Mahābhārata · Adhyāya 1.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.109.1
हते चित्राङ्गदे भीष्मो बाले भ्रातरि कौरव ।
पालयामास तद्राज्यं सत्यवत्या मते स्थितः ॥ १.१०९.१ ॥
O Kaurava, als Citrāṅgada erschlagen war und sein junger Bruder noch ein Knabe war, regierte Bhīṣma jenes Reich, dem Rat Satyavatīs folgend.
1.109.2
तथा विचित्रवीर्यं तु वर्तमानं सुखेऽतुले ।
संप्राप्तयौवनं दृष्ट्वा भ्रातरं धीमतां वरः।
भीष्मो विचित्रवीर्यस्य विवाहायाकरोन्मतिम् ॥ १.१०९.२ ॥
Als er seinen Bruder Vicitravīrya sah, der in unvergleichlichem Glück lebte und das Jünglingsalter erreicht hatte, faßte Bhīṣma, der beste der Weisen, den Entschluss zur Hochzeit Vicitravīryas.
1.109.3
अथ काशिपतेर्भीष्मः कन्यास्तिस्रोऽप्सरोपमाः ।
शुश्राव सहिता राजन्वृण्वाना वै स्वयंवरम् ॥ १.१०९.३ ॥
Da hörte Bhīṣma, o König, dass die drei Töchter des Königs von Kāśī, den Apsaras gleich, gemeinsam ein Svayaṃvara veranstalteten.
1.109.4
ततः स रथिनां श्रेष्ठो रथेनैकेन शत्रुजित् ।
जगामानुमते मातुः पुरीं वाराणसीं प्रभुः ॥ १.१०९.४ ॥
Da fuhr jener Herr, der beste der Wagenkämpfer und Bezwinger der Feinde, mit Zustimmung seiner Mutter allein auf einem einzigen Wagen in die Stadt Vārāṇasī.
1.109.5
तत्र राज्ञः समुदितान्सर्वतः समुपागतान् ।
ददर्श कन्यास्ताश्वै भीष्मः शान्तनुनन्दनः ॥ १.१०९.५ ॥
Dort sah Bhīṣma, der Sohn Śantanus, die von allen Seiten versammelten Könige und jene Jungfrauen.
1.109.6
तासां कामेन संमत्ताः सहिताः काशिकोसलाः ।
वङ्गाः पुण्ड्राः कलिङ्गाश्च ते जग्मुस्तां पुरीं प्रति ॥ १.१०९.६ ॥
Von Verlangen nach ihnen berauscht, zogen die Kāśi, Kosala, Vaṅga, Puṇḍra und Kaliṅga gemeinsam zu jener Stadt.
1.109.7
कीर्त्यमानेषु राज्ञां तु तदा नामसु सर्वशः ।
एकाकिनं तदा भीष्मं वृद्धं शान्तनुनन्दनम् ॥ १.१०९.७ ॥
Während die Namen der Könige nacheinander ausgerufen wurden, erschien Bhīṣma, der Sohn Śāntanus, der Greis, allein.
1.109.8
सोद्वेगा इव तं दृष्ट्वा कन्याः परमशोभनाः ।
अपाक्रामन्त ताः सर्वा वृद्ध इत्येव चिन्तया ॥ १.१०९.८ ॥
Als sie ihn sahen, wichen die überaus schönen Mädchen, wie beunruhigt, alle zurück, in dem Gedanken: »Er ist ein Greis.«
1.109.9
वृद्धः परमधर्मात्मा वलीपलितधारणः ।
किकारणमिहायातो निर्लज्जो भरतर्षभः ॥ १.१०९.९ ॥
Dieser Greis, von höchst rechtschaffener Seele, mit Falten und grauem Haar, der Stier der Bharatas, schamlos — aus welchem Grund ist er hierher gekommen?
1.109.10
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं वदिष्यति भारत ।
ब्रह्मचारीति भीष्मो हि वृथैव प्रथितो भुवि ॥ १.१०९.१० ॥
Was wird einer, der ein falsches Gelübde getan hat, unter den Menschen sagen, o Bhārata? Bhīṣma ist auf Erden als »Brahmacārin« nur vergeblich berühmt.
1.109.11
इत्येवं प्रबुवन्तस्ते हसन्ति स्म नृपाधमाः ।
क्षत्रियाणां वचः श्रुत्वा भीष्मश्चुक्रोध भारत ॥ १.१०९.११ ॥
So sprechend lachten jene niedrigsten Könige. Als Bhīṣma diese Worte der Kṣatriyas hörte, o Bhārata, ergrimmte er.
1.109.12
भीष्मस्तदा स्वयं कन्या वरयामास ताः प्रभुः ।
उवाच च महीपालान्राजञ्जलदनिःस्वनः ॥ १.१०९.१२ ॥
Da wählte der mächtige Bhīṣma selbst jene Mädchen als Bräute und sprach mit einer Stimme wie ein Donnergewölk zu den Königen, o König.
