Mahābhārata · Adhyāya 1.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.107.1
स राजा शान्तनुर्धीमान्देवराजर्षिसत्कृतः ।
धर्मात्मा सर्वलोकेषु सत्यवागिति विश्रुतः ॥ १.१०७.१ ॥
Aquele sábio rei Śāntanu, honrado pelo senhor dos deuses e pelos reis-sábios, era renomado em todos os mundos como justo de espírito e veraz em suas palavras.
1.107.2
शान्तनोः कीर्तयिष्यामि सर्वानेव गुणानहम् ।
दमो दानं क्षमा बुद्धिर्ह्रीर्धृतिस्तेज उत्तमम्।
नित्यान्यासन्महासत्वे शान्तनौ पुरुषर्षभे ॥ १.१०७.२ ॥
Relatarei todas as virtudes de Śāntanu: autocontrole, generosidade, perdão, sabedoria, modéstia, firmeza e suprema grandeza; estas estavam sempre presentes naquele grande espírito, touro entre os homens, Śāntanu.
1.107.3
एवं स गुणसंपन्नो धर्मार्थकुशलो नृपः ।
आसीद्भरतवंशस्य गोप्ता सर्वजनस्य च ॥ १.१०७.३ ॥
Assim dotado de virtudes e hábil em dharma e riqueza, aquele rei tornou-se o protetor da linhagem dos Bharatas e de todo o povo.
1.107.4
कम्बुग्रीवः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः ।
अन्वितः परिपूर्णार्थैः सर्वैर्नृपतिलक्षणैः ॥ १.१०७.४ ॥
De pescoço como uma concha, ombros largos e a bravura de um elefante em cio, era dotado de todos os sinais de um rei e de propósitos plenamente realizados.
1.107.5
तस्य कीर्तिमतो वृत्तमवेक्ष्य सततं नराः ।
धर्म एव परः कामादर्थाच्चेति व्यवस्थितः ॥ १.१०७.५ ॥
Observando constantemente a conduta daquele rei renomado, as pessoas passaram a sustentar que só o dharma é supremo, acima do desejo e da riqueza.
1.107.6
एवमासीन्महासत्वः शान्तनुर्भरतर्षभ ।
न चास्य सदृशः कश्चिद्धर्मतः पार्थिवोऽभवत् ॥ १.१०७.६ ॥
Assim era o grande espírito Śāntanu, ó touro dos Bharatas; e nenhum outro rei na terra foi igual a ele em dharma.
1.107.7
वर्तमानं हि धर्मेषु सर्वधर्मभृतां वरम् ।
तं महीपा महीपालं राजराज्येऽभ्यषेचयन् ॥ १.१०७.७ ॥
Pois ele, que permanecia no dharma, o melhor de todos os que sustentam o dharma, foi ungido pelos reis como protetor da terra no reino dos reis.
1.107.8
वीतशोकभयाबाधाः सुखस्वप्ननिबोधनाः ।
पतिं भारतगोप्तारं समपद्यन्त भूमिपाः ॥ १.१०७.८ ॥
Livres de tristeza, medo e aflição, despertando como de um sono feliz, os reis alcançaram aquele senhor, protetor dos Bhāratas.
1.107.9
तेन कीर्तिमता शिष्टाः शक्रप्रतिमतेजसा ।
यज्ञदानक्रियाशीलाः समपद्यन्त भूमिपाः ॥ १.१०७.९ ॥
Instruídos por ele, famoso e de esplendor igual ao de Indra, os reis tornaram-se devotos dos sacrifícios e das doações.
1.107.10
शान्तनुप्रमुखैर्गुप्ते लोके नृपतिभिस्तदा ।
नियमात्सर्ववर्णानां धर्मोत्तरमवर्तत ॥ १.१०७.१० ॥
Então, no mundo protegido pelos reis liderados por Śāntanu, o dharma prevaleceu acima de tudo entre as classes sociais, por regra.
1.107.11
ब्रह्म पर्यचरत्क्षत्रं विशः क्षत्रमनुव्रताः ।
ब्रह्मक्षत्रानुरक्ताश्च शूद्राः पर्यचरन्विशः ॥ १.१०७.११ ॥
Os kṣatriyas serviam os brâmanes; os vaiśyas, seguindo os kṣatriyas, serviam-lhes; e os śūdras, devotados a brâmanes e kṣatriyas, serviam os vaiśyas.
1.107.12
स हास्तिनपुरे रम्ये कुरूणां पुटभेदने ।
वसन्सागरपर्यन्तामन्वशासद्वसुन्धराम् ॥ १.१०७.१२ ॥
Vivendo na deliciosa Hāstinapura dos Kurus, governou a terra limitada pelo oceano.
1.107.13
स देवराजसदृशो धर्मज्ञः सत्यवागृजुः ।
दानधर्मतपोयोगाच्छ्रिया परमया युतः ॥ १.१०७.१३ ॥
Era semelhante ao rei dos deuses, conhecedor do dharma, veraz e reto; pela doação, pelo dharma, pela austeridade e pela disciplina, era dotado de suprema glória.
1.107.14
अरागद्वेषसंयुक्तः सोमवत्प्रियदर्शनः ।
तेजसा सूर्यकल्पोऽभूद्वायुवेगसमो जवे।
अन्तकप्रतिमः कोपे क्षमया पृथिवीसमः ॥ १.१०७.१४ ॥
Livre de apego e aversão, era agradável à vista como a lua; em brilho era como o sol, em velocidade igual ao vento; na ira como a Morte, na paciência como a terra.
