மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.109
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.109.1
हते चित्राङ्गदे भीष्मो बाले भ्रातरि कौरव ।
पालयामास तद्राज्यं सत्यवत्या मते स्थितः ॥ १.१०९.१ ॥
கௌரவா, சித்ராங்கதன் கொல்லப்பட்டபின், அவனது இளைய சகோதரன் சிறுவனாக இருந்தபோது, சத்யவதியின் ஆலோசனையின்படி பீஷ்மர் அந்த அரசைக் காத்து வந்தார்.
1.109.2
तथा विचित्रवीर्यं तु वर्तमानं सुखेऽतुले ।
संप्राप्तयौवनं दृष्ट्वा भ्रातरं धीमतां वरः।
भीष्मो विचित्रवीर्यस्य विवाहायाकरोन्मतिम् ॥ १.१०९.२ ॥
அதுல்யமான சுகத்தில் வாழ்ந்து யௌவனம் அடைந்திருந்த அந்த சகோதரன் விசித்திரவீரியனைக் கண்ட அறிவாளிகளில் சிறந்த பீஷ்மர், விசித்திரவீரியனின் திருமணத்திற்கு முடிவு செய்தார்.
1.109.3
अथ काशिपतेर्भीष्मः कन्यास्तिस्रोऽप्सरोपमाः ।
शुश्राव सहिता राजन्वृण्वाना वै स्वयंवरम् ॥ १.१०९.३ ॥
பின்னர், அரசே, காசி மன்னனின் அப்சரஸ்களுக்கு ஒப்பான மூன்று மகள்கள் ஒன்றாகச் சுயம்வரம் நடத்துகிறார்கள் என்று பீஷ்மர் கேள்விப்பட்டார்.
1.109.4
ततः स रथिनां श्रेष्ठो रथेनैकेन शत्रुजित् ।
जगामानुमते मातुः पुरीं वाराणसीं प्रभुः ॥ १.१०९.४ ॥
அப்போது தேர்வீரர்களில் சிறந்தவரும் எதிரிகளை வென்றவருமான அந்தப் பெருமான், தாயின் அனுமதியுடன் ஒரே தேரில் வாராணசி நகரத்திற்குச் சென்றார்.
1.109.5
तत्र राज्ञः समुदितान्सर्वतः समुपागतान् ।
ददर्श कन्यास्ताश्वै भीष्मः शान्तनुनन्दनः ॥ १.१०९.५ ॥
அங்கே சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் நாலா புறங்களிலிருந்தும் கூடியிருந்த அரசர்களையும், அந்தக் கன்னியர்களையும் கண்டார்.
1.109.6
तासां कामेन संमत्ताः सहिताः काशिकोसलाः ।
वङ्गाः पुण्ड्राः कलिङ्गाश्च ते जग्मुस्तां पुरीं प्रति ॥ १.१०९.६ ॥
அந்தக் கன்னியரின் மீதான ஆசையால் மயங்கிய காசி, கோசலர், வங்கர், புண்ட்ரர், கலிங்கர் ஆகியோர் ஒன்றாக அந்த நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
1.109.7
कीर्त्यमानेषु राज्ञां तु तदा नामसु सर्वशः ।
एकाकिनं तदा भीष्मं वृद्धं शान्तनुनन्दनम् ॥ १.१०९.७ ॥
அரசர்களின் பெயர்கள் அனைத்தும் ஒவ்வொன்றாக அறிவிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, முதியவரான சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் தனியாக இருந்தார்.
1.109.8
सोद्वेगा इव तं दृष्ट्वा कन्याः परमशोभनाः ।
अपाक्रामन्त ताः सर्वा वृद्ध इत्येव चिन्तया ॥ १.१०९.८ ॥
அவரைக் கண்டதும் கலக்கமடைந்தவர்கள் போல், மிக அழகிய அந்தக் கன்னியர் அனைவரும் 'இவர் முதியவர்' என்ற எண்ணத்துடன் விலகிச் சென்றனர்.
1.109.9
वृद्धः परमधर्मात्मा वलीपलितधारणः ।
किकारणमिहायातो निर्लज्जो भरतर्षभः ॥ १.१०९.९ ॥
முதியவரும், மிக்க தர்மாத்மாவும், சுருக்கங்களும் நரைமுடியும் கொண்ட பரத குலத்தின் காளையுமான இவர் எந்தக் காரணத்தால் இங்கு நாணமின்றி வந்தார்?
1.109.10
मिथ्याप्रतिज्ञो लोकेषु किं वदिष्यति भारत ।
ब्रह्मचारीति भीष्मो हि वृथैव प्रथितो भुवि ॥ १.१०९.१० ॥
பொய்ச் சபதம் செய்தவர் உலகில் என்ன சொல்லப் போகிறார், பாரதா? 'பிரம்மச்சாரி' என்று பீஷ்மர் வீணாகவே பூமியில் புகழ் பெற்றவர்.
1.109.11
इत्येवं प्रबुवन्तस्ते हसन्ति स्म नृपाधमाः ।
क्षत्रियाणां वचः श्रुत्वा भीष्मश्चुक्रोध भारत ॥ १.१०९.११ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டு அந்தத் தாழ்ந்த அரசர்கள் சிரித்தனர். அந்த க்ஷத்திரியர்களின் சொற்களைக் கேட்டு, பாரதா, பீஷ்மர் சினந்தார்.
1.109.12
भीष्मस्तदा स्वयं कन्या वरयामास ताः प्रभुः ।
उवाच च महीपालान्राजञ्जलदनिःस्वनः ॥ १.१०९.१२ ॥
அப்போது ஆற்றல்மிக்க பீஷ்மர் தாமே அந்தக் கன்னியரைத் தேர்ந்தெடுத்தார்; மேகம் போல் முழங்கும் குரலில் அரசர்களிடம், ராஜனே, பேசினார்.
