مهابهاراتا · أدهيايا 1.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.109.1
हते चित्राङ्गदे भीष्मो बाले भ्रातरि कौरव ।
पालयामास तद्राज्यं सत्यवत्या मते स्थितः ॥ १.१०९.१ ॥
يا كوراوا، لما قُتل شيتراَنغادا وكان أخوه الأصغر طفلاً، حكم بهيشما تلك المملكة ملتزماً برأي ساتياوتي.
1.109.2
तथा विचित्रवीर्यं तु वर्तमानं सुखेऽतुले ।
संप्राप्तयौवनं दृष्ट्वा भ्रातरं धीमतां वरः।
भीष्मो विचित्रवीर्यस्य विवाहायाकरोन्मतिम् ॥ १.१०९.२ ॥
لما رأى بهيشما أخاه فيتشيترافيريا يعيش في سعادة لا مثيل لها وقد بلغ الشباب، عزم، وهو أفضل الحكماء، على تزويجه.
1.109.3
अथ काशिपतेर्भीष्मः कन्यास्तिस्रोऽप्सरोपमाः ।
शुश्राव सहिता राजन्वृण्वाना वै स्वयंवरम् ॥ १.१०९.३ ॥
ثم سمع بهيشما، أيها الملك، أن بنات ملك كاشي الثلاث، كالأبسراس، يقمن معاً بتنظيم سوايامفارا.
1.109.4
ततः स रथिनां श्रेष्ठो रथेनैकेन शत्रुजित् ।
जगामानुमते मातुः पुरीं वाराणसीं प्रभुः ॥ १.१०९.४ ॥
فمضى ذلك السيد، أفضل الفرسان وقاهر الأعداء، وحده على عربة واحدة إلى مدينة فارانَسي، بموافقة أمه.
1.109.5
तत्र राज्ञः समुदितान्सर्वतः समुपागतान् ।
ददर्श कन्यास्ताश्वै भीष्मः शान्तनुनन्दनः ॥ १.१०९.५ ॥
هناك رأى بهيشما، ابن شانتانو، الملوك المجتمعين من كل الجهات، ورأى أولئك العذارى.
1.109.6
तासां कामेन संमत्ताः सहिताः काशिकोसलाः ।
वङ्गाः पुण्ड्राः कलिङ्गाश्च ते जग्मुस्तां पुरीं प्रति ॥ १.१०९.६ ॥
وقد أسكرهم الهوى بتلك العذارى، فمضى الكاشيون والكوسالا والفانغا والبوندرا والكاليغا معاً نحو تلك المدينة.
1.109.7
कीर्त्यमानेषु राज्ञां तु तदा नामसु सर्वशः ।
एकाकिनं तदा भीष्मं वृद्धं शान्तनुनन्दनम् ॥ १.१०९.७ ॥
وبينما كانت أسماء الملوك تُنادى واحدًا تلو الآخر، ظهر بهيشما ابن شانتانو، الشيخ، وحده.
1.109.8
सोद्वेगा इव तं दृष्ट्वा कन्याः परमशोभनाः ।
अपाक्रामन्त ताः सर्वा वृद्ध इत्येव चिन्तया ॥ १.१०९.८ ॥
ولما رأينه، تراجعت الفتيات الفائقات الجمال جميعهن كأنهن مضطربات، يفكرن: «إنه شيخ».
1.109.9
वृद्धः परमधर्मात्मा वलीपलितधारणः ।
किकारणमिहायातो निर्लज्जो भरतर्षभः ॥ १.१०९.९ ॥
هذا الشيخ، الصالح الروح غاية الصلاح، ذو التجاعيد والشعر الأشيب، ثور البهاراتا، ماذا جاء به إلى هنا بلا حياء؟
1.109.10
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं वदिष्यति भारत ।
ब्रह्मचारीति भीष्मो हि वृथैव प्रथितो भुवि ॥ १.१०९.१० ॥
ماذا سيقول بين الناس من نقض عهده الكاذب يا بهارتا؟ إن بهيشما مشهور في الأرض بأنه «برهماتشاري» عبثًا.
1.109.11
इत्येवं प्रबुवन्तस्ते हसन्ति स्म नृपाधमाः ।
क्षत्रियाणां वचः श्रुत्वा भीष्मश्चुक्रोध भारत ॥ १.१०९.११ ॥
وبينما كانوا يتكلمون هكذا ضحك أدنى الملوك. ولما سمع بهيشما كلام الكشتريين، يا بهارتا، غضب.
1.109.12
भीष्मस्तदा स्वयं कन्या वरयामास ताः प्रभुः ।
उवाच च महीपालान्राजञ्जलदनिःस्वनः ॥ १.१०९.१२ ॥
فاختار القدير بهيشما بنفسه أولئك الفتيات عرائس، وتكلم بصوت كالسحابة الرعدية إلى الملوك، أيها الملك.