1.107.15
वधः पशुवराहाणां तथैव मृगपक्षिणाम् ।
शान्तनौ पृथिवीपाले नावर्तत तथा नृप ॥ १.१०७.१५ ॥
Ó rei, sob o reinado de Śāntanu, protetor da terra, não houve matança de animais, javalis, veados ou aves.
1.107.16
ब्रह्मधर्मोत्तरे राज्ये शान्तनुर्विनयात्मवान् ।
समं शशास भूतानि कामरागविवर्जितः ॥ १.१०७.१६ ॥
Num reino onde os brâmanes e o dharma ocupavam o primeiro lugar, Śāntanu, de natureza humilde e livre de desejo e apego, governou todos os seres igualmente.
1.107.17
चकोरनेत्रस्ताम्रास्यः सिंहर्षभगतिर्युवा ।
गुणैरनुपमैर्युक्तः समस्तैराभिगामिकैः।
गम्भीरः सत्वसंपन्नः पूर्णचन्द्रनिभाननः ॥ १.१०७.१७ ॥
Era jovem, de olhos como os do pássaro cakora e rosto avermelhado, com andar de leão ou touro; dotado de todas as qualidades incomparáveis próprias de um rei, profundo, cheio de força de caráter, de rosto como a lua cheia.
1.107.18
देवर्षिपितृयज्ञार्थमारभ्यन्त तदा क्रियाः ।
न चाधर्मेण केषांचित्प्राणिनामभवद्वधः ॥ १.१०७.१८ ॥
Então se iniciavam os ritos para os sacrifícios dos deuses, dos sábios e dos ancestrais, e nenhuma criatura era morta injustamente.
1.107.19
असुखानामनाथानां तिर्यग्योनिषु वर्तताम् ।
स एव राजा सर्वेषां भूतानामभवत्पिता ॥ १.१०७.१९ ॥
Aquele mesmo rei tornou-se o pai de todos os seres: dos infelizes, dos desamparados e dos que viviam em ventres animais.
1.107.20
तस्मिन्कुरुपतिश्रेष्ठे राजराजेश्वरे सति ।
श्रिता वागभवत्सत्यं दानधर्माश्रितं मनः ॥ १.१०७.२० ॥
Enquanto ele, o melhor dos senhores dos Kurus e senhor dos reis, reinava, a palavra refugiou-se na verdade e a mente no dever da doação.
1.107.21
यज्ञार्थं पशवः सृष्टाः संतानार्थं च मैथुनम् ।
स समाः षोडशाष्टौ च चतस्रोऽष्टौ तथाऽपराः।
रतिमप्राप्नुवन्स्त्रीषु बभूव वनगोचरः ॥ १.१०७.२१ ॥
Os animais foram criados para o sacrifício e a união sexual para a descendência. Durante dezesseis, oito, quatro, oito e outros anos, não encontrou prazer nas mulheres e tornou-se um habitante da floresta.
1.107.22
तथारूपस्तथाचारस्तथावृत्तस्तथाश्रुतः ।
गाङ्गेयस्तस्य पुत्रोऽभून्नाम्ना देवव्रतो वसुः ॥ १.१०७.२२ ॥
Tal em forma, conduta, comportamento e saber, Gāṅgeya tornou-se seu filho, chamado Devavrata Vasu.
1.107.23
सर्वास्त्रेषु स निष्णातः पार्थिवेष्वितरेषु च ।
महाबलो महासत्वो महावीर्यो महारथः ॥ १.१०७.२३ ॥
Era hábil em todas as armas, entre os reis e os outros; poderoso em força, de grande coragem, grande valor, grande condutor de carro de guerra.
1.107.24
स कदाचिन्मृगं विद्ध्वा गङ्गामनुसरन्नदीम् ।
भागीरथीमल्पजलां शान्तनुर्दृष्टवान्नृपः ॥ १.१०७.२४ ॥
Certa vez, tendo atingido um veado e seguindo o rio Gaṅgā, o rei Śāntanu viu a Bhāgīrathī com pouca água.
1.107.25
तां दृष्ट्वा चिन्तयामास शान्तनुः पुरुषर्षभः ।
स्यन्दते किं न्वियं नाद्य सरिच्छ्रेष्ठा यथा पुरा ॥ १.१०७.२५ ॥
Ao vê-la, Śāntanu, touro entre os homens, refletiu: "Por que esta melhor dos rios não flui hoje como antes?"
1.107.26
ततो निमित्तमन्विच्छन्ददर्श स महामनाः ।
कुमारं रूपसंपन्नं बृहन्तं चारुदर्शनम् ॥ १.१०७.२६ ॥
Então, buscando a causa, aquele de grande ânimo viu um jovem dotado de beleza, alto e agradável de ver.
1.107.27
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणं यथा देवं पुरन्दरम् ।
कृत्स्नां गङ्गां समावृत्य शरैस्तीक्ष्णैरवस्थितम् ॥ १.१०७.२७ ॥
Manejava uma arma divina, como o deus Purandara, e estava de pé, cobrindo todo o Gaṅgā com flechas afiadas.
1.107.28
तां शरैराचितां दृष्ट्वा नदीं गङ्गां तदन्तिके ।
अभवद्विस्मितो राजा दृष्ट्वा कर्मातिमानुषम् ॥ १.१०७.२८ ॥
Ao ver o rio Gaṅgā coberto de flechas nas proximidades e contemplar aquela façanha sobre-humana, o rei ficou admirado.