1.109.13
रथमारोप्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ।
आहूय दानं कन्यानां गुणवद्भ्यः स्मृतं बुधैः ॥ १.१०९.१३ ॥
போர்வீரர்களில் சிறந்த பீஷ்மர் அந்தக் கன்னிகைகளை ரதத்தில் ஏற்றினார். கன்னிகைகளின் தானம் நற்குணமுள்ளவர்களை அழைத்தே செய்யப்பட வேண்டும் என்று அறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர்.
1.109.14
अलङ्कृत्य यथाशक्ति प्रदाय च धनान्यपि ।
प्रयच्छन्त्यपरे कन्यां मिथुनेन गवामपि ॥ १.१०९.१४ ॥
சிலர் தங்கள் சக்திக்கேற்ப கன்னிகையை அலங்கரித்து, செல்வமும் பசுக்களின் ஜோடியும் கொடுத்து தானம் செய்கின்றனர்.
1.109.15
वित्तेन कथितेनान्ये बलेनान्येऽनुमान्य च ।
प्रमत्तामुपयन्त्यन्ये स्वयमन्ये च विन्दते ॥ १.१०९.१५ ॥
சிலர் செல்வத்தால், சிலர் குறிக்கப்பட்ட கொடையால், சிலர் பலத்தால், சிலர் சம்மதம் பெற்று, சிலர் மயங்கிய கன்னிகையை மணக்கின்றனர்; வேறு சிலர் தாமாகவே அடைகின்றனர்.
1.109.16
आर्षं विधिं पुरस्कृत्य दारान्विन्दन्ति चापरे ।
अष्टमं तमथो वित्त विवाहं कविभिर्वृतम् ॥ १.१०९.१६ ॥
சிலர் ஆர்ஷ விதியை முன்னிறுத்தி மனைவியரைப் பெறுகின்றனர். பின்னர், கவிஞர்கள் ஏற்றுக்கொண்ட அந்த எட்டாவது மணத்தையும் அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
1.109.17
स्वयंवरं तु राजन्याः प्रशंसन्त्युपयान्ति च ।
प्रमथ्य तु हृतामाहुर्ज्यायसीं धर्मवादिनः ॥ १.१०९.१७ ॥
அரசர்கள் சுயம்வரத்தைப் புகழ்ந்து, அதன் வழியாக மணக்கின்றனர். ஆனால் தர்மவாதிகள், பலவந்தமாகக் கவர்ந்து கொண்டுவரப்பட்ட கன்னிகையைச் சிறந்தவள் என்கின்றனர்.
1.109.18
ता इमाः पृथिवीपाला जिहीर्षामि बलादितः ।
ते यतध्वं परं शक्त्या विजयायेतराय वा ॥ १.१०९.१८ ॥
ஓ மன்னர்களே! இந்தக் கன்னிகைகளை இங்கிருந்து பலவந்தமாகக் கவர்ந்து செல்ல விரும்புகிறேன். வெற்றிக்காகவோ அல்லது அதற்கு மாறாகவோ, உங்கள் முழு சக்தியுடன் முயலுங்கள்.
1.109.19
स्थितोऽहं पृथिवीपाला युद्धाय कृतनिश्चयः ।
एवमुक्त्वा महीपालान्काशिराजं च वीर्यवान् ॥ १.१०९.१९ ॥
பூமியைக் காக்கும் அரசர்களே, நான் போருக்காக உறுதியான முடிவுடன் நிற்கிறேன். இவ்வாறு சொல்லி, வலிமைமிக்கவன் அரசர்களையும் காசியின் அரசனையும் நோக்கி (பேசினான்).
1.109.20
सर्वाः कन्याः स कौरव्यो रथमारोप्य च स्वकम् ।
आमन्त्र्य च स तान्प्रायाच्छीघ्रं कन्याः प्रगृह्य ताः ॥ १.१०९.२० ॥
அந்தக் கௌரவன் எல்லாக் கன்னியரையும் தன் தேரில் ஏற்றினான். பின்னர் அவர்களிடம் விடைபெற்று, அந்தக் கன்னியரைப் பற்றிக்கொண்டு விரைவாகப் புறப்பட்டான்.
1.109.21
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे समुत्पेतुरमर्षिताः ।
संस्पृशन्तः स्वकान्बाहून्दशन्तो दशनच्छदान् ॥ १.१०९.२१ ॥
அப்போது அந்த அரசர்கள் அனைவரும் சினத்தால் பொங்கி எழுந்தனர். தங்கள் தோள்களைத் தொட்டுக்கொண்டும், உதடுகளைப் பற்களால் கடித்துக்கொண்டும் (எழுந்தனர்).
1.109.22
तेषामाभरणान्याशु त्वरितानां विमुञ्चताम् ।
आमुञ्चतां च वर्माणि संभ्रमः सुमहानभूत् ॥ १.१०९.२२ ॥
அவர்கள் விரைந்து தங்கள் அணிகலன்களைக் கழற்றிக்கொண்டும், கவசங்களை அணிந்துகொண்டும் இருந்தனர். அதனால் பெரும் குழப்பம் உண்டானது.
1.109.23
ताराणामिव संपातो बभूव जनमेजय ।
भूषणानां च सर्वेषां कवचानां च सर्वशः ॥ १.१०९.२३ ॥
ஜனமேஜயா, நட்சத்திரங்கள் விழுவது போல எல்லா அணிகலன்களும் கவசங்களும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் விழுந்தன.
1.109.24
सवर्मभिर्भूषणैश्च प्रकीर्यद्बिरितस्ततः ।
सक्रोधामर्षजिह्मभ्रूकषायीकृतलोचनाः ॥ १.१०९.२४ ॥
கவசங்களும் அணிகலன்களும் இங்குமங்கும் சிதறிக்கிடந்தன; கோபம், சினம், வளைந்த புருவங்களால் அவர்களின் கண்கள் சிவந்திருந்தன.
1.109.25
सूतोपक्लृप्तान् रुचिरान्सदश्वैरुपकल्पितान् ।
रथानास्थाय ते वीराः सर्वप्रहरणान्विताः ॥ १.१०९.२५ ॥
சாரதிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, சிறந்த குதிரைகளால் பூட்டப்பட்ட அழகிய தேர்களில் ஏறி, அனைத்து வகை ஆயுதங்களுடன் கூடிய அந்த வீரர்கள்.
