مهابهاراتا · أدهيايا 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
जामदग्न्येन रामेण पितुर्वधममृष्यता ।
राजा परशुना पूर्वं हैहयाधिपतिर्हतः ॥ १.११३.१ ॥
قتل راما ابن جامادغني، إذ لم يحتمل مقتل أبيه، بفأسه في القديم ملك حاكم الهيهايا.
1.113.2
शतानि दशबाहूनां निकृत्तान्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्याचरितो धर्मस्तेनाति किल दुश्चरः ॥ १.११३.२ ॥
قُطعت مئات الأذرع للعشرة أذرع من أرجونا؛ وبذلك أُقيم دَرْمُ العالم، وهو حقاً شديد العسر.
1.113.3
पुनश्च धनुरादाय महास्त्राणि प्रमुञ्चता ।
निर्दग्धं क्षत्रमसकृद्रथेन जयता महीम् ॥ १.११३.३ ॥
وإذ أخذ القوس ثانية وأطلق الأسلحة العظيمة، منتصراً على عربته، فاتحاً الأرض، أحرق طبقة المحاربين مراراً.
1.113.4
एवमुच्चावचैरस्त्रैर्भार्गवेण महात्मना ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १.११३.४ ॥
وهكذا جعل سليل بهرغو العظيم الروح، بأسلحة عالية ودنيا، الأرض خالية من الكشتريا إحدى وعشرين مرة فيما مضى.
1.113.5
एवं निःक्षत्रिये लोके कृते तेन महर्षिणा ।
ततः संभूय सर्वाभिः क्षत्रियाभिः समन्ततः ॥ १.११३.५ ॥
ولما صار العالم بهذه الصورة خالياً من الكشتريا بذلك الحكيم العظيم، عندئذ اجتمعت من كل جانب جميع نساء الكشتريا...
1.113.6
उत्पादितान्यपत्यानि ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
पाणिग्राहस्य तनय इति वेदेषु निश्चितम् ॥ १.११३.६ ॥
أُنجبت ذرية على يد براهمة متبحرين في الفيدا؛ وقد تقرر في الفيدا أن الابن لزوج الذي يأخذ اليد.
1.113.7
धर्मं मनसि संस्थाप्य ब्राह्मणांस्ताः समभ्ययुः ।
लोकेऽप्याचरितो दृष्टः क्षत्रियाणां पुनर्भवः ॥ १.११३.७ ॥
وقد ثبّتن الدارما في قلوبهن، فأتين إلى البراهمة. وقد رُئيت في العالم أيضًا عادة الزواج الثاني (punarbhava) عند الكشاتريا.
1.113.8
ततः पुनः समुदितं क्षत्रं समभवत्तदा ।
इमं चैवात्र वक्ष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ॥ १.११३.८ ॥
ثم ازدهر سلالة الكشاتريا من جديد ونشأت حينذاك. وسأروي هنا أيضًا هذه القصة القديمة.
1.113.9
अथोचथ्य इति ख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा ।
ममता नाम तस्यासीद्भार्या परमसंमता ॥ १.११३.९ ॥
في سالف الزمان كان هناك حكيم ريشي معروف باسم أوتشاثيا. وكانت له زوجة اسمها ماماتا، وكانت محترمة جدًا.
1.113.10
उचथ्यस्य यवीयांस्तु पुरोधास्त्रिदिवौकसाम् ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतामन्वपद्यत ॥ १.११३.१० ॥
وأتى براهاسباتي، الأخ الأصغر لأوتشاثيا، كاهن الآلهة ذو الجلال العظيم، إلى ماماتا.
1.113.11
उवाच ममता तं तु देवरं वदतां वरम् ।
अन्तर्वत्नी त्वहं भ्रात्रा ज्येष्ठेनारम्यतामिति ॥ १.११३.११ ॥
قالت ماماتا لذلك الحَمو، أفضل المتكلمين: "أنا حامل من الأخ الأكبر؛ فدعه ويكفي."
1.113.12
अयं च मे महाभाग कुक्षावेव बृहस्पते ।
औचथ्यो देवमत्रापि षडङ्गं प्रत्यधीयत ॥ १.११३.१२ ॥
أيها الكريم الحظ براهاسباتي! هذا في بطني؛ وهذا ابن أوتشاثيا، وهو في البطن، يدرس الفيدانغات الستة.