1.107.29
जातमात्रं पुरा दृष्टं तं पुत्रं शान्तनुस्तदा ।
नोपलेभे स्मृतिं धीमानभिज्ञातुं तमात्मजम् ॥ १.१०७.२९ ॥
O sábio Śāntanu não conseguiu então recordar o filho que vira ao nascer, para reconhecê-lo como seu próprio filho.
1.107.30
स तु तं पितरं दृष्ट्वा मोहयामास मायया ।
संमोह्य तु ततः क्षिप्रं तत्रैवान्तरधीयत ॥ १.१०७.३० ॥
Ao ver seu pai, confundiu-o com a ilusão, e, tendo-o confundido, desapareceu imediatamente ali mesmo.
1.107.31
तदद्बुतं ततो दृष्ट्वा तत्र राजा स शान्तनुः ।
सङ्कमानः सुतं गङ्गामब्रवीद्दर्शयेति ह ॥ १.१०७.३१ ॥
Então, vendo aquele prodígio, o rei Śantanu aproximou-se de Gaṅgā e disse: "Mostra-me o meu filho."
1.107.32
दर्शयामास तं गङ्गा बिभ्रती रूपमुत्तमम् ।
गृहीत्वा दक्षिणे पाणौ तं कुमारमलङ्कृतम् ॥ १.१०७.३२ ॥
Gaṅgā mostrou-o, assumindo uma forma suprema, segurando pela mão direita aquele jovem adornado.
1.107.33
अलङ्कृतामाभरणैर्विरजोम्बरधारिणीम् ।
दृष्टपूर्वामपि स तां नाभ्यजानात्स शान्तनुः ॥ १.१०७.३३ ॥
Embora a tivesse visto antes, o rei Śantanu não a reconheceu, adornada com joias e vestindo trajes imaculados.
1.107.34
यं पुत्रमष्टमं राजंस्त्वं पुरा मय्यविन्दथाः ।
स चायं पुरुषव्याघ्र सर्वास्त्रविदनुत्तमः ॥ १.१०७.३४ ॥
Ó rei, este é o oitavo filho que outrora geraste em mim: o melhor dos homens, conhecedor de todas as armas, insuperável.
1.107.35
गृहाणेमं महाराज मया संवर्धितं सुतम् ।
आदाय पुरुषव्याघ्र नयस्वैनं गृहं विभो ॥ १.१०७.३५ ॥
Acolhe este filho, ó grande rei, que eu criei. Leva-o, melhor dos homens, ó poderoso, e conduz-no a tua casa.
1.107.36
वेदानधिजगे साङ्गान्वसिष्ठादेष वीर्यवान् ।
कृतास्त्रः परमेष्वासो देवराजसमो युधि ॥ १.१०७.३६ ॥
Estudou os Vedas com os seus membros sob Vasiṣṭha; poderoso, treinado nas armas, arqueiro supremo, na batalha igual a Indra, rei dos deuses.
1.107.37
सुराणां संमतो नित्यमसुराणां च भारत ।
उशा वेद यच्छास्त्रमयं तद्वेद सर्वशः ॥ १.१०७.३७ ॥
Ó descendente de Bharata, Uśanas, sempre honrado por deuses e asuras, conhecia aquela ciência; este a conhece por completo.
1.107.38
तथैवाङ्गिरसः पुत्रः सुरसुरनमस्कृतः ।
यद्वेद शास्त्रं तच्चापि कृत्स्नमस्मिन्प्रतिष्ठितम् ॥ १.१०७.३८ ॥
Do mesmo modo, o filho de Aṅgiras, reverenciado por deuses e asuras, conhecia aquela ciência; toda ela está nele estabelecida.
1.107.39
तव पुत्रे महाबाहौ साङ्गोपाङ्गं महात्मनि ।
ऋषिः परैरनाधृष्यो जामदग्न्यः प्रतापवान् ॥ १.१०७.३९ ॥
No teu filho de braços poderosos e grande alma, com todos os seus membros e subdivisões, está essa ciência; o sábio, filho de Jamadagni, invencível para outros e glorioso.
1.107.40
यदस्त्रं वेद राभश्च तदेतस्मिन्प्रतिष्ठितम् ।
महेष्वासमिमं राजन्राजधर्मार्थकोविदम् ॥ १.१०७.४० ॥
A ciência das armas que Rāma conhece está estabelecida nele. Ó rei, este grande arqueiro é versado nos deveres e na riqueza dos reis.
1.107.41
मया दत्तं निजं पुत्रं वीरं वीर गृहं नय ।
इत्युक्त्वा सा महाभागा तत्रैवान्तरधीयत।
तयैवं समनुज्ञातः पुत्रमादाय शान्तनुः ॥ १.१०७.४१ ॥
'Leva para casa este herói, meu próprio filho, que te dei, ó herói.' Dito isto, aquela grandemente afortunada desapareceu ali mesmo. Assim permitido por ela, Śāntanu tomou o filho e ...
1.107.42
भ्राजमानं यथाऽदित्यमाययौ स्वपुरं प्रति ।
पौरवस्तु पुरीं गत्वा पुरन्दरपुरोपमाम् ॥ १.१०७.४२ ॥
Brilhando como o sol, dirigiu-se com ele para a sua cidade. O rei paurava, tendo chegado à cidade semelhante à de Indra, ...
1.107.43
सर्वकामसमृद्धार्थं मेने सोत्मानमात्मना ।
पौरवेषु ततः पुत्रं राज्यार्थमभयप्रदम् ॥ १.१०७.४३ ॥
Para a plenitude de todos os seus desejos, considerou-se a si mesmo completo. Então, entre a linhagem dos Paurava, nasceu um filho para o reino, dador de destemor.