1.109.26
प्रयान्तमथ कौरव्यमनुसस्रुरुदायुधाः ।
ततः समभवद्युद्धं तेषां तस्य च भारत।
एकस्य च बहूनां च तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ १.१०९.२६ ॥
முன்னேறிச் சென்ற கௌரவனைக் கையில் ஆயுதங்களுடன் அவர்கள் பின்தொடர்ந்தனர். பின்னர், ஓ பாரதா, அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையே, ஒருவனுக்கு எதிராகப் பலர் என்ற, மயிர்சிலிர்க்கும் கடும் போர் மூண்டது.
1.109.27
ते त्विषून्दशसाहस्रांस्तस्मिन्युगपदाक्षिपन् ।
अप्राप्तांश्चैव तानाशु भीष्मः सर्वांस्तथाऽन्तरा ॥ १.१०९.२७ ॥
அவர்கள் அவன் மீது ஒரே சமயத்தில் பத்தாயிரம் அம்புகளை எய்தனர். ஆனால் பீஷ்மர் அவற்றை, இன்னும் அவனை அடையாத நிலையிலேயே, இடையிலேயே விரைவாக வெட்டி வீழ்த்தினார்.
1.109.28
अच्छिनच्छरवर्षेण महता लोमवाहिना ।
ततस्ते पार्थिवाः सर्वे सर्वतः परिवार्य तम् ॥ १.१०९.२८ ॥
அவர் மயிரைப் போன்ற நுண்ணிய அம்புகளின் பெரும் அம்பு மழையால் அவற்றை வெட்டி வீழ்த்தினார். பின்னர் அந்த அரசர்கள் அனைவரும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவரைச் சூழ்ந்து.
1.109.29
ववृषुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ।
स तं बाणमयं वर्षं शरैरावार्य सर्वतः ॥ १.१०९.२९ ॥
மேகங்கள் மலையின் மேல் மழை பொழிவதுபோல் அவர்கள் அம்பு மழை பொழிந்தனர். அவர் அந்த அம்புகளால் ஆன மழையை எல்லாப் பக்கங்களிலும் தம் அம்புகளால் தடுத்தார்.
1.109.30
ततः सर्वान्महीपालान्पर्यविध्यत्त्रिभिस्त्रिभिः ।
एकैकस्तु ततो भीष्मं राजन्विव्याध पञ्चभिः ॥ १.१०९.३० ॥
பின்னர் அவர் எல்லா அரசர்களையும் ஒவ்வொருவரையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் துளைத்தார். பின்னர், ஓ அரசே, அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் பீஷ்மரை ஐந்து ஐந்து அம்புகளால் துளைத்தனர்.
1.109.31
स च तान्प्रतिविव्याध द्वाभ्यां द्वाभ्यां पराक्रमन् ।
तद्युद्धमासीत्तुमुलं घोरं देवासुरोपमम् ॥ १.१०९.३१ ॥
அவன் பராக்கிரமத்துடன் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் இரண்டிரண்டு அம்புகளால் எதிர்த்துத் தாக்கினான். அந்தப் போர் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையிலான போரைப் போல பயங்கரமாகவும் ஆரவாரமாகவும் இருந்தது.
1.109.32
पश्यतां लोकवीराणां शरशक्तिसमाकुलम् ।
स धनूंषि ध्वजाग्राणि वर्माणि च शिरांसि ॥ १.१०९.३२ ॥
உலகின் வீரர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அந்தப் போர் அம்புகளும் சக்திகளும் நிறைந்ததாக இருந்தது. அவன் வில்களையும், கொடிகளின் நுனிகளையும், கவசங்களையும், தலைகளையும்…
1.109.33
चिच्छेद समरे भीष्मः शतशोथ सहस्रशः ।
तस्यातिपुरुषं कर्म लाघवं रथचारिणः ॥ १.१०९.३३ ॥
போரில் பீஷ்மன் நூறு நூறாகவும் ஆயிரம் ஆயிரமாகவும் வெட்டி வீழ்த்தினான். தேர்ப்போராளியான அவனுடைய செயல் மனிதரால் இயலாததாகவும், அவனுடைய லாகவம் அற்புதமாகவும் இருந்தது.
1.109.34
रक्षणं चात्मनः संख्ये शत्रवोऽप्यभ्यपूजयन् ।
अक्षतः क्षपयित्वान्यानसङ्ख्येयपराक्रमः ॥ १.१०९.३४ ॥
போரில் தன்னைத் தற்காத்துக் கொண்டதையும் எதிரிகள் கூடப் பாராட்டினர். மற்றவர்களை அழித்தும் அவன் காயமின்றி நின்றான்; எண்ணிலடங்காத பராக்கிரமம் கொண்டவன் அவன்.
1.109.35
आनिनाय स काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
तान्विनिर्जित्य तु रणे सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१०९.३५ ॥
கங்கையின் மகனான அவன் காசி அரசனின் மகள்களை அழைத்து வந்தான். போரில் அவர்களை வென்று, ஆயுதம் ஏந்தியவர்களில் சிறந்தவனான அவன்...
1.109.36
कन्याभिः सहितः प्रायाद्भारतो भारतान्प्रति ।
ततस्तं पृष्ठतो राजञ्शाल्वराजो महारथः ॥ १.१०९.३६ ॥
கன்னியருடன் அந்த பாரதன் பாரதர்களை நோக்கிச் சென்றான். அப்போது, ஓ அரசே, சால்வ மன்னன், மகாரதன், அவனைப் பின்னிருந்து…
1.109.37
अभ्यगच्छदमेयात्मा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
वारणं जघने भिन्दन्दन्ताभ्यामपरो यथा ॥ १.१०९.३७ ॥
அளவற்ற ஆன்மா கொண்டவன் போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை நோக்கிச் சென்றான், மற்றொரு யானை தன் தந்தங்களால் எதிரியின் பக்கத்தைக் குத்திக் கிழிப்பது போல்.
