः कश्चिद्वरो जातु भविष्यति ॥ १.१०७.५५ ॥
O König, unter einer Bedingung werde ich dir diese Jungfrau geben. Für mich wird es nie einen dir gleichen Bewerber geben.
1.107.56
श्रुत्वा तव वरं दाश व्यवस्येयमहं तव ।
दातव्यं चेत्प्रदास्यामि न त्वदेयं कथंचन ॥ १.१०७.५६ ॥
Nachdem ich deine Bitte gehört habe, o Dāśa, werde ich entscheiden. Ist es etwas, das gegeben werden soll, so werde ich es geben; was dir nicht gegeben werden darf, werde ich keinesfalls geben.
1.107.57
अस्यां जायेत यः पुत्रः स राजा पृथिवीपते ।
त्वदूर्ध्वमभिषेक्तव्यो नान्यः कश्चन पार्थिव ॥ १.१०७.५७ ॥
Der Sohn, der von ihr geboren wird, o Herr der Erde, der soll König sein, und nach dir soll er gesalbt werden, kein anderer, o König.
1.107.58
नाकामयत तं दातुं वरं दाशाय शान्तनुः ।
शरीरजेन तीव्रेण दह्यमानोऽपि भारत ॥ १.१०७.५८ ॥
Śantanu wollte dem Fischer jene Gabe nicht gewähren, o Bhārata, obwohl er von einem heftigen, aus seinem eigenen Körper stammenden Schmerz verzehrt wurde.
1.107.59
स चिन्तयन्नेव तदा दाशकन्यां महीपतिः ।
प्रत्ययाद्धास्तिनपुरं कामोपहतचेतनः ॥ १.१०७.५९ ॥
Da kehrte jener Herr der Erde, nur an die Fischerstochter denkend, den Geist vom Verlangen getroffen, aus Anhänglichkeit nach Hāstinapura zurück.
1.107.60
ततः कदाचिच्छोचन्तं शान्तनुं ध्यानमास्थितम् ।
पुत्रो देवव्रतोऽभ्येत्य पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१०७.६० ॥
Dann, eines Tages, als Śantanu betrübt in Versenkung saß, trat sein Sohn Devavrata zu seinem Vater und sprach diese Worte.
1.107.61
सर्वतो भवतः क्षेमं विधेयाः सर्वपार्थिवाः ।
तत्किमर्थमिहाभीक्ष्णं परिशोचसि दुःखितः ॥ १.१०७.६१ ॥
Überall ist Ihr Wohl gesichert, alle Könige sind Euch untertan. Warum also grämt Ihr Euch, betrübt, hier so unablässig?
1.107.62
ध्यायन्निव च मां राजन्नाभिभाषसि किंचन ।
न चाश्वेन विनिर्यासि विवर्णो हरिणः कृशः ॥ १.१०७.६२ ॥
O König, Ihr scheint in Gedanken versunken; Ihr sprecht nichts zu mir, reitet auch nicht auf Eurem Pferd aus; Ihr seid bleich und abgemagert geworden.
1.107.63
व्याधिमिच्छामि ते ज्ञातुं प्रतिकुर्यां हि तत्र वै ।
स तं काममवाच्यं वै दाशकन्यां प्रतीदृशम् ॥ १.१०७.६३ ॥
Ich möchte Euer Leiden erfahren, und ich würde es gewiss heilen. Doch jenes Verlangen — ein solches Verlangen nach der Fischerstochter — ist nicht auszusprechen.
1.107.64
विवर्तुं नाशकत्तस्मै पिता पुत्रस्य शान्तनुः ।
एवमुक्तः स पुत्रेण शान्तनुः प्रत्यभाषत ॥ १.१०७.६४ ॥
Der Vater Śāntanu vermochte seinen Sohn nicht von der Sache abzubringen. So angesprochen von seinem Sohn, antwortete Śāntanu.
1.107.65
असंशयं ध्यानपरो यथा वत्स तथा शृणु ।
अपत्यं नस्त्वमेवैकः कुले महति भारत ॥ १.१०७.६५ ॥
Ohne Zweifel bin ich in Gedanken versunken. Höre, lieber Sohn: in dieser großen Familie bist du unser einziger Nachkomme, o Bhārata.