1.109.13
रथमारोप्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ।
आहूय दानं कन्यानां गुणवद्भ्यः स्मृतं बुधैः ॥ १.१०९.१३ ॥
بعد أن أصعد بهيشما، أفضل المحاربين، تلك الفتيات إلى العربة، حملهن. وقد قرر الحكماء أن تقديم الفتاة هدية ينبغي أن يكون لرجال فاضلين قد دُعوا.
1.109.14
अलङ्कृत्य यथाशक्ति प्रदाय च धनान्यपि ।
प्रयच्छन्त्यपरे कन्यां मिथुनेन गवामपि ॥ १.१०९.१४ ॥
وآخرون يهبون الفتاة بعد أن يزينوها بحسب طاقتهم، ويعطون أيضاً أموالاً، حتى زوجاً من البقر.
1.109.15
वित्तेन कथितेनान्ये बलेनान्येऽनुमान्य च ।
प्रमत्तामुपयन्त्यन्ये स्वयमन्ये च विन्दते ॥ १.१०९.१५ ॥
فبعضهم يتزوج بالمال، وبعضهم بمهر محدد، وبعضهم بالقوة، وبعضهم بعد الحصول على الموافقة، ويتزوج بعضهم الفتاة المخمورة، ويحصل عليها آخرون بأنفسهم.
1.109.16
आर्षं विधिं पुरस्कृत्य दारान्विन्दन्ति चापरे ।
अष्टमं तमथो वित्त विवाहं कविभिर्वृतम् ॥ १.१०९.१६ ॥
وآخرون يقدمون طقس الحكماء فيحصلون على زوجات. واعلم بعد ذلك ذلك الزواج الثامن الذي اختاره الحكماء.
1.109.17
स्वयंवरं तु राजन्याः प्रशंसन्त्युपयान्ति च ।
प्रमथ्य तु हृतामाहुर्ज्यायसीं धर्मवादिनः ॥ १.१०९.१७ ॥
يمدح الملوك مراسم الاختيار الذاتي ويتزوجون بها، أما المتحدثون بالدهرما فيسمّون الفتاة المختطفة بالقوة والمأخوذة أفضلهن.
1.109.18
ता इमाः पृथिवीपाला जिहीर्षामि बलादितः ।
ते यतध्वं परं शक्त्या विजयायेतराय वा ॥ १.१०९.१८ ॥
أيها الملوك، أريد أن أحمل هؤلاء الفتيات من هنا بالقوة. فجاهدوا بكل طاقتكم، إما للنصر أو لعكس ذلك.
1.109.19
स्थितोऽहं पृथिवीपाला युद्धाय कृतनिश्चयः ।
एवमुक्त्वा महीपालान्काशिराजं च वीर्यवान् ॥ १.१०९.१९ ॥
أيها الحماة للأرض، أنا واقف عازم على القتال. وبعد أن قال هذا، خاطب البطل الملوك وملك كاشي.
1.109.20
सर्वाः कन्याः स कौरव्यो रथमारोप्य च स्वकम् ।
आमन्त्र्य च स तान्प्रायाच्छीघ्रं कन्याः प्रगृह्य ताः ॥ १.१०९.२० ॥
وضع ذلك الكوروي جميع العذارى على عربته. ثم استأذنهن وانطلق مسرعا، حاملا تلك العذارى.
1.109.21
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे समुत्पेतुरमर्षिताः ।
संस्पृशन्तः स्वकान्बाहून्दशन्तो दशनच्छदान् ॥ १.१०९.२१ ॥
عندئذ نهض جميع أولئك الملوك غاضبين، يلمسون أذرعهم ويعضون شفاههم بأسنانهم.
1.109.22
तेषामाभरणान्याशु त्वरितानां विमुञ्चताम् ।
आमुञ्चतां च वर्माणि संभ्रमः सुमहानभूत् ॥ १.१०९.२२ ॥
وبينما كانوا يخلعون حليهم على عجل ويرتدون دروعهم، نشأ اضطراب عظيم.
1.109.23
ताराणामिव संपातो बभूव जनमेजय ।
भूषणानां च सर्वेषां कवचानां च सर्वशः ॥ १.१०९.२३ ॥
يا جانامejaya، حدث تساقط كتساقط النجوم، من كل الحلي وكل الدروع، من كل جانب.
1.109.24
सवर्मभिर्भूषणैश्च प्रकीर्यद्बिरितस्ततः ।
सक्रोधामर्षजिह्मभ्रूकषायीकृतलोचनाः ॥ १.१०९.२४ ॥
تناثرت الدروع والحلي هنا وهناك، وقد احمرت عيونهم من الغضب والسخط وتقطيب الحواجب.