1.109.38
वासितामनुसंप्राप्तो यूथपो बलिनां वरः ।
स्त्रीकामस्तिष्ठतिष्ठेति भीष्ममाह स पार्थिवः ॥ १.१०९.३८ ॥
வலிமையுள்ளவர்களில் சிறந்த அந்த அரசன், பெண் யானையின் மணம் பெற்ற யூதபனைப் போல் வந்து, 'நில், நில், பெண் ஆசை கொண்டவனே!' என்று பீஷ்மரிடம் கூறினான்.
1.109.39
साल्वराजो महाबाहुरमर्षेण प्रचोदितः ।
ततः स पुरुषव्याघ्रो भीष्मः परबलार्दनः ॥ १.१०९.३९ ॥
மகாபாகு சால்வராஜன் சினத்தால் தூண்டப்பட்டான். அப்போது அந்த நரவியாக்ரனான பீஷ்மர், பகைவர் படையை நசுக்குபவர், (பதிலளிக்கத் தயாரானார்).
1.109.40
तद्वाक्याकुलितः क्रोधाद्विधूमोग्निरिव ज्वलन् ।
विततेषुधनुष्पाणिर्विकुञ्चितललाटभृत् ॥ १.१०९.४० ॥
அவனது சொற்களால் கலக்கமுற்று, கோபத்தால் புகையற்ற நெருப்பைப் போல் ஜ்வலித்தார். கைகளில் அம்பறாத்தூணியும் வில்லும் ஏந்தி, நெற்றியைச் சுருக்கியவராய் (நின்றார்).
1.109.41
क्षत्रधर्मं समास्थाय व्यपेतभयसंभ्रमः ।
निवर्तयामास रथं साल्वं प्रति महारथः ॥ १.१०९.४१ ॥
க்ஷத்ரதர்மத்தைப் பற்றிக்கொண்டு, பயமும் பதற்றமும் நீங்கியவராய், அந்த மகாரதன் தன் தேரை சால்வனை நோக்கித் திருப்பினார்.
1.109.42
निवर्तमानं तं दृष्ट्वा राजानः सर्व एव ते ।
प्रेक्षकाः समपद्यन्त भीष्मसाल्वसमागमे ॥ १.१०९.४२ ॥
அவர் திரும்பி வருவதைக் கண்டு, அந்த அரசர்கள் அனைவரும் பீஷ்மரும் சால்வனும் சந்திக்கும் அந்தப் போரின் பார்வையாளர்களாயினர்.
1.109.43
तौ वृषाविव नर्दन्तौ बलिनौ वासितान्तरे ।
अन्योन्यमभिवर्तेतां बलविक्रमशालिनौ ॥ १.१०९.४३ ॥
அவ்விருவரும் காளைகளைப் போல் முழங்கி, வலிமையும் வீரமும் மிக்கவர்களாய், பெண் பசுவை அடையும் இடத்தில் ஒருவரை ஒருவர் நோக்கி முன்னேறினர்.
1.109.44
ततो भीष्मं शान्तनवं शरैः शतसहस्रशः ।
साल्वराजो नरश्रेष्ठः समवाकिरदाशुगैः ॥ १.१०९.४४ ॥
பின்னர் நரஶ்ரேஷ்டனான சால்வ மன்னன் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை நூறாயிரக்கணக்கான வேகமான அம்புகளால் மூடினான்.
1.109.45
पूर्वमभ्यर्दितं दृष्ट्वा भीष्मं साल्वेन ते नृपाः ।
विस्मिताः समपद्यन्त साधुसाध्विति चाब्रुवन् ॥ १.१०९.४५ ॥
முன்னர் சால்வனால் பீஷ்மர் நெருக்கப்பட்டதைக் கண்டு அந்த அரசர்கள் வியப்புற்று 'சாது, சாது' என்று கூறினர்.
1.109.46
लाघवं तस्य ते दृष्ट्वा समरे सर्वपार्थिवाः ।
अपूजयन्त संहृष्टा वाग्भिः साल्वं नराधिपम् ॥ १.१०९.४६ ॥
போரில் அவனுடைய சுறுசுறுப்பைக் கண்டு எல்லா அரசர்களும் மகிழ்ந்து சொற்களால் நராதிபனான சால்வனை மதித்தனர்.
1.109.47
क्षत्रियाणां ततो वाचः श्रुत्वा परपुञ्जयः ।
क्रुद्धः शान्तनवो भीष्मस्तिष्ठतिष्ठेत्यभाषत ॥ १.१०९.४७ ॥
அதன்பின் க்ஷத்திரியர்களின் சொற்களைக் கேட்ட பகைவரை வென்ற சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் சினந்து 'நில், நில்!' என்றார்.
1.109.48
सारथिं चाब्रवीत्क्रुद्धो याहि यत्रैष पार्थिवः ।
यावदेनं निहन्म्यद्य भुजङ्गमिव पक्षिराट् ॥ १.१०९.४८ ॥
சினந்த அவர் சாரதியிடம் கூறினார்: 'இந்த மன்னன் உள்ள இடத்திற்குச் செல். கருடன் பாம்பைக் கொல்வதுபோல் இன்று அவனை நான் கொல்கிறேன்.'
1.109.49
ततोऽस्त्रं वारुणं सम्यग्योजयामास कौरवः ।
तेनाश्वांश्चतुरोऽमृद्गात्साल्वराजस्य भूपते ॥ १.१०९.४९ ॥
பின்னர் கௌரவர் (பீஷ்மர்) வருணாஸ்திரத்தை முறையாகப் பூட்டினார்; அதனால் சால்வ மன்னனின் நான்கு குதிரைகளையும் நசுக்கினார், ஓ அரசே.
1.109.50
अस्त्रैरस्त्राणि संवार्य साल्वराजस्य कौरवः ।
भीष्मो नृपतिशार्दूल न्यवधीत्तस्य सारथिम् ॥ १.१०९.५० ॥
கௌரவர் பீஷ்மர் அஸ்திரங்களால் அஸ்திரங்களைத் தடுத்து, சால்வ மன்னனின் தேரோட்டியைக் கொன்றார், மன்னர்களில் புலியே.
