Mahābhārata · Adhyāya 1.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.110.1
अन्यपूर्वेति मां साल्वो नाभिनन्दति बालिशः ।
साहं धर्माच्च कामाच्च विहीना शोकधारिणी ॥ १.११०.१ ॥
"Weil ich zuvor einem anderen gehörte, nimmt der törichte Sālva mich nicht an. Ohne Dharma und Verlangen trage ich Kummer."
1.110.2
अपतिः क्षत्रियान्सर्वानाक्रन्दामि समन्ततः ।
इयं वः क्षत्रिया माला या भीष्मं निहनिष्यति ॥ १.११०.२ ॥
"Ohne Gatten rufe ich nach allen Kṣatriyas ringsum. O Kṣatriyas, diese Girlande gehört euch, denn sie wird Bhīṣma erschlagen."
1.110.3
अहं च भार्या तस्य स्यां यो भीष्मं घातयिष्यति ।
तस्याश्चङ्क्रम्यमाणायाः समाः पञ्च गताः पराः ॥ १.११०.३ ॥
"Und ich werde die Gattin dessen, der Bhīṣma erschlagen läßt. So sind, während ich umherirre, fünf lange Jahre vergangen."
1.110.4
नाभवच्छरणं कश्चित्क्षत्रियो भीष्मजाद्भयात् ।
अगच्छत्सोमकं साऽम्बा पाञ्चालेषु यशस्विनम् ॥ १.११०.४ ॥
"Aus Furcht vor Bhīṣma wurde kein Kṣatriya zur Zuflucht. Da ging Ambā zum berühmten Somaka unter den Pāñcālas."
1.110.5
सत्यसन्धं महेष्वासं सत्यधर्मपरायणम् ।
सा सभाद्वारमागम्य पाञ्चालैरभिरक्षितम् ॥ १.११०.५ ॥
"Zu ihm, dem wortgetreuen großen Bogenschützen, der dem Wahrhaftigen und dem Dharma ergeben war, kam sie an das Tor der Versammlung, das die Pāñcālas bewachten."
1.110.6
पाञ्चालराजमाक्रन्दत्प्रगृह्य सुभुजा भुजौ ।
भीष्मेण हन्यमानां मां मज्जन्तीमिव च ह्रदे ॥ १.११०.६ ॥
"Ihre beiden schönen Arme erhebend, rief die Schönarmige dem König der Pāñcālas zu: 'Ich werde von Bhīṣma geschlagen, als versänke ich in einem See.'"
1.110.7
यज्ञसेनाभिधावेह पाणिमालम्ब्य चोद्धर ।
तेन मे सर्वधर्माश्च रतिभोगाश्च केवलाः ॥ १.११०.७ ॥
Yajñasena, eile hierher, ergreife meine Hand und hebe mich auf; dadurch werden meine Pflichten und allein die Freuden der Liebe bewahrt.
1.110.8
उभौ च लोकौ कीर्तिश्च समूलौ सफलौ हृतौ ।
न्त्येवं न विन्दामि राजन्यं शरणं क्वचित् ॥ १.११०.८ ॥
Beide Welten und mein Ruhm, mit Wurzel und Frucht, sind mir geraubt worden; so finde ich nirgends einen Krieger als Zuflucht.
1.110.9
किं नु निःक्षत्रियो लोको यत्रानाथोऽवसीदति ।
समागम्य तु राजानो मयोक्ता राजसत्तमाः ॥ १.११०.९ ॥
Ist denn die Welt ohne Krieger geworden, dass ein Schutzloser versinkt? O Bester der Könige, euch Könige versammelnd, habe ich es gesagt.
1.110.10
शृण्वन्तु सर्वे राजानो मयोक्तं राजसत्तमाः ।
इक्ष्वाकूणां तु ये वृद्धाः पाञ्चालानां च ये वराः ॥ १.११०.१० ॥
Mögen alle Könige hören, was ich gesagt habe, o Beste der Könige: die Alten der Ikṣvākus und die Vortrefflichen der Pāñcālas.
1.110.11
त्वत्प्रसादाद्विवाहेऽस्मिन्मा धर्मो मा पराजयेत् ।
प्रसीद यज्ञसेनेह गतिर्मे भव सोमक ॥ १.११०.११ ॥
Durch deine Gunst möge bei dieser Hochzeit die Pflicht nicht verloren gehen und nicht besiegt werden. Sei gnädig, Yajñasena; o Somaka, werde hier meine Zuflucht.