1.107.44
गुणवन्तं महात्मानं यौवराज्येऽभ्यषेचयत् ।
पौरवाञ्शान्तनोः पुत्रः पितरं च महायशाः ॥ १.१०७.४४ ॥
Ungiu como príncipe herdeiro aquele filho virtuoso e magnânimo. O filho de Śantanu, de grande fama, tornou-se querido dos Paurava e de seu pai.
1.107.45
राष्ट्रं च रञ्जयामास वृत्तेन भरतर्षभ ।
स तथा सह पुत्रेण रममाणो महीपतिः ॥ १.१०७.४५ ॥
Ó touro dos Bharata, agradou o reino por sua conduta. Assim, o rei, deleitando-se com o filho, continuou a reinar.
1.107.46
वर्तयामास वर्षाणि चत्वार्यमितविक्रमः ।
स कदाचिद्वनं यातो यमुनामभितो नदीम् ॥ १.१०७.४६ ॥
O de valor incomensurável passou quatro anos. Certa vez foi à floresta, ao longo do rio Yamunā.
1.107.47
महीपतिरनिर्देश्यमाजिघ्रद्गन्धमुत्तमम् ।
तस्य प्रभवमन्विच्छन्विचचार समन्ततः ॥ १.१०७.४७ ॥
O senhor da terra sentiu um aroma excelente e indescritível. Procurando sua origem, vagou por todos os lados.
1.107.48
स ददर्श तदा कन्यां दाशानां देवरूपिणीम् ।
तामपृच्छत्स दृष्ट्वैव कन्यामसितलोचनाम् ॥ १.१०७.४८ ॥
Então viu uma donzela dos Dāśa, de forma divina. Ao ver aquela jovem de olhos escuros, logo a interrogou.
1.107.49
कस्य त्वमसि का चासि किं च भीरु चिकीर्षसि ।
साऽब्रवीद्दाशकन्याऽस्मि धर्मार्थं वाहये तरिम् ॥ १.१०७.४९ ॥
De quem és, quem és? Tímida, o que pretendes? Ela respondeu: 'Sou filha de um barqueiro; por dever conduzo o barco.'
1.107.50
पितुर्नियोगाद्भद्रं ते दाशराज्ञो महात्मनः ।
रूपमाधुर्यगन्धैस्तां संयुक्तां देवरूपिणीम् ॥ १.१०७.५० ॥
Por ordem do pai, que o bem te acompanhe: ela era a filha do magnânimo rei pescador, dotada da doçura da forma e de fragrância, de forma divina.
1.107.51
समीक्ष्य राजा दाशेयीं कामयामास शान्तनुः ।
स गत्वा पितरं तस्या वरयामास तां तदा ॥ १.१०७.५१ ॥
Ao ver a filha do pescador, o rei Śantanu a desejou. Foi ao pai dela e então pediu-a em casamento.
1.107.52
पर्यपृच्छत्ततस्तस्याः पितरं सोत्मकारणात् ।
स च तं प्रत्युवाचेदं दाशराजो महीपतिम् ॥ १.१०७.५२ ॥
Então, por ansiedade, o rei perguntou ao pai dela, e o rei pescador respondeu ao senhor da terra assim.
1.107.53
जातमात्रैव मे देया वराय वरवर्णिनी ।
हृदि कामस्तु मे कश्चित्तं निबोध जनेश्वर ॥ १.१०७.५३ ॥
Esta minha filha de bela cor devia ser dada a um pretendente logo ao nascer. Mas há um desejo no meu coração; comprende-o, ó senhor dos homens.
1.107.54
यदीमां धर्मपत्नीं त्वं मत्तः प्रार्थयसेऽनघ ।
सत्यवागसि सत्येन समयं कुरु मे ततः ॥ १.१०७.५४ ॥
Se me pedes a ela como esposa legítima, ó irrepreensível, e és veraz, então faz-me uma promessa pela verdade.
1.107.55
समयेन प्रदद्यां ते कन्यामहमिमां नृप ।
न हि मे त्वत्समः कश्चिद्वरो जातु भविष्यति ॥ १.१०७.५५ ॥
Ó rei, dar-te-ei esta donzela sob uma condição. Para mim, nunca haverá pretendente igual a ti.
1.107.56
श्रुत्वा तव वरं दाश व्यवस्येयमहं तव ।
दातव्यं चेत्प्रदास्यामि न त्वदेयं कथंचन ॥ १.१०७.५६ ॥
Tendo ouvido o teu pedido, ó Dāśa, decidirei. Se for algo a ser dado, dá-lo-ei; de modo algum darei o que não deve ser entregue a ti.
1.107.57
अस्यां जायेत यः पुत्रः स राजा पृथिवीपते ।
त्वदूर्ध्वमभिषेक्तव्यो नान्यः कश्चन पार्थिव ॥ १.१०७.५७ ॥
O filho que nascer dela, ó senhor da terra, esse será rei, e depois de ti será ungido; nenhum outro, ó rei.
1.107.58
नाकामयत तं दातुं वरं दाशाय शान्तनुः ।
शरीरजेन तीव्रेण दह्यमानोऽपि भारत ॥ १.१०७.५८ ॥
Śantanu não quis conceder ao pescador aquele favor, ó Bhārata, embora ardesse numa dor intensa nascida do seu próprio corpo.
1.107.59
स चिन्तयन्नेव तदा दाशकन्यां महीपतिः ।
प्रत्ययाद्धास्तिनपुरं कामोपहतचेतनः ॥ १.१०७.५९ ॥
Então aquele senhor da terra, pensando apenas na filha do pescador, com a mente ferida pelo desejo, regressou a Hāstinapura, arrastado pelo apego.