1.109.25
सूतोपक्लृप्तान् रुचिरान्सदश्वैरुपकल्पितान् ।
रथानास्थाय ते वीराः सर्वप्रहरणान्विताः ॥ १.१०९.२५ ॥
صعد أولئك الأبطال إلى العربات الجميلة التي أعدها السائقون وشدّت إليها الخيول الأصيلة، مزودين بكل أنواع الأسلحة.
1.109.26
प्रयान्तमथ कौरव्यमनुसस्रुरुदायुधाः ।
ततः समभवद्युद्धं तेषां तस्य च भारत।
एकस्य च बहूनां च तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ १.१०९.२६ ॥
وطارد الذين رفعوا أسلحتهم الكوروي وهو يتقدم. ثم نشبت بينهم وبينه، أيها البهاراتي، معركة صاخبة تقشعر لها الأبدان، واحد ضد كثيرين.
1.109.27
ते त्विषून्दशसाहस्रांस्तस्मिन्युगपदाक्षिपन् ।
अप्राप्तांश्चैव तानाशु भीष्मः सर्वांस्तथाऽन्तरा ॥ १.१०९.२७ ॥
أطلقوا عليه في آن واحد عشرة آلاف سهم، فقطعها بهيشما جميعاً بسرعة في منتصف الطريق قبل أن تصل إليه.
1.109.28
अच्छिनच्छरवर्षेण महता लोमवाहिना ।
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे सर्वतः परिवार्य तम् ॥ १.१०९.२८ ॥
فقطعها بوابل عظيم من سهام دقيقة كالشعر. ثم أحاط به أولئك الملوك جميعاً من كل جانب،
1.109.29
ववृषुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ।
स तं बाणमयं वर्षं शरैरावार्य सर्वतः ॥ १.१०९.२९ ॥
كما تمطر السحب الجبل، أمطروه بوابل من السهام؛ فصدّ هو ذلك الهطول المصنوع من السهام من كل جانب بسهامه،
1.109.30
ततः सर्वान्महीपालान्पर्यविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ।
एकैकस्तु ततो भीष्मं राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ १.१०९.३० ॥
ثم أصاب كل أولئك الملوك بثلاثة سهام لكل واحد، ثم، أيها الملك، أصاب كل واحد منهم بهيشما بخمسة سهام.
1.109.31
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमन् ।
तद्युद्धमासीत्तुमुलं घोरं देवासुरोपमम् ॥ १.१०९.३१ ॥
وقد أظهر بسالته فرد على كل واحد منهم بسهمين. كانت تلك المعركة صاخبة مرعبة، كمعركة الآلهة والأسورا.
1.109.32
पश्यतां लोकवीराणां शरशक्तिसमाकुलम् ।
स धनूंषि ध्वजाग्राणि वर्माणि च शिरांसि ॥ १.१०९.३२ ॥
وبينما كان أبطال العالم ينظرون، امتلأت تلك المعركة بالسهام والرماح. ... القسي وأعالي الأعلام والدروع والرؤوس.
1.109.33
चिच्छेद समरे भीष्मः शतशोथ सहस्रशः ।
तस्यातिपुरुषं कर्म लाघवं रथचारिणः ॥ १.१०९.३३ ॥
قطع بهيشما في المعركة مئات وآلافاً. كان عمل ذلك الفارس على العربة فوق البشر، وكانت خفته مدهشة.
1.109.34
रक्षणं चात्मनः संख्ये शत्रवोऽप्यभ्यपूजयन् ।
अक्षतः क्षपयित्वान्यानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ १.१०९.३४ ॥
حتى أعداؤه أشادوا بالطريقة التي حمى بها نفسه في المعركة. وبعد أن أهلك غيره وقف سالماً، بطلٌ ذو بسالة لا تُحصى.
1.109.35
आनिनाय स काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
तान्विनिर्जित्य तु रणे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१०९.३५ ॥
جاء ابن الغانغا بابنتي ملك كاشي. وبعد أن غلبهن في القتال، كان أفضل جميع حاملي السلاح ...
1.109.36
कन्याभिः सहितः प्रायाद्भारतो भारतान्प्रति ।
ततस्तं पृष्ठतो राजञ्शाल्वराजो महारथः ॥ १.१०९.३६ ॥
مع الفتيات انطلق ذلك البهاراتي نحو البهاراتيين. ثم، أيها الملك، ملك شالفا، الفارس العظيم، من خلفه...
1.109.37
अभ्यगच्छदमेयात्मा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
वारणं जघने भिन्दन्दन्ताभ्यामपरो यथा ॥ १.१०९.३७ ॥
تقدّم في المعركة نحو بهيشما، ابن شانتانو، ذو الروح التي لا تُقاس، كما يطعن فيلٌ آخر جنب فيل خصمه بأنيابه.
