Mahābhārata · Adhyāya 1.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.109.1
हते चित्राङ्गदे भीष्मो बाले भ्रातरि कौरव ।
पालयामास तद्राज्यं सत्यवत्या मते स्थितः ॥ १.१०९.१ ॥
Ó Kaurava, quando Citrāṅgada foi morto e seu irmão mais novo ainda era criança, Bhīṣma, seguindo o conselho de Satyavatī, governou aquele reino.
1.109.2
तथा विचित्रवीर्यं तु वर्तमानं सुखेऽतुले ।
संप्राप्तयौवनं दृष्ट्वा भ्रातरं धीमतां वरः।
भीष्मो विचित्रवीर्यस्य विवाहायाकरोन्मतिम् ॥ १.१०९.२ ॥
Ao ver seu irmão Vicitravīrya, que vivia em felicidade incomparável e chegara à juventude, Bhīṣma, o melhor dos sábios, decidiu providenciar o casamento de Vicitravīrya.
1.109.3
अथ काशिपतेर्भीष्मः कन्यास्तिस्रोऽप्सरोपमाः ।
शुश्राव सहिता राजन्वृण्वाना वै स्वयंवरम् ॥ १.१०९.३ ॥
Então, ó rei, Bhīṣma ouviu que as três filhas do rei de Kāśī, semelhantes a apsaras, realizavam juntas um svayaṃvara.
1.109.4
ततः स रथिनां श्रेष्ठो रथेनैकेन शत्रुजित् ।
जगामानुमते मातुः पुरीं वाराणसीं प्रभुः ॥ १.१०९.४ ॥
Então aquele senhor, o melhor dos condutores de carros e conquistador de inimigos, foi sozinho num único carro para a cidade de Vārāṇasī, com o consentimento de sua mãe.
1.109.5
तत्र राज्ञः समुदितान्सर्वतः समुपागतान् ।
ददर्श कन्यास्ताश्वै भीष्मः शान्तनुनन्दनः ॥ १.१०९.५ ॥
Ali, o filho de Śantanu, Bhīṣma, viu os reis reunidos de todos os lados, e aquelas donzelas.
1.109.6
तासां कामेन संमत्ताः सहिताः काशिकोसलाः ।
वङ्गाः पुण्ड्राः कलिङ्गाश्च ते जग्मुस्तां पुरीं प्रति ॥ १.१०९.६ ॥
Enlouquecidos de desejo por elas, os Kāśi, Kosala, Vaṅga, Puṇḍra e Kaliṅga foram juntos para aquela cidade.
1.109.7
कीर्त्यमानेषु राज्ञां तु तदा नामसु सर्वशः ।
एकाकिनं तदा भीष्मं वृद्धं शान्तनुनन्दनम् ॥ १.१०९.७ ॥
Enquanto os nomes dos reis eram proclamados um a um, apareceu Bhīṣma, filho de Śāntanu, o ancião, sozinho.
1.109.8
सोद्वेगा इव तं दृष्ट्वा कन्याः परमशोभनाः ।
अपाक्रामन्त ताः सर्वा वृद्ध इत्येव चिन्तया ॥ १.१०९.८ ॥
Ao vê-lo, as donzelas de grande beleza, como que perturbadas, retiraram-se todas, pensando: 'Ele é um velho.'
1.109.9
वृद्धः परमधर्मात्मा वलीपलितधारणः ।
किकारणमिहायातो निर्लज्जो भरतर्षभः ॥ १.१०९.९ ॥
Este ancião, de alma supremamente justa, portando rugas e cabelos brancos, touro dos Bharatas, sem vergonha, por que motivo veio aqui?
1.109.10
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं वदिष्यति भारत ।
ब्रह्मचारीति भीष्मो हि वृथैव प्रथितो भुवि ॥ १.१०९.१० ॥
O que dirá entre o povo aquele que fez um voto falso, ó Bhārata? Bhīṣma é renomado na terra como 'brahmacārin' apenas em vão.
1.109.11
इत्येवं प्रबुवन्तस्ते हसन्ति स्म नृपाधमाः ।
क्षत्रियाणां वचः श्रुत्वा भीष्मश्चुक्रोध भारत ॥ १.१०९.११ ॥
Falando assim, aqueles mais vis dos reis riram. Ao ouvir aquelas palavras dos kṣatriyas, ó Bhārata, Bhīṣma irou-se.