1.109.51
अस्त्रेण चास्याथैन्द्रेण न्यवधीत्तुरगोत्तमान् ।
कन्याहेतोर्नरश्रेष्ठ भीष्मः शान्तनवस्तदा ॥ १.१०९.५१ ॥
பின்னர் இந்திரனின் அஸ்திரத்தால் அவனது சிறந்த குதிரைகளை வீழ்த்தினார்; கன்னியருக்காக, நரசிரேஷ்டரே, அப்போது சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர்.
1.109.52
जित्वा विसर्जयामास जीवन्तं नृपसत्तमम् ।
ततः साल्वः स्वनगरं प्रययौ भरतर्षभ ॥ १.१०९.५२ ॥
வென்று, உயிருடன் இருந்த அந்த மன்னர்களில் சிறந்தவனை விடுவித்தார்; பின்னர், பரதர்களில் காளையே, சால்வன் தன் நகருக்குச் சென்றான்.
1.109.53
स्वराज्यमन्वशाच्चैव धर्मेण नृपतिस्तदा ।
राजानो ये च तत्रासन्स्वयंवरदिदृक्षवः ॥ १.१०९.५३ ॥
அப்போது அரசன் தர்மத்துடன் தன் நாட்டை ஆட்சி செய்தான்; அங்கிருந்த மன்னர்கள் சுயம்வரத்தைக் காண விரும்பியவர்கள்.
1.109.54
स्वान्येव तेऽपि राष्ट्राणि जग्मुः परपुरञ्जयाः ।
एवं विजित्य ताः कन्या भीष्मः प्रहरतां वरः ॥ १.१०९.५४ ॥
பகை நகரங்களை வென்றவர்களான அவர்களும் தத்தம் நாடுகளுக்குச் சென்றனர்; இவ்வாறு அந்தக் கன்னியரை வென்று பீஷ்மர், போராளிகளில் சிறந்தவர்...
1.109.55
प्रययौ हास्तिनपुरं यत्र राजा स कौरवः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा प्रशास्ति वसुधामिमाम् ॥ १.१०९.५५ ॥
அவர் அஸ்தினாபுரத்திற்குச் சென்றார். அங்கே கௌரவ மன்னன் தர்மாத்மா விசித்திரவீரியன் இந்தப் பூமியை ஆண்டுகொண்டிருந்தான்.
1.109.56
यथा पितास्य कौरव्यः शान्तनुर्नृपसत्तमः ।
सोऽचिरेणैव कालेन अत्यक्रामन्नराधिप ॥ १.१०९.५६ ॥
இவருடைய தந்தை கௌரவ்ய மன்னர் சாந்தனு, மன்னர்களில் சிறந்தவர்; அவரும் விரைவில் காலத்தால் கடந்து சென்றார், ஓ மனிதர்களின் தலைவரே.
1.109.57
वनानि सरितश्चैव शैलांश्च विनिधान्द्रुमान् ।
अक्षतः क्षपयित्वाऽरीन्सङ्ख्येऽसङ्ख्येयविक्रमः ॥ १.१०९.५७ ॥
காடுகள், ஆறுகள், மலைகள், மரங்கள் — போரில் எதிரிகளை அழித்து அவர், அளவில்லா வீரம் கொண்டவர், எவ்வித சேதமுமின்றி அவற்றைக் கடந்தார்.
1.109.58
आनयामास काश्यस्य सुताः सागरगासुतः ।
स्नुषा इव स धर्मात्मा भगिनीरिव चानुजाः ॥ १.१०९.५८ ॥
காசி மன்னனின் மகள்களை சாகரத்தை நோக்கி ஓடும் கங்கையின் மகன் அழைத்து வந்தார்; அந்த தர்மாத்மா அவர்களை மருமகள்களைப் போலவும், இளைய சகோதரிகளைப் போலவும் கொண்டு வந்தார்.
1.109.59
यथा दुहितश्चैव परिगृह्य ययौ कुरून् ।
आनिन्ये स महाबाहुर्भ्रातुः प्रियचिकीर्षया ॥ १.१०९.५९ ॥
மகள்களைப் போல அவர்களை அழைத்துக்கொண்டு அவர் குருக்களிடம் சென்றார்; மஹாபாஹுவாகிய அவர் தம்பியை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் அவர்களைக் கொண்டு வந்தார்.
1.109.60
ताः सर्वगुणसंपन्ना भ्राता भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय प्रददौ विक्रमाहृताः ॥ १.१०९.६० ॥
எல்லா நற்குணங்களும் நிறைந்த அவர்களை, வீரத்தால் கொண்டுவரப்பட்ட அவர்களை, பீஷ்மர் தம் இளைய சகோதரன் விசித்திரவீரியனுக்கு அளித்தார்.
1.109.61
एवं धर्मेण धर्मज्ञः कृत्वा कर्मातिमानुषम् ।
भ्रातुर्विचित्रवीर्यस्य विवाहायोपचक्रमे ॥ १.१०९.६१ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தை அறிந்தவர் தர்மத்தின்படி மனிதர்களால் இயலாத செயலைச் செய்து, தம்பி விசித்திரவீரியனின் திருமணத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யத் தொடங்கினார்.
1.109.62
सत्यवत्या सह मिथः कृत्वा निश्चयमात्मवान् ।
विवाहं कारयिष्यन्तं भीष्मं काशिपतेः सुता।
ज्येष्ठा तासामिदं वाक्यमब्रवीद्धसती तदा ॥ १.१०९.६२ ॥
சத்தியவதியுடன் ஒருமனதாக முடிவு செய்து, சுயக்கட்டுப்பாடுடைய பீஷ்மர் திருமணத்தை ஏற்பாடு செய்யவிருந்தபோது, காசி அரசனின் மகள்களில் மூத்தவள் சிரித்தபடி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
1.109.63
मया सौभपतिः पूर्वं मनसा हि वृतः पतिः ।
तेन चास्मि वृता पूर्वमेष कामश्च मे पितुः ॥ १.१०९.६३ ॥
நான் முன்பே மனதால் சௌபபதியைக் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டேன்; அவராலேயே முன்பு வரிக்கப்பட்டேன்; இதுவே என் தந்தையின் விருப்பமும்.