1.109.13
रथमारोप्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ।
आहूय दानं कन्यानां गुणवद्भ्यः स्मृतं बुधैः ॥ १.१०९.१३ ॥
Nachdem Bhīṣma, der Beste unter den Kriegern, jene Jungfrauen auf den Wagen gehoben hatte, führte er sie fort. Die Weisen haben erklärt, dass die Gabe einer Jungfrau an tugendhafte, herbeigerufene Männer erfolgen solle.
1.109.14
अलङ्कृत्य यथाशक्ति प्रदाय च धनान्यपि ।
प्रयच्छन्त्यपरे कन्यां मिथुनेन गवामपि ॥ १.१०९.१४ ॥
Andere geben die Jungfrau hin, nachdem sie sie gemäß ihren Mitteln geschmückt und auch Reichtum gegeben haben, sogar ein Paar Kühe.
1.109.15
वित्तेन कथितेनान्ये बलेनान्येऽनुमान्य च ।
प्रमत्तामुपयन्त्यन्ये स्वयमन्ये च विन्दते ॥ १.१०९.१५ ॥
Die einen nehmen eine Jungfrau durch Reichtum zur Frau, andere durch einen festgesetzten Preis, andere durch Gewalt, andere nach erlangter Zustimmung; eine berauschte Jungfrau nehmen manche, und andere erlangen sie aus eigenem Antrieb.
1.109.16
आर्षं विधिं पुरस्कृत्य दारान्विन्दन्ति चापरे ।
अष्टमं तमथो वित्त विवाहं कविभिर्वृतम् ॥ १.१०९.१६ ॥
Andere erlangen Ehefrauen, indem sie den Ritus der Seher voranstellen. Und erkenne dann jene achte Heirat, die von den Weisen gewählt wurde.
1.109.17
स्वयंवरं तु राजन्याः प्रशंसन्त्युपयान्ति च ।
प्रमथ्य तु हृतामाहुर्ज्यायसीं धर्मवादिनः ॥ १.१०९.१७ ॥
Die Könige preisen die Wahl der Braut im Swayamvara und nehmen durch es Frauen zur Ehe; die Verfechter des Dharma aber nennen die durch Gewalt entführte und geraubte Jungfrau die beste.
1.109.18
ता इमाः पृथिवीपाला जिहीर्षामि बलादितः ।
ते यतध्वं परं शक्त्या विजयायेतराय वा ॥ १.१०९.१८ ॥
O Könige, ich will diese Jungfrauen von hier mit Gewalt davontragen. Strengt euch mit aller Kraft an, sei es für den Sieg oder für das Gegenteil.
1.109.19
स्थितोऽहं पृथिवीपाला युद्धाय कृतनिश्चयः ।
एवमुक्त्वा महीपालान्काशिराजं च वीर्यवान् ॥ १.१०९.१९ ॥
O Beschützer der Erde, ich stehe hier, fest entschlossen zum Kampf. So sprach der Mächtige zu den Königen und zu dem König von Kāśi.
1.109.20
सर्वाः कन्याः स कौरव्यो रथमारोप्य च स्वकम् ।
आमन्त्र्य च स तान्प्रायाच्छीघ्रं कन्याः प्रगृह्य ताः ॥ १.१०९.२० ॥
Der Kaurava hob alle Mädchen auf seinen eigenen Wagen. Dann nahm er Abschied von ihnen und fuhr eilig davon, die Mädchen mit sich führend.
1.109.21
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे समुत्पेतुरमर्षिताः ।
संस्पृशन्तः स्वकान्बाहून्दशन्तो दशनच्छदान् ॥ १.१०९.२१ ॥
Da erhoben sich alle jene Könige, von Zorn erfasst, berührten ihre eigenen Arme und bissen sich mit den Zähnen auf die Lippen.
1.109.22
तेषामाभरणान्याशु त्वरितानां विमुञ्चताम् ।
आमुञ्चतां च वर्माणि संभ्रमः सुमहानभूत् ॥ १.१०९.२२ ॥
Während sie hastig ihren Schmuck ablegten und ihre Rüstungen anlegten, erhob sich ein großes Getümmel.
1.109.23
ताराणामिव संपातो बभूव जनमेजय ।
भूषणानां च सर्वेषां कवचानां च सर्वशः ॥ १.१०९.२३ ॥
O Janamejaya, es entstand ein Niederfallen wie von Sternen, aller Schmuckstücke und aller Rüstungen, überall.
1.109.24
सवर्मभिर्भूषणैश्च प्रकीर्यद्बिरितस्ततः ।
सक्रोधामर्षजिह्मभ्रूकषायीकृतलोचनाः ॥ १.१०९.२४ ॥
Rüstungen und Schmuck lagen hierhin und dorthin verstreut, und ihre Augen waren von Zorn, Empörung und gerunzelten Brauen gerötet.
