Mahābhārata · Adhyāya 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
जामदग्न्येन रामेण पितुर्वधममृष्यता ।
राजा परशुना पूर्वं हैहयाधिपतिर्हतः ॥ १.११३.१ ॥
Rāma, filho de Jamadagni, não suportando a morte de seu pai, matou outrora com seu machado o rei, senhor dos Haihayas.
1.113.2
शतानि दशबाहूनां निकृत्तान्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्याचरितो धर्मस्तेनाति किल दुश्चरः ॥ १.११३.२ ॥
Centenas dos de dez braços de Arjuna foram decepados; assim o dever do mundo foi praticado, o que de fato é muito difícil de praticar.
1.113.3
पुनश्च धनुरादाय महास्त्राणि प्रमुञ्चता ।
निर्दग्धं क्षत्रमसकृद्रथेन जयता महीम् ॥ १.११३.३ ॥
Tomando de novo o arco e lançando grandes armas, vitorioso do carro, conquistando a terra, queimou repetidamente a casta guerreira.
1.113.4
एवमुच्चावचैरस्त्रैर्भार्गवेण महात्मना ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १.११३.४ ॥
Assim, o magnânimo descendente de Bhṛgu, com armas de todo tipo, altas e baixas, tornou a terra sem kṣatriyas vinte e uma vezes outrora.
1.113.5
एवं निःक्षत्रिये लोके कृते तेन महर्षिणा ।
ततः संभूय सर्वाभिः क्षत्रियाभिः समन्ततः ॥ १.११३.५ ॥
Quando o mundo ficou assim sem kṣatriyas pelo grande sábio, então, reunindo-se de todos os lados, todas as mulheres kṣatriyas...
1.113.6
उत्पादितान्यपत्यानि ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
पाणिग्राहस्य तनय इति वेदेषु निश्चितम् ॥ १.११३.६ ॥
Descendentes foram gerados por brâmanes versados nos Vedas; está estabelecido nos Vedas que o filho pertence ao marido que toma a mão.
1.113.7
धर्मं मनसि संस्थाप्य ब्राह्मणांस्ताः समभ्ययुः ।
लोकेऽप्याचरितो दृष्टः क्षत्रियाणां पुनर्भवः ॥ १.११३.७ ॥
Mantendo firmemente o dharma na mente, aquelas mulheres se aproximaram dos brâmanes. Também no mundo se viu o punarbhava praticado entre os kṣatriyas.
1.113.8
ततः पुनः समुदितं क्षत्रं समभवत्तदा ।
इमं चैवात्र वक्ष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ॥ १.११३.८ ॥
Então a linhagem kṣatriya floresceu novamente e surgiu. Aqui também contarei esta antiga história.
1.113.9
अथोचथ्य इति ख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा ।
ममता नाम तस्यासीद्भार्या परमसंमता ॥ १.११३.९ ॥
Outrora houve um sábio rishi conhecido como Auchathya. Ele tinha uma esposa chamada Mamatā, muito estimada.
1.113.10
उचथ्यस्य यवीयांस्तु पुरोधास्त्रिदिवौकसाम् ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतामन्वपद्यत ॥ १.११३.१० ॥
Bṛhaspati, o irmão mais novo de Auchathya, sacerdote dos deuses, de grande esplendor, uniu-se a Mamatā.
1.113.11
उवाच ममता तं तु देवरं वदतां वरम् ।
अन्तर्वत्नी त्वहं भ्रात्रा ज्येष्ठेनारम्यतामिति ॥ १.११३.११ ॥
Mamatā disse àquele cunhado, o melhor dos oradores: "Estou grávida do irmão mais velho; portanto, deixa isso."
1.113.12
अयं च मे महाभाग कुक्षावेव बृहस्पते ।
औचथ्यो देवमत्रापि षडङ्गं प्रत्यधीयत ॥ १.११३.१२ ॥
Ó Bṛhaspati, de grande fortuna! Este está em meu ventre; e este filho de Auchathya, ainda no ventre, estuda os seis Vedāṅgas.
1.113.13
अमोघरेतास्त्वं चापि द्वयोर्नास्त्यत्र संभवः ।
तस्मादेवं गते त्वद्य उपारमितुमर्हसि ॥ १.११३.१३ ॥
Você também tem uma semente que nunca se desperdiça, e entre vocês dois não pode haver descendência aqui. Portanto, uma vez que as coisas chegaram a este ponto, você deve agora desistir.
