ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.110.1
अन्यपूर्वेति मां साल्वो नाभिनन्दति बालिशः ।
साहं धर्माच्च कामाच्च विहीना शोकधारिणी ॥ १.११०.१ ॥
"ಮೊದಲು ಬೇರೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸೇರಿದವಳೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಮೂರ್ಖ ಸಾಲ್ವ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಾಮ ಎರಡರಿಂದಲೂ ವಂಚಿತಳಾಗಿ ಶೋಕವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ."
1.110.2
अपतिः क्षत्रियान्सर्वानाक्रन्दामि समन्ततः ।
इयं वः क्षत्रिया माला या भीष्मं निहनिष्यति ॥ १.११०.२ ॥
"ಪತಿರಹಿತಳಾದ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕ್ಷತ್ರಿಯರೇ, ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಈ ಮಾಲೆ ನಿಮಗಾಗಿ."
1.110.3
अहं च भार्या तस्य स्यां यो भीष्मं घातयिष्यति ।
तस्याश्चङ्क्रम्यमाणायाः समाः पञ्च गताः पराः ॥ १.११०.३ ॥
"ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುವವನಿಗೆ ನಾನು ಪತ್ನಿಯಾಗುವೆನು. ಹೀಗೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದುಹೋಗಿವೆ."
1.110.4
नाभवच्छरणं कश्चित्क्षत्रियो भीष्मजाद्भयात् ।
अगच्छत्सोमकं साऽम्बा पाञ्चालेषु यशस्विनम् ॥ १.११०.४ ॥
"ಭೀಷ್ಮನ ಭಯದಿಂದ ಯಾವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನೂ ಆಶ್ರಯ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆ ಅಂಬೆ ಪಾಂಚಾಲರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದ ಸೋಮಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು."
1.110.5
सत्यसन्धं महेष्वासं सत्यधर्मपरायणम् ।
सा सभाद्वारमागम्य पाञ्चालैरभिरक्षितम् ॥ १.११०.५ ॥
"ಸತ್ಯಸಂಧನೂ, ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೂ, ಸತ್ಯಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನೂ ಆದವನ ಬಳಿಗೆ ಅವಳು ಸಭೆಯ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲರು ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು."
1.110.6
पाञ्चालराजमाक्रन्दत्प्रगृह्य सुभुजा भुजौ ।
भीष्मेण हन्यमानां मां मज्जन्तीमिव च ह्रदे ॥ १.११०.६ ॥
"ಸುಂದರ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳ ಆಕೆ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನನ್ನು ಕರೆದಳು—ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ನಾನು, ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇದ್ದೇನೆ ಎಂದು."
1.110.7
यज्ञसेनाभिधावेह पाणिमालम्ब्य चोद्धर ।
तेन मे सर्वधर्माश्च रतिभोगाश्च केवलाः ॥ १.११०.७ ॥
ಯಜ್ಞಸೇನನೇ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿ ಬಾ; ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತು. ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳೂ, ಕೇವಲ ರತಿಭೋಗಗಳೂ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
1.110.8
उभौ च लोकौ कीर्तिश्च समूलौ सफलौ हृतौ ।
न्त्येवं न विन्दामि राजन्यं शरणं क्वचित् ॥ १.११०.८ ॥
ನನ್ನ ಎರಡು ಲೋಕಗಳೂ, ನನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ, ಬೇರು ಮತ್ತು ಫಲದೊಂದಿಗೆ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
1.110.9
किं नु निःक्षत्रियो लोको यत्रानाथोऽवसीदति ।
समागम्य तु राजानो मयोक्ता राजसत्तमाः ॥ १.११०.९ ॥
ಈ ಲೋಕ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತೇ, ಅನಾಥನಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರೇ, ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದಾಗ ನಾನು ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
1.110.10
शृण्वन्तु सर्वे राजानो मयोक्तं राजसत्तमाः ।
इक्ष्वाकूणां तु ये वृद्धाः पाञ्चालानां च ये वराः ॥ १.११०.१० ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜರೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ಕೇಳಲಿ — ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳ ಹಿರಿಯರೂ, ಪಾಂಚಾಲರ ಶ್ರೇಷ್ಠರೂ.