1.109.25
सूतोपक्लृप्तान् रुचिरान्सदश्वैरुपकल्पितान् ।
रथानास्थाय ते वीराः सर्वप्रहरणान्विताः ॥ १.१०९.२५ ॥
Auf die prächtigen, von Wagenlenkern bereiteten und mit guten Pferden bespannten Streitwagen steigend, jene Helden, mit allerlei Waffen ausgerüstet.
1.109.26
प्रयान्तमथ कौरव्यमनुसस्रुरुदायुधाः ।
ततः समभवद्युद्धं तेषां तस्य च भारत।
एकस्य च बहूनां च तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ १.१०९.२६ ॥
Die Waffen erhoben, verfolgten sie den vorrückenden Kaurava. Dann, o Bhārata, entbrannte zwischen ihnen und ihm ein tosender, haarsträubender Kampf, einer gegen viele.
1.109.27
ते त्विषून्दशसाहस्रांस्तस्मिन्युगपदाक्षिपन् ।
अप्राप्तांश्चैव तानाशु भीष्मः सर्वांस्तथाऽन्तरा ॥ १.१०९.२७ ॥
Sie schossen auf ihn zugleich zehntausend Pfeile; doch Bhīṣma schnitt sie alle, noch ehe sie ihn erreichten, auf der Stelle mitten in der Luft ab.
1.109.28
अच्छिनच्छरवर्षेण महता लोमवाहिना ।
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे सर्वतः परिवार्य तम् ॥ १.१०९.२८ ॥
Er schnitt sie mit einem gewaltigen Hagel haarfeiner Pfeile ab. Dann umringten ihn alle jene Könige von allen Seiten,
1.109.29
ववृषुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ।
स तं बाणमयं वर्षं शरैरावार्य सर्वतः ॥ १.१०९.२९ ॥
Wie Wolken Regen auf einen Berg niedergehen lassen, so ließen sie einen Pfeilregen niedergehen; und er, jenen aus Pfeilen bestehenden Guss von allen Seiten mit seinen eigenen Pfeilen abwehrend,
1.109.30
ततः सर्वान्महीपालान्पर्यविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ।
एकैकस्तु ततो भीष्मं राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ १.१०९.३० ॥
Dann durchbohrte er jeden jener Könige mit je drei Pfeilen; dann, o König, durchbohrte jeder von ihnen Bhīṣma mit fünf Pfeilen.
1.109.31
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमन् ।
तद्युद्धमासीत्तुमुलं घोरं देवासुरोपमम् ॥ १.१०९.३१ ॥
Er, seine Tapferkeit zeigend, schlug jedem von ihnen mit zwei Pfeilen entgegen. Jener Kampf war tosend und schrecklich, gleich dem Kampf der Götter und Asuras.
1.109.32
पश्यतां लोकवीराणां शरशक्तिसमाकुलम् ।
स धनूंषि ध्वजाग्राणि वर्माणि च शिरांसि ॥ १.१०९.३२ ॥
Während die Helden der Welt zusahen, war jener Kampf voller Pfeile und Speere. Er ... Bögen, Bannerspitzen, Rüstungen und Häupter.
1.109.33
चिच्छेद समरे भीष्मः शतशोथ सहस्रशः ।
तस्यातिपुरुषं कर्म लाघवं रथचारिणः ॥ १.१०९.३३ ॥
Bhīṣma schlug im Kampf Hunderte und Tausende nieder. Die Tat jenes Wagenkämpfers war übermenschlich, und seine Gewandtheit war bemerkenswert.
1.109.34
रक्षणं चात्मनः संख्ये शत्रवोऽप्यभ्यपूजयन् ।
अक्षतः क्षपयित्वान्यानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ १.१०९.३४ ॥
Selbst seine Feinde lobten, wie er sich im Kampf schützte. Nachdem er andere niedergemacht hatte, stand er unversehrt da, ein Held von unzähligem Mut.
1.109.35
आनिनाय स काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
तान्विनिर्जित्य तु रणे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१०९.३५ ॥
Der Sohn der Gaṅgā führte die Töchter des Königs von Kāśi herbei. Nachdem er sie im Kampf besiegt hatte, er, der Beste unter allen Waffenträgern, ...
1.109.36
कन्याभिः सहितः प्रायाद्भारतो भारतान्प्रति ।
ततस्तं पृष्ठतो राजञ्शाल्वराजो महारथः ॥ १.१०९.३६ ॥
Zusammen mit den Jungfrauen zog jener Bhārata zu den Bhāratas. Da, o König, der König von Śālva, der große Wagenkämpfer, von hinten ihm nach...
1.109.37
अभ्यगच्छदमेयात्मा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
वारणं जघने भिन्दन्दन्ताभ्यामपरो यथा ॥ १.१०९.३७ ॥
Von unermesslichem Geist rückte er im Kampf gegen Bhīṣma, den Sohn Śantanus, vor, wie ein anderer Elefant mit seinen Stoßzähnen die Flanke eines feindlichen Elefanten durchbohrt.