1.113.13
अमोघरेतास्त्वं चापि द्वयोर्नास्त्यत्र संभवः ।
तस्मादेवं गते त्वद्य उपारमितुमर्हसि ॥ १.११३.१३ ॥
وأنت أيضًا ذو نطفة لا تضيع، ولن يكون هنا نسل منكما. فلذلك، وقد وقع الأمر على هذا النحو، ينبغي لك الآن أن تكف.
1.113.14
एवमुक्तस्तदा सम्यक् बृहस्पतिरुदारधीः ।
कामात्मानं तदात्मानं न शशाक नियच्छितुम् ॥ १.११३.१४ ॥
ومع أن بَرِهَسباتي ذا الفكر النبيل قد خوطب بهذا على وجه تام، لم يستطع أن يكبح نفسه التي استسلمت للشهوة.
1.113.15
स बभूव ततः कामी तया सार्धमकामया ।
उत्सृजन्तं तु तं रेतः स गर्भस्थोऽभ्यभाषत ॥ १.११३.१५ ॥
ثم اشتهاها وهي غير راغبة، وبينما كان يطلق نطفته، خاطبه الذي كان في الرحم.
1.113.16
भोस्तात मा गमः कामं द्वयोर्नास्तीह संभवः ।
अल्पावकाशो भगवन्पूर्वं चाहमिहागतः ॥ १.११३.१६ ॥
يا أبي العزيز، لا تمضِ في الشهوة؛ فلن يكون هنا نسل منكما. يا أيها المبجَّل، لقد جئت إلى هنا من قبل، وفي المكان مساحة قليلة لي.
1.113.17
अमोघरेताश्च भवान्न पीडां कर्तुमर्हति ।
अश्रुत्वैव तु तद्वाक्यं गर्भस्थस्य बृहस्पतिः ॥ १.११३.१७ ॥
وأنت، الذي لا تضيع نطفته، لا ينبغي أن تُلحق أذًى. ولكن بَرِهَسباتي، دون أن يسمع كلام الذي في الرحم حتى،...
1.113.18
जगाम मैथुनायैव ममतां चारुलोचनाम् ।
शुक्रोत्सर्गं ततो बुद्ध्वा तस्या गर्भगतो मुनिः ॥ १.११३.१८ ॥
ذهب إلى مَمَتا ذات العينين الجميلتين لمجرد الاتصال، ثم لما علم بإطلاق منيّه، أدرك الحكيم الذي في الرحم ...
1.113.19
पद्भ्यामारोधयन्मार्गं शुक्रस्य च बृहस्पतेः ।
स्थानमप्राप्तमथ तच्छुक्रं प्रतिहतं तदा ॥ १.११३.१९ ॥
سدّ بقدميه طريق المنيّ وطريق بِرِهَسباتي، فلم يبلغ المنيّ موضعه بل اعترضه الحائل في الحال.
1.113.20
पपात सहसा भूमौ ततः क्रुद्धो बृहस्पतिः ।
तं दृष्ट्वा पतितं शुक्रं शशाप स रुषान्वितः ॥ १.११३.२० ॥
فسقط فجأة إلى الأرض؛ فغضب بِرِهَسباتي، ولما رأى ذلك المنيّ الساقط لعنه في سورة غضبه.
1.113.21
उचथ्यपुत्रं गर्भस्थं निर्भर्त्स्य भगवानृषिः ।
यन्मां त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति ॥ १.११३.२१ ॥
وبعد أن وبّخ ابن أوتْشَثْيَ الكامن في الرحم، قال الحكيم المبارك: «لأنك في مثل هذا الوقت، الذي تشتهيه جميع الكائنات، ...»
1.113.22
एवमात्थ वचस्तस्मात्तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि ।
स वै दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत ॥ १.११३.२२ ॥
«لأنك قلت مثل هذه الكلمة، فستدخل في ظلام طويل». وبتلك اللعنة وُلد ذلك الحكيم باسم دِيرغتماس.
1.113.23
बृहस्पतेर्बृहत्कीर्तेर्बृहस्पतिरिवौजसा ।
जात्यन्धो वेदवित्प्राज्ञः पत्नीं लेभे स विद्यया ॥ १.११३.२३ ॥
ابن بِرِهَسباتي ذو الشهرة العظيمة، المساوي لبِرِهَسباتي في القوة، الأعمى منذ الولادة، العارف بالفيدا الحكيم، نال زوجة بعلمه.
