மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजः ।
भृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः ॥ १.११.१ ॥
முன்பு கழமஎன்னும் பெயருடைய ஒரு பிராமணர் எனக்கு நண்பராக இருந்தார்; அவர் கூர்மையான சொற்களை உடையவரும் தவவலிமையால் நிறைந்தவரும் ஆவார், அன்பு மகனே.
1.11.2
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णं भुजंगमम् ।
अग्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषितः प्रमुमोह वै ॥ १.११.२ ॥
குழந்தைப் பருவத்தில் விளையாடும்போது நான் புல்லால் ஒரு பாம்பைச் செய்தேன்; அவர் அக்னிஹோத்ரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது பயந்து மயங்கிவிட்டார்.
1.11.3
लब्ध्वा स च पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनः ।
नर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः ॥ १.११.३ ॥
மீண்டும் உணர்வு பெற்ற அந்தத் தவச்செல்வர் என்னிடம் கூறினார்; கோபத்தால் எரிப்பவர் போல, சத்தியவாதியும் கடும் விரதம் உடையவருமானவர்.
1.11.4
यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषया ।
तथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम शापाद्भविष्यसि ॥ १.११.४ ॥
என் பயத்தால் நீ இந்தப் பாம்பை எத்தகைய வலிமையுடன் உருவாக்கினாயோ, அத்தகைய வலிமையுள்ள பாம்பாக என் சாபத்தால் நீ ஆவாய்.
1.11.5
तस्याहं तपसो वीर्यं जानन्नासं तपोधन ।
भृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचमहं तदा ॥ १.११.५ ॥
அவருடைய தவத்தின் வலிமையை நான் அறியவில்லை, தவச்செல்வரே; அப்போது மிகுந்த கலக்கத்துடன் நான் அவரிடம் கூறினேன்.
1.11.6
प्रणतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः पुरतः स्थितः ।
सखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया ॥ १.११.६ ॥
பயத்தால் வணங்கி, கைகூப்பியவாறு அவர் முன் நின்று, சிரித்துக்கொண்டே 'நண்பரே' என்று கூறினேன்; இது உம்மைக் கேலி செய்வதற்காகவே நான் செய்தது.
1.11.7
क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम् ॥ १.११.७ ॥
பிராமணரே, நீர் என்னை மன்னிக்க வேண்டும்; இந்தச் சாபம் திரும்பப் பெறப்படட்டும். அப்பொழுது அவன் மிகவும் கலங்கிய மனத்துடன் இருந்த என்னைப் பார்த்துப் பேசினான்.
1.11.8
मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनः ।
नानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन ॥ १.११.८ ॥
பலமுறை சூடான மூச்சுவிட்டு, மிகவும் கலங்கிய தவவளம் பெற்ற முனிவன் கூறினான்: நான் சொன்னது பொய் அல்ல; இது எப்படியோ நிச்சயம் நடக்கும்.
1.11.9
यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे तपोधन ।
श्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु सदाऽनघ ॥ १.११.९ ॥
இப்போது நான் உனக்குச் சொல்லப்போவதை, ஓ தவவளம் பெற்றவனே, என்னிடமிருந்து கேள். ஓ பாவமற்றவனே, நான் சொல்லும் இந்தச் சொல் எப்பொழுதும் உன் மனத்தில் நிலைத்திருக்கட்டும்.
1.11.10
उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिः ।
तं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव।
एवमुक्तस्तु तेनाहमुरगत्वमवाप्तवान् ॥ १.११.१० ॥
பிரமதியின் தூய மகன் ருரு என்ற பெயருடன் பிறப்பான். அவனைக் கண்டதும் உனது சாபம் நீங்கும்; அது அதிக காலம் ஆகாது. இவ்வாறு அவனால் சொல்லப்பட்டு, நான் பாம்பு உருவை அடைந்தேன்.
1.11.11
स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजोऽपि च ।
स्वरूपं प्रतिपद्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १.११.११ ॥
அந்த நீயே ருரு என்று பெயர் பெற்றவனும், பிரமதியின் மகனுமாவாய். இப்போது என் சொந்த உருவை ஏற்று, உனக்கு நன்மையானதை இன்று நான் சொல்வேன்.
1.11.12
स डौण्डुभं परित्यज्य रूपं विप्रर्षभस्तदा ।
स्वरूपं भास्वरं भूयः प्रतिपेदे महायशाः ॥ १.११.१२ ॥
அப்பொழுது அந்த அந்தணர்களில் சிறந்தவனும் பெரும் புகழுடையவனுமான அவன், டுண்டுபனின் உருவைக் கைவிட்டு, தன் ஒளிரும் சொந்த உருவை மீண்டும் அடைந்தான்.
1.11.13
इदं चोवाच वचनं रुरुमप्रतिमौजसम् ।
अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां वर ॥ १.११.१३ ॥
அளவற்ற வலிமையுள்ள ருருவிடம் அவர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்: உயிருள்ள அனைத்தின் மத்தியில் உயர்ந்த தர்மம் அகிம்சையே.
1.11.14
तस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित् ।
ब्राह्मणः सौम्य एवेह भवतीति परा श्रुतिः ॥ १.११.१४ ॥
ஆகையால் அந்தணன் உயிருள்ள எவரையும் ஒருபோதும் துன்புறுத்தக் கூடாது; இவ்வுலகில் அந்தணன் சாந்தமானவனே ஆவான் என்பது உயர்ந்த சுருதி.
1.11.15
वेदवेदाङ्गविन्नाम सर्वभूताभयप्रदः ।
अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम् ॥ १.११.१५ ॥
வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் அறிந்தவன், எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளிப்பவன் என்று பெயர் பெறுபவன்; அகிம்சை, சத்திய வார்த்தை, பொறுமை ஆகியவையே இது உறுதியாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டது.
1.11.16
ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धारणापि च ।
क्षत्रियस्य हि यो धर्मः स नेहेष्येत वै तव ॥ १.११.१६ ॥
அந்தணனின் உயர்ந்த தர்மம் வேதங்களைக் கற்று நிலைநிறுத்துவதே; க்ஷத்திரியனுக்குரிய தர்மம் உனக்கு இங்கு விருப்பமானதாக இருக்கக்கூடாது.
1.11.17
दण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम् ।
तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरो ॥ १.११.१७ ॥
தண்டத்தைத் தாங்குதல், உக்கிரத்தன்மை, மக்களைப் பாதுகாத்தல்—இதுவே க்ஷத்திரியனின் கடமை; ருருவே, என் சொல்லைக் கேள்.
1.11.18
जनमेजयस्य यज्ञेऽस्मिन्सर्पाणां हिंसनं पुरा ।
परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपि ॥ १.११.१८ ॥
ஜனமேஜயனின் இந்த யாகத்தில் முன்பு பாம்புகள் அழிக்கப்பட்டன; அஞ்சிய பாம்புகள் ஒரு அந்தணனாலேயே காக்கப்பட்டன.
1.11.19
तपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात् ।
आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम ॥ १.११.१९ ॥
தவம், வீரியம், பலம் நிறைந்தவரும், வேதங்களையும் வேதாங்கங்களையும் கடந்தவருமான ஆஸ்தீகரால், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, சர்ப்ப யாகத்தில் — ஓ த்விஜோத்தமரே.