മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजः ।
भृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः ॥ १.११.१ ॥
മുൻപ് ഖഗമൻ എന്ന പേരുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എനിക്ക് സുഹൃത്തായിരുന്നു; അദ്ദേഹം മൂർച്ചയുള്ള വാക്കുകൾ ഉള്ളവനും തപോബലം നിറഞ്ഞവനുമായിരുന്നു, പ്രിയ മകനേ.
1.11.2
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णं भुजंगमम् ।
अग्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषितः प्रमुमोह वै ॥ १.११.२ ॥
കുട്ടിക്കാലത്ത് കളിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പുല്ലുകൊണ്ട് ഒരു പാമ്പിനെ ഉണ്ടാക്കി; അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്ന അദ്ദേഹം ഭയന്ന് മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു.
1.11.3
लब्ध्वा स च पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनः ।
नर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः ॥ १.११.३ ॥
വീണ്ടും ബോധം വീണ്ടെടുത്ത ആ തപോധനൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു; കോപത്താൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനെപ്പോലെ, സത്യവാദിയും കഠിനവ്രതനുമായവൻ.
1.11.4
यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषया ।
तथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम शापाद्भविष्यसि ॥ १.११.४ ॥
എന്റെ ഭയത്താൽ നീ ഈ പാമ്പിനെ എത്ര ശക്തിയോടെ ഉണ്ടാക്കിയോ, അതേ ശക്തിയുള്ള പാമ്പായി എന്റെ ശാപത്താൽ നീ മാറും.
1.11.5
तस्याहं तपसो वीर्यं जानन्नासं तपोधन ।
भृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचमहं तदा ॥ १.११.५ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തി ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല, തപോധനാ; അപ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം അതിയായി ഉലഞ്ഞിരുന്നു, ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
1.11.6
प्रणतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः पुरतः स्थितः ।
सखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया ॥ १.११.६ ॥
ഭയത്തോടെ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പി അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, ചിരിച്ചുകൊണ്ട് 'സുഹൃത്തേ' എന്ന് പറഞ്ഞു; ഇത് നിന്നോട് തമാശയ്ക്കായി ഞാൻ ചെയ്തതാണ്.
1.11.7
क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम् ॥ १.११.७ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം; ഈ ശാപം പിൻവലിക്കപ്പെടട്ടെ. അപ്പോൾ അത്യന്തം വ്യാകുലമനസ്സുള്ള എന്നെ നോക്കി അവൻ പറഞ്ഞു.
1.11.8
मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनः ।
नानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन ॥ १.११.८ ॥
ആവർത്തിച്ച് ചൂടുള്ള നെടുവീർപ്പിട്ട്, അത്യന്തം സംഭ്രമിച്ച തപോധനൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ പറഞ്ഞത് അസത്യമല്ല; ഇത് എങ്ങനെയെങ്കിലും സംഭവിക്കും.
1.11.9
यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे तपोधन ।
श्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु सदाऽनघ ॥ १.११.९ ॥
ഞാൻ നിന്നോട് പറയാൻ പോകുന്ന വാക്ക് കേൾക്കൂ, ഓ തപോധനാ. ഓ നിർമ്മലാ, കേട്ട ഈ വാക്ക് നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കട്ടെ.
1.11.10
उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिः ।
तं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव।
एवमुक्तस्तु तेनाहमुरगत्वमवाप्तवान् ॥ १.११.१० ॥
പ്രമതിയുടെ പുത്രനായി ശുചിയായ രുരു എന്ന പേരിൽ ഒരാൾ ജനിക്കും. അവനെ കാണുമ്പോൾ നിന്റെ ശാപമോചനമുണ്ടാകും; അധികം താമസമില്ലാതെ. ഇങ്ങനെ അവനാൽ പറയപ്പെട്ട ഞാൻ സർപ്പരൂപം പ്രാപിച്ചു.
1.11.11
स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजोऽपि च ।
स्वरूपं प्रतिपद्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १.११.११ ॥
ആ നീ തന്നെയാണ് രുരു എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനും പ്രമതിയുടെ പുത്രനുമായവൻ. ഇപ്പോൾ എന്റെ സ്വരൂപം സ്വീകരിച്ച്, നിനക്ക് ഹിതമായത് ഇന്ന് ഞാൻ പറയാം.
1.11.12
स डौण्डुभं परित्यज्य रूपं विप्रर्षभस्तदा ।
स्वरूपं भास्वरं भूयः प्रतिपेदे महायशाः ॥ १.११.१२ ॥
അപ്പോൾ ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനും മഹായശസ്വിയുമായവൻ ഡുണ്ഡുഭരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, തന്റെ തേജസ്വിയായ സ്വരൂപം വീണ്ടും പ്രാപിച്ചു.
1.11.13
इदं चोवाच वचनं रुरुमप्रतिमौजसम् ।
अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां वर ॥ १.११.१३ ॥
അതുല്യ ഓജസ്സുള്ള രുരുവിനോട് അദ്ദേഹം ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: സർവ്വ പ്രാണികളിലും ഉത്തമമായ ധർമ്മം അഹിംസയാണ്.
1.11.14
तस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित् ।
ब्राह्मणः सौम्य एवेह भवतीति परा श्रुतिः ॥ १.११.१४ ॥
അതിനാൽ ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു ജീവിയെയും ഒരിക്കലും ഹിംസിക്കരുത്; ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണൻ സൗമ്യനായിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് പരമശ്രുതി.
1.11.15
वेदवेदाङ्गविन्नाम सर्वभूताभयप्रदः ।
अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम् ॥ १.११.१५ ॥
വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും അറിയുന്നവൻ, സർവ്വ ജീവികൾക്കും അഭയം നൽകുന്നവൻ എന്നു പേരുള്ളവൻ; അഹിംസയും സത്യവചനവും ക്ഷമയും തന്നെയാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടത്.
1.11.16
ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धारणापि च ।
क्षत्रियस्य हि यो धर्मः स नेहेष्येत वै तव ॥ १.११.१६ ॥
ബ്രാഹ്മണന്റെ പരമധർമ്മം വേദങ്ങളെ ധരിക്കലാണ്; ക്ഷത്രിയന്റെ ധർമ്മം നിനക്ക് ഇവിടെ അഭിലഷണീയമാകരുത്.
1.11.17
दण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम् ।
तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरो ॥ १.११.१७ ॥
ദണ്ഡം ധരിക്കൽ, ഉഗ്രത, പ്രജകളുടെ പരിപാലനം—ഇതാണ് ക്ഷത്രിയന്റെ കർമ്മം; രുരുവേ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ.
1.11.18
जनमेजयस्य यज्ञेऽस्मिन्सर्पाणां हिंसनं पुरा ।
परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपि ॥ १.११.१८ ॥
ജനമേജയന്റെ ഈ യജ്ഞത്തിൽ മുമ്പ് സർപ്പങ്ങളുടെ ഹിംസ നടന്നു; ഭയന്ന സർപ്പങ്ങൾക്ക് ഒരു ബ്രാഹ്മണനാൽ തന്നെ രക്ഷയും ലഭിച്ചു.
1.11.19
तपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात् ।
आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम ॥ १.११.१९ ॥
തപസ്സ്, വീര്യം, ബലം എന്നിവയോടു കൂടിയവനും വേദവേദാംഗങ്ങളിൽ പാരംഗതനുമായ ആസ്തീകൻ — ദ്വിജോത്തമാ, സർപ്പസത്രത്തിൽ.