1.110.12
जानामि त्वां बोधयामि राजपुत्रि विशेषतः ।
यथाशक्ति यथाधर्मं बलं संधारयाम्यहम् ॥ १.११०.१२ ॥
Ich kenne dich, Prinzessin, und unterweise dich besonders; nach meiner Kraft und nach der Pflicht halte ich meine Macht aufrecht.
1.110.13
अन्यस्मात्पार्थिवाद्यत्ते भयं स्यात्पार्थिवात्मजे ।
तस्यापनयने हेतुं संविधातुमहं प्रभुः ॥ १.११०.१३ ॥
O Prinzessin, sollte dir von einem anderen König Furcht drohen, so bin ich imstande, Mittel zu ihrer Beseitigung zu schaffen.
1.110.14
नहि शान्तनवस्याहं महास्त्रस्य प्रहारिणः ।
ईश्वरः क्षत्रियाणां हि बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.११०.१४ ॥
Doch gegen Bhīṣma, den Sohn Śāntanus, den Herrn der großen Waffen und Kämpfer, bin ich nicht gewachsen; unter den Kṣatriyas folgt die Gewalt selbst dem Dharma.
1.110.15
सा साधु व्रज कल्याणि न मां भीष्मो दहेद्बलात् ।
न प्रत्यगृह्णंस्ते सर्वे किमित्येव न वेद्म्यहम् ॥ १.११०.१५ ॥
Geh in Frieden, Glückliche; möge Bhīṣma mich nicht mit Gewalt verbrennen. Warum sie alle dich nicht annahmen, weiß ich nicht.
1.110.16
न हि भीष्मादहं धर्मं शक्तो दातुं कथंचन ।
इत्युक्ता स्रजमासज्य द्वारि राज्ञो व्यपाद्रवत् ॥ १.११०.१६ ॥
Denn aus Furcht vor Bhīṣma bin ich keineswegs imstande, dem Dharma zu geben; so sprechend, legte sie die Girlande an und floh von der Tür des Königs.
1.110.17
व्युदस्तां सर्वलोकेषु तपसा संशितव्रताम् ।
तामन्वगच्छद्द्रुपदः सान्त्वं जल्पन्पुनः पुनः ॥ १.११०.१७ ॥
Drupada folgte ihr, die in allen Welten verstoßen war und deren Gelübde durch Askese geschärft waren, indem er immer wieder tröstende Worte sprach.
1.110.18
स्रजं गृहाण कल्याणि न नो वैरं प्रसञ्जय ॥ १.११०.१८ ॥
Nimm die Girlande, Glückliche; erwecke keine Feindschaft gegen uns.
1.110.19
एवमेव त्वया कार्यमिति स्म प्रतिकाङ्क्षते ।
न तु तस्यान्यथा भावो दैवमेतदमानुषम् ॥ १.११०.१९ ॥
»So musst du handeln«, erwartet er; doch seine Gesinnung ist nicht anders. Dies ist göttlich, nicht menschlich.
1.110.20
यश्चैनां स्रजमादाय स्वयं वै प्रतिमोक्षते ।
स भीष्मं समरे हन्ता मम धर्मप्रणाशनम् ॥ १.११०.२० ॥
Wer diesen Kranz nimmt und ihn im Gegenzug selbst wieder löst, der wird Bhīṣma im Kampf erschlagen — den Zerstörer meines Dharma.
1.110.21
तां स्रजं द्रुपदो राजा कंचित्कालं ररक्ष सः ।
ततो विस्रम्भमास्थाय तूष्णीमेतामुपैक्षत ॥ १.११०.२१ ॥
König Drupada bewahrte jenen Kranz eine Zeit lang; dann, im Vertrauen, übersah er ihn schweigend.
1.110.22
तां शिखण्डिन्यबध्नात्तु बाला पितुरवज्ञया ।
तां पिता त्वत्यजच्छीघ्रं त्रस्तो भीष्मस्य किल्बिषात् ॥ १.११०.२२ ॥
Das Mädchen Śikhaṇḍinī band jenen Kranz aus Missachtung des Vaters um; und der Vater, erschrocken über das Vergehen an Bhīṣma, verstieß sie sogleich.