1.109.64
मया वरयितव्योऽभूत्साल्वस्तस्मिन्स्वयंवरे ।
एतद्विज्ञाय धर्मज्ञ धर्मतत्त्वं समाचर ॥ १.१०९.६४ ॥
அந்த சுயம்வரத்தில் நான் சால்வனையே வரவேண்டியிருந்தது. இதை அறிந்து, தர்மத்தின் சாரத்தின்படி நடந்துகொள்ளுங்கள், தர்மஜ்ஞரே.
1.109.65
एवमुक्तस्तया भीष्मः कन्यया विप्रसंसदि ।
चिन्तामभ्यगमद्वीरो युक्तां तस्यैव कर्मणः ॥ १.१०९.६५ ॥
அந்தப் பெண் அந்தணர் சபையில் இவ்வாறு சொன்னதும், வீரனான பீஷ்மர் அந்தச் செயலுக்குத் தகுந்த சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார்.
1.109.66
अन्यसक्ता त्वियं कन्या ज्येष्ठा त्वम्बा मया जिता ।
वाचा दत्ता मनोदत्ता कृतमङ्गलवाचना ॥ १.१०९.६६ ॥
இந்தப் பெண் வேறொருவனிடம் பற்றுக்கொண்டவள்; ஆனால் மூத்தவள் அம்பாவை நான் வென்று கொண்டேன்; வார்த்தையால் கொடுக்கப்பட்டவள், மனதால் கொடுக்கப்பட்டவள், மங்கல மந்திரங்கள் ஓதப்பட்டவள்.
1.109.67
निर्दिष्टा तु परस्यैव सा त्याज्या परचिन्तिनी ।
इत्युक्त्वा चानुमान्यैव भ्रातरं स्ववशानुगम् ॥ १.१०९.६७ ॥
வேறொருவருக்கு நியமிக்கப்பட்டவளும், பிறரை நினைப்பவளுமான அவளை விட்டுவிட வேண்டும். இவ்வாறு கூறி, தன் வசத்தில் நடக்கும் சகோதரனை சம்மதிக்கச் செய்து...
1.109.68
विनिश्चित्य स धर्मज्ञो ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
अनुजज्ञे तदा ज्येष्ठामम्बां काशिपतेः सुताम् ॥ १.१०९.६८ ॥
தர்மம் அறிந்தவன் வேதங்களில் தேர்ந்த அந்தணர்களுடன் ஆலோசித்து முடிவு செய்து, அப்போது காசிமன்னனின் மூத்த மகள் அம்பைக்கு அனுமதி அளித்தான்.
1.109.69
अम्बिकाम्बालिके भार्ये प्रादाद्भ्रात्रे यवीयसे ।
भीष्मो विचित्रवीर्याय विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ १.१०९.६९ ॥
பீஷ்மர் விதிப்படி நிறைவேற்றப்பட்ட சடங்கால் அம்பிகையையும் அம்பாலிகையையும் தம்பி விசித்திரவீரியனுக்கு மனைவியராகக் கொடுத்தார்.
1.109.70
तयोः पाणी गृहीत्वा तु रूपयौवनदर्पितः ।
विचित्रवीर्यो धर्मात्मा नाम्बामैच्छत्कथंचन ॥ १.१०९.७० ॥
அவ்விருவரின் கைகளைப் பற்றிய தர்மாத்மா விசித்திரவீர்யன், அழகும் இளமையும் கொண்ட பெருமையில், எந்த வகையிலும் அம்பையை விரும்பவில்லை.
1.109.71
अम्बामन्यस्य कीर्त्यन्तीमब्रवीच्चारुदर्शनाम् ।
पापस्य फलमेवैष कामोऽसाधुर्निरर्थकः।
परतन्त्रोपभोगो मामार्य नाऽऽयोक्तुमर्हसि ॥ १.१०९.७१ ॥
அழகிய தோற்றமுடைய அம்பையிடம், பிறருக்கு உரியவள் என்று அறிவிக்கப்பட்டவளிடம் அவன் கூறினான்: "இது பாவத்தின் பலன்; இந்த ஆசை தீயது, பயனற்றது. ஆரியனே, பிறர் வசப்பட்ட இன்பத்தில் என்னை ஈடுபடுத்தக் கூடாது."
1.109.72
प्रातिष्ठच्छान्तनोर्वंशस्तात यस्य त्वमन्वयः ।
अकामवृत्तो धर्मात्मन्साधु मन्ये मतं तव ॥ १.१०९.७२ ॥
"அன்பனே, சந்தனுவின் வம்சம் பெருமை பெற்றது, அதில் நீ பிறந்தவன். தர்மாத்மனே, நீ ஆசையற்ற நடத்தையுடையவன்; உன் இந்த கருத்தை நான் நல்லது என்று கருதுகிறேன்."
1.109.73
इत्युक्त्वाम्बां समालोक्य विधिवद्वाक्यमब्रवीत् ।
विसृष्टा ह्यसि गच्छ त्वं यथाकाममनिन्दिते ॥ १.१०९.७३ ॥
இவ்வாறு கூறி, அம்பாவை முறைப்படி நோக்கி அவர் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்: குற்றமற்றவளே, நீ விடுவிக்கப்பட்டாய்; இப்போது உனக்கு விருப்பமானபடி செல்.
1.109.74
नानियोज्ये समर्थोऽहं नियोक्तुं भ्रातरं प्रियम् ।
अन्यबावगतां चापि को नारीं वासयेद्गृहे ॥ १.१०९.७४ ॥
நான் என் அன்பிற்குரிய சகோதரனை நியமிக்கத் தகுதியுடையவன் அல்லன்; மேலும் மனம் வேறொருவரிடம் சென்ற பெண்ணை யார் வீட்டில் வைத்திருப்பார்?
