Mahābhārata · Adhyāya 1.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.11.1
सखा बभूव मे पूर्वं खगमो नाम वै द्विजः ।
भृशं संशितवाक्तात तपोबलसमन्वितः ॥ १.११.१ ॥
Einst war mein Freund ein Brahmane namens Khagama, mein Lieber, von scharfer Rede und mit der Kraft der Askese begabt.
1.11.2
स मया क्रीडता बाल्ये कृत्वा तार्णं भुजंगमम् ।
अग्निहोत्रे प्रसक्तस्तु भीषितः प्रमुमोह वै ॥ १.११.२ ॥
Als ich in meiner Kindheit spielte, machte ich eine Schlange aus Gras; er, ins Feueropfer vertieft, erschrak und fiel tatsächlich in Ohnmacht.
1.11.3
लब्ध्वा स च पुनः संज्ञां मामुवाच तपोधनः ।
नर्दहन्निव कोपेन सत्यवाक्संशितव्रतः ॥ १.११.३ ॥
Als er das Bewusstsein wiedererlangte, sprach jener Asket zu mir, als brenne er vor Zorn, wahrhaftig im Wort und fest in seinen strengen Gelübden.
1.11.4
यथावीर्यस्त्वया सर्पः कृतोऽयं मद्बिभीषया ।
तथावीर्यो भुजंगस्त्वं मम शापाद्भविष्यसि ॥ १.११.४ ॥
So mächtig wie die Schlange, die du zu meinem Schrecken gemacht hast, so mächtig wirst du durch meinen Fluch als Schlange werden.
1.11.5
तस्याहं तपसो वीर्यं जानन्नासं तपोधन ।
भृशमुद्विग्नहृदयस्तमवोचमहं तदा ॥ १.११.५ ॥
Ich kannte die Kraft seiner Askese nicht, o Reicher an Entsagung; mein Herz war tief erschüttert, und so sprach ich damals zu ihm.
1.11.6
प्रणतः संभ्रमाच्चैव प्राञ्जलिः पुरतः स्थितः ।
सखेति हसतेदं ते नर्मार्थं वै कृतं मया ॥ १.११.६ ॥
Voller Schrecken verneigte ich mich, stand vor ihm mit gefalteten Händen und sprach lächelnd: »Freund«; dies habe ich nur aus Scherz mit dir getan.
1.11.7
क्षन्तुमर्हसि मे ब्रह्मञ्शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
सोऽथ मामब्रवीद्दृष्ट्वा भृशमुद्विग्नचेतसम् ॥ १.११.७ ॥
O Brahmane, du solltest mir verzeihen; dieser Fluch möge zurückgenommen werden. Da sah er mich, dessen Geist sehr erregt war, und sprach.
1.11.8
मुहुरुष्णं विनिःश्वस्य सुसंभ्रान्तस्तपोधनः ।
नानृतं वै मया प्रोक्तं भवितेदं कथंचन ॥ १.११.८ ॥
Wiederholt heiß seufzend, sprach der an Askese Reiche, tief erschüttert: Was ich gesagt habe, ist nicht falsch; dies wird auf irgendeine Weise geschehen.
1.11.9
यत्तु वक्ष्यामि ते वाक्यं शृणु तन्मे तपोधन ।
श्रुत्वा च हृदि ते वाक्यमिदमस्तु सदाऽनघ ॥ १.११.९ ॥
Nun höre von mir das Wort, das ich dir sagen werde, o an Askese Reicher. Und möge, o Makelloser, dieses mein Wort, einmal gehört, stets in deinem Herzen bleiben.
1.11.10
उत्पत्स्यति रुरुर्नाम प्रमतेरात्मजः शुचिः ।
तं दृष्ट्वा शापमोक्षस्ते भविता नचिरादिव।
एवमुक्तस्तु तेनाहमुरगत्वमवाप्तवान् ॥ १.११.१० ॥
Ruru mit Namen, der reine Sohn des Pramati, wird geboren werden. Ihn zu sehen, wird deine Befreiung vom Fluch bringen, und nicht lange darauf. So von ihm angesprochen, erlangte ich den Zustand einer Schlange.