1.109.38
वासितामनुसंप्राप्तो यूथपो बलिनां वरः ।
स्त्रीकामस्तिष्ठतिष्ठेति भीष्ममाह स पार्थिवः ॥ १.१०९.३८ ॥
قال ذلك الملك، أفضل الأقوياء، كقائد القطيع الذي تبع رائحة الأنثى، لبهيشما: «قف، قف، يا محب النساء!»
1.109.39
साल्वराजो महाबाहुरमर्षेण प्रचोदितः ।
ततः स पुरुषव्याघ्रो भीष्मः परबलार्दनः ॥ १.१०९.३९ ॥
انبرى الملك شالفا، ذو الذراعين القويتين، مدفوعًا بالغضب. فاستعد بهيشما، نمر الرجال، مُهلِك جيوش الأعداء، للرد.
1.109.40
तद्वाक्याकुलितः क्रोधाद्विधूमोग्निरिव ज्वलन् ।
विततेषुधनुष्पाणिर्विकुञ्चितललाटभृत् ॥ १.१०९.४० ॥
اضطرب لتلك الكلمات، فاشتعل غضبًا كنارٍ بلا دخان، والقوس والكنانة في يديه، وقد قبض حاجبيه.
1.109.41
क्षत्रधर्मं समास्थाय व्यपेतभयसंभ्रमः ।
निवर्तयामास रथं साल्वं प्रति महारथः ॥ १.१०९.४१ ॥
متمسّكًا بواجب المحارب، خاليًا من الخوف والاضطراب، أدار ذلك الفارس العظيم عربته نحو شالفا.
1.109.42
निवर्तमानं तं दृष्ट्वा राजानः सर्व एव ते ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त भीष्मसाल्वसमागमे ॥ १.१०९.४२ ॥
وحين رأوه يعود، صار أولئك الملوك كلهم متفرجين على اللقاء بين بهيشما وشالفا.
1.109.43
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
अन्योन्यमभिवर्तेतां बलविक्रमशालिनौ ॥ १.१०९.४३ ॥
فاندفع الاثنان نحو بعضهما كالثيران الهادرة، قويين شجاعين، في موضع البقرة المشتهاة.
1.109.44
ततो भीष्मं शान्तनवं शरैः शतसहस्रशः ।
साल्वराजो नरश्रेष्ठः समवाकिरदाशुगैः ॥ १.१०९.४४ ॥
ثم غطّى سالفا، ملك الرجال الأفضل، بهمان بهمانة من السهام السريعة على بهيشما ابن شانتانو.
1.109.45
पूर्वमभ्यर्दितं दृष्ट्वा भीष्मं साल्वेन ते नृपाः ।
विस्मिताः समपद्यन्त साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.१०९.४५ ॥
ولما رأى أولئك الملوك بهيشما مضغوطاً من قبل سالفا من قبل، دهشوا وقالوا: «أحسنت، أحسنت!»
1.109.46
लाघवं तस्य ते दृष्ट्वा समरे सर्वपार्थिवाः ।
अपूजयन्त संहृष्टा वाग्भिः साल्वं नराधिपम् ॥ १.१०९.४६ ॥
ولما رأى الملوك جميعاً خفّته في القتال فرحوا، وأكرموا سالفا سيّد الرجال بالكلمات.
1.109.47
क्षत्रियाणां ततो वाचः श्रुत्वा परपुञ्जयः ।
क्रुद्धः शान्तनवो भीष्मस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत ॥ १.१०९.४७ ॥
ثم لما سمع بهيشما ابن شانتانو، قاهر الأعداء، أقوال المحاربين غضب وقال: «قف، قف!»
1.109.48
सारथिं चाब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्रैष पार्थिवः ।
यावदेनं निहन्म्यद्य भुजङ्गमिव पक्षिराट् ॥ १.१०९.४८ ॥
فقال غاضباً لسائقه: «سق إلى حيث هذا الملك، لأقتله اليوم كما يقتل ملك الطيور الأفعى.»
1.109.49
ततोऽस्त्रं वारुणं सम्यग्योजयामास कौरवः ।
तेनाश्वांश्चतुरोऽमृद्गात्साल्वराजस्य भूपते ॥ १.१०९.४९ ॥
فوضع الكوراويّ (بهيشما) سلاح فارونا في موضعه الصحيح، وبه سحق الخيول الأربعة للملك ساليفا، أيها الملك.
1.109.50
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य साल्वराजस्य कौरवः ।
भीष्मो नृपतिशार्दूल न्यवधीत्तस्य सारथिम् ॥ १.१०९.५० ॥
فصدّ الكوراويّ بهيشما الأسلحة بالأسلحة، وأسقط سائق الملك ساليفا، أيها النمر بين الملوك.
