മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.110.1
अन्यपूर्वेति मां साल्वो नाभिनन्दति बालिशः ।
साहं धर्माच्च कामाच्च विहीना शोकधारिणी ॥ १.११०.१ ॥
"മുമ്പ് മറ്റൊരാളുടേതായതിനാൽ വിഡ്ഢിയായ സാല്വൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. ധർമ്മവും കാമവും നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ ദുഃഖം വഹിക്കുന്നവളായിരിക്കുന്നു."
1.110.2
अपतिः क्षत्रियान्सर्वानाक्रन्दामि समन्ततः ।
इयं वः क्षत्रिया माला या भीष्मं निहनिष्यति ॥ १.११०.२ ॥
"ഭർത്താവില്ലാത്ത ഞാൻ എല്ലായിടത്തും എല്ലാ ക്ഷത്രിയരോടും നിലവിളിക്കുന്നു. ക്ഷത്രിയരേ, ഭീഷ്മരെ വധിക്കുന്ന ഈ മാല നിങ്ങളുടേതാണ്."
1.110.3
अहं च भार्या तस्य स्यां यो भीष्मं घातयिष्यति ।
तस्याश्चङ्क्रम्यमाणायाः समाः पञ्च गताः पराः ॥ १.११०.३ ॥
"ഭീഷ്മരെ വധിപ്പിക്കുന്നവന്റെ ഭാര്യയായി ഞാൻ ഭവിക്കും. ഇങ്ങനെ അലഞ്ഞുനടന്ന് എന്റെ അഞ്ചു സംവത്സരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞുപോയി."
1.110.4
नाभवच्छरणं कश्चित्क्षत्रियो भीष्मजाद्भयात् ।
अगच्छत्सोमकं साऽम्बा पाञ्चालेषु यशस्विनम् ॥ १.११०.४ ॥
"ഭീഷ്മനെ ഭയന്ന് ഒരു ക്ഷത്രിയനും അഭയം നൽകിയില്ല. അപ്പോൾ ആ അംബ പാഞ്ചാലരിൽ യശസ്വിയായ സോമകനെ സമീപിച്ചു."
1.110.5
सत्यसन्धं महेष्वासं सत्यधर्मपरायणम् ।
सा सभाद्वारमागम्य पाञ्चालैरभिरक्षितम् ॥ १.११०.५ ॥
"സത്യസന്ധനും മഹാധനുർധരനും സത്യധർമ്മത്തിൽ നിരതനുമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടുത്ത് അവൾ സഭയുടെ വാതിൽക്കൽ എത്തി. പാഞ്ചാലർ അവിടെ കാവൽ നിന്നിരുന്നു."
1.110.6
पाञ्चालराजमाक्रन्दत्प्रगृह्य सुभुजा भुजौ ।
भीष्मेण हन्यमानां मां मज्जन्तीमिव च ह्रदे ॥ १.११०.६ ॥
"സുന്ദരമായ ബാഹുക്കളുള്ള അവൾ രണ്ടു കൈകളും ഉയർത്തി പാഞ്ചാലരാജനെ വിളിച്ചു—ഭീഷ്മരാൽ ഹന്യമാനയായ ഞാൻ, തടാകത്തിൽ മുങ്ങുന്നതുപോലെ ഉണ്ടെന്ന്."
1.110.7
यज्ञसेनाभिधावेह पाणिमालम्ब्य चोद्धर ।
तेन मे सर्वधर्माश्च रतिभोगाश्च केवलाः ॥ १.११०.७ ॥
യജ്ഞസേനാ, ഇവിടേക്ക് ഓടി വരൂ; എന്റെ കൈ പിടിച്ച് എന്നെ ഉയർത്തൂ. അതിനാൽ എന്റെ സർവ ധർമ്മങ്ങളും കേവല രതിഭോഗങ്ങളും നിലനിൽക്കും.