1.109.38
वासितामनुसंप्राप्तो यूथपो बलिनां वरः ।
स्त्रीकामस्तिष्ठतिष्ठेति भीष्ममाह स पार्थिवः ॥ १.१०९.३८ ॥
Jener König, der Beste der Starken, wie ein Herdenführer, der dem Duft einer Elefantenkuh gefolgt ist, sprach zu Bhīṣma: 'Halt, halt, du Liebhaber der Frauen!'
1.109.39
साल्वराजो महाबाहुरमर्षेण प्रचोदितः ।
ततः स पुरुषव्याघ्रो भीष्मः परबलार्दनः ॥ १.१०९.३९ ॥
König Śālva, der Mächtigarmige, wurde von Empörung angetrieben. Da machte sich Bhīṣma, der Tiger unter den Menschen, Zermalmer der feindlichen Heere, (bereit zu antworten).
1.109.40
तद्वाक्याकुलितः क्रोधाद्विधूमोग्निरिव ज्वलन् ।
विततेषुधनुष्पाणिर्विकुञ्चितललाटभृत् ॥ १.१०९.४० ॥
Von diesen Worten aufgewühlt, loderte er vor Zorn wie ein rauchloses Feuer, Bogen und Köcher in den Händen, die Stirn gerunzelt.
1.109.41
क्षत्रधर्मं समास्थाय व्यपेतभयसंभ्रमः ।
निवर्तयामास रथं साल्वं प्रति महारथः ॥ १.१०९.४१ ॥
Im Bewusstsein der Pflicht eines Kriegers, frei von Furcht und Verwirrung, wendete der große Wagenkämpfer seinen Streitwagen gegen Śālva.
1.109.42
निवर्तमानं तं दृष्ट्वा राजानः सर्व एव ते ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त भीष्मसाल्वसमागमे ॥ १.१०९.४२ ॥
Als sie ihn umkehren sahen, wurden alle jene Könige zu Zuschauern der Begegnung zwischen Bhīṣma und Śālva.
1.109.43
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
अन्योन्यमभिवर्तेतां बलविक्रमशालिनौ ॥ १.१०९.४३ ॥
Jene beiden, brüllend wie Stiere, stark und kraftvoll an Mut, stürmten aufeinander zu im Raum der brünstigen Kuh.
1.109.44
ततो भीष्मं शान्तनवं शरैः शतसहस्रशः ।
साल्वराजो नरश्रेष्ठः समवाकिरदाशुगैः ॥ १.१०९.४४ ॥
Da überschüttete Sālva, König und Bester der Menschen, Bhīṣma, den Sohn Śantanus, mit Hunderttausenden schneller Pfeile.
1.109.45
पूर्वमभ्यर्दितं दृष्ट्वा भीष्मं साल्वेन ते नृपाः ।
विस्मिताः समपद्यन्त साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.१०९.४५ ॥
Als jene Könige sahen, wie Bhīṣma zuvor von Sālva hart bedrängt wurde, staunten sie und riefen: "Gut gemacht! Gut gemacht!"
1.109.46
लाघवं तस्य ते दृष्ट्वा समरे सर्वपार्थिवाः ।
अपूजयन्त संहृष्टा वाग्भिः साल्वं नराधिपम् ॥ १.१०९.४६ ॥
Als alle Könige seine Behändigkeit im Kampf sahen, ehrten sie erfreut Sālva, den Herrn der Menschen, mit Worten.
1.109.47
क्षत्रियाणां ततो वाचः श्रुत्वा परपुञ्जयः ।
क्रुद्धः शान्तनवो भीष्मस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत ॥ १.१०९.४७ ॥
Da wurde Bhīṣma, der Sohn Śantanus, der Bezwinger der Feinde, zornig, als er die Worte der Krieger hörte, und rief: "Halt! Halt!"
1.109.48
सारथिं चाब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्रैष पार्थिवः ।
यावदेनं निहन्म्यद्य भुजङ्गमिव पक्षिराट् ॥ १.१०९.४८ ॥
Zornig sprach er zu seinem Wagenlenker: "Fahre dorthin, wo dieser König ist, damit ich ihn heute töte, wie der König der Vögel eine Schlange tötet."
1.109.49
ततोऽस्त्रं वारुणं सम्यग्योजयामास कौरवः ।
तेनाश्वांश्चतुरोऽमृद्गात्साल्वराजस्य भूपते ॥ १.१०९.४९ ॥
Da fügte der Kaurava (Bhīṣma) die Waffe Varuṇas richtig ein und zerschmetterte damit die vier Pferde des Königs Sālva, o König.
1.109.50
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य साल्वराजस्य कौरवः ।
भीष्मो नृपतिशार्दूल न्यवधीत्तस्य सारथिम् ॥ १.१०९.५० ॥
Der Kaurava Bhīṣma wehrte Waffen mit Waffen ab und erschlug den Wagenlenker des Königs Sālva, o Tiger unter den Königen.