1.113.14
एवमुक्तस्तदा सम्यक् बृहस्पतिरुदारधीः ।
कामात्मानं तदात्मानं न शशाक नियच्छितुम् ॥ १.११३.१४ ॥
Assim plenamente advertido, o nobre Bṛhaspati não conseguiu conter-se, pois seu eu estava entregue ao desejo.
1.113.15
स बभूव ततः कामी तया सार्धमकामया ।
उत्सृजन्तं तु तं रेतः स गर्भस्थोऽभ्यभाषत ॥ १.११३.१५ ॥
Então ele se tornou lascivo com ela, embora ela não o quisesse. E enquanto ele derramava sua semente, aquele que estava no ventre lhe falou.
1.113.16
भोस्तात मा गमः कामं द्वयोर्नास्तीह संभवः ।
अल्पावकाशो भगवन्पूर्वं चाहमिहागतः ॥ १.११३.१६ ॥
Ó querido pai, não prossiga no desejo; de vocês dois não pode nascer descendência aqui. Ó venerável, eu cheguei aqui antes, e há pouco espaço para mim aqui.
1.113.17
अमोघरेताश्च भवान्न पीडां कर्तुमर्हति ।
अश्रुत्वैव तु तद्वाक्यं गर्भस्थस्य बृहस्पतिः ॥ १.११३.१७ ॥
E você, cuja semente nunca se desperdiça, não deve causar dano. Mas sem sequer ouvir aquela fala daquele que estava no ventre, Bṛhaspati ...
1.113.18
जगाम मैथुनायैव ममतां चारुलोचनाम् ।
शुक्रोत्सर्गं ततो बुद्ध्वा तस्या गर्भगतो मुनिः ॥ १.११३.१८ ॥
Foi até Mamatā, de belos olhos, somente para a união. Então, sabendo da emissão de sua semente, o sábio que estava no ventre ...
1.113.19
पद्भ्यामारोधयन्मार्गं शुक्रस्य च बृहस्पतेः ।
स्थानमप्राप्तमथ तच्छुक्रं प्रतिहतं तदा ॥ १.११३.१९ ॥
Com os pés, bloqueou o caminho do sêmen e de Bṛhaspati; então aquele sêmen, não alcançando seu lugar, foi imediatamente obstruído.
1.113.20
पपात सहसा भूमौ ततः क्रुद्धो बृहस्पतिः ।
तं दृष्ट्वा पतितं शुक्रं शशाप स रुषान्वितः ॥ १.११३.२० ॥
Então ele caiu subitamente ao chão; e Bṛhaspati, irado, ao ver aquele sêmen caído, amaldiçoou-o em sua cólera.
1.113.21
उचथ्यपुत्रं गर्भस्थं निर्भर्त्स्य भगवानृषिः ।
यन्मां त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति ॥ १.११३.२१ ॥
Repreendendo o filho de Ucathya no ventre, o venerável sábio disse: 'Porque tu, em tal tempo, desejado por todos os seres, ...'
1.113.22
एवमात्थ वचस्तस्मात्तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि ।
स वै दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत ॥ १.११३.२२ ॥
'Porque proferiste tal palavra, portanto entrarás em longa escuridão.' Por aquela maldição, nasceu aquele sábio chamado Dīrghatamas.
1.113.23
बृहस्पतेर्बृहत्कीर्तेर्बृहस्पतिरिवौजसा ।
जात्यन्धो वेदवित्प्राज्ञः पत्नीं लेभे स विद्यया ॥ १.११३.२३ ॥
O filho de Bṛhaspati, de grande fama, semelhante a Bṛhaspati em vigor, cego de nascença, conhecedor dos Vedas e sábio, obteve esposa pelo seu saber.
1.113.24
तरुणीं रुपसंपन्नां प्रद्वेषीं नाम ब्राह्मणीम् ।
स पुत्राञ्जनयामास गौतमादीन्महायशाः ॥ १.११३.२४ ॥
Com uma jovem e bela brâmane chamada Pradveṣī, aquele de grande fama gerou filhos, Gautama e outros.
1.113.25
ऋषेरुचथ्यस्य तदा सन्तानकुलवृद्धये ।
धर्मात्मा च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १.११३.२५ ॥
Então, para o aumento da descendência e da linhagem do sábio Ucathya, aquele sábio de alma justa e grande alma, mestre dos Vedas e dos seus vedāṅgas,
1.113.26
गोधर्मं सौरभेयाच्च सोऽधीत्य निखिलं मुनिः ।
प्रावर्तत तदा कर्तुं श्रद्धावांस्तमशङ्कया ॥ १.११३.२६ ॥
Tendo estudado completamente o dever das vacas e o ensinamento dos Saurabheya, o sábio, cheio de fé, começou a fazê-lo sem hesitar.