1.107.66
शस्त्रनित्यश्च सततं पौरुषे पर्यवस्थितः ।
अनित्यतां च लोकानामनुशोचामि पुत्रक ॥ १.१०७.६६ ॥
Du bist stets den Waffen ergeben und fest im männlichen Streben. Lieber Sohn, ich trauere um die Vergänglichkeit der Welten.
1.107.67
कथंचित्तव गाङ्गेय विपत्तौ नास्ति नः कुलम् ।
असंशयं त्वमेवैकः शतादपि वरः सुतः ॥ १.१०७.६७ ॥
O Sohn der Gaṅgā, was auch für ein Unglück kommen mag, durch dich wird unser Geschlecht nicht untergehen. Ohne Zweifel bist du allein besser als hundert Söhne.
1.107.68
न चाप्यहं वृथा भूयो दारान्कर्तुमिहोत्सहे ।
संतानस्याविनाशाय कामये भद्रमस्तु ते ॥ १.१०७.६८ ॥
Auch habe ich nicht die Absicht, vergeblich erneut Frauen zu nehmen. Damit die Nachkommenschaft nicht untergeht, wünsche ich dir Heil.
1.107.69
अनपत्यतैकपुत्रत्वमित्याहुर्धर्मवादिनः ।
चक्षुरेकं च पुत्रश्च अस्ति नास्ति च भारत।
चक्षुर्नाशे तनोर्नाशः पुत्रनाशे कुलक्षयः ॥ १.१०७.६९ ॥
Die Verkünder des Dharma sagen, ein einziger Sohn zu haben sei wie kinderlos zu sein. O Bhārata, ein Auge und ein Sohn sind gleichsam da und nicht da. Mit dem Verlust des Auges geht der Leib verloren; mit dem Verlust des Sohnes das Geschlecht.
1.107.70
अग्निहोत्रं त्रयी विद्या यज्ञाश्च सहदक्षिणाः ।
सर्वाण्येतान्यपत्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १.१०७.७० ॥
Das Feueropfer, das dreifache Wissen und die Opfer samt Opfergaben—all dies zusammen ist nicht einmal den sechzehnten Teil der Nachkommenschaft wert.
1.107.71
एवमेतन्मनुष्येषु तच्च सर्वं प्रजास्विति ।
यदपत्यं महाप्राज्ञ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.१०७.७१ ॥
So ist es unter den Menschen, und so ist es bei allen Geschöpfen. O Großweiser, was die Nachkommenschaft betrifft, habe ich keinen Zweifel.
1.107.72
अपत्येनानृणो लोके पितॄणां नास्ति संशयः ।
एषा त्रयी पुराणानां देवतानां च शाश्वती ॥ १.१०७.७२ ॥
Durch Nachkommenschaft wird der Mensch in dieser Welt von seiner Schuld gegenüber den Ahnen befreit; daran besteht kein Zweifel. Diese dreifache Lehre ist der ewige Weg der Alten und der Götter.
1.107.73
अपत्यं कर्म विद्या च त्रीणि ज्योतींषि भारत ॥ १.१०७.७३ ॥
O Bhārata, Nachkommenschaft, rituelle Handlung und Wissen sind die drei Lichter.
1.107.74
त्वं च शूरः सदाऽमर्षी शस्त्रनित्यश्च भारत ।
नान्यत्र युद्धात्तस्मात्ते निधनं विद्यते क्वचित् ॥ १.१०७.७४ ॥
Du bist heldenhaft, stets zornig und beständig den Waffen ergeben, o Bhārata. Daher findet sich dein Tod nirgends außer im Kampf.
1.107.75
सोऽस्मि संशयमापन्नस्त्वयि शान्ते कथं भवेत् ।
इति ते कारणं तात दुःखस्योक्तमशेषतः ॥ १.१०७.७५ ॥
Ich bin in Zweifel geraten, wie dies geschehen soll, wenn du beruhigt bist. So, lieber Sohn, ist dir die Ursache deines Kummers vollständig gesagt worden.
1.107.76
ततस्तत्कारणं राज्ञो ज्ञात्वा सर्वमशेषतः ।
देवव्रतो महाबुद्धिः प्रज्ञया चान्वचिन्तयत् ॥ १.१०७.७६ ॥
Dann, nachdem er den Grund des Königs vollständig verstanden hatte, dachte Devavrata von großem Verstand mit seiner Weisheit darüber nach.