1.113.24
तरुणीं रुपसंपन्नां प्रद्वेषीं नाम ब्राह्मणीम् ।
स पुत्राञ्जनयामास गौतमादीन्महायशाः ॥ १.११३.२४ ॥
من امرأة برهمية شابة جميلة اسمها برَدْوِيشي، أنجب ذلك العظيم الذكر أبناءً، منهم غوتاما وغيره.
1.113.25
ऋषेरुचथ्यस्य तदा सन्तानकुलवृद्धये ।
धर्मात्मा च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १.११३.२५ ॥
فحينئذ، من أجل نمو ذرية الحكيم أوتشثيا وسلالته، ذلك الحكيم ذو النفس الصالحة والنفس العظيمة، العالم بالفيدا وعلومها المساعدة،
1.113.26
गोधर्मं सौरभेयाच्च सोऽधीत्य निखिलं मुनिः ।
प्रावर्तत तदा कर्तुं श्रद्धावांस्तमशङ्कया ॥ १.११३.२६ ॥
بعد أن درس الحكيم واجب الأبقار وتعاليم السورابهيا دراسة كاملة، بدأ بثقة تامة، دون شك، في القيام بذلك.
1.113.27
ततो वितथमर्यादं तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमाः ।
क्रुद्धा मोहाभिभूतास्ते सर्वे तत्राश्रमौकसः ॥ १.११३.२७ ॥
فلما رأوه يسلك سلوكًا مخالفًا للآداب، غضب جميع خيار الحكماء المقيمين في الصومعة، وغلبهم الوهم.
1.113.28
अहोऽयं भिन्नमर्यादो नाश्रमे वस्तुमर्हति ।
तस्मादेनं वयं सर्वे पापात्मानं त्यजामहे ॥ १.११३.२८ ॥
يا للأسف! هذا الذي خرق الآداب لا يستحق السكن في الصومعة؛ لذلك نحن جميعًا نتخلى عن هذا الشرير.
1.113.29
इत्यन्योन्यं समाभाष्य ते दीर्घतमसं मुनिम् ।
पुत्रलाभाच्च सा पत्नी न तुतोष पतिं तदा ॥ १.११३.२९ ॥
وبعد أن تحاوروا فيما بينهم هكذا، تخلوا عن الحكيم دِيرغاتاماس؛ ولم تكن زوجته، رغم حصولها على الأبناء، راضية عن زوجها في ذلك الوقت.
1.113.30
प्रद्विषन्तीं पतिर्भार्यां किं मां द्वेक्षीति चाब्रवीत् ।
भार्याया भरणाद्भर्ता पालनाच्च पतिः स्मृतः ॥ १.११३.३० ॥
قال الزوج لزوجته التي كانت تبغضه: «لماذا تكرهينني؟» ويُذكر الزوج باسم «بهرتا» لأنه يعول الزوجة، وباسم «باتي» لأنه يحميها.
1.113.31
अहं त्वद्भरणाशक्ता जात्यन्धं ससुतं तदा ।
नित्यकालं श्रमेणार्ता न भरेयं महातपः ॥ १.११३.३१ ॥
لا أستطيع أن أعيلك، ولا أستطيع إعالة هذا الابن الأعمى منذ ولادته، إذ أنا دائماً منهكة من العناء، أيها الزاهد العظيم.
1.113.32
तस्मास्तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिः कोपसमन्वितः ।
प्रत्युवाच ततः पत्नीं प्रद्वेषीं ससुतां तदा ॥ १.११३.३२ ॥
فلما سمع الحكيم تلك الكلمات، امتلأ غضباً، فأجاب زوجته العدائية، وكان ابنها معها.
1.113.33
नीयतां क्षत्रियकुले धनार्थश्च भविष्यति ।
त्वया दत्तं धनं विप्र नेच्छेयं दुःखकारणम् ॥ १.११३.३३ ॥
ليُؤخذ إلى بيت كشاتريا، حيث تكون من أجل المال. أيها البراهمي، لا أريد حتى المال الذي أعطيته، فهو سبب الألم.
1.113.34
यथेष्टं कुरु विप्रेन्द्र न भेरयं पुरा यथा ।
अद्यप्रभृति मर्यादा मया लोके प्रतिष्ठिता ॥ १.११३.३४ ॥
افعل ما تشاء يا أفضل البراهمة؛ لن أعيلها كما من قبل. ومن هذا اليوم، أُقيم هذه القاعدة في العالم.