1.113.27
ततो वितथमर्यादं तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमाः ।
क्रुद्धा मोहाभिभूतास्ते सर्वे तत्राश्रमौकसः ॥ १.११३.२७ ॥
Então, vendo-o com uma conduta contrária ao decoro, todos os melhores sábios que habitavam o eremitério ficaram irados e dominados pela ilusão.
1.113.28
अहोऽयं भिन्नमर्यादो नाश्रमे वस्तुमर्हति ।
तस्मादेनं वयं सर्वे पापात्मानं त्यजामहे ॥ १.११३.२८ ॥
Ai! Este que quebrou o decoro não merece habitar o eremitério; por isso, todos nós abandonamos este de alma pecadora.
1.113.29
इत्यन्योन्यं समाभाष्य ते दीर्घतमसं मुनिम् ।
पुत्रलाभाच्च सा पत्नी न तुतोष पतिं तदा ॥ १.११३.२९ ॥
Assim falando entre si, abandonaram o sábio Dīrghatamas; e sua esposa, mesmo tendo obtido filhos, não estava satisfeita com o marido naquele tempo.
1.113.30
प्रद्विषन्तीं पतिर्भार्यां किं मां द्वेक्षीति चाब्रवीत् ।
भार्याया भरणाद्भर्ता पालनाच्च पतिः स्मृतः ॥ १.११३.३० ॥
O marido disse à esposa, que o odiava: "Por que me odeias?" O marido é lembrado como 'bhartā' por sustentar a esposa, e como 'pati' por protegê-la.
1.113.31
अहं त्वद्भरणाशक्ता जात्यन्धं ससुतं तदा ।
नित्यकालं श्रमेणार्ता न भरेयं महातपः ॥ १.११३.३१ ॥
Não sou capaz de sustentar-te, nem posso manter este filho cego de nascença, pois estou sempre exausta de trabalho, ó grande asceta.
1.113.32
तस्मास्तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिः कोपसमन्वितः ।
प्रत्युवाच ततः पत्नीं प्रद्वेषीं ससुतां तदा ॥ १.११३.३२ ॥
Ao ouvir aquelas palavras, o sábio, cheio de ira, respondeu então à sua esposa hostil, que estava com seu filho.
1.113.33
नीयतां क्षत्रियकुले धनार्थश्च भविष्यति ।
त्वया दत्तं धनं विप्र नेच्छेयं दुःखकारणम् ॥ १.११३.३३ ॥
Que seja levada a uma família kṣatriya, onde estará pela riqueza. Ó brâmane, nem desejo a riqueza que deste, pois é causa de sofrimento.
1.113.34
यथेष्टं कुरु विप्रेन्द्र न भेरयं पुरा यथा ।
अद्यप्रभृति मर्यादा मया लोके प्रतिष्ठिता ॥ १.११३.३४ ॥
Faz como quiseres, ó mais excelso dos brâmanes; não a sustentarei como antes. A partir de hoje, esta norma fica estabelecida no mundo por mim.
1.113.35
एक एव पतिर्नार्या यावज्जीवं परायणम् ।
मृते जीवति वा तस्मिन्नापरं प्राप्नुयान्नरम् ॥ १.११३.३५ ॥
Para a mulher há apenas um marido, seu refúgio enquanto durar a vida; esteja ele morto ou vivo, ela não deve obter outro homem.
1.113.36
अभिगम्य परं नारी पतिष्यति न संशयः ।
अपतीनां तु नारीणामद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.११३.३६ ॥
A mulher que se aproximar de outro homem certamente cairá, não há dúvida; mas para as mulheres sem marido, desde hoje, será pecado.
1.113.37
यद्यस्ति चेद्धनं सर्वं वृथाभोगा भवन्तु ताः ।
अकीर्तिः परिवादाश्च नित्यं तासां भवन्तु वै ॥ १.११३.३७ ॥
Se elas possuírem alguma riqueza, que tudo se torne prazer vão, e que sofram sempre infâmia e censura.
1.113.38
इति तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणी भृशकोपिता ।
गङ्गायां नीयतामेष पुत्रा इत्येवमब्रवीत् ॥ १.११३.३८ ॥
Ao ouvir essas palavras, a brâmane, muito irada, disse: "Filhos, levai este para o Gaṅgā."
