Mahābhārata · Adhyāya 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
जामदग्न्येन रामेण पितुर्वधममृष्यता ।
राजा परशुना पूर्वं हैहयाधिपतिर्हतः ॥ १.११३.१ ॥
Rāma, der Sohn des Jamadagni, der den Tod seines Vaters nicht ertrug, erschlug einst mit seiner Axt den König, den Herrscher der Haihayas.
1.113.2
शतानि दशबाहूनां निकृत्तान्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्याचरितो धर्मस्तेनाति किल दुश्चरः ॥ १.११३.२ ॥
Hunderte der zehnarmigen Krieger Arjunas wurden abgeschlagen; dadurch wurde die Pflicht der Welt geübt, die wahrlich sehr schwer zu üben ist.
1.113.3
पुनश्च धनुरादाय महास्त्राणि प्रमुञ्चता ।
निर्दग्धं क्षत्रमसकृद्रथेन जयता महीम् ॥ १.११३.३ ॥
Wieder nahm er den Bogen auf und schoss gewaltige Waffen ab, siegreich vom Streitwagen aus, die Erde erobernd, und verbrannte immer wieder den Kriegerstand.
1.113.4
एवमुच्चावचैरस्त्रैर्भार्गवेण महात्मना ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १.११३.४ ॥
So machte der großherzige Nachkomme Bhṛgus mit Waffen aller Art, hohen und niederen, die Erde einst einundzwanzigmal frei von Kṣatriyas.
1.113.5
एवं निःक्षत्रिये लोके कृते तेन महर्षिणा ।
ततः संभूय सर्वाभिः क्षत्रियाभिः समन्ततः ॥ १.११३.५ ॥
Als die Welt durch jenen großen Weisen so ohne Kṣatriyas gemacht worden war, da versammelten sich von allen Seiten alle Kṣatriya-Frauen...
1.113.6
उत्पादितान्यपत्यानि ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
पाणिग्राहस्य तनय इति वेदेषु निश्चितम् ॥ १.११३.६ ॥
Nachkommen wurden von in den Veden bewanderten Brahmanen gezeugt; in den Veden ist festgelegt, dass der Sohn dem Ehemann gehört, der die Hand ergreift.
1.113.7
धर्मं मनसि संस्थाप्य ब्राह्मणांस्ताः समभ्ययुः ।
लोकेऽप्याचरितो दृष्टः क्षत्रियाणां पुनर्भवः ॥ १.११३.७ ॥
Die Frauen, das Dharma fest im Sinn bewahrend, gingen zu den Brahmanen. Auch in der Welt sah man bei den Kṣatriyas die Wiederverheiratung praktiziert.
1.113.8
ततः पुनः समुदितं क्षत्रं समभवत्तदा ।
इमं चैवात्र वक्ष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ॥ १.११३.८ ॥
Da blühte das Geschlecht der Kṣatriyas wieder auf und entstand. Hier werde ich auch diese alte Geschichte erzählen.
1.113.9
अथोचथ्य इति ख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा ।
ममता नाम तस्यासीद्भार्या परमसंमता ॥ १.११३.९ ॥
In alter Zeit lebte ein weiser Seher namens Auchathya. Er hatte eine Gattin namens Mamatā, die hoch geachtet war.
1.113.10
उचथ्यस्य यवीयांस्तु पुरोधास्त्रिदिवौकसाम् ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतामन्वपद्यत ॥ १.११३.१० ॥
Bṛhaspati, der jüngere Bruder des Auchathya, der Priester der Götter von großem Glanz, nahte sich Mamatā.
1.113.11
उवाच ममता तं तु देवरं वदतां वरम् ।
अन्तर्वत्नी त्वहं भ्रात्रा ज्येष्ठेनारम्यतामिति ॥ १.११३.११ ॥
Mamatā sprach zu jenem Schwager, dem Besten der Redner: "Ich bin vom älteren Bruder schwanger; darum lass es sein."
1.113.12
अयं च मे महाभाग कुक्षावेव बृहस्पते ।
औचथ्यो देवमत्रापि षडङ्गं प्रत्यधीयत ॥ १.११३.१२ ॥
O Bṛhaspati, du großes Glück, dieser ist in meinem Schoß; und dieser Sohn des Auchathya studiert schon im Mutterleib die sechs Vedāṅgas.