1.110.8
उभौ च लोकौ कीर्तिश्च समूलौ सफलौ हृतौ ।
न्त्येवं न विन्दामि राजन्यं शरणं क्वचित् ॥ १.११०.८ ॥
എന്റെ ഇരു ലോകങ്ങളും കീർത്തിയും വേരോടും ഫലത്തോടും കൂടി അപഹരിക്കപ്പെട്ടു; ഇങ്ങനെ എവിടെയും എനിക്ക് അഭയം നൽകാൻ ഒരു ക്ഷത്രിയനെയും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
1.110.9
किं नु निःक्षत्रियो लोको यत्रानाथोऽवसीदति ।
समागम्य तु राजानो मयोक्ता राजसत्तमाः ॥ १.११०.९ ॥
ഈ ലോകം ക്ഷത്രിയരില്ലാത്തതായിപ്പോയോ, അനാഥനായി ഒരാൾ മുങ്ങിത്താഴുന്നുവല്ലോ? ശ്രേഷ്ഠരായ രാജാക്കന്മാരേ, നിങ്ങളെല്ലാവരും സമ്മേളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഇത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
1.110.10
शृण्वन्तु सर्वे राजानो मयोक्तं राजसत्तमाः ।
इक्ष्वाकूणां तु ये वृद्धाः पाञ्चालानां च ये वराः ॥ १.११०.१० ॥
ശ്രേഷ്ഠരായ രാജാക്കന്മാരേ, ഞാൻ പറയുന്നത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും കേൾക്കട്ടെ — ഇക്ഷ്വാകുക്കളിലെ വൃദ്ധരും പാഞ്ചാലരിലെ ശ്രേഷ്ഠരും.
1.110.11
त्वत्प्रसादाद्विवाहेऽस्मिन्मा धर्मो मा पराजयेत् ।
प्रसीद यज्ञसेनेह गतिर्मे भव सोमक ॥ १.११०.११ ॥
നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഈ വിവാഹത്തിൽ ധർമ്മം നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ, പരാജയപ്പെടാതിരിക്കട്ടെ. യജ്ഞസേനാ, കനിയണേ; സോമകാ, ഇവിടെ എനിക്ക് ആശ്രയമാകണേ.
1.110.12
जानामि त्वां बोधयामि राजपुत्रि विशेषतः ।
यथाशक्ति यथाधर्मं बलं संधारयाम्यहम् ॥ १.११०.१२ ॥
രാജപുത്രീ, ഞാൻ നിന്നെ അറിയുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് നിന്നെ ഉപദേശിക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തിക്കും ധർമ്മത്തിനും അനുസരിച്ച് ഞാൻ എന്റെ ബലം നിലനിർത്തുന്നു.
1.110.13
अन्यस्मात्पार्थिवाद्यत्ते भयं स्यात्पार्थिवात्मजे ।
तस्यापनयने हेतुं संविधातुमहं प्रभुः ॥ १.११०.१३ ॥
രാജപുത്രീ, മറ്റൊരു രാജാവിൽനിന്ന് നിനക്ക് ഭയമുണ്ടായാൽ, അത് നീക്കുന്നതിനുള്ള മാർഗം ഒരുക്കാൻ ഞാൻ പ്രാപ്തനാണ്.
1.110.14
नहि शान्तनवस्याहं महास्त्रस्य प्रहारिणः ।
ईश्वरः क्षत्रियाणां हि बलं धर्मोऽनुवर्तते ॥ १.११०.१४ ॥
എന്നാൽ മഹാസ്ത്രങ്ങളുള്ള, പ്രഹരിക്കുന്ന ശന്തനുപുത്രന് മുന്നിൽ ഞാൻ ശക്തനല്ല; ക്ഷത്രിയരിൽ ബലമാണ് ധർമ്മത്തെ പിന്തുടരുന്നത്.
1.110.15
सा साधु व्रज कल्याणि न मां भीष्मो दहेद्बलात् ।
न प्रत्यगृह्णंस्ते सर्वे किमित्येव न वेद्म्यहम् ॥ १.११०.१५ ॥
കല്യാണീ, നീ നന്നായി പോകൂ; ഭീഷ്മൻ ബലാൽക്കാരമായി എന്നെ ദഹിപ്പിക്കരുത്. നിന്നെ എല്ലാവരും എന്തുകൊണ്ട് സ്വീകരിച്ചില്ല എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.