1.113.35
एक एव पतिर्नार्या यावज्जीवं परायणम् ।
मृते जीवति वा तस्मिन्नापरं प्राप्नुयान्नरम् ॥ १.११३.३५ ॥
للمرأة زوج واحد فقط، ملاذها طوال حياتها؛ سواء مات أو عاش، لا ينبغي لها أن تنال رجلاً آخر.
1.113.36
अभिगम्य परं नारी पतिष्यति न संशयः ।
अपतीनां तु नारीणामद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.११३.३६ ॥
المرأة التي تقترب من رجل آخر ستسقط بلا شك؛ أما النساء اللواتي لا أزواج لهن، فمن هذا اليوم يكون ذلك إثماً لهن.
1.113.37
यद्यस्ति चेद्धनं सर्वं वृथाभोगा भवन्तु ताः ।
अकीर्तिः परिवादाश्च नित्यं तासां भवन्तु वै ॥ १.११३.३७ ॥
فإن كان لديهن مال، فليصر كله متعة باطلة، وليصبن دائماً بالعار والذم.
1.113.38
इति तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणी भृशकोपिता ।
गङ्गायां नीयतामेष पुत्रा इत्येवमब्रवीत् ॥ १.११३.३८ ॥
فلما سمعت البرهمية ذلك الكلام غضبت غضباً شديداً وقالت: «يا بَنِيّ، خذوا هذا إلى الغانغا.»
1.113.39
लोभमोहाभिभूतास्ते पुत्रास्तं गौतमादयः ।
वद्ध्वोडुपे परिक्षिप्य गङ्गायां समवासृजन् ॥ १.११३.३९ ॥
غلبهم الطمع والوهم، فأولئك الأبناء، غوتاما وغيره، قيّدوه ووضعوه على طوف وألقوه في الغانغا.
1.113.40
कस्मादन्धश्च वृद्धश्च भर्तव्योऽयमिति स्म ते ।
चिन्तयित्वा ततः क्रूराः प्रतिजग्मुरथो गृहान् ॥ १.११३.४० ॥
«لماذا يجب أن نعول هذا الأعمى الشيخ؟» وبعد أن فكّروا هكذا، عاد أولئك الأبناء القساة إلى بيوتهم.
1.113.41
सोऽनुस्रोतस्तदा विप्रः प्लवमानो यदृच्छया ।
जगाम सुबहून्देशानन्धस्तेनोडुपेन ह ॥ १.११३.४१ ॥
ثم إن ذلك البراهمي، وهو يطفو مع التيار، وبالمصادفة على ذلك الطوف، أعمى، جال في بلاد كثيرة.
1.113.42
तं तु राजा बलिर्नाम सर्वधर्मविदां वरः ।
अपश्यन्मज्जनगतः स्रोतसाऽभ्याशमागतम् ॥ १.११३.४२ ॥
لكن الملك المسمّى بالي، أفضل جميع العارفين بالدارما، رآه وهو يقترب بالتيار حين كان ذاهباً للاغتسال.
1.113.43
जग्राह चैनं धर्मात्मा बलिः सत्यपराक्रमः ।
ज्ञात्वा चैवं स वव्रेऽथ पुत्रार्थे भरतर्षभ ॥ १.११३.४३ ॥
فأمسكه بالي ذو النفس الصالحة وصدق البأس، فلما عرف ذلك، طلب حينئذ الأبناء، يا ثور البهاراتا.
1.113.44
तं पूजयित्वा राजर्षिर्विश्रान्तं मुनिमब्रवीत् ।
सन्तानार्थं महाभाग भार्यासु मम मानद।
पुत्रान्धर्मार्थकुशलानुत्पादयितुमर्हसि ॥ १.११३.४४ ॥
فبعد أن أكرم ذلك الحكيم المستريح، قال الحكيم الملكي: يا ذا الحظ العظيم، يا واهب الكرامة، من أجل النسل ينبغي لك أن تنجب أبناء بارعين في الدارما والثروة من زوجاتي.
1.113.45
तस्मैस राजा स्वां भार्यां सुदेष्णां प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४५ ॥
فأرسل إليه الملك حينئذ زوجته سودشنا.
1.113.46
एवमुक्तः स तेजस्वी तं तथेत्युक्तवानृषिः ।
अन्धं वृद्धं च तं मत्वा न सा देवी जगाम ह।
स्वां तु धात्रेयिकां तस्मै वृद्धाय प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४६ ॥
فلما خوطب بذلك قال ذلك الحكيم المتألق: «ليكن كذلك». لكن الملكة، إذ ظنته أعمى وشيخاً، لم تذهب إليه، بل أرسلت مرضعتها إلى ذلك الشيخ.