1.113.13
अमोघरेतास्त्वं चापि द्वयोर्नास्त्यत्र संभवः ।
तस्मादेवं गते त्वद्य उपारमितुमर्हसि ॥ १.११३.१३ ॥
Auch du hast einen Samen, der nie vergeudet wird, und zwischen euch beiden kann hier keine Nachkommenschaft entstehen. Da es nun so weit gekommen ist, solltest du jetzt davon ablassen.
1.113.14
एवमुक्तस्तदा सम्यक् बृहस्पतिरुदारधीः ।
कामात्मानं तदात्मानं न शशाक नियच्छितुम् ॥ १.११३.१४ ॥
So vollständig angesprochen, vermochte der edelgesinnte Bṛhaspati dennoch nicht, sich zu zügeln, da sein Selbst dem Begehren verfallen war.
1.113.15
स बभूव ततः कामी तया सार्धमकामया ।
उत्सृजन्तं तु तं रेतः स गर्भस्थोऽभ्यभाषत ॥ १.११३.१५ ॥
Dann wurde er ihr gegenüber lüstern, obwohl sie nicht wollte. Und während er seinen Samen ergoss, sprach der im Mutterleib Befindliche zu ihm.
1.113.16
भोस्तात मा गमः कामं द्वयोर्नास्तीह संभवः ।
अल्पावकाशो भगवन्पूर्वं चाहमिहागतः ॥ १.११३.१६ ॥
O lieber Vater, gib dem Begehren nicht nach; zwischen euch beiden kann hier keine Nachkommenschaft entstehen. O Verehrter, ich bin schon früher hierher gekommen, und hier ist wenig Raum für mich.
1.113.17
अमोघरेताश्च भवान्न पीडां कर्तुमर्हति ।
अश्रुत्वैव तु तद्वाक्यं गर्भस्थस्य बृहस्पतिः ॥ १.११३.१७ ॥
Und du, dessen Same nie vergeudet wird, solltest keinen Schaden anrichten. Doch ohne jene Rede des im Mutterleib Befindlichen auch nur gehört zu haben, Bṛhaspati ...
1.113.18
जगाम मैथुनायैव ममतां चारुलोचनाम् ।
शुक्रोत्सर्गं ततो बुद्ध्वा तस्या गर्भगतो मुनिः ॥ १.११३.१८ ॥
Er ging zu der schönäugigen Mamatā, allein zur Vereinigung. Dann, als er vom Ausstoß seines Samens erfuhr, erkannte der im Mutterleib weilende Weise ...
1.113.19
पद्भ्यामारोधयन्मार्गं शुक्रस्य च बृहस्पतेः ।
स्थानमप्राप्तमथ तच्छुक्रं प्रतिहतं तदा ॥ १.११३.१९ ॥
Mit seinen Füßen verstellte er den Weg des Samens und Bṛhaspatis; da wurde jener Same, ohne seinen Ort zu erreichen, sogleich gehemmt.
1.113.20
पपात सहसा भूमौ ततः क्रुद्धो बृहस्पतिः ।
तं दृष्ट्वा पतितं शुक्रं शशाप स रुषान्वितः ॥ १.११३.२० ॥
Da fiel er plötzlich zu Boden; und Bṛhaspati, zornig, als er jenen gefallenen Samen sah, verfluchte ihn in seinem Groll.
1.113.21
उचथ्यपुत्रं गर्भस्थं निर्भर्त्स्य भगवानृषिः ।
यन्मां त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति ॥ १.११३.२१ ॥
Den Sohn des Ucathya im Mutterleib schelten, sprach der ehrwürdige Weise: 'Weil du, zu solch einer Zeit, die allen Wesen erwünscht ist, ...'
1.113.22
एवमात्थ वचस्तस्मात्तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि ।
स वै दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत ॥ १.११३.२२ ॥
'Weil du solche Worte gesprochen hast, sollst du in lange Finsternis eingehen.' Durch jenen Fluch wurde der Weise unter dem Namen Dīrghatamas geboren.
1.113.23
बृहस्पतेर्बृहत्कीर्तेर्बृहस्पतिरिवौजसा ।
जात्यन्धो वेदवित्प्राज्ञः पत्नीं लेभे स विद्यया ॥ १.११३.२३ ॥
Der Sohn Bṛhaspatis, von großem Ruhm, Bṛhaspati gleich an Kraft, blind von Geburt, kundig der Veden und weise, erlangte durch seine Gelehrsamkeit eine Gattin.
