Mahābhārata · Adhyāya 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजः ।
भृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः ॥ १.११.१ ॥
Hace mucho tiempo, mi amigo fue un brahmán llamado Khagama, querido hijo, de palabra aguda y dotado del poder de la ascesis.
1.11.2
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णं भुजंगमम् ।
अग्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषितः प्रमुमोह वै ॥ १.११.२ ॥
Jugando en mi infancia, hice una serpiente de hierba; él, absorto en el sacrificio del fuego, se asustó y en verdad se desmayó.
1.11.3
लब्ध्वा स च पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनः ।
नर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः ॥ १.११.३ ॥
Recobrando el sentido, aquel asceta, como si ardiera de ira, me habló, veraz en sus palabras y firme en sus severos votos.
1.11.4
यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषया ।
तथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम शापाद्भविष्यसि ॥ १.११.४ ॥
Tan poderosa como la serpiente que hiciste para asustarme, tan poderosa serpiente serás por mi maldición.
1.11.5
तस्याहं तपसो वीर्यं जानन्नासं तपोधन ।
भृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचमहं तदा ॥ १.११.५ ॥
No conocía el poder de su ascesis, oh rico en austeridad; mi corazón estaba profundamente turbado, y así le hablé entonces.
1.11.6
प्रणतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः पुरतः स्थितः ।
सखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया ॥ १.११.६ ॥
Inclinándome con sobresalto y de pie ante él con las palmas juntas, dije sonriendo: 'Amigo', esto lo hice solo en broma contigo.
1.11.7
क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम् ॥ १.११.७ ॥
Oh brahmín, debes perdonarme; que esta maldición sea revocada. Entonces, al verme con la mente muy agitada, me habló.
1.11.8
मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनः ।
नानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन ॥ १.११.८ ॥
Suspirando una y otra vez con ardor, el rico en austeridad, profundamente turbado, dijo: Lo que he dicho no es falso; esto sucederá de algún modo.
1.11.9
यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे तपोधन ।
श्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु सदाऽनघ ॥ १.११.९ ॥
Ahora escucha de mí la palabra que te voy a decir, oh rico en austeridad. Y, oh sin mácula, que habiéndola oído, esta palabra mía permanezca siempre en tu corazón.
1.11.10
उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिः ।
तं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव।
एवमुक्तस्तु तेनाहमुरगत्वमवाप्तवान् ॥ १.११.१० ॥
Ruru por nombre, el puro hijo de Pramati, nacerá. Al verlo, tu liberación de la maldición llegará, y no mucho después. Así, dirigido por él, obtuve el estado de serpiente.
1.11.11
स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजोऽपि च ।
स्वरूपं प्रतिपद्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १.११.११ ॥
Tú eres aquel mismo, conocido como Ruru, y también hijo de Pramati. Ahora, recuperando mi propia forma, hoy te diré lo que es beneficioso.
1.11.12
स डौण्डुभं परित्यज्य रूपं विप्रर्षभस्तदा ।
स्वरूपं भास्वरं भूयः प्रतिपेदे महायशाः ॥ १.११.१२ ॥
Entonces aquel toro entre brahmines, de gran fama, abandonando la forma de Ḍuṇḍubha, recobró de nuevo su forma resplandeciente.
1.11.13
इदं चोवाच वचनं रुरुमप्रतिमौजसम् ।
अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां वर ॥ १.११.१३ ॥
Y le dijo estas palabras a Ruru, de vigor incomparable: la no violencia es el deber supremo entre todos los seres vivos.
1.11.14
तस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित् ।
ब्राह्मणः सौम्य एवेह भवतीति परा श्रुतिः ॥ १.११.१४ ॥
Por tanto, un brahmán nunca debe dañar a ningún ser vivo; aquí el brahmán es ciertamente apacible, así dice la suprema śruti.
1.11.15
वेदवेदाङ्गविन्नाम सर्वभूताभयप्रदः ।
अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम् ॥ १.११.१५ ॥
Quien conoce los Vedas y sus miembros, llamado dador de intrepidez a todos los seres: la no violencia, el habla veraz y la paciencia, esto está determinado.
1.11.16
ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धारणापि च ।
क्षत्रियस्य हि यो धर्मः स नेहेष्येत वै तव ॥ १.११.१६ ॥
El deber supremo del brahmán es la retención de los Vedas; pero el deber propio del kṣatriya no debería ser lo que tú deseas aquí.
1.11.17
दण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम् ।
तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरो ॥ १.११.१७ ॥
Portar la vara del castigo, la firmeza y la protección de los súbditos: esta era la obra del kṣatriya. Escúchame, oh Ruru.
1.11.18
जनमेजयस्य यज्ञेऽस्मिन्सर्पाणां हिंसनं पुरा ।
परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपि ॥ १.११.१८ ॥
En este sacrificio de Janamejaya, antiguamente se mató a las serpientes; y se salvó también a las serpientes atemorizadas, incluso por un brahmán.
1.11.19
तपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात् ।
आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम ॥ १.११.१९ ॥
Por Āstīka, dotado de la fuerza de la austeridad y del valor, que había alcanzado el otro lado de los Vedas y sus vedāṅgas, el primero de los nacidos dos veces, en el sacrificio de serpientes, oh mejor de los nacidos dos veces.