1.109.12
भीष्मस्तदा स्वयं कन्या वरयामास ताः प्रभुः ।
उवाच च महीपालान्राजञ्जलदनिःस्वनः ॥ १.१०९.१२ ॥
Então o poderoso Bhīṣma escolheu ele mesmo aquelas donzelas como noivas e, com uma voz como a de nuvem trovejante, falou aos reis, ó rei.
1.109.13
रथमारोप्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ।
आहूय दानं कन्यानां गुणवद्भ्यः स्मृतं बुधैः ॥ १.१०९.१३ ॥
Tendo feito subir aquelas donzelas ao carro, Bhīṣma, o melhor dos guerreiros, as levou. Os sábios declararam que a entrega de uma donzela deve ser feita a homens virtuosos que foram convocados.
1.109.14
अलङ्कृत्य यथाशक्ति प्रदाय च धनान्यपि ।
प्रयच्छन्त्यपरे कन्यां मिथुनेन गवामपि ॥ १.१०९.१४ ॥
Outros entregam a donzela, tendo-a adornado conforme suas posses, e dando também riquezas, até um par de vacas.
1.109.15
वित्तेन कथितेनान्ये बलेनान्येऽनुमान्य च ।
प्रमत्तामुपयन्त्यन्ये स्वयमन्ये च विन्दते ॥ १.१०९.१५ ॥
Uns tomam por esposa uma donzela obtendo-a por riquezas, outros por um preço fixado, outros pela força, outros após obter o consentimento; alguns tomam uma donzela embriagada, e outros a obtêm por si mesmos.
1.109.16
आर्षं विधिं पुरस्कृत्य दारान्विन्दन्ति चापरे ।
अष्टमं तमथो वित्त विवाहं कविभिर्वृतम् ॥ १.१०९.१६ ॥
Outros, colocando em primeiro lugar o rito dos sábios, obtêm esposas. E então conhece aquele oitavo casamento, escolhido pelos sábios.
1.109.17
स्वयंवरं तु राजन्याः प्रशंसन्त्युपयान्ति च ।
प्रमथ्य तु हृतामाहुर्ज्यायसीं धर्मवादिनः ॥ १.१०९.१७ ॥
Os reis louvam a cerimônia da escolha própria e tomam esposas por meio dela; mas os que falam do dharma chamam a donzela arrebatada à força, tendo sido apanhada, a melhor.
1.109.18
ता इमाः पृथिवीपाला जिहीर्षामि बलादितः ।
ते यतध्वं परं शक्त्या विजयायेतराय वा ॥ १.१०९.१८ ॥
Ó reis, desejo levar estas donzelas daqui pela força. Esforçai-vos com todo o vosso poder, seja pela vitória, seja pelo contrário.
1.109.19
स्थितोऽहं पृथिवीपाला युद्धाय कृतनिश्चयः ।
एवमुक्त्वा महीपालान्काशिराजं च वीर्यवान् ॥ १.१०९.१९ ॥
Ó protetores da terra, estou de pé, resolvido à batalha. Tendo dito isso, o poderoso dirigiu-se aos reis e ao rei de Kāśi.
1.109.20
सर्वाः कन्याः स कौरव्यो रथमारोप्य च स्वकम् ।
आमन्त्र्य च स तान्प्रायाच्छीघ्रं कन्याः प्रगृह्य ताः ॥ १.१०९.२० ॥
Aquele Kaurava fez subir todas as donzelas em seu próprio carro. Depois, despedindo-se delas, partiu depressa, levando consigo aquelas donzelas.
1.109.21
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे समुत्पेतुरमर्षिताः ।
संस्पृशन्तः स्वकान्बाहून्दशन्तो दशनच्छदान् ॥ १.१०९.२१ ॥
Então todos aqueles reis, indignados, levantaram-se, tocando os próprios braços e mordendo os lábios com os dentes.
1.109.22
तेषामाभरणान्याशु त्वरितानां विमुञ्चताम् ।
आमुञ्चतां च वर्माणि संभ्रमः सुमहानभूत् ॥ १.१०९.२२ ॥
Enquanto retiravam apressadamente os seus adornos e vestiam as suas armaduras, levantou-se um grande tumulto.
1.109.23
ताराणामिव संपातो बभूव जनमेजय ।
भूषणानां च सर्वेषां कवचानां च सर्वशः ॥ १.१०९.२३ ॥
Ó Janamejaya, ergueu-se uma queda como de estrelas: de todos os adornos e de todas as armaduras, por toda parte.
1.109.24
सवर्मभिर्भूषणैश्च प्रकीर्यद्बिरितस्ततः ।
सक्रोधामर्षजिह्मभ्रूकषायीकृतलोचनाः ॥ १.१०९.२४ ॥
Armaduras e adornos espalhavam-se aqui e ali, e os seus olhos estavam avermelhados pela cólera, pela indignação e pelas sobrancelhas franzidas.