1.109.75
अतस्त्वां न नियोक्ष्यामि अन्यकामासि गम्यताम् ।
अहमप्यूर्ध्वरेता वै निवृत्तो दारकर्मणि ॥ १.१०९.७५ ॥
ஆகவே நான் உன்னை நியமிக்க மாட்டேன்; நீ வேறொருவரை விரும்புகிறாய், ஆகவே செல். நானும் ஊர்த்வரேதஸ் ஆவேன்; திருமணச் செயலிலிருந்து விலகியிருக்கிறேன்.
1.109.76
न संबन्धस्तदावाभ्यां भविता वै कथंचन ।
इत्युक्ता सा गता तत्र सखीभिः परिवारिता ॥ १.१०९.७६ ॥
அப்போது நமக்கிடையே எந்த உறவும் எப்படியும் ஏற்படாது. இவ்வாறு கூறப்பட்ட அவள், தன் தோழியரால் சூழப்பட்டு அங்கிருந்து சென்றாள்.
1.109.77
निर्दिष्टा हि शनै राजन्साल्वराजपुरं प्रति ।
अथाम्बा साल्वंमागम्य साऽब्रवीत्प्रतिपूज्य तं ॥ १.१०९.७७ ॥
அரசே, அவள் மெதுவாக சால்வராஜனின் நகரை நோக்கி வழிநடத்தப்பட்டாள். பின்னர் அம்பா சால்வனிடம் வந்து, அவரை மதித்து வணங்கி, பேசினாள்.
1.109.78
पुरा निर्दिष्टभावा त्वामागतास्मि वरानन ।
देवव्रतं समुत्सृज्य सानुजं भरतर्षभम् ॥ १.१०९.७८ ॥
ஓ அழகிய முகத்தவனே, முன்பே என் மனம் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது; அதனால் நான் உன்னிடம் வந்தேன். தம்பியுடன் கூடிய பரத ரிஷபமான தேவவிரதனை விட்டுவிட்டு.
1.109.79
प्रतिगृह्णीष्व भद्रं ते विधिवन्मां समुद्यताम् ॥ १.१०९.७९ ॥
உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். விதிப்படி என்னை ஏற்றுக்கொள், நான் தயாராக இருக்கிறேன்.
1.109.80
तयैवमुक्तः साल्वोपि प्रहसन्निदमब्रवीत् ।
निर्जिताऽसीह भीष्मेण मां विनिर्जित्य राजसु ॥ १.१०९.८० ॥
அவள் இவ்வாறு கூறியபோது சால்வனும் சிரித்தபடி இவ்வாறு கூறினான்: "இங்கே நீ பீஷ்மரால் வெல்லப்பட்டவள். அரசர்களிடையே என்னை வென்று."
1.109.81
अन्येन निर्जितां भद्रे विसृष्टां तेन चालयात् ।
न गृह्णामि वरारोहे तत्र चैव तु गम्यताम् ॥ १.१०९.८१ ॥
"நலமுடையவளே, மற்றவரால் வெல்லப்பட்டும் அவராலேயே வீட்டிலிருந்து விடப்பட்டவளையும் நான் ஏற்கமாட்டேன், அழகிய இடையுடையவளே. அங்கேயே போ."
1.109.82
इत्युक्ता सा समागम्य कुरुराज्यमनुत्तमम् ।
अम्बाब्रवीत्ततो भीष्मं त्वयाऽहं सहसा हृता ॥ १.१०९.८२ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டவள் சிறந்த குரு இராச்சியத்தை அடைந்து அம்பா பீஷ்மரிடம் கூறினாள்: "நீ என்னை பலவந்தமாகக் கவர்ந்து சென்றாய்."
1.109.83
क्षत्रधर्ममवेक्षस्व त्वं भर्ता मम धर्मतः ।
यां यः स्वयंवरे कन्यां निर्जयेच्छौर्यसंपदा ॥ १.१०९.८३ ॥
"க்ஷத்திர தர்மத்தைக் கருது. நீ தர்மப்படி என் கணவன். சுயம்வரத்தில் தன் வீரச் செல்வத்தால் எந்தக் கன்னியை எவன் வெல்கிறானோ."
1.109.84
राज्ञः सर्वान्विनिर्जित्य स तामुद्वाहयेद्ध्रुवम् ।
अतस्त्वमेव भर्ता मे त्वयाऽहं निर्जिता यतः ॥ १.१०९.८४ ॥
"எல்லா அரசர்களையும் வென்று அவன் நிச்சயமாக அவளை மணக்க வேண்டும். ஆகவே நீயே என் கணவன், ஏனெனில் நீயே என்னை வென்றாய்."
1.109.85
तस्माद्वहस्व मां भीष्म निर्जितां संसदि त्वया ।
ऊर्ध्वरेता ह्यहमिति प्रत्युवाच पुनःपुनः ॥ १.१०९.८५ ॥
ஆகையால் பீஷ்மரே, சபையில் நீர் வென்ற என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். நான் ஊர்த்வரேதா என்று அவள் மீண்டும் மீண்டும் பதிலளித்தாள்.
1.109.86
भीष्मं सा चाब्रवीदम्बा यथाजैषीस्तथा कुरु ।
एवमन्वगमद्भीष्मं षट्समाः पुष्करेक्षणा ॥ १.१०९.८६ ॥
அம்பை பீஷ்மரிடம் கூறினாள்: நீர் வென்றபடியே செய்யுங்கள். இவ்வாறு தாமரைக்கண்ணி அவள் ஆறு ஆண்டுகள் பீஷ்மரைப் பின்தொடர்ந்தாள்.
1.109.87
ऊर्ध्वरेतास्त्वहं भद्रे विवाहविमुखोऽभवम् ।
तमेव साल्वं गच्छ त्वं यः पुरा मनसा वृतः ॥ १.१०९.८७ ॥
நான் ஊர்த்வரேதா, நல்லவளே; திருமணத்தில் நாட்டமற்றவனானேன். முன்பு மனதால் யாரை வரித்தாயோ அந்த சால்வனிடமே செல்லுங்கள்.