1.109.51
अस्त्रेण चास्याथैन्द्रेण न्यवधीत्तुरगोत्तमान् ।
कन्याहेतोर्नरश्रेष्ठ भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ १.१०९.५१ ॥
وبسلاح إندرا أسقط أفضل خيوله؛ من أجل الفتيات، يا خير الرجال، فعل ذلك بهيشما ابن شانتانو حينئذ.
1.109.52
जित्वा विसर्जयामास जीवन्तं नृपसत्तमम् ।
ततः साल्वः स्वनगरं प्रययौ भरतर्षभ ॥ १.१०९.५२ ॥
بعد أن هزمه، أطلق سراح أفضل الملوك الحيّ؛ ثم مضى ساليفا إلى مدينته، أيها الثور بين البهاراتا.
1.109.53
स्वराज्यमन्वशाच्चैव धर्मेण नृपतिस्तदा ।
राजानो ये च तत्रासन्स्वयंवरदिदृक्षवः ॥ १.१०९.५३ ॥
فحكم الملك مملكته بالدهرما؛ وكان هناك ملوك يرغبون في رؤية السوايامفارا.
1.109.54
स्वान्येव तेऽपि राष्ट्राणि जग्मुः परपुरञ्जयाः ।
एवं विजित्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ॥ १.१०९.५४ ॥
وعاد أولئك الغازون لمدن الأعداء أيضًا إلى ممالكهم؛ وهكذا، بعد أن ظفر بتلك الفتيات، بهيشما، خير المقاتلين...
1.109.55
प्रययौ हास्तिनपुरं यत्र राजा स कौरवः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा प्रशास्ति वसुधामिमाम् ॥ १.१०९.५५ ॥
مضى إلى هاستيناپورا، حيث كان ملك الكوراڤا، فيتشيتراڤيريا الصالح الذي كان يحكم هذه الأرض.
1.109.56
यथा पितास्य कौरव्यः शान्तनुर्नृपसत्तमः ।
सोऽचिरेणैव कालेन अत्यक्रामन्नराधिप ॥ १.१०९.५६ ॥
وكما مضى أبوه، ملك الكوراڤا شانتانو، أفضل الملوك، في زمن قصير أيضًا، أيها سيد الرجال.
1.109.57
वनानि सरितश्चैव शैलांश्च विनिधान्द्रुमान् ।
अक्षतः क्षपयित्वाऽरीन्सङ्ख्येऽसङ्ख्येयविक्रमः ॥ १.१०९.५७ ॥
الغابات والأنهار والجبال والأشجار — بعد أن أهلك الأعداء في القتال، عبرها سالمًا ذو البأس الذي لا يُحصى.
1.109.58
आनयामास काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
स्नुषा इव स धर्मात्मा भगिनीरिव चानुजाः ॥ १.१०९.५८ ॥
جلب ابن الغانج بنات ملك كاشي؛ وجلبهن ذو القلب الصالح كأنهن كنائن، وكأنهن أخوات أصغر منه.
1.109.59
यथा दुहितश्चैव परिगृह्य ययौ कुरून् ।
आनिन्ये स महाबाहुर्भ्रातुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०९.५९ ॥
أخذهن كأنهن بناته ومضى إلى الكورو؛ جلبهن ذو الذراعين القويتين راغبًا في إرضاء أخيه.
1.109.60
ताः सर्वगुणसंपन्ना भ्राता भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय प्रददौ विक्रमाहृताः ॥ १.१०९.६० ॥
تلك العذارى المتحليات بكل الفضائل، المكتسبات بالبأس، أعطاهن بهيشما لأخيه الأصغر فيتشيتراڤيريا.
1.109.61
एवं धर्मेण धर्मज्ञः कृत्वा कर्मातिमानुषम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य विवाहायोपचक्रमे ॥ १.१०९.६१ ॥
وهكذا شرع بهيشما، العالم بالدهرما، بعد أن قام بعمل فوق البشر وفق الدهرما، في الاستعداد لزواج أخيه فيتشيتراvirya.
1.109.62
सत्यवत्या सह मिथः कृत्वा निश्चयमात्मवान् ।
विवाहं कारयिष्यन्तं भीष्मं काशिपतेः सुता।
ज्येष्ठा तासामिदं वाक्यमब्रवीद्धसती तदा ॥ १.१०९.६२ ॥
وبينما كان بهيشما، المالك لنفسه، قد اتفق مع ساتياواتي وكان على وشك ترتيب الزواج، قالت الكبرى من بنات ملك كاشي ضاحكة هذه الكلمات.
1.109.63
मया सौभपतिः पूर्वं मनसा हि वृतः पतिः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वमेष कामश्च मे पितुः ॥ १.१०९.६३ ॥
لقد اخترت في نفسي من قبل سيد سوبها زوجًا، وبه اختيرت من قبل؛ وهذه أيضًا رغبة أبي.