1.109.25
सूतोपक्लृप्तान् रुचिरान्सदश्वैरुपकल्पितान् ।
रथानास्थाय ते वीराः सर्वप्रहरणान्विताः ॥ १.१०९.२५ ॥
Subindo nos belos carros preparados pelos cocheiros e atrelados a bons cavalos, aqueles heróis, equipados com todo tipo de armas.
1.109.26
प्रयान्तमथ कौरव्यमनुसस्रुरुदायुधाः ।
ततः समभवद्युद्धं तेषां तस्य च भारत।
एकस्य च बहूनां च तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ १.१०९.२६ ॥
Os que erguiam armas perseguiram o kaurava que avançava. Então, ó Bhārata, surgiu entre eles e ele um combate tumultuoso e arrepiante, um contra muitos.
1.109.27
ते त्विषून्दशसाहस्रांस्तस्मिन्युगपदाक्षिपन् ।
अप्राप्तांश्चैव तानाशु भीष्मः सर्वांस्तथाऽन्तरा ॥ १.१०९.२७ ॥
Dispararam contra ele, de uma só vez, dez mil flechas; mas Bhīṣma cortou-as todas rapidamente no meio do caminho, antes que o alcançassem.
1.109.28
अच्छिनच्छरवर्षेण महता लोमवाहिना ।
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे सर्वतः परिवार्य तम् ॥ १.१०९.२८ ॥
Ele os cortou com uma grande chuva de flechas finas como cabelos. Então todos aqueles reis, cercando-o por todos os lados,
1.109.29
ववृषुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ।
स तं बाणमयं वर्षं शरैरावार्य सर्वतः ॥ १.१०९.२९ ॥
Como as nuvens derramam chuva sobre uma montanha, eles fizeram chover uma tempestade de flechas; e ele, bloqueando aquele dilúvio de flechas por todos os lados com as suas próprias flechas,
1.109.30
ततः सर्वान्महीपालान्पर्यविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ।
एकैकस्तु ततो भीष्मं राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ १.१०९.३० ॥
Então ele perfurou cada um daqueles reis com três flechas; depois, ó rei, cada um deles perfurou Bhīṣma com cinco flechas.
1.109.31
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमन् ।
तद्युद्धमासीत्तुमुलं घोरं देवासुरोपमम् ॥ १.१०९.३१ ॥
Ele, demonstrando seu valor, revidou contra cada um deles com duas flechas. Aquela batalha foi tumultuosa e terrível, semelhante à batalha dos deuses e dos asuras.
1.109.32
पश्यतां लोकवीराणां शरशक्तिसमाकुलम् ।
स धनूंषि ध्वजाग्राणि वर्माणि च शिरांसि ॥ १.१०९.३२ ॥
Enquanto os heróis do mundo observavam, aquela batalha estava cheia de flechas e lanças. Ele ... arcos, pontas de estandartes, armaduras e cabeças.
1.109.33
चिच्छेद समरे भीष्मः शतशोथ सहस्रशः ।
तस्यातिपुरुषं कर्म लाघवं रथचारिणः ॥ १.१०९.३३ ॥
Bhīṣma abateu centenas e milhares na batalha. O feito daquele guerreiro de carro foi sobre-humano, e sua destreza, notável.
1.109.34
रक्षणं चात्मनः संख्ये शत्रवोऽप्यभ्यपूजयन् ।
अक्षतः क्षपयित्वान्यानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ १.१०९.३४ ॥
Até seus inimigos elogiaram a maneira como se protegeu na batalha. Tendo destruído outros, permaneceu ileso, um herói de valor incontável.
1.109.35
आनिनाय स काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
तान्विनिर्जित्य तु रणे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१०९.३५ ॥
O filho do Gaṅgā trouxe as filhas do rei de Kāśi. Tendo-as vencido em batalha, ele, o melhor de todos os portadores de armas, ...
1.109.36
कन्याभिः सहितः प्रायाद्भारतो भारतान्प्रति ।
ततस्तं पृष्ठतो राजञ्शाल्वराजो महारथः ॥ १.१०९.३६ ॥
Junto com as donzelas, aquele Bhārata partiu em direção aos Bhāratas. Então, ó rei, o rei de Śālva, o grande cocheiro, por trás dele...
1.109.37
अभ्यगच्छदमेयात्मा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
वारणं जघने भिन्दन्दन्ताभ्यामपरो यथा ॥ १.१०९.३७ ॥
De espírito imensurável, avançou na batalha contra Bhīṣma, filho de Śantanu, como outro elefante fere com as presas o flanco de um elefante rival.