1.110.11
त्वत्प्रसादाद्विवाहेऽस्मिन्मा धर्मो मा पराजयेत् ।
प्रसीद यज्ञसेनेह गतिर्मे भव सोमक ॥ १.११०.११ ॥
ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಈ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗದಿರಲಿ, ಸೋಲದಿರಲಿ. ಯಜ್ಞಸೇನನೇ, ಕೃಪೆತೋರು; ಸೋಮಕನೇ, ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗು.
1.110.12
जानामि त्वां बोधयामि राजपुत्रि विशेषतः ।
यथाशक्ति यथाधर्मं बलं संधारयाम्यहम् ॥ १.११०.१२ ॥
ರಾಜಪುತ್ರಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲ್ಲೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.110.13
अन्यस्मात्पार्थिवाद्यत्ते भयं स्यात्पार्थिवात्मजे ।
तस्यापनयने हेतुं संविधातुमहं प्रभुः ॥ १.११०.१३ ॥
ರಾಜಕುಮಾರಿಯೇ, ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ರಾಜನಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಯ ಉಂಟಾದರೆ, ಅದನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನು.
1.110.14
नहि शान्तनवस्याहं महास्त्रस्य प्रहारिणः ।
ईश्वरः क्षत्रियाणां हि बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.११०.१४ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವ ಶಂತನುವಿನ ಮಗನಿಗೆ ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ; ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ಬಲವೇ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
1.110.15
सा साधु व्रज कल्याणि न मां भीष्मो दहेद्बलात् ।
न प्रत्यगृह्णंस्ते सर्वे किमित्येव न वेद्म्यहम् ॥ १.११०.१५ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋಗು; ಭೀಷ್ಮನು ಬಲದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡಬಾರದು. ನಿನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.
1.110.16
न हि भीष्मादहं धर्मं शक्तो दातुं कथंचन ।
इत्युक्ता स्रजमासज्य द्वारि राज्ञो व्यपाद्रवत् ॥ १.११०.१६ ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೊಡಿಸಿ, ಆಕೆ ರಾಜನ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಓಡಿಹೋದಳು.
1.110.17
व्युदस्तां सर्वलोकेषु तपसा संशितव्रताम् ।
तामन्वगच्छद्द्रुपदः सान्त्वं जल्पन्पुनः पुनः ॥ १.११०.१७ ॥
ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವಳೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವಳೂ ಆದ ಆಕೆಯನ್ನು ದ್ರುಪದನು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ ಪದೇ ಪದೇ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
1.110.18
स्रजं गृहाण कल्याणि न नो वैरं प्रसञ्जय ॥ १.११०.१८ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಈ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಮ್ಮೊಡನೆ ವೈರವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಡ.
1.110.19
एवमेव त्वया कार्यमिति स्म प्रतिकाङ्क्षते ।
न तु तस्यान्यथा भावो दैवमेतदमानुषम् ॥ १.११०.१९ ॥
"ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕು" ಎಂದು ಅವನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅವನ ಭಾವ ಇದಕ್ಕೆ ಭಿನ್ನವಲ್ಲ. ಇದು ದೈವಿಕವಾದದ್ದು, ಮಾನುಷವಲ್ಲ.
1.110.20
यश्चैनां स्रजमादाय स्वयं वै प्रतिमोक्षते ।
स भीष्मं समरे हन्ता मम धर्मप्रणाशनम् ॥ १.११०.२० ॥
ಯಾರು ಈ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಾನೇ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವನು — ನನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನನ್ನು.
1.110.21
तां स्रजं द्रुपदो राजा कंचित्कालं ररक्ष सः ।
ततो विस्रम्भमास्थाय तूष्णीमेतामुपैक्षत ॥ १.११०.२१ ॥
ಆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ರಾಜ ದ್ರುಪದನು ಕೆಲಕಾಲ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡನು. ನಂತರ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮೌನವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದನು.