1.109.51
अस्त्रेण चास्याथैन्द्रेण न्यवधीत्तुरगोत्तमान् ।
कन्याहेतोर्नरश्रेष्ठ भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ १.१०९.५१ ॥
Und mit einer Waffe des Indra erschlug er seine besten Pferde; um der Jungfrauen willen, o Bester der Männer, tat Bhīṣma, der Sohn Śantanus, es damals.
1.109.52
जित्वा विसर्जयामास जीवन्तं नृपसत्तमम् ।
ततः साल्वः स्वनगरं प्रययौ भरतर्षभ ॥ १.१०९.५२ ॥
Nachdem er ihn besiegt hatte, entließ er den lebenden besten der Könige; dann ging Sālva in seine Stadt, o Stier der Bharatas.
1.109.53
स्वराज्यमन्वशाच्चैव धर्मेण नृपतिस्तदा ।
राजानो ये च तत्रासन्स्वयंवरदिदृक्षवः ॥ १.१०९.५३ ॥
Da regierte der König sein eigenes Reich rechtmäßig; und die Könige, die dort gewesen waren und das Svayaṃvara sehen wollten, zogen ihres Weges.
1.109.54
स्वान्येव तेऽपि राष्ट्राणि जग्मुः परपुरञ्जयाः ।
एवं विजित्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ॥ १.१०९.५४ ॥
Auch jene Bezwinger feindlicher Städte zogen in ihre eigenen Reiche; so, nachdem er jene Jungfrauen gewonnen hatte, Bhīṣma, der Beste der Kämpfer...
1.109.55
प्रययौ हास्तिनपुरं यत्र राजा स कौरवः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा प्रशास्ति वसुधामिमाम् ॥ १.१०९.५५ ॥
Er ging nach Hāstinapura, wo der Kaurava-König, der rechtschaffene Vicitravīrya, dieses Land regierte.
1.109.56
यथा पितास्य कौरव्यः शान्तनुर्नृपसत्तमः ।
सोऽचिरेणैव कालेन अत्यक्रामन्नराधिप ॥ १.१०९.५६ ॥
So wie sein Vater, der Kaurava-König Śāntanu, der beste der Könige, in kurzer Zeit dahinschied, o Herr der Menschen.
1.109.57
वनानि सरितश्चैव शैलांश्च विनिधान्द्रुमान् ।
अक्षतः क्षपयित्वाऽरीन्सङ्ख्येऽसङ्ख्येयविक्रमः ॥ १.१०९.५७ ॥
Wälder, Flüsse, Berge und Bäume — nachdem er die Feinde im Kampf vernichtet hatte, durchquerte er sie, er von unermesslicher Tapferkeit, unversehrt.
1.109.58
आनयामास काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
स्नुषा इव स धर्मात्मा भगिनीरिव चानुजाः ॥ १.१०९.५८ ॥
Der Sohn der Gaṅgā brachte die Töchter des Königs von Kāśī; der Rechtschaffene brachte sie, als wären sie Schwiegertöchter und als wären sie jüngere Schwestern.
1.109.59
यथा दुहितश्चैव परिगृह्य ययौ कुरून् ।
आनिन्ये स महाबाहुर्भ्रातुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०९.५९ ॥
Sie wie Töchter aufnehmend, ging er zu den Kurus; der Mächtigarmige brachte sie, aus dem Wunsch heraus, seinen Bruder zu erfreuen.
1.109.60
ताः सर्वगुणसंपन्ना भ्राता भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय प्रददौ विक्रमाहृताः ॥ १.१०९.६० ॥
Diese mit allen Tugenden begabten, durch Tapferkeit gewonnenen Jungfrauen gab Bhīṣma seinem jüngeren Bruder Vicitravīrya.
1.109.61
एवं धर्मेण धर्मज्ञः कृत्वा कर्मातिमानुषम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य विवाहायोपचक्रमे ॥ १.१०९.६१ ॥
So begann der Kenner des Dharma, nachdem er gemäß dem Dharma eine übermenschliche Tat vollbracht hatte, die Hochzeit seines Bruders Vicitravīrya vorzubereiten.
1.109.62
सत्यवत्या सह मिथः कृत्वा निश्चयमात्मवान् ।
विवाहं कारयिष्यन्तं भीष्मं काशिपतेः सुता।
ज्येष्ठा तासामिदं वाक्यमब्रवीद्धसती तदा ॥ १.१०९.६२ ॥
Als Bhīṣma, der Selbstbeherrschte, sich mit Satyavatī geeinigt hatte und die Hochzeit einzurichten im Begriff war, sprach die älteste der Töchter des Königs von Kāśi lachend diese Worte.
1.109.63
मया सौभपतिः पूर्वं मनसा हि वृतः पतिः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वमेष कामश्च मे पितुः ॥ १.१०९.६३ ॥
Ich hatte den Herrn von Saubha bereits im Herzen als meinen Gatten erwählt, und von ihm bin ich zuvor erwählt worden; dies ist auch der Wunsch meines Vaters.