1.109.38
वासितामनुसंप्राप्तो यूथपो बलिनां वरः ।
स्त्रीकामस्तिष्ठतिष्ठेति भीष्ममाह स पार्थिवः ॥ १.१०९.३८ ॥
Aquele rei, o melhor dos fortes, como um chefe de manada que seguiu o cheiro de uma fêmea, disse a Bhīṣma: 'Pare, pare, amante das mulheres!'
1.109.39
साल्वराजो महाबाहुरमर्षेण प्रचोदितः ।
ततः स पुरुषव्याघ्रो भीष्मः परबलार्दनः ॥ १.१०९.३९ ॥
O rei Śālva, de braços poderosos, foi impelido pela indignação. Então Bhīṣma, tigre entre os homens, esmagador das forças inimigas, (preparou-se para responder).
1.109.40
तद्वाक्याकुलितः क्रोधाद्विधूमोग्निरिव ज्वलन् ।
विततेषुधनुष्पाणिर्विकुञ्चितललाटभृत् ॥ १.१०९.४० ॥
Agitado por aquelas palavras, ardeu de cólera como um fogo sem fumaça, arco e aljava nas mãos, a fronte franzida.
1.109.41
क्षत्रधर्मं समास्थाय व्यपेतभयसंभ्रमः ।
निवर्तयामास रथं साल्वं प्रति महारथः ॥ १.१०९.४१ ॥
Assumindo o dever de guerreiro, livre de medo e agitação, o grande condutor de carro voltou seu carro contra Śālva.
1.109.42
निवर्तमानं तं दृष्ट्वा राजानः सर्व एव ते ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त भीष्मसाल्वसमागमे ॥ १.१०९.४२ ॥
Ao vê-lo retornar, todos aqueles reis tornaram-se espectadores do encontro entre Bhīṣma e Śālva.
1.109.43
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
अन्योन्यमभिवर्तेतां बलविक्रमशालिनौ ॥ १.१०९.४३ ॥
Aqueles dois, rugindo como touros, fortes e poderosos em valor, avançaram um contra o outro no espaço da vaca no cio.
1.109.44
ततो भीष्मं शान्तनवं शरैः शतसहस्रशः ।
साल्वराजो नरश्रेष्ठः समवाकिरदाशुगैः ॥ १.१०९.४४ ॥
Então Sālva, rei e o melhor dos homens, cobriu Bhīṣma, filho de Śantanu, com centenas de milhares de flechas velozes.
1.109.45
पूर्वमभ्यर्दितं दृष्ट्वा भीष्मं साल्वेन ते नृपाः ।
विस्मिताः समपद्यन्त साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.१०९.४५ ॥
Vendo Bhīṣma antes pressionado por Sālva, aqueles reis ficaram maravilhados e disseram: "Bem feito! Bem feito!"
1.109.46
लाघवं तस्य ते दृष्ट्वा समरे सर्वपार्थिवाः ।
अपूजयन्त संहृष्टा वाग्भिः साल्वं नराधिपम् ॥ १.१०९.४६ ॥
Ao ver sua agilidade na batalha, todos os reis, encantados, honraram Sālva, senhor dos homens, com palavras.
1.109.47
क्षत्रियाणां ततो वाचः श्रुत्वा परपुञ्जयः ।
क्रुद्धः शान्तनवो भीष्मस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत ॥ १.१०९.४७ ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, vencedor dos inimigos, ouvindo as palavras dos guerreiros, irou-se e disse: "Pare! Pare!"
1.109.48
सारथिं चाब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्रैष पार्थिवः ।
यावदेनं निहन्म्यद्य भुजङ्गमिव पक्षिराट् ॥ १.१०९.४८ ॥
Irado, disse ao seu cocheiro: "Conduza para onde está este rei, para que eu o mate hoje, como o rei das aves mata uma serpente."
1.109.49
ततोऽस्त्रं वारुणं सम्यग्योजयामास कौरवः ।
तेनाश्वांश्चतुरोऽमृद्गात्साल्वराजस्य भूपते ॥ १.१०९.४९ ॥
Então o Kaurava (Bhīṣma) aplicou corretamente a arma de Varuṇa, e com ela esmagou os quatro cavalos do rei Sālva, ó rei.
1.109.50
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य साल्वराजस्य कौरवः ।
भीष्मो नृपतिशार्दूल न्यवधीत्तस्य सारथिम् ॥ १.१०९.५० ॥
O Kaurava Bhīṣma, rebatendo armas com armas, derrubou o auriga do rei Sālva, ó tigre entre os reis.