1.109.64
मया वरयितव्योऽभूत्साल्वस्तस्मिन्स्वयंवरे ।
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ धर्मतत्त्वं समाचर ॥ १.१०९.६४ ॥
في ذلك السوايمفارا كان يجب أن أختار شالفا. فاعلم هذا، أيها العالم بالدهرما، واعمل بجوهر الدهرما.
1.109.65
एवमुक्तस्तया भीष्मः कन्यया विप्रसंसदि ।
चिन्तामभ्यगमद्वीरो युक्तां तस्यैव कर्मणः ॥ १.१०९.६५ ॥
فلما قالت الفتاة ذلك في مجلس البراهمة، غرق البطل بهيشما في تفكير يليق بذلك الأمر نفسه.
1.109.66
अन्यसक्ता त्वियं कन्या ज्येष्ठा त्वम्बा मया जिता ।
वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतमङ्गलवाचना ॥ १.१०९.६६ ॥
هذه الفتاة متعلقة بغيره، لكنني قد ظفرت بالكبرى أمبا؛ فقد أُعطيت بالكلام، وأُعطيت بالقلب، وأُعطيت بعد تلاوة عبارات الخير.
1.109.67
निर्दिष्टा तु परस्यैव सा त्याज्या परचिन्तिनी ।
इत्युक्त्वा चानुमान्यैव भ्रातरं स्ववशानुगम् ॥ १.१०९.६७ ॥
الفتاة التي عُيّنت لغيرها وفكرها في سواه ينبغي أن تُترك. وبعد أن قال هذا واستأذن أخاه الذي يتبع إرادته...
1.109.68
विनिश्चित्य स धर्मज्ञो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अनुजज्ञे तदा ज्येष्ठामम्बां काशिपतेः सुताम् ॥ १.१०९.६८ ॥
بعد أن تشاور مع البراهمة المتبحرين في الvedas، أذن ذلك العارف بالدharma حينها لأمبا، ابنة ملك كاشي الكبرى، بالرحيل.
1.109.69
अम्बिकाम्बालिके भार्ये प्रादाद्भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१०९.६९ ॥
بالطقس المقرر وفق الشريعة، أعطى بهيشما الزوجتين أمبيكا وأمبالika لأخيه الأصغر ڤيتشيترافيريا.
1.109.70
तयोः पाणी गृहीत्वा तु रूपयौवनदर्पितः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा नाम्बामैच्छत्कथंचन ॥ १.१०९.७० ॥
أخذ ڤيتشيترافيريا، البار في نفسه المتكبر بجماله وشبابه، يدي تلك المرأتين، ولم يرغب في أمبا بأي وجه.
1.109.71
अम्बामन्यस्य कीर्त्यन्तीमब्रवीच्चारुदर्शनाम् ।
पापस्य फलमेवैष कामोऽसाधुर्निरर्थकः।
परतन्त्रोपभोगो मामार्य नाऽऽयोक्तुमर्हसि ॥ १.१०९.७१ ॥
قال لأمبا، الجميلة الصورة، التي كان يُعلن أنها لغيره: "هذه ثمرة الذنب؛ وهذه الرغبة سيئة وعقيمة. أيتها الكريمة، لا ينبغي أن تُدخليني في لذة خاضعة لسلطان غيري."
1.109.72
प्रातिष्ठच्छान्तनोर्वंशस्तात यस्य त्वमन्वयः ।
अकामवृत्तो धर्मात्मन्साधु मन्ये मतं तव ॥ १.१०९.७२ ॥
"يا بني، لقد ثبت نسل شانتانو، وأنت من ذريته. أيها البار في نفسه، سلوكك خالٍ من الرغبة؛ وأرى رأيك حسنًا."
1.109.73
इत्युक्त्वाम्बां समालोक्य विधिवद्वाक्यमब्रवीत् ।
विसृष्टा ह्यसि गच्छ त्वं यथाकाममनिन्दिते ॥ १.१०९.७३ ॥
قال هذا، ونظر إلى أمبا على الوجه المعتاد، ثم قال هذه الكلمات: «أنتِ مطلقة أيتها التي لا عيب فيها؛ فاذهبي الآن كما تشائين.»
1.109.74
नानियोज्ये समर्थोऽहं नियोक्तुं भ्रातरं प्रियम् ।
अन्यबावगतां चापि को नारीं वासयेद्गृहे ॥ १.१०९.७४ ॥
لستُ قادرًا على تكليف أخي الحبيب؛ ومن ذا الذي يُبقي في البيت امرأةً قد مال قلبها إلى غيره؟
1.109.75
अतस्त्वां न नियोक्ष्यामि अन्यकामासि गम्यताम् ।
अहमप्यूर्ध्वरेता वै निवृत्तो दारकर्मणि ॥ १.१०९.७५ ॥
لذلك لن أكلّفك؛ فأنتِ تريدين غيري، فاذهبي. وأنا أيضًا أورد-ريتاس، قد انصرفتُ عن شؤون الزواج.