1.109.88
अन्यसक्तं किमर्थं त्वमात्मानमवदः पुरा ।
अन्यसक्तां वधूं कन्यां वासयेत्स्वगृहे न हि ॥ १.१०९.८८ ॥
முன்பு நீ ஏன் வேறொருவரில் பற்றுள்ளவளென்று உன்னைக் கூறிக்கொண்டாய்? வேறொருவரில் பற்றுள்ள கன்னியை மணமகளாக யாரும் தன் வீட்டில் வைத்திருக்க மாட்டார்கள்.
1.109.89
नाहमुद्वाहयिष्ये त्वां मम भ्रात्रे यवीयसे ।
विचित्रवीर्याय शुभे यथेष्टं गम्यतामिति ॥ १.१०९.८९ ॥
நான் உன்னை மணக்கமாட்டேன்; என் இளைய சகோதரன் விசித்திரவீரியனுக்கு, நல்லவளே, நீ விரும்பியபடி செல்லலாம்.
1.109.90
भूयः साल्वं समभ्येत्य राजन्गृह्णीष्व मामिति ।
नाहं गृह्णाम्यन्यजितामिति साल्वनिराकृता ॥ १.१०९.९० ॥
மீண்டும் சால்வனிடம் சென்று, அரசே, 'என்னை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்' என்றாள். 'வேறொருவரால் வெல்லப்பட்டவளை நான் ஏற்கமாட்டேன்' என்று சால்வனால் நிராகரிக்கப்பட்டாள்.
1.109.91
ऊर्ध्वरेतास्त्वहमिति भीष्मेण च निराकृता ।
अम्बा भीष्मं पुनः साल्वं भीष्मं साल्वं पुनः पुनः ॥ १.१०९.९१ ॥
'நான் ஊர்த்வரேதஸ் (பிரம்மசாரி)' என்று கூறி பீஷ்மரும் அவளை நிராகரித்தார். அம்பா மீண்டும் மீண்டும் பீஷ்மரிடமும் சால்வரிடமும் சென்றாள்.
1.109.92
गमनागमनेनैवमनैषीत्षट् समा नृप ।
अश्रुभिर्भूमिमुक्षन्ती शोचन्ती सा मनस्विनी ॥ १.१०९.९२ ॥
அரசே, இவ்வாறு போவதும் வருவதுமாகவே அவள் ஆறு ஆண்டுகளைக் கழித்தாள். கண்ணீரால் பூமியை நனைத்தபடி, துயருற்ற அந்த மனஸ்வினி.
1.109.93
पीनोन्नतकुचद्वन्द्वा विशालजघनेक्षणा ।
श्रोणीभरालसगमा राकाचन्द्रनिभानना ॥ १.१०९.९३ ॥
நிறைந்து உயர்ந்த மார்பகங்களை உடையவள், விரிந்த இடையும் கண்களும் கொண்டவள், இடுப்பின் பாரத்தால் சோர்ந்த நடையுடையவள், முழுநிலவு போன்ற முகமுடையவள்.
1.109.94
वर्षत्कादम्बिनीमूर्ध्नि स्फुरन्ती चञ्चलेव सा ।
सा ततो द्वादश समा बाहुदामभितो नदीम्।
पार्श्वे हिमवतो रम्ये तपो घोरं समाददे ॥ १.१०९.९४ ॥
மழை பொழியும் கார்மேகத்தின் உச்சியில் மின்னும் மின்னல் போல அவள் ஒளிர்ந்தாள். பின்னர் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் இமயத்தின் அழகிய பக்கத்தில், பாகுதா நதிக்கு இருபுறமும் கடுந்தவம் செய்தாள்.
1.109.95
संक्षिप्तकरणा तत्र तप आस्थाय सुव्रता ।
पादाङ्गुष्ठेन साऽतिष्ठदकम्पन्त ततः सुराः ॥ १.१०९.९५ ॥
அங்கே புலன்களை அடக்கி, தவத்தில் நிலைபெற்று, உறுதியான விரதமுடையவள் ஒரு காலின் பெருவிரலில் நின்றாள். அப்போது தேவர்கள் நடுங்கினர்.
1.109.96
तस्यास्तत्तु तपो दृष्ट्वा सुराणां क्षोभकारकम् ।
विस्मितश्चैव हृष्टश्च तस्यानुग्रहबुद्धिमान् ॥ १.१०९.९६ ॥
தேவர்களை அலைக்கழிக்கும் அவளுடைய அந்தத் தவத்தைக் கண்டு, வியப்பும் மகிழ்ச்சியும் அடைந்த ஞானமுள்ளவர் அவளுக்கு அருள் செய்ய நினைத்தார்.
1.109.97
अनन्तसेनो भगवान्कुमारो वरदः प्रभुः ।
मानयन्राजपुत्रीं तां ददौ तस्यै शुभां स्रजम् ॥ १.१०९.९७ ॥
அனந்தசேனன் என்ற பகவான் குமாரன், வரமளிக்கும் பிரபு, அந்த அரசகுமாரியை மதித்து அவளுக்கு ஒரு சுப மாலையை அளித்தார்.
1.109.98
एषा पुष्करिणी दिव्या यथावत्समुपस्थिता ।
अम्बे त्वच्छोकशमनी माला भुवि भविष्यति ॥ १.१०९.९८ ॥
இந்த தெய்வீகக் குளம் முறையாக தோன்றியுள்ளது. அம்பா, உன் துயரைத் தணிக்கும் இந்த மாலை பூமியில் இருக்கும்.
1.109.99
एतां चैव मया दत्तां मालां यो धारयिष्यति ।
सोऽस्य भीष्मस्य निधने कारणं वै भविष्यति ॥ १.१०९.९९ ॥
நான் கொடுத்த இந்த மாலையை எவன் அணிவானோ, அவனே இந்த பீஷ்மரின் மரணத்திற்குக் காரணமாவான்.