1.109.51
अस्त्रेण चास्याथैन्द्रेण न्यवधीत्तुरगोत्तमान् ।
कन्याहेतोर्नरश्रेष्ठ भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ १.१०९.५१ ॥
E com uma arma de Indra derrubou seus melhores cavalos; por causa das donzelas, ó melhor dos homens, Bhīṣma, filho de Śantanu, então o fez.
1.109.52
जित्वा विसर्जयामास जीवन्तं नृपसत्तमम् ।
ततः साल्वः स्वनगरं प्रययौ भरतर्षभ ॥ १.१०९.५२ ॥
Tendo-o vencido, libertou o melhor dos reis, que estava vivo; então Sālva partiu para a sua cidade, ó touro dos Bharatas.
1.109.53
स्वराज्यमन्वशाच्चैव धर्मेण नृपतिस्तदा ।
राजानो ये च तत्रासन्स्वयंवरदिदृक्षवः ॥ १.१०९.५३ ॥
Então o rei governou o seu reino com retidão; e os reis que lá estavam, desejosos de ver o svayaṃvara, seguiram os seus caminhos.
1.109.54
स्वान्येव तेऽपि राष्ट्राणि जग्मुः परपुरञ्जयाः ।
एवं विजित्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ॥ १.१०९.५४ ॥
Também aqueles conquistadores de cidades inimigas partiram para os seus próprios reinos; assim, tendo conquistado aquelas donzelas, Bhīṣma, o melhor dos guerreiros...
1.109.55
प्रययौ हास्तिनपुरं यत्र राजा स कौरवः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा प्रशास्ति वसुधामिमाम् ॥ १.१०९.५५ ॥
Ele partiu para Hāstinapura, onde o rei kaurava, o justo Vicitravīrya, governava esta terra.
1.109.56
यथा पितास्य कौरव्यः शान्तनुर्नृपसत्तमः ।
सोऽचिरेणैव कालेन अत्यक्रामन्नराधिप ॥ १.१०९.५६ ॥
Assim como seu pai, o rei kaurava Śāntanu, o melhor dos reis, também partiu em pouco tempo, ó senhor dos homens.
1.109.57
वनानि सरितश्चैव शैलांश्च विनिधान्द्रुमान् ।
अक्षतः क्षपयित्वाऽरीन्सङ्ख्येऽसङ्ख्येयविक्रमः ॥ १.१०९.५७ ॥
Florestas, rios, montanhas e árvores — tendo aniquilado os inimigos na batalha, ele, de valor incomensurável, atravessou-os ileso.
1.109.58
आनयामास काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
स्नुषा इव स धर्मात्मा भगिनीरिव चानुजाः ॥ १.१०९.५८ ॥
O filho de Gaṅgā trouxe as filhas do rei de Kāśī; o justo as trouxe como se fossem noras e como se fossem irmãs mais novas.
1.109.59
यथा दुहितश्चैव परिगृह्य ययौ कुरून् ।
आनिन्ये स महाबाहुर्भ्रातुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०९.५९ ॥
Tomando-as como se fossem suas filhas, foi até os kurus; o de braços poderosos as trouxe, desejando agradar seu irmão.
1.109.60
ताः सर्वगुणसंपन्ना भ्राता भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय प्रददौ विक्रमाहृताः ॥ १.१०९.६० ॥
Aquelas donzelas, dotadas de todas as virtudes e conquistadas pelo valor, Bhīṣma deu-as a seu irmão mais novo, Vicitravīrya.
1.109.61
एवं धर्मेण धर्मज्ञः कृत्वा कर्मातिमानुषम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य विवाहायोपचक्रमे ॥ १.१०९.६१ ॥
Assim, o conhecedor do dharma, tendo realizado segundo o dharma um feito sobre-humano, pôs-se a preparar o casamento de seu irmão Vicitravīrya.
1.109.62
सत्यवत्या सह मिथः कृत्वा निश्चयमात्मवान् ।
विवाहं कारयिष्यन्तं भीष्मं काशिपतेः सुता।
ज्येष्ठा तासामिदं वाक्यमब्रवीद्धसती तदा ॥ १.१०९.६२ ॥
Quando Bhīṣma, senhor de si, havia combinado com Satyavatī e estava prestes a organizar o casamento, a mais velha das filhas do rei de Kāśi, rindo, proferiu estas palavras.