1.110.16
न हि भीष्मादहं धर्मं शक्तो दातुं कथंचन ।
इत्युक्ता स्रजमासज्य द्वारि राज्ञो व्यपाद्रवत् ॥ १.११०.१६ ॥
ഭീഷ്മനെ ഭയന്ന് ഞാൻ ഒരു വിധത്തിലും ധർമ്മം നൽകാൻ പ്രാപ്തനല്ല; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് മാല ചാർത്തി, അവൾ രാജാവിന്റെ വാതിൽക്കൽനിന്ന് ഓടിപ്പോയി.
1.110.17
व्युदस्तां सर्वलोकेषु तपसा संशितव्रताम् ।
तामन्वगच्छद्द्रुपदः सान्त्वं जल्पन्पुनः पुनः ॥ १.११०.१७ ॥
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും തള്ളപ്പെട്ടവളും തപസ്സിനാൽ കഠിന വ്രതങ്ങളുള്ളവളുമായ അവളെ ദ്രുപദൻ ആശ്വാസവാക്കുകൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് പിന്തുടർന്നു.
1.110.18
स्रजं गृहाण कल्याणि न नो वैरं प्रसञ्जय ॥ १.११०.१८ ॥
കല്യാണീ, ഈ മാല സ്വീകരിക്കൂ; ഞങ്ങളോട് വൈരം വളർത്തരുതേ.
1.110.19
एवमेव त्वया कार्यमिति स्म प्रतिकाङ्क्षते ।
न तु तस्यान्यथा भावो दैवमेतदमानुषम् ॥ १.११०.१९ ॥
"നീ ഇങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യണം" എന്ന് അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവന്റെ ഭാവം അതിന് വിപരീതമല്ല. ഇത് ദൈവികമാണ്, മാനുഷികമല്ല.
1.110.20
यश्चैनां स्रजमादाय स्वयं वै प्रतिमोक्षते ।
स भीष्मं समरे हन्ता मम धर्मप्रणाशनम् ॥ १.११०.२० ॥
ആരാണോ ഈ മാലയെടുത്ത് സ്വയം അതിന് പകരമായി മോചിപ്പിക്കുന്നത്, അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മരെ കൊല്ലും — എന്റെ ധർമ്മം നശിപ്പിച്ചവനെ.
1.110.21
तां स्रजं द्रुपदो राजा कंचित्कालं ररक्ष सः ।
ततो विस्रम्भमास्थाय तूष्णीमेतामुपैक्षत ॥ १.११०.२१ ॥
ആ മാല രാജാവായ ദ്രുപദൻ കുറച്ചുകാലം സൂക്ഷിച്ചു. പിന്നീട് വിശ്വാസത്തോടെ നിശ്ശബ്ദമായി അതിനെ അവഗണിച്ചു.
1.110.22
तां शिखण्डिन्यबध्नात्तु बाला पितुरवज्ञया ।
तां पिता त्वत्यजच्छीघ्रं त्रस्तो भीष्मस्य किल्बिषात् ॥ १.११०.२२ ॥
ബാല ശിഖണ്ഡിനി പിതാവിനെ അവഗണിച്ച് ആ മാല ധരിച്ചു. ഭീഷ്മന്റെ കുറ്റത്തെ ഭയന്ന് പിതാവ് അവളെ ഉടനെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
1.110.23
इषीकं ब्राह्मणं भीता साभ्यगच्छत्तपस्विनम् ।
गङ्गाद्वारि तपस्यन्तं तुष्टिहेतोस्तपस्विनी ॥ १.११०.२३ ॥
ഭയന്ന ആ തപസ്വിനി ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ തപസ്സു ചെയ്യുന്ന ഇഷീകൻ എന്ന ബ്രാഹ്മണന്റെ അടുത്ത് പ്രീതിക്കായി ചെന്നു.
1.110.24
उपचाराभितुष्टस्तामब्रवीदृषिसत्तमः ।
गङ्गाद्वारे विभजनं भविता नचिरादिव ॥ १.११०.२४ ॥
അവളുടെ സേവനത്തിൽ സംതൃപ്തനായ ആ ഋഷിശ്രേഷ്ഠൻ അവളോട് പറഞ്ഞു — "ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ അധികം വൈകാതെ വേർപിരിയൽ ഉണ്ടാകും."