1.109.64
मया वरयितव्योऽभूत्साल्वस्तस्मिन्स्वयंवरे ।
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ धर्मतत्त्वं समाचर ॥ १.१०९.६४ ॥
Bei jenem Svayaṃvara hätte ich Sālva wählen sollen. Dies wissend, o Kenner des Dharma, handle gemäß dem Wesen des Dharma.
1.109.65
एवमुक्तस्तया भीष्मः कन्यया विप्रसंसदि ।
चिन्तामभ्यगमद्वीरो युक्तां तस्यैव कर्मणः ॥ १.१०९.६५ ॥
Als das Mädchen so in der Versammlung der Brahmanen gesprochen hatte, versank der Held Bhīṣma in Gedanken, die jener Angelegenheit angemessen waren.
1.109.66
अन्यसक्ता त्वियं कन्या ज्येष्ठा त्वम्बा मया जिता ।
वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतमङ्गलवाचना ॥ १.१०९.६६ ॥
Dieses Mädchen ist einem anderen zugetan, doch die Älteste, Ambā, habe ich gewonnen; sie wurde mit dem Wort gegeben, im Geist gegeben und mit verkündeten Segenssprüchen gegeben.
1.109.67
निर्दिष्टा तु परस्यैव सा त्याज्या परचिन्तिनी ।
इत्युक्त्वा चानुमान्यैव भ्रातरं स्ववशानुगम् ॥ १.१०९.६७ ॥
Ein Mädchen, das bereits einem anderen bestimmt ist und dessen Gedanken bei einem anderen weilen, soll verlassen werden. Nachdem er dies gesagt und die Zustimmung des Bruders eingeholt hatte, der seinem Willen folgte...
1.109.68
विनिश्चित्य स धर्मज्ञो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अनुजज्ञे तदा ज्येष्ठामम्बां काशिपतेः सुताम् ॥ १.१०९.६८ ॥
Nachdem er sich mit den in den Veden bewanderten Brahmanen beraten hatte, gab der Kenner des Dharma damals Ambā, der ältesten Tochter des Königs von Kāśi, die Erlaubnis zu gehen.
1.109.69
अम्बिकाम्बालिके भार्ये प्रादाद्भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१०९.६९ ॥
Durch das gemäß dem Gesetz vorgeschriebene Ritual gab Bhīṣma die beiden Frauen Ambikā und Ambālikā seinem jüngeren Bruder Vicitravīrya.
1.109.70
तयोः पाणी गृहीत्वा तु रूपयौवनदर्पितः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा नाम्बामैच्छत्कथंचन ॥ १.१०९.७० ॥
Nachdem er die Hände dieser beiden ergriffen hatte, begehrte Vicitravīrya, rechtschaffen im Herzen, aber stolz auf Schönheit und Jugend, Ambā keineswegs.
1.109.71
अम्बामन्यस्य कीर्त्यन्तीमब्रवीच्चारुदर्शनाम् ।
पापस्य फलमेवैष कामोऽसाधुर्निरर्थकः।
परतन्त्रोपभोगो मामार्य नाऽऽयोक्तुमर्हसि ॥ १.१०९.७१ ॥
Zu Ambā, der Schönen von Gestalt, die als die eines anderen verkündet wurde, sprach er: »Das ist die Frucht der Sünde; dieses Begehren ist schlecht und nutzlos. Edle, du solltest mich nicht zu einem Genuss unter fremder Gewalt verleiten.«
1.109.72
प्रातिष्ठच्छान्तनोर्वंशस्तात यस्य त्वमन्वयः ।
अकामवृत्तो धर्मात्मन्साधु मन्ये मतं तव ॥ १.१०९.७२ ॥
»Lieber, das Geschlecht des Śāntanu hat Bestand, und du bist sein Nachkomme. Rechtschaffener, dein Verhalten ist frei von Begehren; ich halte deine Meinung für gut.«
1.109.73
इत्युक्त्वाम्बां समालोक्य विधिवद्वाक्यमब्रवीत् ।
विसृष्टा ह्यसि गच्छ त्वं यथाकाममनिन्दिते ॥ १.१०९.७३ ॥
So sprach er, blickte Ambā gemäß der Ordnung an und sagte diese Worte: "Du bist entlassen, Makellose; geh nun, wie es dir beliebt."
1.109.74
नानियोज्ये समर्थोऽहं नियोक्तुं भ्रातरं प्रियम् ।
अन्यबावगतां चापि को नारीं वासयेद्गृहे ॥ १.१०९.७४ ॥
Ich bin nicht fähig, meinen lieben Bruder zu bestimmen; und wer würde eine Frau im Haus behalten, deren Herz einem anderen zugewandt ist?