1.109.63
मया सौभपतिः पूर्वं मनसा हि वृतः पतिः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वमेष कामश्च मे पितुः ॥ १.१०९.६३ ॥
Eu já havia escolhido em meu coração o senhor de Saubha como marido, e por ele fui escolhida antes; este também é o desejo de meu pai.
1.109.64
मया वरयितव्योऽभूत्साल्वस्तस्मिन्स्वयंवरे ।
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ धर्मतत्त्वं समाचर ॥ १.१०९.६४ ॥
Naquele svayaṃvara eu deveria ter escolhido Sālva. Sabendo disto, ó conhecedor do dharma, age segundo a essência do dharma.
1.109.65
एवमुक्तस्तया भीष्मः कन्यया विप्रसंसदि ।
चिन्तामभ्यगमद्वीरो युक्तां तस्यैव कर्मणः ॥ १.१०९.६५ ॥
Quando a donzela falou assim na assembleia dos brâmanes, o herói Bhīṣma mergulhou em reflexão adequada àquele mesmo assunto.
1.109.66
अन्यसक्ता त्वियं कन्या ज्येष्ठा त्वम्बा मया जिता ।
वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतमङ्गलवाचना ॥ १.१०९.६६ ॥
Esta donzela está apegada a outro, mas eu conquistei a mais velha, Ambā; foi dada pela palavra, dada no pensamento e dada com bênçãos auspiciosas recitadas.
1.109.67
निर्दिष्टा तु परस्यैव सा त्याज्या परचिन्तिनी ।
इत्युक्त्वा चानुमान्यैव भ्रातरं स्ववशानुगम् ॥ १.१०९.६७ ॥
Uma donzela já destinada a outro, cujo pensamento está em outro, deve ser abandonada. Tendo dito isso e obtido o consentimento do irmão, que seguia sua vontade...
1.109.68
विनिश्चित्य स धर्मज्ञो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अनुजज्ञे तदा ज्येष्ठामम्बां काशिपतेः सुताम् ॥ १.१०९.६८ ॥
Tendo deliberado com os brâmanes versados nos Vedas, aquele conhecedor do dharma concedeu então a Ambā, a filha mais velha do rei de Kāśi, a permissão para partir.
1.109.69
अम्बिकाम्बालिके भार्ये प्रादाद्भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१०९.६९ ॥
Pelo rito prescrito conforme a lei, Bhīṣma deu as duas esposas, Ambikā e Ambālikā, a seu irmão mais novo Vicitravīrya.
1.109.70
तयोः पाणी गृहीत्वा तु रूपयौवनदर्पितः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा नाम्बामैच्छत्कथंचन ॥ १.१०९.७० ॥
Tendo tomado as mãos de ambas, Vicitravīrya, justo de alma mas orgulhoso de beleza e juventude, de modo algum desejou Ambā.
1.109.71
अम्बामन्यस्य कीर्त्यन्तीमब्रवीच्चारुदर्शनाम् ।
पापस्य फलमेवैष कामोऽसाधुर्निरर्थकः।
परतन्त्रोपभोगो मामार्य नाऽऽयोक्तुमर्हसि ॥ १.१०९.७१ ॥
A Ambā, de bela aparência, que estava sendo declarada de outro, disse: "Este é o fruto do pecado; este desejo é mau e inútil. Nobre senhora, não deves me envolver em prazer sob o controle de outro."
1.109.72
प्रातिष्ठच्छान्तनोर्वंशस्तात यस्य त्वमन्वयः ।
अकामवृत्तो धर्मात्मन्साधु मन्ये मतं तव ॥ १.१०९.७२ ॥
"Querido, a linhagem de Śāntanu foi estabelecida, e tu és seu descendente. Justo de alma, tua conduta está livre de desejo; considero boa a tua opinião."
1.109.73
इत्युक्त्वाम्बां समालोक्य विधिवद्वाक्यमब्रवीत् ।
विसृष्टा ह्यसि गच्छ त्वं यथाकाममनिन्दिते ॥ १.१०९.७३ ॥
Tendo dito isto, e olhando Ambā segundo o rito, ele proferiu estas palavras: "Estás libertada, ó irrepreensível; vai agora como desejares."
1.109.74
नानियोज्ये समर्थोऽहं नियोक्तुं भ्रातरं प्रियम् ।
अन्यबावगतां चापि को नारीं वासयेद्गृहे ॥ १.१०९.७४ ॥
Não sou capaz de designar meu querido irmão; e quem manteria em casa uma mulher cujo coração se voltou para outro?