1.110.25
तत्र गन्धर्वराजानं तुम्बुरुं प्रियदर्शनम् ।
आराधयितुमीहस्व सम्यक्परिचरस्व तम् ॥ १.११०.२५ ॥
അവിടെ പ്രിയദർശനനായ ഗന്ധർവരാജാവ് തുമ്പുരുവിനെ പ്രീതിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുക; അദ്ദേഹത്തെ നന്നായി പരിചരിക്കുക.
1.110.26
अहमप्यत्र साचिव्यं कर्तास्मि तव शोभने ।
तं तदाचर भद्रं ते स ते श्रेयो विधास्यति ॥ १.११०.२६ ॥
ഞാനും ഇവിടെ നിനക്കു സഹായം ചെയ്യാം, സുന്ദരീ. നീ അതുതന്നെ ചെയ്യുക; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, അവൻ നിനക്ക് ശ്രേയസ്സ് വരുത്തും.
1.110.27
ततो विभजनं तत्र गन्धर्वाणामवर्तत ।
तत्र द्वाववशिष्येतां गन्धर्वावमितौ जसौ ॥ १.११०.२७ ॥
പിന്നെ അവിടെ ഗന്ധർവന്മാരുടെ വിഭജനം നടന്നു. അവിടെ രണ്ടു ഗന്ധർവന്മാർ ശേഷിച്ചു; അളവറ്റവരും ജനിച്ചവരുമായവർ.
1.110.28
तयोरेकः समीक्ष्यैनां स्त्रीबुभूषुरुवाच ह ।
इदं गृह्णीष्व पुंलिङ्गं वृणे स्त्रीलिङ्गमेव ते ॥ १.११०.२८ ॥
അവരിൽ ഒരാൾ അവളെ നോക്കി, സ്ത്രീയാകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഈ പുരുഷലിംഗം സ്വീകരിക്കുക; ഞാൻ നിനക്കായി സ്ത്രീലിംഗം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.'
1.110.29
नियमं चक्रतुस्तत्र स्त्री पुमांश्चैव तावुभौ ।
ततः पुमान्समभवच्छिखण्डी परवीरहा ॥ १.११०.२९ ॥
അവിടെ അവർ ഇരുവരും ഒരു കരാറുണ്ടാക്കി: ഒരാൾ സ്ത്രീയും മറ്റൊരാൾ പുരുഷനും. പിന്നെ പുരുഷനായവൻ ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന ശിഖണ്ഡിയായി.
1.110.30
स्त्री भूत्वा ह्यपचक्राम स गन्धर्वो मुदान्वितः ।
लब्ध्वा तु महतीं प्रीतिं याज्ञसेनिर्महायशाः ॥ १.११०.३० ॥
സ്ത്രീയായി ആ ഗന്ധർവൻ സന്തോഷത്തോടെ പോയി. മഹായശസ്വിയായ യാജ്ഞസേനി വലിയ ആനന്ദം നേടി.
1.110.31
ततो बुद्बुदकं गत्वा पुनरस्त्राणि सोऽकरोत् ।
तत्र चास्त्राणि दिव्यानि कृत्वा स सुमहाद्युतिः ॥ १.११०.३१ ॥
പിന്നീട് ബുദ്ബുദകത്തിലേക്കു പോയി അവൻ വീണ്ടും അസ്ത്രങ്ങൾ അഭ്യസിച്ചു. അവിടെ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങൾ സിദ്ധിച്ച് അവൻ അതിമഹത്തായ തേജസ്സോടെ ശോഭിച്ചു.
1.110.32
स्वदेशमभिसंपदे पाञ्चालं कुरुनन्दन ।
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ महेष्वासः कृताञ्जलिः ॥ १.११०.३२ ॥
കുരുനന്ദനാ, അവൻ തന്റെ ദേശമായ പാഞ്ചാലത്തിലേക്ക് എത്തി. ആ മഹാധനുർധരൻ പിതാവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി കൈകൂപ്പി നിന്നു.
1.110.33
उवाच भवता भीष्मान्न भेतव्यं कथंचन ॥ १.११०.३३ ॥
"ഭീഷ്മരെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ യാതൊരു വിധത്തിലും ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല" എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.