1.109.76
न संबन्धस्तदावाभ्यां भविता वै कथंचन ।
इत्युक्ता सा गता तत्र सखीभिः परिवारिता ॥ १.१०९.७६ ॥
«عندئذٍ لن يكون بيننا نحن الاثنين أيُّ صلةٍ البتة.» فلما قيل لها ذلك، مضت من هناك وقد أحاطت بها صواحبها.
1.109.77
निर्दिष्टा हि शनै राजन्साल्वराजपुरं प्रति ।
अथाम्बा साल्वंमागम्य साऽब्रवीत्प्रतिपूज्य तं ॥ १.१०९.७७ ॥
أيها الملك، وُجِّهَت ببطءٍ نحو مدينة الملك ساليفا. ثم جاءت أمبا إلى ساليفا، فأكرمته وخاطبته.
1.109.78
पुरा निर्दिष्टभावा त्वामागतास्मि वरानन ।
देवव्रतं समुत्सृज्य सानुजं भरतर्षभम् ॥ १.१०९.७८ ॥
«يا جميلة الوجه، لقد أُعلن قصدي من قبل؛ ولذلك جئتُ إليك، بعد أن تركتُ ديفافراتا ثور البهاراتا مع أخيه الأصغر.»
1.109.79
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विधिवन्मां समुद्यताम् ॥ १.१०९.७९ ॥
ليكن لك الخير. اقبلني وفق الشعيرة، فأنا مستعدة.
1.109.80
तयैवमुक्तः साल्वोपि प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
निर्जिताऽसीह भीष्मेण मां विनिर्जित्य राजसु ॥ १.१०९.८० ॥
فلما قالت ذلك ضحك سالفا أيضا وقال: "هنا قد فزتِ بك بهيشما، إذ هزمني بين الملوك."
1.109.81
अन्येन निर्जितां भद्रे विसृष्टां तेन चालयात् ।
न गृह्णामि वरारोहे तत्र चैव तु गम्यताम् ॥ १.१०९.८१ ॥
"أيتها المباركة، من فازَ بها غيرُه وطردها هو من بيته، لا أقبلها، يا جميلة الخصر. اذهبي إلى هناك."
1.109.82
इत्युक्ता सा समागम्य कुरुराज्यमनुत्तमम् ।
अम्बाब्रवीत्ततो भीष्मं त्वयाऽहं सहसा हृता ॥ १.१०९.८२ ॥
فلما قيل لها ذلك، جاءت إلى مملكة الكورو العظيمة، فقالت أمبا لبهيشما: "لقد اختطفتني بالقوة."
1.109.83
क्षत्रधर्ममवेक्षस्व त्वं भर्ता मम धर्मतः ।
यां यः स्वयंवरे कन्यां निर्जयेच्छौर्यसंपदा ॥ १.१०९.८३ ॥
"تأمّل واجب المحارب: بحكم الدارما أنت زوجي، فإن من يفوز بعذراء في السوايامفارا بثروة شجاعته..."
1.109.84
राज्ञः सर्वान्विनिर्जित्य स तामुद्वाहयेद्ध्रुवम् ।
अतस्त्वमेव भर्ता मे त्वयाऽहं निर्जिता यतः ॥ १.१०९.८४ ॥
"بعد أن يهزم جميع الملوك، لا بد أن يتزوجها. لذلك أنت وحدك زوجي، إذ أنت من فاز بي."
1.109.85
तस्माद्वहस्व मां भीष्म निर्जितां संसदि त्वया ।
ऊर्ध्वरेता ह्यहमिति प्रत्युवाच पुनःपुनः ॥ १.१०९.८५ ॥
فلذلك يا بهيشما، خذني، أنا التي فزت بها في المجلس. إني أورْدهوريتاس، هكذا أجابت مرارا وتكرارا.
1.109.86
भीष्मं सा चाब्रवीदम्बा यथाजैषीस्तथा कुरु ।
एवमन्वगमद्भीष्मं षट्समाः पुष्करेक्षणा ॥ १.१०९.८६ ॥
قالت أمبا لبهيشما: «افعل كما فزت بي.» وهكذا تبعت بهيشما ذات العينين اللوتسيتين ست سنين.
1.109.87
ऊर्ध्वरेतास्त्वहं भद्रे विवाहविमुखोऽभवम् ।
तमेव साल्वं गच्छ त्वं यः पुरा मनसा वृतः ॥ १.१०९.८७ ॥
إني أورْدهوريتاس أيتها الحسناء، وقد انصرفت عن الزواج. فاذهبي إلى سالفا نفسه، الذي اخترته في قلبك من قبل.