1.11.11
स त्वं रुरुरिति ख्यातः प्रमतेरात्मजोऽपि च ।
स्वरूपं प्रतिपद्याहमद्य वक्ष्यामि ते हितम् ॥ १.११.११ ॥
Du bist eben jener, bekannt als Ruru, und auch der Sohn des Pramati. Nun, da ich wieder meine eigene Gestalt annehme, werde ich dir heute sagen, was dir heilsam ist.
1.11.12
स डौण्डुभं परित्यज्य रूपं विप्रर्षभस्तदा ।
स्वरूपं भास्वरं भूयः प्रतिपेदे महायशाः ॥ १.११.१२ ॥
Da legte jener Stier unter den Brahmanen von großem Ruhm die Gestalt des Ḍuṇḍubha ab und erlangte wieder seine eigene strahlende Gestalt.
1.11.13
इदं चोवाच वचनं रुरुमप्रतिमौजसम् ।
अहिंसा परमो धर्मः सर्वप्राणभृतां वर ॥ १.११.१३ ॥
Und er sprach diese Worte zu Ruru, dem an Kraft Unvergleichlichen: Gewaltlosigkeit ist die höchste Pflicht unter allen Lebewesen.
1.11.14
तस्मात्प्राणभृतः सर्वान्न हिंस्याद्ब्राह्मणः क्वचित् ।
ब्राह्मणः सौम्य एवेह भवतीति परा श्रुतिः ॥ १.११.१४ ॥
Daher soll ein Brahmane niemals irgendein lebendes Wesen verletzen; hier ist der Brahmane wahrlich sanftmütig, so lautet die höchste Śruti.
1.11.15
वेदवेदाङ्गविन्नाम सर्वभूताभयप्रदः ।
अहिंसा सत्यवचनं क्षमा चेति विनिश्चितम् ॥ १.११.१५ ॥
Wer die Veden und ihre Glieder kennt und den Namen trägt, allen Wesen Furchtlosigkeit zu geben: Gewaltlosigkeit, wahrhaftige Rede und Geduld, dies ist festgelegt.
1.11.16
ब्राह्मणस्य परो धर्मो वेदानां धारणापि च ।
क्षत्रियस्य हि यो धर्मः स नेहेष्येत वै तव ॥ १.११.१६ ॥
Die höchste Pflicht des Brahmanen ist das Bewahren der Veden; die Pflicht des Kṣatriya aber sollte hier nicht das sein, was du begehrst.
1.11.17
दण्डधारणमुग्रत्वं प्रजानां परिपालनम् ।
तदिदं क्षत्रियस्यासीत्कर्म वै शृणु मे रुरो ॥ १.११.१७ ॥
Die Rute der Strafe zu führen, Strenge und den Schutz der Untertanen – das war das Werk des Kṣatriya. Höre mich, o Ruru.
1.11.18
जनमेजयस्य यज्ञेऽस्मिन्सर्पाणां हिंसनं पुरा ।
परित्राणं च भीतानां सर्पाणां ब्राह्मणादपि ॥ १.११.१८ ॥
In diesem Opfer Janamejayas wurden einst die Schlangen getötet; und die verängstigten Schlangen wurden auch gerettet, sogar durch einen Brahmanen.
1.11.19
तपोवीर्यबलोपेताद्वेदवेदाङ्गपारगात् ।
आस्तीकाद्द्विजमुख्याद्वै सर्पसत्रे द्विजोत्तम ॥ १.११.१९ ॥
Durch Āstīka, ausgestattet mit der Kraft von Askese und Tapferkeit, der die Vedas und Vedāṅgas durchdrungen hatte, den ersten der zweimal Geborenen, beim Schlangenopfer, o Bester der zweimal Geborenen.