1.107.77
अपत्यफलसंयुक्तमेतच्छ्रुत्वा पितुर्वचः ।
सूतं भूयोऽपि संतप्त आह्वयामास वै पितुः ॥ १.१०७.७७ ॥
Als er diese Worte seines Vaters über die Frucht der Nachkommenschaft gehört hatte, rief er, betrübt, erneut den Wagenlenker seines Vaters herbei.
1.107.78
सूतस्तु कुरुमुख्यस्य उपयातस्तदाज्ञया ।
तमुवाच महाप्राज्ञो भीष्मो वै सारथिं पितुः ॥ १.१०७.७८ ॥
Da kam der Wagenlenker auf den Befehl des Oberhaupts der Kurus. Bhīṣma von großer Weisheit sprach zum Wagenlenker seines Vaters.
1.107.79
त्वं सारथे पितुर्मह्यं सखासि रथधूर्गतः ।
अपि जानासि यदि वै कस्यां भावो नृपस्य तु ॥ १.१०७.७९ ॥
Wagenlenker, du bist der Freund meines Vaters und hast lange das Joch seines Wagens getragen. Wenn du weißt, wem das Herz des Königs zugeneigt ist, so sage es.
1.107.80
तदाचक्ष्व भवान्पृष्टः करिष्ये न तदन्यथा ।
दाशकन्या कुरुश्रेष्ठ तत्र भावः पितुर्गतः ॥ १.१०७.८० ॥
Sage es, wie du gefragt wurdest; ich werde nicht anders handeln. O Bester der Kurus, der Sinn deines Vaters ist zur Fischerstochter gewandert.
1.107.81
वृतः स नरदेवेन तदा वचनमब्रवीत् ।
योऽस्यां पुमान्भवेज्जातः स राजा त्वदनन्तरम् ॥ १.१०७.८१ ॥
Als der König um sie bat, sprach er diese Worte: "Der Sohn, der von ihr geboren wird, soll nach dir König sein."
1.107.82
नाकामयत तं दातुं पिता तव वरं तदा ।
स चापि निश्चयस्तस्य न च दद्यां ततोऽन्यथा ॥ १.१०७.८२ ॥
Dein Vater wollte diese Gabe damals nicht gewähren, und sein Entschluss war dieser: "Anders werde ich sie nicht geben."
1.107.83
एतत्ते कथितं वीर कुरुष्व यदनन्तरम् ।
ततः स पितुराज्ञाय मतं सम्यगवेक्ष्य च।
ज्ञात्वा च मानसं पुत्रः प्रययौ यमुनां प्रति ॥ १.१०७.८३ ॥
Held, dies ist dir gesagt; nun tue, was danach zu tun ist. Da machte sich der Sohn, nachdem er die Meinung seines Vaters gut verstanden und seinen Sinn erkannt hatte, auf den Weg zur Yamunā.
1.107.84
क्षत्रियैः सह धर्मात्मा पुराणैर्धर्मचारिभिः ।
उच्चैश्श्रवसमागम्य कन्यां वव्रे पितुः स्वयम् ॥ १.१०७.८४ ॥
Jener Sohn von gerechter Gesinnung kam mit den alten, dharma-übenden Kṣatriyas und bat selbst um die Jungfrau für seinen Vater.
1.107.85
तं दाशः प्रतिजग्राह विधिवत्प्रतिपूज्य च ।
अब्रवीच्चैनमासीनं राजसंसदि भारत ॥ १.१०७.८५ ॥
Der Fischer empfing ihn ordnungsgemäß und ehrte ihn; und, o Bhārata, sprach er zu ihm, der in der königlichen Versammlung saß.
1.107.86
राज्यशुल्का प्रदातव्या कन्येयं याचतां वर ।
अपत्यं यद्भवेदस्याः स राजाऽस्तु पितुः परम् ॥ १.१०७.८६ ॥
O Bester der Freier, diese Jungfrau muss gegen das Königreich als Brautpreis gegeben werden; der Sohn, der ihr geboren wird, sei nach dem Vater König.