1.110.22
तां शिखण्डिन्यबध्नात्तु बाला पितुरवज्ञया ।
तां पिता त्वत्यजच्छीघ्रं त्रस्तो भीष्मस्य किल्बिषात् ॥ १.११०.२२ ॥
ಬಾಲೆ ಶಿಖಂಡಿನಿಯು ತಂದೆಯ ಅವಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು. ಭೀಷ್ಮನ ಅಪರಾಧದ ಭಯದಿಂದ ತಂದೆ ಅವಳನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
1.110.23
इषीकं ब्राह्मणं भीता साभ्यगच्छत्तपस्विनम् ।
गङ्गाद्वारि तपस्यन्तं तुष्टिहेतोस्तपस्विनी ॥ १.११०.२३ ॥
ಭೀತಳಾದ ಆ ತಪಸ್ವಿನಿ ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಷೀಕ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದಳು.
1.110.24
उपचाराभितुष्टस्तामब्रवीदृषिसत्तमः ।
गङ्गाद्वारे विभजनं भविता नचिरादिव ॥ १.११०.२४ ॥
ಅವಳ ಸೇವೆಯಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ಗಂಗಾದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ವಿಭಜನೆ ಆಗುವುದು."
1.110.25
तत्र गन्धर्वराजानं तुम्बुरुं प्रियदर्शनम् ।
आराधयितुमीहस्व सम्यक्परिचरस्व तम् ॥ १.११०.२५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನನಾದ ಗಂಧರ್ವರಾಜ ತುಂಬುರುವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಯತ್ನಿಸು; ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸೇವಿಸು.
1.110.26
अहमप्यत्र साचिव्यं कर्तास्मि तव शोभने ।
तं तदाचर भद्रं ते स ते श्रेयो विधास्यति ॥ १.११०.२६ ॥
ನಾನೂ ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ಸುಂದರಿ. ನೀನು ಅದನ್ನೇ ಮಾಡು; ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ಅವನು ನಿನಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವನು.
1.110.27
ततो विभजनं तत्र गन्धर्वाणामवर्तत ।
तत्र द्वाववशिष्येतां गन्धर्वावमितौ जसौ ॥ १.११०.२७ ॥
ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರ ವಿಭಜನೆ ನಡೆಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಗಂಧರ್ವರು ಉಳಿದರು; ಅವರು ಅಳತೆಗೆ ಮೀರಿದವರು, ಹುಟ್ಟಿದವರು.
1.110.28
तयोरेकः समीक्ष्यैनां स्त्रीबुभूषुरुवाच ह ।
इदं गृह्णीष्व पुंलिङ्गं वृणे स्त्रीलिङ्गमेव ते ॥ १.११०.२८ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಲು ಬಯಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಪುರುಷ ಲಿಂಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೋ; ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀ ಲಿಂಗವನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ.'
1.110.29
नियमं चक्रतुस्तत्र स्त्री पुमांश्चैव तावुभौ ।
ततः पुमान्समभवच्छिखण्डी परवीरहा ॥ १.११०.२९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು: ಒಬ್ಬರು ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಪುರುಷರಾಗಿ. ನಂತರ ಪುರುಷನಾದವನು ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶಿಖಂಡಿಯಾದನು.
1.110.30
स्त्री भूत्वा ह्यपचक्राम स गन्धर्वो मुदान्वितः ।
लब्ध्वा तु महतीं प्रीतिं याज्ञसेनिर्महायशाः ॥ १.११०.३० ॥
ಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿ ಆ ಗಂಧರ್ವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೊರಟನು. ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯು ಮಹಾ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದನು.
1.110.31
ततो बुद्बुदकं गत्वा पुनरस्त्राणि सोऽकरोत् ।
तत्र चास्त्राणि दिव्यानि कृत्वा स सुमहाद्युतिः ॥ १.११०.३१ ॥
ನಂತರ ಬುದ್ಬುದಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಿಸಿಕೊಂಡು ಅವನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗಿದನು.
1.110.32
स्वदेशमभिसंपदे पाञ्चालं कुरुनन्दन ।
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ महेष्वासः कृताञ्जलिः ॥ १.११०.३२ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಅವನು ತನ್ನ ದೇಶವಾದ ಪಾಂಚಾಲಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು. ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ನಿಂತನು.
1.110.33
उवाच भवता भीष्मान्न भेतव्यं कथंचन ॥ १.११०.३३ ॥
"ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ನೀವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.