1.113.24
तरुणीं रुपसंपन्नां प्रद्वेषीं नाम ब्राह्मणीम् ।
स पुत्राञ्जनयामास गौतमादीन्महायशाः ॥ १.११३.२४ ॥
Mit einer jungen, schönen Brahmanin namens Pradveṣī zeugte jener Ruhmreiche Söhne, Gautama und andere.
1.113.25
ऋषेरुचथ्यस्य तदा सन्तानकुलवृद्धये ।
धर्मात्मा च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १.११३.२५ ॥
Damals, zur Vermehrung der Nachkommenschaft und des Geschlechts des Weisen Ucathya, jener Weise von rechtschaffener und großer Seele, Meister der Veden und ihrer Hilfswissenschaften,
1.113.26
गोधर्मं सौरभेयाच्च सोऽधीत्य निखिलं मुनिः ।
प्रावर्तत तदा कर्तुं श्रद्धावांस्तमशङ्कया ॥ १.११३.२६ ॥
Nachdem der Weise die Pflicht der Kühe und die Saurabheya-Lehre vollständig studiert hatte, begann er voller Glauben und ohne Zweifel, dies zu tun.
1.113.27
ततो वितथमर्यादं तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमाः ।
क्रुद्धा मोहाभिभूतास्ते सर्वे तत्राश्रमौकसः ॥ १.११३.२७ ॥
Als sie ihn mit einem Verhalten sahen, das gegen die Sitte verstieß, gerieten alle besten Weisen, die in der Einsiedelei wohnten, in Zorn und wurden von Verblendung ergriffen.
1.113.28
अहोऽयं भिन्नमर्यादो नाश्रमे वस्तुमर्हति ।
तस्मादेनं वयं सर्वे पापात्मानं त्यजामहे ॥ १.११३.२८ ॥
Wehe! Dieser, der die Sitte gebrochen hat, verdient es nicht, in der Einsiedelei zu wohnen; darum verstoßen wir alle diesen Sünder.
1.113.29
इत्यन्योन्यं समाभाष्य ते दीर्घतमसं मुनिम् ।
पुत्रलाभाच्च सा पत्नी न तुतोष पतिं तदा ॥ १.११३.२९ ॥
Nachdem sie sich so miteinander besprochen hatten, verstießen sie den Weisen Dīrghatamas; und seine Gattin war, obwohl sie Söhne erlangt hatte, damals mit ihrem Gatten nicht zufrieden.
1.113.30
प्रद्विषन्तीं पतिर्भार्यां किं मां द्वेक्षीति चाब्रवीत् ।
भार्याया भरणाद्भर्ता पालनाच्च पतिः स्मृतः ॥ १.११३.३० ॥
Der Gatte sprach zu seiner Frau, die ihn hasste: „Warum hasst du mich?“ Der Gatte wird als „bhartā“ erinnert, weil er die Gattin erhält, und als „pati“, weil er sie beschützt.
1.113.31
अहं त्वद्भरणाशक्ता जात्यन्धं ससुतं तदा ।
नित्यकालं श्रमेणार्ता न भरेयं महातपः ॥ १.११३.३१ ॥
Ich bin nicht imstande, dich zu versorgen, noch diesen von Geburt an blinden Sohn; stets von Mühsal erschöpft, kann ich ihn nicht ernähren, o großer Asket.
1.113.32
तस्मास्तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिः कोपसमन्वितः ।
प्रत्युवाच ततः पत्नीं प्रद्वेषीं ससुतां तदा ॥ १.११३.३२ ॥
Als der Weise diese Worte hörte, von Zorn erfüllt, antwortete er da seiner feindseligen Gattin, die mit ihrem Sohn war.
1.113.33
नीयतां क्षत्रियकुले धनार्थश्च भविष्यति ।
त्वया दत्तं धनं विप्र नेच्छेयं दुःखकारणम् ॥ १.११३.३३ ॥
Man soll sie in eine Kṣatriya-Familie bringen, wo sie um des Reichtums willen sein wird. O Brahmane, ich wünsche nicht einmal den Reichtum, den du gegeben hast, denn er ist die Ursache des Leids.
1.113.34
यथेष्टं कुरु विप्रेन्द्र न भेरयं पुरा यथा ।
अद्यप्रभृति मर्यादा मया लोके प्रतिष्ठिता ॥ १.११३.३४ ॥
Tue, was dir beliebt, o Vornehmster der Brahmanen; ich werde sie nicht mehr wie früher versorgen. Von diesem Tage an wird diese Regel von mir in der Welt aufgestellt.