1.109.88
अन्यसक्तं किमर्थं त्वमात्मानमवदः पुरा ।
अन्यसक्तां वधूं कन्यां वासयेत्स्वगृहे न हि ॥ १.१०९.८८ ॥
لماذا أعلنتِ من قبل أنك متعلقة بغيرك؟ لا يُبقي أحد في بيته عروسًا عذراء متعلقة بغيره.
1.109.89
नाहमुद्वाहयिष्ये त्वां मम भ्रात्रे यवीयसे ।
विचित्रवीर्याय शुभे यथेष्टं गम्यतामिति ॥ १.१०९.८९ ॥
لن أتزوجك؛ لأخي الأصغر فيتشيتراويريا، أيتها المباركة، اذهبي كما تشائين.
1.109.90
भूयः साल्वं समभ्येत्य राजन्गृह्णीष्व मामिति ।
नाहं गृह्णाम्यन्यजितामिति साल्वनिराकृता ॥ १.१०९.९० ॥
عادت إلى سالفا وقالت: «أيها الملك، خذني.» فرفضها سالفا قائلاً: «لن أقبل من فازَ بها غيري.»
1.109.91
ऊर्ध्वरेतास्त्वहमिति भीष्मेण च निराकृता ।
अम्बा भीष्मं पुनः साल्वं भीष्मं साल्वं पुनः पुनः ॥ १.१०९.९१ ॥
قائلاً: «أنا من حُفظ منيه صاعداً»، فرفضها بهيشما أيضاً. وذهبت أمبا مراراً وتكراراً إلى بهيشما وإلى ساالفا.
1.109.92
गमनागमनेनैवमनैषीत्षट् समा नृप ।
अश्रुभिर्भूमिमुक्षन्ती शोचन्ती सा मनस्विनी ॥ १.१०९.९२ ॥
أيها الملك، هكذا في الذهاب والإياب أمضت ست سنين، تبلّل الأرض بالدموع، حزينةً، تلك الرفيعة النفس.
1.109.93
पीनोन्नतकुचद्वन्द्वा विशालजघनेक्षणा ।
श्रोणीभरालसगमा राकाचन्द्रनिभानना ॥ १.१०९.९३ ॥
ذات ثديين ممتلئين مرتفعين، وأرداف واسعة وعينين، ومشية متثاقلة من ثقل أردافها، ووجه كالقمر البدر.
1.109.94
वर्षत्कादम्बिनीमूर्ध्नि स्फुरन्ती चञ्चलेव सा ।
सा ततो द्वादश समा बाहुदामभितो नदीम्।
पार्श्वे हिमवतो रम्ये तपो घोरं समाददे ॥ १.१०९.९४ ॥
كبرقٍ يلمع على قمّة السحب الممطرة، أشرقت. ثم في جانب الهيملايا الجميل، على ضفتي نهر باهودا، أخذت تتقشّف تقشفاً شديداً اثنتي عشرة سنة.
1.109.95
संक्षिप्तकरणा तत्र तप आस्थाय सुव्रता ।
पादाङ्गुष्ठेन साऽतिष्ठदकम्पन्त ततः सुराः ॥ १.१०९.९५ ॥
هناك، ضابطةً حواسها، ثابتةً في التقشف، راسخةً في نذرها، وقفت على إبهام قدم واحدة؛ فارتعدت الآلهة.
1.109.96
तस्यास्तत्तु तपो दृष्ट्वा सुराणां क्षोभकारकम् ।
विस्मितश्चैव हृष्टश्च तस्यानुग्रहबुद्धिमान् ॥ १.१०९.९६ ॥
ولما رأى تقشّفها الذي أقلق الآلهة، تعجّب وسُرّ الحكيم، فعزم على أن يُنعم عليها.
1.109.97
अनन्तसेनो भगवान्कुमारो वरदः प्रभुः ।
मानयन्राजपुत्रीं तां ददौ तस्यै शुभां स्रजम् ॥ १.१०९.९७ ॥
الشاب المبارك أناناسينا، السيد المانح للنعم، أكرم تلك ابنة الملك ومنحها إكليلاً مباركاً.
1.109.98
एषा पुष्करिणी दिव्या यथावत्समुपस्थिता ।
अम्बे त्वच्छोकशमनी माला भुवि भविष्यति ॥ १.१०९.९८ ॥
هذه البركة المقدسة قد ظهرت كما ينبغي. يا أمبا، ستكون هذه الإكليل الذي يزيل حزنك على الأرض.
1.109.99
एतां चैव मया दत्तां मालां यो धारयिष्यति ।
सोऽस्य भीष्मस्य निधने कारणं वै भविष्यति ॥ १.१०९.९९ ॥
من يرتدي هذه الإكليل الذي وهبته سيكون حقاً سبب موت بهيشما.