1.109.75
अतस्त्वां न नियोक्ष्यामि अन्यकामासि गम्यताम् ।
अहमप्यूर्ध्वरेता वै निवृत्तो दारकर्मणि ॥ १.१०९.७५ ॥
Darum werde ich dich nicht bestimmen; du begehrst einen anderen, so geh. Auch ich bin ūrdhvaretas, vom Ehegeschäft zurückgetreten.
1.109.76
न संबन्धस्तदावाभ्यां भविता वै कथंचन ।
इत्युक्ता सा गता तत्र सखीभिः परिवारिता ॥ १.१०९.७६ ॥
"Dann wird es zwischen uns beiden auf keinerlei Weise eine Verbindung geben." So angesprochen ging sie von dort fort, von ihren Gefährtinnen umgeben.
1.109.77
निर्दिष्टा हि शनै राजन्साल्वराजपुरं प्रति ।
अथाम्बा साल्वंमागम्य साऽब्रवीत्प्रतिपूज्य तं ॥ १.१०९.७७ ॥
O König, sie wurde langsam zur Stadt des Königs Sālva geleitet. Dann kam Ambā zu Sālva, ehrte ihn und sprach.
1.109.78
पुरा निर्दिष्टभावा त्वामागतास्मि वरानन ।
देवव्रतं समुत्सृज्य सानुजं भरतर्षभम् ॥ १.१०९.७८ ॥
"O du Schönangesichtige, meine Absicht wurde zuvor erklärt; darum bin ich zu dir gekommen, nachdem ich Devavrata, den Stier der Bharatas, samt seinem jüngeren Bruder verlassen habe."
1.109.79
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विधिवन्मां समुद्यताम् ॥ १.१०९.७९ ॥
Möge dir Glück beschieden sein. Nimm mich nach dem Ritus an, ich bin bereit.
1.109.80
तयैवमुक्तः साल्वोपि प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
निर्जिताऽसीह भीष्मेण मां विनिर्जित्य राजसु ॥ १.१०९.८० ॥
Als sie so gesprochen hatte, lachte auch Sālva und sprach: "Hier bist du von Bhīṣma besiegt worden, nachdem er mich unter den Königen besiegt hatte."
1.109.81
अन्येन निर्जितां भद्रे विसृष्टां तेन चालयात् ।
न गृह्णामि वरारोहे तत्र चैव तु गम्यताम् ॥ १.१०९.८१ ॥
"O Glückliche, eine, die von einem anderen erobert und von ihm aus dem Hause entlassen wurde, nehme ich nicht an, o Schönhüftige. Geh dorthin."
1.109.82
इत्युक्ता सा समागम्य कुरुराज्यमनुत्तमम् ।
अम्बाब्रवीत्ततो भीष्मं त्वयाऽहं सहसा हृता ॥ १.१०९.८२ ॥
So angeredet, begab sie sich in das höchste Kuru-Reich und Ambā sprach zu Bhīṣma: "Du hast mich mit Gewalt entführt."
1.109.83
क्षत्रधर्ममवेक्षस्व त्वं भर्ता मम धर्मतः ।
यां यः स्वयंवरे कन्यां निर्जयेच्छौर्यसंपदा ॥ १.१०९.८३ ॥
"Bedenke die Pflicht des Kriegers: Nach dem Dharma bist du mein Gatte, denn wer eine Jungfrau beim Svayaṃvara durch den Reichtum seiner Tapferkeit gewinnt."
1.109.84
राज्ञः सर्वान्विनिर्जित्य स तामुद्वाहयेद्ध्रुवम् ।
अतस्त्वमेव भर्ता मे त्वयाऽहं निर्जिता यतः ॥ १.१०९.८४ ॥
"Nachdem er alle Könige besiegt hat, muss er sie gewiss heiraten. Darum bist du allein mein Gatte, da du es warst, der mich gewann."
1.109.85
तस्माद्वहस्व मां भीष्म निर्जितां संसदि त्वया ।
ऊर्ध्वरेता ह्यहमिति प्रत्युवाच पुनःपुनः ॥ १.१०९.८५ ॥
Darum, Bhīṣma, nimm mich, die du in der Versammlung gewonnen hast. Ich bin ūrdhvaretas, antwortete er immer wieder.
1.109.86
भीष्मं सा चाब्रवीदम्बा यथाजैषीस्तथा कुरु ।
एवमन्वगमद्भीष्मं षट्समाः पुष्करेक्षणा ॥ १.१०९.८६ ॥
Ambā sagte zu Bhīṣma: »Handle, wie du gewonnen hast.« So folgte die lotusäugige Frau Bhīṣma sechs Jahre lang.
1.109.87
ऊर्ध्वरेतास्त्वहं भद्रे विवाहविमुखोऽभवम् ।
तमेव साल्वं गच्छ त्वं यः पुरा मनसा वृतः ॥ १.१०९.८७ ॥
Ich bin ūrdhvaretas, gute Frau, und habe mich von der Ehe abgewandt. Geh zu Sālva selbst, den du zuvor in deinem Herzen erwählt hast.