1.107.60
ततः कदाचिच्छोचन्तं शान्तनुं ध्यानमास्थितम् ।
पुत्रो देवव्रतोऽभ्येत्य पितरं वाक्यमब्रवीत् ॥ १.१०७.६० ॥
Então, certo dia, enquanto Śantanu, aflito, estava sentado absorto em meditação, seu filho Devavrata aproximou-se do pai e disse estas palavras.
1.107.61
सर्वतो भवतः क्षेमं विधेयाः सर्वपार्थिवाः ।
तत्किमर्थमिहाभीक्ष्णं परिशोचसि दुःखितः ॥ १.१०७.६१ ॥
Por toda parte o teu bem-estar está garantido; todos os reis te obedecem. Então por que, aflito, lamentas tanto aqui?
1.107.62
ध्यायन्निव च मां राजन्नाभिभाषसि किंचन ।
न चाश्वेन विनिर्यासि विवर्णो हरिणः कृशः ॥ १.१०७.६२ ॥
Ó rei, pareces mergido em meditação; não me dizes nada, nem sais a cavalo; tornaste-te pálido e magro.
1.107.63
व्याधिमिच्छामि ते ज्ञातुं प्रतिकुर्यां हि तत्र वै ।
स तं काममवाच्यं वै दाशकन्यां प्रतीदृशम् ॥ १.१०७.६३ ॥
Desejo conhecer a tua doença e certamente lhe daria remédio. Mas esse desejo — tal desejo pela filha do pescador — não é para ser dito.
1.107.64
विवर्तुं नाशकत्तस्मै पिता पुत्रस्य शान्तनुः ।
एवमुक्तः स पुत्रेण शान्तनुः प्रत्यभाषत ॥ १.१०७.६४ ॥
O pai Śāntanu não pôde desviar o filho daquele assunto. Assim interpelado pelo filho, Śāntanu respondeu.
1.107.65
असंशयं ध्यानपरो यथा वत्स तथा शृणु ।
अपत्यं नस्त्वमेवैकः कुले महति भारत ॥ १.१०७.६५ ॥
Sem dúvida estou absorto em pensamentos. Ouve, querido filho: nesta grande família tu és a nossa única descendência, ó Bhārata.
1.107.66
शस्त्रनित्यश्च सततं पौरुषे पर्यवस्थितः ।
अनित्यतां च लोकानामनुशोचामि पुत्रक ॥ १.१०७.६६ ॥
Estás sempre dedicado às armas e firme no esforço viril. Querido filho, lamento a impermanência dos mundos.
1.107.67
कथंचित्तव गाङ्गेय विपत्तौ नास्ति नः कुलम् ।
असंशयं त्वमेवैकः शतादपि वरः सुतः ॥ १.१०७.६७ ॥
Ó filho de Gaṅgā, em qualquer calamidade, nossa linhagem não perecerá por tua causa. Sem dúvida, só tu és superior a cem filhos.
1.107.68
न चाप्यहं वृथा भूयो दारान्कर्तुमिहोत्सहे ।
संतानस्याविनाशाय कामये भद्रमस्तु ते ॥ १.१०७.६८ ॥
Eu também não me disponho a tomar esposas outra vez em vão. Para que a descendência não se perca, desejo que tenhas prosperidade.
1.107.69
अनपत्यतैकपुत्रत्वमित्याहुर्धर्मवादिनः ।
चक्षुरेकं च पुत्रश्च अस्ति नास्ति च भारत।
चक्षुर्नाशे तनोर्नाशः पुत्रनाशे कुलक्षयः ॥ १.१०७.६९ ॥
Os que falam do dharma dizem que ter um só filho equivale a não ter descendência. Ó Bhārata, um olho e um filho são como existentes e inexistentes. Perdido o olho, perde-se o corpo; perdido o filho, destrói-se a linhagem.
1.107.70
अग्निहोत्रं त्रयी विद्या यज्ञाश्च सहदक्षिणाः ।
सर्वाण्येतान्यपत्यस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ १.१०७.७० ॥
O sacrifício do fogo, o conhecimento das três Vedas e os sacrifícios com suas oferendas—tudo isso junto não vale nem a décima sexta parte da descendência.
1.107.71
एवमेतन्मनुष्येषु तच्च सर्वं प्रजास्विति ।
यदपत्यं महाप्राज्ञ तत्र मे नास्ति संशयः ॥ १.१०७.७१ ॥
Assim é entre os homens, e assim é entre todas as criaturas. Ó grande sábio, quanto a qualquer descendência, não tenho dúvida.
1.107.72
अपत्येनानृणो लोके पितॄणां नास्ति संशयः ।
एषा त्रयी पुराणानां देवतानां च शाश्वती ॥ १.१०७.७२ ॥
Pela descendência o homem fica livre de sua dívida para com os antepassados neste mundo; disso não há dúvida. Esta tríplice doutrina é o caminho eterno dos antigos e dos deuses.
1.107.73
अपत्यं कर्म विद्या च त्रीणि ज्योतींषि भारत ॥ १.१०७.७३ ॥
Ó Bhārata, a descendência, a ação ritual e o conhecimento são as três luzes.
1.107.74
त्वं च शूरः सदाऽमर्षी शस्त्रनित्यश्च भारत ।
नान्यत्र युद्धात्तस्मात्ते निधनं विद्यते क्वचित् ॥ १.१०७.७४ ॥
Tu és heroico, sempre irascível e constante nas armas, ó Bhārata. Por isso a tua morte não se encontra em lugar algum senão na batalha.