1.107.87
त्वमेवात्र महाबाहो शान्तनोर्वंशवर्धनः ।
पुत्रः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः किं नु वक्ष्यामि ते वचः ॥ १.१०७.८७ ॥
O Starkarmiger, hier bist du allein es, der die Linie Śāntanus mehrt, der beste Sohn unter den Waffenträgern; was soll ich dir sagen?
1.107.88
कुमारिकायाः शुल्कार्थं किंचिद्वक्ष्यामि भारत ।
कोहि संबन्धखं श्लाघ्यमीप्सितं यौनमीदृशम्।
अतिक्रामन्न तप्येत साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १.१०७.८८ ॥
O Bhārata, ich werde etwas über den Brautpreis der Jungfrau sagen: Wer, selbst Indra nicht, würde nicht bereuen, eine so lobenswerte und ersehnte Verbindung zu übertreten?
1.107.89
अपत्यं चैतदार्यस्य यो युष्माकं समो गुणैः ।
यस्य शुक्रात्सत्यवती संभूता वरवर्णिनी ॥ १.१०७.८९ ॥
Diese Nachkommenschaft gehört dem Edlen, der euch an Tugenden gleich ist; aus dessen Samen wurde die schönhäutige Satyavatī geboren.
1.107.90
तेन मे बहुशस्तात पिता ते परिकीर्तितः ।
अर्हः सत्यवतीं वोढुं धर्मज्ञः स नराधिपः ॥ १.१०७.९० ॥
Lieber, durch ihn habe ich deinen Vater oft gepriesen; jener Menschenherrscher, Kenner des Dharma, ist würdig, Satyavatī zu heiraten.
1.107.91
इयं सत्यवती देवी पितरं तेऽब्रवीत्तथा ।
अर्थितश्चापिराजर्षिः प्रत्याख्यातः पुरा मया ॥ १.१०७.९१ ॥
Die Göttin Satyavatī sprach so zu deinem Vater: »Auch der königliche Weise hat mich einst gebeten, doch ich wies ihn ab.«
1.107.92
कन्यापितृत्वात्किंचित्तु वक्ष्यामि त्वां नराधिप ।
बलवत्सपत्नतामत्र दोषं पश्यामि केवलम् ॥ १.१०७.९२ ॥
Herr der Menschen, als Vater einer Tochter will ich dir etwas sagen. Hier sehe ich nur einen Fehler: die Rivalität einer mächtigen Nebenfrau.
1.107.93
भूयांसं त्वयि पश्यामि तद्दोषमपराजित ।
यस्य हि त्वं सपत्नः स्या गन्धर्वस्यासुरस्य वा ॥ १.१०७.९३ ॥
Unbesiegter, ich sehe diesen Fehler in dir noch größer, denn du könntest die Nebenbuhlerin eines Gandharva oder Asura werden.
1.107.94
न स जातु चिरं जीवेत्त्वयि क्रुद्धे परन्तप ।
एतावानत्र दोषो हि नान्यः कश्चन पार्थिव ॥ १.१०७.९४ ॥
Quäler der Feinde, wenn du zornig wirst, würde er nicht lange leben. O König, dies ist der einzige Fehler hier; es gibt keinen anderen.
1.107.95
एतज्जानीहि भद्रं ते दानादाने परन्तप ॥ १.१०७.९५ ॥
Wisse dies, Quäler der Feinde, und möge dir Gutes widerfahren: Dies ist Geben und Nehmen.
1.107.96
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयस्तद्युक्तं प्रत्यभाषत ।
शृण्वतां भूमिपालानां पितुरर्थाय भारत ॥ १.१०७.९६ ॥
So angesprochen, gab Gāṅgeya eine passende Antwort, während die Könige zuhörten, o Bhārata, um seines Vaters willen.
1.107.97
इदं वचनमाधत्स्व नास्ति वक्तास्य मत्समः ।
अन्यो जातो न जनिता न च कश्चन संप्रति ॥ १.१०७.९७ ॥
Achte auf diese Worte: In dieser Sache gibt es keinen Redner, der mir gleicht, und jetzt ist niemand geboren oder zeugend wie ich.
1.107.98
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वमनुभाषसे ।
योऽस्यां जनिष्यते पुत्रः स नो राजा भविष्यति ॥ १.१०७.९८ ॥
Ich werde genau so handeln, wie du sagst: Der Sohn, der von ihr geboren wird, soll unser König sein.
