Mahābhārata · Adhyāya 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजः ।
भृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः ॥ १.११.१ ॥
Outrora meu amigo foi um brâmane chamado Khagama, querido filho, de fala afiada e dotado do poder da ascese.
1.11.2
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णं भुजंगमम् ।
अग्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषितः प्रमुमोह वै ॥ १.११.२ ॥
Brincando na infância, fiz uma serpente de capim; ele, absorto na oferenda ao fogo, assustou-se e desmaiou de fato.
1.11.3
लब्ध्वा स च पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनः ।
नर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः ॥ १.११.३ ॥
Recobrando os sentidos, aquele asceta, como que ardendo de ira, falou comigo, veraz na palavra e firme em seus votos severos.
1.11.4
यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषया ।
तथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम शापाद्भविष्यसि ॥ १.११.४ ॥
Tão poderosa quanto a serpente que fizeste para me assustar, tão poderosa serpente serás por minha maldição.
1.11.5
तस्याहं तपसो वीर्यं जानन्नासं तपोधन ।
भृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचमहं तदा ॥ १.११.५ ॥
Eu não conhecia o poder de sua ascese, ó rico em austeridade; meu coração estava profundamente perturbado, e assim lhe falei então.
1.11.6
प्रणतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः पुरतः स्थितः ।
सखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया ॥ १.११.६ ॥
Curvando-me em alarme e de pé diante dele com as palmas unidas, disse sorrindo: 'Amigo', isto fiz apenas por brincadeira contigo.
1.11.7
क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम् ॥ १.११.७ ॥
Ó brâmane, deves perdoar-me; que esta maldição seja revogada. Então, vendo-me com a mente muito perturbada, ele falou.
1.11.8
मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनः ।
नानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन ॥ १.११.८ ॥
Suspirando repetidas vezes com calor, o rico em austeridade, profundamente perturbado, disse: O que eu disse não é falso; isto certamente acontecerá de algum modo.
1.11.9
यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे तपोधन ।
श्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु सदाऽनघ ॥ १.११.९ ॥
Agora ouve de mim a palavra que te vou dizer, ó rico em austeridade. E, ó sem mácula, que, uma vez ouvida, esta minha palavra permaneça sempre no teu coração.
1.11.10
उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिः ।
तं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव।
एवमुक्तस्तु तेनाहमुरगत्वमवाप्तवान् ॥ १.११.१० ॥
Ruru de nome, o puro filho de Pramati, nascerá. Ao vê-lo, a tua libertação da maldição virá, e não muito depois. Assim interpelado por ele, obtive o estado de serpente.
1.11.11
स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजोऽपि च ।
स्वरूपं प्रतिपद्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १.११.११ ॥
Tu és aquele mesmo, conhecido como Ruru, e também filho de Pramati. Agora, retomando a minha própria forma, hoje te direi o que é benéfico.
1.11.12
स डौण्डुभं परित्यज्य रूपं विप्रर्षभस्तदा ।
स्वरूपं भास्वरं भूयः प्रतिपेदे महायशाः ॥ १.११.१२ ॥
Então aquele touro entre os brâmanes, de grande fama, abandonando a forma de Ḍuṇḍubha, recuperou novamente a sua forma radiante.
1.11.13
इदं चोवाच वचनं रुरुमप्रतिमौजसम् ।
अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां वर ॥ १.११.१३ ॥
E disse estas palavras a Ruru, de vigor incomparável: a não violência é o dever supremo entre todos os seres vivos.
1.11.14
तस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित् ।
ब्राह्मणः सौम्य एवेह भवतीति परा श्रुतिः ॥ १.११.१४ ॥
Portanto, um brâmane nunca deve ferir nenhum ser vivo; aqui o brâmane é de fato gentil, assim diz a suprema śruti.
1.11.15
वेदवेदाङ्गविन्नाम सर्वभूताभयप्रदः ।
अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम् ॥ १.११.१५ ॥
Aquele que conhece os Vedas e seus membros, chamado doador de intrepidez a todos os seres: a não violência, a fala verdadeira e a paciência, isto está estabelecido.
1.11.16
ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धारणापि च ।
क्षत्रियस्य हि यो धर्मः स नेहेष्येत वै तव ॥ १.११.१६ ॥
O dever supremo do brâmane é a retenção dos Vedas; mas o dever próprio do kṣatriya não deveria ser o que tu desejas aqui.
1.11.17
दण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम् ।
तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरो ॥ १.११.१७ ॥
Empunhar a vara do castigo, a firmeza e a proteção dos súditos: esta era a obra do kṣatriya. Ouve-me, ó Ruru.
1.11.18
जनमेजयस्य यज्ञेऽस्मिन्सर्पाणां हिंसनं पुरा ।
परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपि ॥ १.११.१८ ॥
Neste sacrifício de Janamejaya, outrora as serpentes foram mortas; e as serpentes amedrontadas também foram salvas, até mesmo por um brâmane.
1.11.19
तपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात् ।
आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम ॥ १.११.१९ ॥
Por Āstīka, dotado da força da austeridade e do valor, que havia atingido o outro lado dos Vedas e dos Vedāṅgas, o primeiro dos nascidos duas vezes, no sacrifício das serpentes, ó melhor dos nascidos duas vezes.