1.109.75
अतस्त्वां न नियोक्ष्यामि अन्यकामासि गम्यताम् ।
अहमप्यूर्ध्वरेता वै निवृत्तो दारकर्मणि ॥ १.१०९.७५ ॥
Portanto não te designarei; desejas outro, então vai. Eu também sou ūrdhvaretas, retirado dos assuntos do casamento.
1.109.76
न संबन्धस्तदावाभ्यां भविता वै कथंचन ।
इत्युक्ता सा गता तत्र सखीभिः परिवारिता ॥ १.१०९.७६ ॥
"Então não haverá de modo algum união entre nós dois." Assim dita, ela partiu dali, cercada por suas companheiras.
1.109.77
निर्दिष्टा हि शनै राजन्साल्वराजपुरं प्रति ।
अथाम्बा साल्वंमागम्य साऽब्रवीत्प्रतिपूज्य तं ॥ १.१०९.७७ ॥
Ó rei, ela foi lentamente encaminhada para a cidade do rei Sālva. Então Ambā chegou até Sālva, honrou-o e falou.
1.109.78
पुरा निर्दिष्टभावा त्वामागतास्मि वरानन ।
देवव्रतं समुत्सृज्य सानुजं भरतर्षभम् ॥ १.१०९.७८ ॥
"Ó de rosto formoso, minha intenção foi declarada antes; por isso vim a ti, tendo abandonado Devavrata, touro dos Bharatas, junto com seu irmão mais novo."
1.109.79
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विधिवन्मां समुद्यताम् ॥ १.१०९.७९ ॥
Que a boa sorte esteja contigo. Recebe-me segundo o rito; estou pronta.
1.109.80
तयैवमुक्तः साल्वोपि प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
निर्जिताऽसीह भीष्मेण मां विनिर्जित्य राजसु ॥ १.१०९.८० ॥
Quando ela falou assim, Sālva também riu e disse: "Aqui você foi conquistada por Bhīṣma, tendo me vencido entre os reis."
1.109.81
अन्येन निर्जितां भद्रे विसृष्टां तेन चालयात् ।
न गृह्णामि वरारोहे तत्र चैव तु गम्यताम् ॥ १.१०९.८१ ॥
"Ó bem-aventurada, aquela que foi conquistada por outro e por ele mesmo afastada de casa, eu não aceito, ó de belos quadris. Vá para lá."
1.109.82
इत्युक्ता सा समागम्य कुरुराज्यमनुत्तमम् ।
अम्बाब्रवीत्ततो भीष्मं त्वयाऽहं सहसा हृता ॥ १.१०९.८२ ॥
Assim falada, ela chegou ao supremo reino dos Kuru e Ambā disse a Bhīṣma: "Tu me levaste à força."
1.109.83
क्षत्रधर्ममवेक्षस्व त्वं भर्ता मम धर्मतः ।
यां यः स्वयंवरे कन्यां निर्जयेच्छौर्यसंपदा ॥ १.१०९.८३ ॥
"Considera o dever do guerreiro: pelo dharma tu és meu marido, pois quem conquista uma donzela no svayaṃvara pela riqueza do seu valor."
1.109.84
राज्ञः सर्वान्विनिर्जित्य स तामुद्वाहयेद्ध्रुवम् ।
अतस्त्वमेव भर्ता मे त्वयाऽहं निर्जिता यतः ॥ १.१०९.८४ ॥
"Tendo vencido todos os reis, ele certamente deve casar-se com ela. Portanto, tu és meu único marido, pois foste tu quem me venceu."
1.109.85
तस्माद्वहस्व मां भीष्म निर्जितां संसदि त्वया ।
ऊर्ध्वरेता ह्यहमिति प्रत्युवाच पुनःपुनः ॥ १.१०९.८५ ॥
Portanto, Bhīṣma, toma-me, a quem venceste na assembleia. Eu sou ūrdhvaretas, respondia ele repetidas vezes.
1.109.86
भीष्मं सा चाब्रवीदम्बा यथाजैषीस्तथा कुरु ।
एवमन्वगमद्भीष्मं षट्समाः पुष्करेक्षणा ॥ १.१०९.८६ ॥
Ambā disse a Bhīṣma: «Faz como venceste.» Assim, a de olhos de lótus seguiu Bhīṣma por seis anos.
1.109.87
ऊर्ध्वरेतास्त्वहं भद्रे विवाहविमुखोऽभवम् ।
तमेव साल्वं गच्छ त्वं यः पुरा मनसा वृतः ॥ १.१०९.८७ ॥
Eu sou ūrdhvaretas, boa mulher, e afastei-me do casamento. Vai ao próprio Sālva, a quem antes escolheste em teu coração.