1.107.99
इत्युक्तः पुनरेव स्म तं दाशः प्रत्यभाषत ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म राज्यार्थे भरतर्षभ ॥ १.१०७.९९ ॥
So angesprochen antwortete ihm der Fischer abermals, begierig, eine schwere Tat um des Reiches willen zu vollbringen, o Stier der Bharatas.
1.107.100
त्वमेव नाथः संप्राप्तः शान्तनोरमितद्युते ।
कन्यायाश्चैव धर्मात्मन्प्रभुर्दानाय चेश्वरः ॥ १.१०७.१०० ॥
Du, Sohn Śantanus von unermesslichem Glanz, bist hier als Herr erschienen; o Gerechter, die Macht, dieses Mädchen zu geben, liegt ebenfalls allein bei dir.
1.107.101
इदं तु वचनं सौम्य कार्यं चैव निबोध मे ।
कौमारिकाणां शीलेन वक्ष्याम्यहमरिन्दम ॥ १.१०७.१०१ ॥
Doch höre meine Worte, du Sanfter, und vollbringe sie: Ich werde gemäß dem Wesen unvermählter Mädchen sprechen, o Bezwinger der Feinde.
1.107.102
यत्त्वया सत्यवत्यर्थे सत्यधर्मपरायण ।
राजमध्ये प्रतिज्ञातमनुरूपं तवैव तत् ॥ १.१०७.१०२ ॥
Das Gelübde, das du vor den Königen um Satyavatīs willen abgelegt hast, o du der Wahrheit und dem Dharma Ergebene, passt nur zu dir.
1.107.103
नान्यथा तन्महाबाहो संशयोऽत्र न कश्चन ।
तवापत्यं भवेद्यत्तु तत्र नः संशयो महान् ॥ १.१०७.१०३ ॥
O Starkarmiger, daran ist kein Zweifel, dass es nicht anders sein wird. Doch falls du Nachkommen hast, haben wir große Zweifel daran.
1.107.104
तस्यैतन्मतमाज्ञाय सत्यधर्मपरायणः ।
प्रत्यजानात्तदा राजन्पितुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०७.१०४ ॥
Als er diese Meinung erkannte, legte er, der sich der Wahrheit und Pflicht verschrieben hatte, damals, o König, aus dem Wunsch heraus, seinem Vater zu gefallen, ein Gelübde ab.
1.107.105
उच्चैश्श्रवः समाधत्स्व प्रतिज्ञां जनसंसदि ।
ऋषयो वाथ वा देवा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ १.१०७.१०५ ॥
O Uccaiḥśravas, halte dieses Gelübde fest in der Versammlung des Volkes. Seien es Weise, Götter oder den Blicken verborgene Wesen—
1.107.106
यानि यानीह शृण्वन्तु नास्ति वक्तास्य मत्समः ।
दाशराज निबोधेदं वचनं मे नृपोत्तम ॥ १.१०७.१०६ ॥
Mögen alle, die hier sind, zuhören; es gibt keinen, der darin mir gleich spricht. O König der Dāśas, bester der Könige, verstehe diese meine Worte.
1.107.107
शृण्वतां भूमिपालानां यद्ब्रवीमि पितुः कृते ।
राज्यं तावत्पूर्वमेव मया त्यक्तं नराधिपाः ॥ १.१०७.१०७ ॥
Könige, die ihr zuhört, was ich um meines Vaters willen sage, ist dies: Das Königreich habe ich schon früher aufgegeben. O Herren der Menschen.
1.107.108
अपत्यहेतोरपि च करिष्येऽद्य विनिश्चयम् ।
अद्यप्रभृति मे दाश ब्रह्मचर्यं भविष्यति ॥ १.१०७.१०८ ॥
Auch um der Nachkommenschaft willen werde ich nun einen festen Entschluss fassen. O Dāśa, von heute an wird mein Leben keusch sein.
1.107.109
अपुत्रस्यापि मे लोका भविष्यन्त्यक्षया दिवि ।
न हि जन्मप्रभृत्युक्तं मया किंचिदिहानृतम् ॥ १.१०७.१०९ ॥
Auch ohne Sohn werden meine Welten im Himmel unvergänglich sein. Von Geburt an habe ich hier nie eine Unwahrheit gesagt.