1.109.88
अन्यसक्तं किमर्थं त्वमात्मानमवदः पुरा ।
अन्यसक्तां वधूं कन्यां वासयेत्स्वगृहे न हि ॥ १.१०९.८८ ॥
Warum hast du dich zuvor an einen anderen gebunden erklärt? Niemand behält eine Jungfrau, die an einen anderen gebunden ist, als Braut in seinem Haus.
1.109.89
नाहमुद्वाहयिष्ये त्वां मम भ्रात्रे यवीयसे ।
विचित्रवीर्याय शुभे यथेष्टं गम्यतामिति ॥ १.१०९.८९ ॥
Ich werde dich nicht heiraten; für meinen jüngeren Bruder Vicitravīrya, o Glückliche, geh, wie du willst.
1.109.90
भूयः साल्वं समभ्येत्य राजन्गृह्णीष्व मामिति ।
नाहं गृह्णाम्यन्यजितामिति साल्वनिराकृता ॥ १.१०९.९० ॥
Erneut zu Sālva gehend, sagte sie: »O König, nimm mich.« Von Sālva zurückgewiesen, der sagte: »Ich werde keine annehmen, die ein anderer gewonnen hat.«
1.109.91
ऊर्ध्वरेतास्त्वहमिति भीष्मेण च निराकृता ।
अम्बा भीष्मं पुनः साल्वं भीष्मं साल्वं पुनः पुनः ॥ १.१०९.९१ ॥
»Ich bin einer, dessen Samen aufwärts gerichtet ist«, so sprach Bhīṣma und wies auch sie zurück. Ambā ging immer wieder zu Bhīṣma und zu Sālva.
1.109.92
गमनागमनेनैवमनैषीत्षट् समा नृप ।
अश्रुभिर्भूमिमुक्षन्ती शोचन्ती सा मनस्विनी ॥ १.१०९.९२ ॥
O König, so verbrachte sie sechs Jahre mit Hin- und Hergehen, die Erde mit Tränen benetzend, trauernd, jene hochgesinnte Frau.
1.109.93
पीनोन्नतकुचद्वन्द्वा विशालजघनेक्षणा ।
श्रोणीभरालसगमा राकाचन्द्रनिभानना ॥ १.१०९.९३ ॥
Mit einem Paar voller, erhobener Brüste, weiten Hüften und Augen, mit einem vom Gewicht der Hüften träge gewordenen Gang, mit einem Antlitz gleich dem Vollmond.
1.109.94
वर्षत्कादम्बिनीमूर्ध्नि स्फुरन्ती चञ्चलेव सा ।
सा ततो द्वादश समा बाहुदामभितो नदीम्।
पार्श्वे हिमवतो रम्ये तपो घोरं समाददे ॥ १.१०९.९४ ॥
Wie ein Blitz, der auf dem Scheitel der regenspendenden Wolken aufflammt, leuchtete sie. Dann übte sie zwölf Jahre lang, an der schönen Flanke des Himālaya, zu beiden Seiten des Flusses Bāhudā, gewaltige Askese.
1.109.95
संक्षिप्तकरणा तत्र तप आस्थाय सुव्रता ।
पादाङ्गुष्ठेन साऽतिष्ठदकम्पन्त ततः सुराः ॥ १.१०९.९५ ॥
Dort stand sie, die Sinne gezügelt, in Askese gefestigt und standhaft im Gelübde, auf dem großen Zeh eines Fußes; da zitterten die Götter.
1.109.96
तस्यास्तत्तु तपो दृष्ट्वा सुराणां क्षोभकारकम् ।
विस्मितश्चैव हृष्टश्च तस्यानुग्रहबुद्धिमान् ॥ १.१०९.९६ ॥
Als er ihre Askese sah, die die Götter in Unruhe versetzte, wurde der Weise erstaunt und erfreut und war geneigt, ihr Gunst zu erweisen.
1.109.97
अनन्तसेनो भगवान्कुमारो वरदः प्रभुः ।
मानयन्राजपुत्रीं तां ददौ तस्यै शुभां स्रजम् ॥ १.१०९.९७ ॥
Der gesegnete Jüngling Anantasena, der Herr, der Gaben verleiht, ehrte jene Königstochter und gab ihr eine verheißungsvolle Girlande.
1.109.98
एषा पुष्करिणी दिव्या यथावत्समुपस्थिता ।
अम्बे त्वच्छोकशमनी माला भुवि भविष्यति ॥ १.१०९.९८ ॥
Dieser göttliche Lotusteich ist gebührend erschienen. O Ambā, diese Girlande, die deinen Kummer lindert, wird auf der Erde sein.
1.109.99
एतां चैव मया दत्तां मालां यो धारयिष्यति ।
सोऽस्य भीष्मस्य निधने कारणं वै भविष्यति ॥ १.१०९.९९ ॥
Wer diese von mir gegebene Girlande trägt, der wird wahrlich die Ursache für Bhīṣmas Tod sein.