1.113.35
एक एव पतिर्नार्या यावज्जीवं परायणम् ।
मृते जीवति वा तस्मिन्नापरं प्राप्नुयान्नरम् ॥ १.११३.३५ ॥
Für eine Frau gibt es nur einen Gatten, ihre Zuflucht, solange das Leben währt; ob er tot oder lebendig ist, sie soll keinen anderen Mann erlangen.
1.113.36
अभिगम्य परं नारी पतिष्यति न संशयः ।
अपतीनां तु नारीणामद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.११३.३६ ॥
Eine Frau, die sich einem anderen Mann nähert, wird ohne Zweifel fallen; für Frauen ohne Gatten aber soll von diesem Tage an es eine Sünde sein.
1.113.37
यद्यस्ति चेद्धनं सर्वं वृथाभोगा भवन्तु ताः ।
अकीर्तिः परिवादाश्च नित्यं तासां भवन्तु वै ॥ १.११३.३७ ॥
Wenn sie irgendeinen Reichtum besitzen, so soll er zu nutzlosem Genuss werden, und ihnen sollen stets Schande und Tadel zuteilwerden.
1.113.38
इति तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणी भृशकोपिता ।
गङ्गायां नीयतामेष पुत्रा इत्येवमब्रवीत् ॥ १.११३.३८ ॥
Als die Brahmanin diese Worte hörte, sprach sie, sehr erzürnt: "Söhne, bringt diesen zur Gaṅgā."
1.113.39
लोभमोहाभिभूतास्ते पुत्रास्तं गौतमादयः ।
वद्ध्वोडुपे परिक्षिप्य गङ्गायां समवासृजन् ॥ १.११३.३९ ॥
Von Gier und Verblendung überwältigt, banden jene Söhne, Gautama und die anderen, ihn, legten ihn auf ein Floß und ließen ihn in der Gaṅgā treiben.
1.113.40
कस्मादन्धश्च वृद्धश्च भर्तव्योऽयमिति स्म ते ।
चिन्तयित्वा ततः क्रूराः प्रतिजग्मुरथो गृहान् ॥ १.११३.४० ॥
»Warum sollte man diesen Blinden und Alten ernähren?« So dachten sie nach und kehrten dann grausam in ihre Häuser zurück.
1.113.41
सोऽनुस्रोतस्तदा विप्रः प्लवमानो यदृच्छया ।
जगाम सुबहून्देशानन्धस्तेनोडुपेन ह ॥ १.११३.४१ ॥
Da zog jener Brahmane, vom Strom treibend und zufällig auf dem Floß schwimmend, blind durch viele Länder.
1.113.42
तं तु राजा बलिर्नाम सर्वधर्मविदां वरः ।
अपश्यन्मज्जनगतः स्रोतसाऽभ्याशमागतम् ॥ १.११३.४२ ॥
Aber der König namens Bali, der Beste unter allen Kennern des Dharma, sah ihn, als er beim Baden durch die Strömung nahe herankam.
1.113.43
जग्राह चैनं धर्मात्मा बलिः सत्यपराक्रमः ।
ज्ञात्वा चैवं स वव्रेऽथ पुत्रार्थे भरतर्षभ ॥ १.११३.४३ ॥
Der rechtschaffene Bali von wahrer Tapferkeit ergriff ihn; als er dies erfuhr, bat er um Söhne, o Stier der Bharatas.
1.113.44
तं पूजयित्वा राजर्षिर्विश्रान्तं मुनिमब्रवीत् ।
सन्तानार्थं महाभाग भार्यासु मम मानद।
पुत्रान्धर्मार्थकुशलानुत्पादयितुमर्हसि ॥ १.११३.४४ ॥
Nachdem er den ruhenden Weisen geehrt hatte, sprach der königliche Weise: O Glücklicher, o Spender der Ehre, um Nachkommen zu haben, sollst du mit meinen Frauen Söhne zeugen, geschickt in Dharma und Reichtum.
1.113.45
तस्मैस राजा स्वां भार्यां सुदेष्णां प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४५ ॥
Damals sandte der König ihm seine eigene Frau Sudeṣṇā.
1.113.46
एवमुक्तः स तेजस्वी तं तथेत्युक्तवानृषिः ।
अन्धं वृद्धं च तं मत्वा न सा देवी जगाम ह।
स्वां तु धात्रेयिकां तस्मै वृद्धाय प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४६ ॥
So angesprochen sprach der strahlende Weise: 'So sei es.' Doch da sie ihn für blind und alt hielt, ging die Königin nicht zu ihm; sie schickte stattdessen ihre eigene Amme zu dem alten Mann.