1.107.110
यावत्प्राणा ध्रियन्ते वै मम देहं समाश्रिताः ।
तावन्न जनयिष्यामि पित्रे कन्यां प्रयच्छ मे ॥ १.१०७.११० ॥
Solange der Lebenshauch in meinem Körper bleibt, werde ich keine Nachkommen zeugen. Gib mir eine Jungfrau für meinen Vater.
1.107.111
परित्यजाम्यहं राज्यं मैथुनं चापि सर्वशः ।
ऊर्ध्वरेता भविष्यामि दाश सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.१०७.१११ ॥
Ich entsage dem Königreich und der Vereinigung ganz und gar. O Fischer, ich werde einer sein, dessen Same aufwärts steigt. Dies ist die Wahrheit, die ich dir sage.
1.107.112
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
ददानीत्येव तं दाशो धर्मात्मा प्रत्यभाषत ॥ १.१०७.११२ ॥
Als er diese Worte hörte, antwortete ihm der gerechte Fischer, dessen Haare vor Freude zu Berge standen: »Ich werde sie geben.«
1.107.113
ततोन्तरिक्षेऽप्सरसो देवाः सर्षिगणास्तदा ।
तद्दृष्टा दुष्करं कर्म प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ १.१०७.११३ ॥
Da lobten im Himmel die Apsaras, die Götter samt den Scharen der Weisen, nachdem sie diese schwierige Tat gesehen hatten, und auch die Könige.
1.107.114
अभ्यवर्षन्त कुसुमैर्भीष्मोऽयमिति चाब्रुवन् ।
ततः स पितुरर्थाय तामुवाच यशस्विनीम् ॥ १.१०७.११४ ॥
Sie regneten Blüten nieder und riefen: »Dieser ist Bhīṣma.« Dann sprach er zu jener berühmten Frau, um seines Vaters willen.
1.107.115
अधिरोह रथं मातर्गच्छावः स्वगृहानिति ।
एवमुक्त्वा तु भीष्मस्तां रथमारोप्य भामिनीं ॥ १.१०७.११५ ॥
"Mutter, steig auf den Wagen, lass uns in unser eigenes Haus gehen." So sprechend, ließ Bhīṣma die strahlende Frau auf den Wagen steigen.
1.107.116
आगम्य हास्तिनपुरं शान्तनोः संन्यवेदयत् ।
तस्य तद्दुष्करं कर्म प्रशशंसुर्नाराधिपाः ॥ १.१०७.११६ ॥
Nach seiner Ankunft in Hāstinapura berichtete er alles Śantanu. Die Herren der Menschen lobten seine schwierige Tat.
1.107.117
समेताश्च पृथक्चैव भीष्मोयमिति चाब्रुवन् ।
तच्छ्रुत्वा दुष्करं कर्म कृतं भीष्मेण शान्तनुः ॥ १.१०७.११७ ॥
Versammelt und einzeln sagten sie alle: "Das ist Bhīṣma." Als König Śantanu hörte, dass Bhīṣma diese schwierige Tat vollbracht hatte—
1.107.118
बभूव दुःखितो राजा चिररात्राय भारत ।
स तेन कर्मणा सूनोः प्रीतस्तस्मै वरं ददौ ॥ १.१०७.११८ ॥
König Śantanu, o Bhārata, war lange betrübt. Dann, erfreut über die Tat seines Sohnes, gewährte er ihm eine Gabe.
1.107.119
स्वच्छन्दमरणं तुष्टो ददौ तस्मै महात्मने ।
न ते मृत्युः प्रभविता यावज्जीवितुमिच्छसि ॥ १.१०७.११९ ॥
Erfreut gewährte er diesem Großgesinnten die Gabe des Sterbens nach eigenem Willen: "Der Tod wird keine Macht über dich haben, solange du leben willst."
1.107.120
त्वत्तो ह्यनुज्ञां संप्राप्य मृत्युः प्रभविताऽनघ ॥ १.१०७.१२० ॥
"O Makelloser, der Tod wird nur Macht über dich haben, nachdem er deine Erlaubnis erhalten hat."