1.107.75
सोऽस्मि संशयमापन्नस्त्वयि शान्ते कथं भवेत् ।
इति ते कारणं तात दुःखस्योक्तमशेषतः ॥ १.१०७.७५ ॥
Caí na dúvida de como isto poderia acontecer quando estiveres apaziguado. Assim, querido filho, foi-te dita por completo a causa da tua dor.
1.107.76
ततस्तत्कारणं राज्ञो ज्ञात्वा सर्वमशेषतः ।
देवव्रतो महाबुद्धिः प्रज्ञया चान्वचिन्तयत् ॥ १.१०७.७६ ॥
Então, tendo compreendido por completo a causa do rei, Devavrata de grande intelecto refletiu com a sua sabedoria.
1.107.77
अपत्यफलसंयुक्तमेतच्छ्रुत्वा पितुर्वचः ।
सूतं भूयोऽपि संतप्त आह्वयामास वै पितुः ॥ १.१०७.७७ ॥
Tendo ouvido estas palavras do pai, ligadas ao fruto da descendência, ele, aflito, mandou novamente chamar o cocheiro do pai.
1.107.78
सूतस्तु कुरुमुख्यस्य उपयातस्तदाज्ञया ।
तमुवाच महाप्राज्ञो भीष्मो वै सारथिं पितुः ॥ १.१०७.७८ ॥
Então o cocheiro chegou por ordem do chefe dos Kurus. Bhīṣma, de grande sabedoria, falou ao cocheiro do pai.
1.107.79
त्वं सारथे पितुर्मह्यं सखासि रथधूर्गतः ।
अपि जानासि यदि वै कस्यां भावो नृपस्य तु ॥ १.१०७.७९ ॥
Cocheiro, és amigo de meu pai e há muito carregas o jugo de seu carro. Se sabes para quem se inclina o coração do rei, diz-mo.
1.107.80
तदाचक्ष्व भवान्पृष्टः करिष्ये न तदन्यथा ।
दाशकन्या कुरुश्रेष्ठ तत्र भावः पितुर्गतः ॥ १.१०७.८० ॥
Diz-o como foste perguntado; não farei de outro modo. Ó melhor dos Kurus, a mente de teu pai se voltou para a filha do pescador.
1.107.81
वृतः स नरदेवेन तदा वचनमब्रवीत् ।
योऽस्यां पुमान्भवेज्जातः स राजा त्वदनन्तरम् ॥ १.१०७.८१ ॥
Quando o rei a pediu, ele disse estas palavras: "O filho que nascer dela será rei depois de ti."
1.107.82
नाकामयत तं दातुं पिता तव वरं तदा ।
स चापि निश्चयस्तस्य न च दद्यां ततोऽन्यथा ॥ १.१०७.८२ ॥
Teu pai não quis conceder aquela dádiva naquele tempo, e sua própria resolução era esta: "De outro modo, não a darei."
1.107.83
एतत्ते कथितं वीर कुरुष्व यदनन्तरम् ।
ततः स पितुराज्ञाय मतं सम्यगवेक्ष्य च।
ज्ञात्वा च मानसं पुत्रः प्रययौ यमुनां प्रति ॥ १.१०७.८३ ॥
Herói, isto te foi dito; agora faze o que se segue. Então o filho, tendo compreendido bem a opinião de seu pai e conhecido seu pensamento, partiu em direção ao Yamunā.
1.107.84
क्षत्रियैः सह धर्मात्मा पुराणैर्धर्मचारिभिः ।
उच्चैश्श्रवसमागम्य कन्यां वव्रे पितुः स्वयम् ॥ १.१०७.८४ ॥
Aquele filho de alma justa veio com os antigos kṣatriyas que seguiam o dharma, e ele mesmo pediu a donzela para seu pai.
1.107.85
तं दाशः प्रतिजग्राह विधिवत्प्रतिपूज्य च ।
अब्रवीच्चैनमासीनं राजसंसदि भारत ॥ १.१०७.८५ ॥
O pescador o recebeu conforme o rito e o honrou; e, ó Bhārata, falou-lhe enquanto ele estava sentado na assembleia real.
1.107.86
राज्यशुल्का प्रदातव्या कन्येयं याचतां वर ।
अपत्यं यद्भवेदस्याः स राजाऽस्तु पितुः परम् ॥ १.१०७.८६ ॥
Ó melhor dos pretendentes, esta donzela deve ser dada tendo o reino como preço nupcial; que o filho que nascer dela seja rei após o pai.
1.107.87
त्वमेवात्र महाबाहो शान्तनोर्वंशवर्धनः ।
पुत्रः शस्त्रभृतां श्रेष्ठः किं नु वक्ष्यामि ते वचः ॥ १.१०७.८७ ॥
Ó de braços poderosos, aqui és tu o único que aumenta a linhagem de Śāntanu, o melhor dos filhos entre os portadores de armas; que te direi?
1.107.88
कुमारिकायाः शुल्कार्थं किंचिद्वक्ष्यामि भारत ।
कोहि संबन्धखं श्लाघ्यमीप्सितं यौनमीदृशम्।
अतिक्रामन्न तप्येत साक्षादपि शतक्रतुः ॥ १.१०७.८८ ॥
Ó Bhārata, direi algo sobre o preço nupcial da donzela: quem, nem mesmo Indra em pessoa, não se lamentaria ao transgredir um vínculo tão louvável e desejado?