1.109.88
अन्यसक्तं किमर्थं त्वमात्मानमवदः पुरा ।
अन्यसक्तां वधूं कन्यां वासयेत्स्वगृहे न हि ॥ १.१०९.८८ ॥
Por que antes te declaraste apegada a outro? Ninguém mantém em sua casa, como esposa, uma donzela apegada a outro.
1.109.89
नाहमुद्वाहयिष्ये त्वां मम भ्रात्रे यवीयसे ।
विचित्रवीर्याय शुभे यथेष्टं गम्यतामिति ॥ १.१०९.८९ ॥
Não te desposarei; para o meu irmão mais novo Vicitravīrya, ó auspiciosa, vai como quiseres.
1.109.90
भूयः साल्वं समभ्येत्य राजन्गृह्णीष्व मामिति ।
नाहं गृह्णाम्यन्यजितामिति साल्वनिराकृता ॥ १.१०९.९० ॥
Indo de novo a Sālva, disse: «Ó rei, toma-me.» Rejeitada por Sālva, que disse: «Não aceitarei a que outro conquistou.»
1.109.91
ऊर्ध्वरेतास्त्वहमिति भीष्मेण च निराकृता ।
अम्बा भीष्मं पुनः साल्वं भीष्मं साल्वं पुनः पुनः ॥ १.१०९.९१ ॥
Dizendo «sou de semente elevada», Bhīṣma também a rejeitou. Ambā ia repetidamente a Bhīṣma e a Sālva.
1.109.92
गमनागमनेनैवमनैषीत्षट् समा नृप ।
अश्रुभिर्भूमिमुक्षन्ती शोचन्ती सा मनस्विनी ॥ १.१०९.९२ ॥
Ó rei, assim, indo e vindo, ela passou seis anos, molhando a terra com lágrimas, lamentando-se, aquela de mente elevada.
1.109.93
पीनोन्नतकुचद्वन्द्वा विशालजघनेक्षणा ।
श्रोणीभरालसगमा राकाचन्द्रनिभानना ॥ १.१०९.९३ ॥
De seios cheios e erguidos, de quadris e olhos largos, de andar langoroso pelo peso dos quadris, de rosto semelhante à lua cheia.
1.109.94
वर्षत्कादम्बिनीमूर्ध्नि स्फुरन्ती चञ्चलेव सा ।
सा ततो द्वादश समा बाहुदामभितो नदीम्।
पार्श्वे हिमवतो रम्ये तपो घोरं समाददे ॥ १.१०९.९४ ॥
Como um relâmpago que cintila sobre o topo das nuvens chuvosas, ela brilhou. Então, por doze anos, na bela encosta do Himālaya, em ambas as margens do rio Bāhudā, empreendeu austeridade feroz.
1.109.95
संक्षिप्तकरणा तत्र तप आस्थाय सुव्रता ।
पादाङ्गुष्ठेन साऽतिष्ठदकम्पन्त ततः सुराः ॥ १.१०९.९५ ॥
Ali, com os sentidos contidos, firme na austeridade e constante no voto, ela ficou de pé sobre o dedão de um pé; então os deuses tremeram.
1.109.96
तस्यास्तत्तु तपो दृष्ट्वा सुराणां क्षोभकारकम् ।
विस्मितश्चैव हृष्टश्च तस्यानुग्रहबुद्धिमान् ॥ १.१०९.९६ ॥
Vendo aquela austeridade dela, que causava agitação entre os deuses, o sábio, admirado e satisfeito, dispôs-se a conceder-lhe favor.
1.109.97
अनन्तसेनो भगवान्कुमारो वरदः प्रभुः ।
मानयन्राजपुत्रीं तां ददौ तस्यै शुभां स्रजम् ॥ १.१०९.९७ ॥
O bem-aventurado jovem Anantasena, o senhor que concede dádivas, honrando aquela filha do rei, deu-lhe uma guirlanda auspiciosa.
1.109.98
एषा पुष्करिणी दिव्या यथावत्समुपस्थिता ।
अम्बे त्वच्छोकशमनी माला भुवि भविष्यति ॥ १.१०९.९८ ॥
Este lago divino surgiu como convém. Ó Ambā, esta guirlanda, que acalma a tua dor, estará sobre a terra.
1.109.99
एतां चैव मया दत्तां मालां यो धारयिष्यति ।
सोऽस्य भीष्मस्य निधने कारणं वै भविष्यति ॥ १.१०९.९९ ॥
Quem usar esta guirlanda dada por mim será, de fato, a causa da morte de Bhīṣma.