1.113.47
तस्यां काक्षीवदादीन्स शूद्रयोनावृषिस्तदा ।
जनयामास धर्मात्मा पुत्रानेकादशैव तु ॥ १.११३.४७ ॥
In ihrem Schoß, im Schoß einer Śūdra, zeugte jener rechtschaffene Weise damals elf Söhne, angefangen mit Kākṣīvat.
1.113.48
काक्षीवदादीन्पुत्रांस्तान्दृष्ट्वा सर्वानधीयतः ।
उवाच तमृषिं राजा ममेम इति भारत ॥ १.११३.४८ ॥
Als der König all diese Söhne, angefangen mit Kākṣīvat, beim Studium sah, sprach er zu jenem Weisen: O Bhārata, 'Diese sind mein.'
1.113.49
नेत्युवाच महर्षिस्तं ममेम इति चाब्रवीत् ।
शूद्रयोनौ मया हीमे जाताः काक्षीवदादयः ॥ १.११३.४९ ॥
Der große Weise sprach: »Nein«, und fügte hinzu: »Diese, Kākṣīvat und die anderen, wurden durch mich im Schoß einer Śūdra geboren.«
1.113.50
अन्धं वृद्धं च मां दृष्ट्वा सुदेष्णा महिषी तव ।
अवमन्य ददौ मूढा शूद्रां धात्रेयिकां मम ॥ १.११३.५० ॥
Als sie mich blind und alt sah, gab deine Königin Sudeṣṇā mich verachtend und töricht einer śūdra-Amme.
1.113.51
ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम् ।
बलिः सुदेष्णां स्वां भार्यां तस्मै स प्राहिणोत्पुनः ॥ १.११३.५१ ॥
Dann besänftigte Bali jenen besten der Weisen erneut und sandte ihm abermals seine eigene Gattin Sudeṣṇā.
1.113.52
तां स दीर्घतमाङ्गेषु स्पृष्ट्वा देवीमथाब्रवीत् ।
भविष्यन्ति कुमारास्ते तेजसाऽऽदित्यवर्चसः ॥ १.११३.५२ ॥
Dīrghatamas berührte die Königin an seinen Gliedern und sprach: »Söhne werden dir geboren werden, leuchtend an Glanz wie die Sonne.«
1.113.53
अङ्गो वङ्गः कलिङ्गश्च पुण्ड्रः सुह्मश्च ते सुताः ।
तेषां देशाः समाख्याताः स्वनामकथिता भुवि ॥ १.११३.५३ ॥
Aṅga, Vaṅga, Kaliṅga, Puṇḍra und Suhma sind deine Söhne; ihre Länder sind auf der Erde berühmt, nach ihnen selbst benannt.
1.113.54
अङ्गस्याङ्गोऽभवद्देशो वङ्गो वङ्गस्य च स्मृतः ।
कलिङ्गविषयश्चैव कलिङ्गस्य च स स्मृतः ॥ १.११३.५४ ॥
Das Land Aṅgas wurde Aṅga, und Vaṅgas Land wird als Vaṅga erinnert. Das Gebiet Kaliṅga und Kaliṅgas Land werden ebenso erinnert.
1.113.55
पुण्ड्रस्य पुण्ड्राः प्रख्याताः सुह्माः सुह्मस्य च स्मृताः ।
एवं बलेः पुरा वंशः प्रख्यातो वै महर्षिजः ॥ १.११३.५५ ॥
Die Nachkommen Puṇḍras waren als Puṇḍras berühmt, und die Suhmas werden nach Suhma benannt. So wurde in alter Zeit das Geschlecht des Bali berühmt, geboren von großen Weisen.
1.113.56
एवमन्ये महेष्वासा ब्राह्मणैः क्षत्रिया भुवि ।
जाताः परमधर्मज्ञा वीर्यवन्तो महाबलाः।
एतच्छ्रुत्वा त्वमप्यत्र मातः कुरु यथेप्सितम् ॥ १.११३.५६ ॥
So wurden auf der Erde auch andere große Bogenschützen, Kṣatriyas, von Brahmanen geboren, Kenner des höchsten Dharma, tapfer und von großer Kraft. Nachdem du dies gehört hast, o Mutter, tu hier, was du wünschst.