1.110.23
इषीकं ब्राह्मणं भीता साभ्यगच्छत्तपस्विनम् ।
गङ्गाद्वारि तपस्यन्तं तुष्टिहेतोस्तपस्विनी ॥ १.११०.२३ ॥
Verängstigt ging jene Asketin zu einem Brahmanen namens Iṣīka, der in Gaṅgādvāra Askese übte, um seine Gunst zu gewinnen.
1.110.24
उपचाराभितुष्टस्तामब्रवीदृषिसत्तमः ।
गङ्गाद्वारे विभजनं भविता नचिरादिव ॥ १.११०.२४ ॥
Von ihrem Dienst erfreut, sprach der beste der Weisen zu ihr: »In Gaṅgādvāra wird bald eine Trennung geschehen.«
1.110.25
तत्र गन्धर्वराजानं तुम्बुरुं प्रियदर्शनम् ।
आराधयितुमीहस्व सम्यक्परिचरस्व तम् ॥ १.११०.२५ ॥
Dort sollst du dich bemühen, Tumburu, den König der Gandharvas, den Anmutigen, zu besänftigen, und ihm gut dienen.
1.110.26
अहमप्यत्र साचिव्यं कर्तास्मि तव शोभने ।
तं तदाचर भद्रं ते स ते श्रेयो विधास्यति ॥ १.११०.२६ ॥
Auch ich werde dir hier helfen, o Strahlende. Tu das; möge dir Glück beschieden sein. Er wird dein Wohl bewirken.
1.110.27
ततो विभजनं तत्र गन्धर्वाणामवर्तत ।
तत्र द्वाववशिष्येतां गन्धर्वावमितौ जसौ ॥ १.११०.२७ ॥
Dann fand dort die Teilung der Gandharvas statt. Dort blieben zwei Gandharvas übrig, unermesslich und geboren.
1.110.28
तयोरेकः समीक्ष्यैनां स्त्रीबुभूषुरुवाच ह ।
इदं गृह्णीष्व पुंलिङ्गं वृणे स्त्रीलिङ्गमेव ते ॥ १.११०.२८ ॥
Einer von beiden, sie anblickend und den Wunsch hegend, eine Frau zu werden, sprach: 'Nimm dieses männliche Geschlecht; ich wähle für dich das weibliche.'
1.110.29
नियमं चक्रतुस्तत्र स्त्री पुमांश्चैव तावुभौ ।
ततः पुमान्समभवच्छिखण्डी परवीरहा ॥ १.११०.२९ ॥
Dort schlossen die beiden eine Vereinbarung: der eine solle eine Frau, der andere ein Mann sein. Da wurde der Mann zu Śikhaṇḍin, dem Töter feindlicher Helden.
1.110.30
स्त्री भूत्वा ह्यपचक्राम स गन्धर्वो मुदान्वितः ।
लब्ध्वा तु महतीं प्रीतिं याज्ञसेनिर्महायशाः ॥ १.११०.३० ॥
Als Frau geworden, zog jener Gandharva, von Freude erfüllt, davon; und Yājñasenī, von großem Ruhm, erlangte große Freude.
1.110.31
ततो बुद्बुदकं गत्वा पुनरस्त्राणि सोऽकरोत् ।
तत्र चास्त्राणि दिव्यानि कृत्वा स सुमहाद्युतिः ॥ १.११०.३१ ॥
Dann ging er nach Budbudaka und übte erneut die Waffen; dort, nachdem er die göttlichen Waffen vollendet hatte, strahlte er in großer Herrlichkeit.
1.110.32
स्वदेशमभिसंपदे पाञ्चालं कुरुनन्दन ।
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ महेष्वासः कृताञ्जलिः ॥ १.११०.३२ ॥
O Freude der Kuru, er begab sich in sein eigenes Land Pāñcāla. Jener große Bogenschütze verneigte sich vor den Füßen seines Vaters und stand mit gefalteten Händen da.
1.110.33
उवाच भवता भीष्मान्न भेतव्यं कथंचन ॥ १.११०.३३ ॥
Er sagte: "Ihr solltet Bhīṣma keinesfalls fürchten."