1.107.89
अपत्यं चैतदार्यस्य यो युष्माकं समो गुणैः ।
यस्य शुक्रात्सत्यवती संभूता वरवर्णिनी ॥ १.१०७.८९ ॥
Esta descendência pertence ao nobre que é vosso igual em virtudes, de cuja semente nasceu a de bela tez Satyavatī.
1.107.90
तेन मे बहुशस्तात पिता ते परिकीर्तितः ।
अर्हः सत्यवतीं वोढुं धर्मज्ञः स नराधिपः ॥ १.१०७.९० ॥
Querido, por meio dele louvei muitas vezes o teu pai; esse senhor dos homens, conhecedor do dharma, é digno de desposar Satyavatī.
1.107.91
इयं सत्यवती देवी पितरं तेऽब्रवीत्तथा ।
अर्थितश्चापिराजर्षिः प्रत्याख्यातः पुरा मया ॥ १.१०७.९१ ॥
A deusa Satyavatī falou assim ao teu pai: "O rei-sábio também me pediu outrora, mas eu o recusei."
1.107.92
कन्यापितृत्वात्किंचित्तु वक्ष्यामि त्वां नराधिप ।
बलवत्सपत्नतामत्र दोषं पश्यामि केवलम् ॥ १.१०७.९२ ॥
Senhor dos homens, como pai de uma filha, direi algo a ti. Aqui vejo apenas uma falta: a rivalidade de uma poderosa rival.
1.107.93
भूयांसं त्वयि पश्यामि तद्दोषमपराजित ।
यस्य हि त्वं सपत्नः स्या गन्धर्वस्यासुरस्य वा ॥ १.१०७.९३ ॥
Invicto, vejo essa falta em ti ainda maior, pois poderias tornar-te a rival de um gandharva ou de um asura.
1.107.94
न स जातु चिरं जीवेत्त्वयि क्रुद्धे परन्तप ।
एतावानत्र दोषो हि नान्यः कश्चन पार्थिव ॥ १.१०७.९४ ॥
Atormentador dos inimigos, se te irasses, ele não viveria muito. Ó rei, esta é a única falta aqui; não há outra.
1.107.95
एतज्जानीहि भद्रं ते दानादाने परन्तप ॥ १.१०७.९५ ॥
Sabe isto, atormentador dos inimigos, e que o bem te acompanhe: isto é dar e receber.
1.107.96
एवमुक्तस्तु गाङ्गेयस्तद्युक्तं प्रत्यभाषत ।
शृण्वतां भूमिपालानां पितुरर्थाय भारत ॥ १.१०७.९६ ॥
Assim interpelado, Gāṅgeya deu uma resposta apropriada enquanto os reis ouviam, ó Bhārata, pelo bem de seu pai.
1.107.97
इदं वचनमाधत्स्व नास्ति वक्तास्य मत्समः ।
अन्यो जातो न जनिता न च कश्चन संप्रति ॥ १.१०७.९७ ॥
Atende a estas palavras: neste assunto não há orador igual a mim, e agora não há ninguém nascido nem genitor como eu.
1.107.98
एवमेतत्करिष्यामि यथा त्वमनुभाषसे ।
योऽस्यां जनिष्यते पुत्रः स नो राजा भविष्यति ॥ १.१०७.९८ ॥
Farei exatamente como dizes: o filho que nascer dela será nosso rei.
1.107.99
इत्युक्तः पुनरेव स्म तं दाशः प्रत्यभाषत ।
चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म राज्यार्थे भरतर्षभ ॥ १.१०७.९९ ॥
Assim interpelado, o pescador respondeu-lhe novamente, desejoso de realizar um feito difícil pelo reino, ó touro dos Bharatas.
1.107.100
त्वमेव नाथः संप्राप्तः शान्तनोरमितद्युते ।
कन्यायाश्चैव धर्मात्मन्प्रभुर्दानाय चेश्वरः ॥ १.१०७.१०० ॥
Tu, filho de Śantanu de esplendor sem medida, chegaste aqui como senhor; ó justo, o poder de dar esta donzela também repousa somente em ti.
1.107.101
इदं तु वचनं सौम्य कार्यं चैव निबोध मे ।
कौमारिकाणां शीलेन वक्ष्याम्यहमरिन्दम ॥ १.१०७.१०१ ॥
Mas ouve as minhas palavras, ó gentil, e cumpre-as: falarei segundo a natureza das donzelas, ó domador de inimigos.
1.107.102
यत्त्वया सत्यवत्यर्थे सत्यधर्मपरायण ।
राजमध्ये प्रतिज्ञातमनुरूपं तवैव तत् ॥ १.१०७.१०२ ॥
O voto que fizeste diante dos reis por Satyavatī, ó devoto da verdade e do dharma, é adequado apenas a ti.
1.107.103
नान्यथा तन्महाबाहो संशयोऽत्र न कश्चन ।
तवापत्यं भवेद्यत्तु तत्र नः संशयो महान् ॥ १.१०७.१०३ ॥
Ó de braços poderosos, não há dúvida de que não será de outra forma. Mas se tiveres descendência, temos grande dúvida quanto a isso.
1.107.104
तस्यैतन्मतमाज्ञाय सत्यधर्मपरायणः ।
प्रत्यजानात्तदा राजन्पितुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०७.१०४ ॥
Conhecendo essa opinião, ele, dedicado à verdade e ao dever, então fez um voto, ó rei, por desejo de agradar ao pai.