1.113.47
तस्यां काक्षीवदादीन्स शूद्रयोनावृषिस्तदा ।
जनयामास धर्मात्मा पुत्रानेकादशैव तु ॥ १.११३.४७ ॥
فأنجب ذلك الحكيم الصالح في رحمها، في رحم شودرا، أحد عشر ابناً بدءاً بكاكشيفات.
1.113.48
काक्षीवदादीन्पुत्रांस्तान्दृष्ट्वा सर्वानधीयतः ।
उवाच तमृषिं राजा ममेम इति भारत ॥ १.११३.४८ ॥
فلما رأى الملك أولئك الأبناء كلهم، بدءاً بكاكشيفات، يدرسون، قال لذلك الحكيم: يا بهارتا، «هؤلاء لي».
1.113.49
नेत्युवाच महर्षिस्तं ममेम इति चाब्रवीत् ।
शूद्रयोनौ मया हीमे जाताः काक्षीवदादयः ॥ १.११३.४९ ॥
قال الحكيم العظيم: «لا»، ثم قال: «هؤلاء، كاكشيفات وغيره، وُلدوا مني في رحم شودرا.»
1.113.50
अन्धं वृद्धं च मां दृष्ट्वा सुदेष्णा महिषी तव ।
अवमन्य ददौ मूढा शूद्रां धात्रेयिकां मम ॥ १.११३.५० ॥
لما رأت أني أعمى وشيخ، أهانتني ملكتك سودشنا، وأعطتني بحماقة مرضعة شودرا.
1.113.51
ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम् ।
बलिः सुदेष्णां स्वां भार्यां तस्मै स प्राहिणोत्पुनः ॥ १.११३.५१ ॥
ثم أرضى بالي ذلك الحكيم الأفضل مرة أخرى، وأرسل إليه زوجته سودشنا من جديد.
1.113.52
तां स दीर्घतमाङ्गेषु स्पृष्ट्वा देवीमथाब्रवीत् ।
भविष्यन्ति कुमारास्ते तेजसाऽऽदित्यवर्चसः ॥ १.११३.५२ ॥
لمس ديرغاتاماس تلك الملكة بأطرافه وقال: «سيُولد لكِ أبناء يلمعون بالجلال كالشمس.»
1.113.53
अङ्गो वङ्गः कलिङ्गश्च पुण्ड्रः सुह्मश्च ते सुताः ।
तेषां देशाः समाख्याताः स्वनामकथिता भुवि ॥ १.११३.५३ ॥
أنغا وفنغا وكالينغا وبوندرا وسوهما هم أبناؤك؛ وأراضيهم مشهورة على الأرض، مسماة بأسمائهم.
1.113.54
अङ्गस्याङ्गोऽभवद्देशो वङ्गो वङ्गस्य च स्मृतः ।
कलिङ्गविषयश्चैव कलिङ्गस्य च स स्मृतः ॥ १.११३.५४ ॥
صارت أرض أنغا تُسمّى أنغا، وتُذكر أرض فنغا باسم فنغا. وكذلك يُذكر إقليم كالينغا وأرض كالينغا.
1.113.55
पुण्ड्रस्य पुण्ड्राः प्रख्याताः सुह्माः सुह्मस्य च स्मृताः ।
एवं बलेः पुरा वंशः प्रख्यातो वै महर्षिजः ॥ १.११३.५५ ॥
اشتهر نسل بوندرا باسم البوندرا، ويُذكر نسل سوهما باسم السوهما. وهكذا شاع في القديم نسب بالي، المولود من كبار الحكماء.
1.113.56
एवमन्ये महेष्वासा ब्राह्मणैः क्षत्रिया भुवि ।
जाताः परमधर्मज्ञा वीर्यवन्तो महाबलाः।
एतच्छ्रुत्वा त्वमप्यत्र मातः कुरु यथेप्सितम् ॥ १.११३.५६ ॥
وهكذا وُلد على الأرض من البراهمة أيضًا محاربون كشاتريا آخرون، رماة عظام، عارفون بأعلى الدارما، شجعان وذوو قوة عظيمة. وبعد أن سمعتَ هذا، أيتها الأم، افعلي هنا ما تشائين.