1.107.105
उच्चैश्श्रवः समाधत्स्व प्रतिज्ञां जनसंसदि ।
ऋषयो वाथ वा देवा भूतान्यन्तर्हितानि च ॥ १.१०७.१०५ ॥
Ó Uccaiḥśravas, sustenta firmemente este voto na assembleia do povo. Sejam sábios, deuses ou seres ocultos à vista:
1.107.106
यानि यानीह शृण्वन्तु नास्ति वक्तास्य मत्समः ।
दाशराज निबोधेदं वचनं मे नृपोत्तम ॥ १.१०७.१०६ ॥
Que todos os que aqui estão ouçam; não há quem fale igual a mim nisso. Ó rei dos Dāśas, o melhor dos reis, compreende estas minhas palavras.
1.107.107
शृण्वतां भूमिपालानां यद्ब्रवीमि पितुः कृते ।
राज्यं तावत्पूर्वमेव मया त्यक्तं नराधिपाः ॥ १.१०७.१०७ ॥
Reis que ouvis, o que digo pelo bem de meu pai é isto: já renunciei ao reino antes. Ó senhores dos homens.
1.107.108
अपत्यहेतोरपि च करिष्येऽद्य विनिश्चयम् ।
अद्यप्रभृति मे दाश ब्रह्मचर्यं भविष्यति ॥ १.१०७.१०८ ॥
Mesmo por causa da descendência, tomarei agora uma resolução firme. Ó Dāśa, a partir de hoje, minha vida será de castidade.
1.107.109
अपुत्रस्यापि मे लोका भविष्यन्त्यक्षया दिवि ।
न हि जन्मप्रभृत्युक्तं मया किंचिदिहानृतम् ॥ १.१०७.१०९ ॥
Mesmo sem filho, meus mundos no céu serão imperecíveis. Desde o nascimento não disse aqui nenhuma mentira.
1.107.110
यावत्प्राणा ध्रियन्ते वै मम देहं समाश्रिताः ।
तावन्न जनयिष्यामि पित्रे कन्यां प्रयच्छ मे ॥ १.१०७.११० ॥
Enquanto os sopros de vida permanecerem em meu corpo, não gerarei descendência. Dá-me uma donzela para meu pai.
1.107.111
परित्यजाम्यहं राज्यं मैथुनं चापि सर्वशः ।
ऊर्ध्वरेता भविष्यामि दाश सत्यं ब्रवीमि ते ॥ १.१०७.१११ ॥
Renuncio por completo ao reino e à união sexual. Ó pescador, serei aquele cuja semente se eleva. Esta é a verdade que te digo.
1.107.112
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा संप्रहृष्टतनूरुहः ।
ददानीत्येव तं दाशो धर्मात्मा प्रत्यभाषत ॥ १.१०७.११२ ॥
Ao ouvir aquelas palavras, o pescador de alma justa, com os cabelos arrepiados de alegria, respondeu-lhe: "Eu a darei."
1.107.113
ततोन्तरिक्षेऽप्सरसो देवाः सर्षिगणास्तदा ।
तद्दृष्टा दुष्करं कर्म प्रशशंसुश्च पार्थिवाः ॥ १.१०७.११३ ॥
Então, no céu, as apsaras, os deuses com as multidões de sábios, tendo visto aquele feito difícil, e também os reis, o louvaram.
1.107.114
अभ्यवर्षन्त कुसुमैर्भीष्मोऽयमिति चाब्रुवन् ।
ततः स पितुरर्थाय तामुवाच यशस्विनीम् ॥ १.१०७.११४ ॥
Derramando flores, disseram: "Este é Bhīṣma." Então, pelo bem do pai, ele falou àquela mulher ilustre.
1.107.115
अधिरोह रथं मातर्गच्छावः स्वगृहानिति ।
एवमुक्त्वा तु भीष्मस्तां रथमारोप्य भामिनीं ॥ १.१०७.११५ ॥
"Mãe, suba no carro; vamos para a nossa casa." Tendo dito isso, Bhīṣma fez subir ao carro aquela senhora radiante.
1.107.116
आगम्य हास्तिनपुरं शान्तनोः संन्यवेदयत् ।
तस्य तद्दुष्करं कर्म प्रशशंसुर्नाराधिपाः ॥ १.१०७.११६ ॥
Chegando a Hāstinapura, relatou tudo a Śantanu. Os senhores dos homens louvaram seu feito difícil.
1.107.117
समेताश्च पृथक्चैव भीष्मोयमिति चाब्रुवन् ।
तच्छ्रुत्वा दुष्करं कर्म कृतं भीष्मेण शान्तनुः ॥ १.१०७.११७ ॥
Reunidos e separadamente, todos diziam: "Este é Bhīṣma." Ao ouvir que Bhīṣma realizara aquele feito difícil, o rei Śantanu—
1.107.118
बभूव दुःखितो राजा चिररात्राय भारत ।
स तेन कर्मणा सूनोः प्रीतस्तस्मै वरं ददौ ॥ १.१०७.११८ ॥
O rei Śantanu, ó Bhārata, ficou aflito por muito tempo. Depois, satisfeito com o ato de seu filho, concedeu-lhe uma dádiva.
1.107.119
स्वच्छन्दमरणं तुष्टो ददौ तस्मै महात्मने ।
न ते मृत्युः प्रभविता यावज्जीवितुमिच्छसि ॥ १.१०७.११९ ॥
Satisfeito, concedeu àquele magnânimo a dádiva de morrer à vontade: "A morte não terá poder sobre ti enquanto desejares viver."
1.107.120
त्वत्तो ह्यनुज्ञां संप्राप्य मृत्युः प्रभविताऽनघ ॥ १.१०७.१२० ॥
"Ó sem mácula, a morte só terá poder sobre ti depois de obter a tua permissão."