1.113.39
लोभमोहाभिभूतास्ते पुत्रास्तं गौतमादयः ।
वद्ध्वोडुपे परिक्षिप्य गङ्गायां समवासृजन् ॥ १.११३.३९ ॥
Dominados pela cobiça e pela ilusão, aqueles filhos, Gautama e os demais, amarraram-no, colocaram-no numa jangada e o largaram no Gaṅgā.
1.113.40
कस्मादन्धश्च वृद्धश्च भर्तव्योऽयमिति स्म ते ।
चिन्तयित्वा ततः क्रूराः प्रतिजग्मुरथो गृहान् ॥ १.११३.४० ॥
"Por que se deveria sustentar este cego e velho?" Tendo refletido assim, aqueles filhos cruéis voltaram para casa.
1.113.41
सोऽनुस्रोतस्तदा विप्रः प्लवमानो यदृच्छया ।
जगाम सुबहून्देशानन्धस्तेनोडुपेन ह ॥ १.११३.४१ ॥
Então aquele brâmane, à deriva com a corrente e flutuando por acaso naquela jangada, cego, percorreu muitas terras.
1.113.42
तं तु राजा बलिर्नाम सर्वधर्मविदां वरः ।
अपश्यन्मज्जनगतः स्रोतसाऽभ्याशमागतम् ॥ १.११३.४२ ॥
Mas o rei chamado Bali, o melhor entre todos os conhecedores do dharma, viu-o aproximar-se pela corrente enquanto ia banhar-se.
1.113.43
जग्राह चैनं धर्मात्मा बलिः सत्यपराक्रमः ।
ज्ञात्वा चैवं स वव्रेऽथ पुत्रार्थे भरतर्षभ ॥ १.११३.४३ ॥
O justo Bali, de verdadeiro valor, o agarrou; sabendo disso, pediu então filhos, ó touro dos Bharatas.
1.113.44
तं पूजयित्वा राजर्षिर्विश्रान्तं मुनिमब्रवीत् ।
सन्तानार्थं महाभाग भार्यासु मम मानद।
पुत्रान्धर्मार्थकुशलानुत्पादयितुमर्हसि ॥ १.११३.४४ ॥
Tendo honrado aquele sábio que repousava, o sábio real disse: Ó tu de grande fortuna, ó doador de honra, para a descendência deves gerar filhos entre as minhas esposas, hábeis em dharma e riqueza.
1.113.45
तस्मैस राजा स्वां भार्यां सुदेष्णां प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४५ ॥
Então o rei lhe enviou sua própria esposa, Sudeṣṇā.
1.113.46
एवमुक्तः स तेजस्वी तं तथेत्युक्तवानृषिः ।
अन्धं वृद्धं च तं मत्वा न सा देवी जगाम ह।
स्वां तु धात्रेयिकां तस्मै वृद्धाय प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४६ ॥
Assim interpelado, aquele sábio resplandecente disse: 'Assim seja.' Mas, julgando-o cego e velho, a rainha não foi até ele; então enviou sua própria ama ao velho.
1.113.47
तस्यां काक्षीवदादीन्स शूद्रयोनावृषिस्तदा ।
जनयामास धर्मात्मा पुत्रानेकादशैव तु ॥ १.११३.४७ ॥
No ventre dela, num ventre de śūdra, aquele sábio justo gerou então onze filhos, começando por Kākṣīvat.
1.113.48
काक्षीवदादीन्पुत्रांस्तान्दृष्ट्वा सर्वानधीयतः ।
उवाच तमृषिं राजा ममेम इति भारत ॥ १.११३.४८ ॥
Ao ver todos aqueles filhos, começando por Kākṣīvat, estudando, o rei disse àquele sábio: Ó Bhārata, 'Estes são meus.'
1.113.49
नेत्युवाच महर्षिस्तं ममेम इति चाब्रवीत् ।
शूद्रयोनौ मया हीमे जाताः काक्षीवदादयः ॥ १.११३.४९ ॥
O grande sábio disse: «Não», e então falou: «Estes, Kākṣīvat e os outros, nasceram por mim no ventre de uma śūdra.»
1.113.50
अन्धं वृद्धं च मां दृष्ट्वा सुदेष्णा महिषी तव ।
अवमन्य ददौ मूढा शूद्रां धात्रेयिकां मम ॥ १.११३.५० ॥
Vendo-me cego e velho, tua rainha Sudeṣṇā, com desprezo e insensatez, deu-me uma ama śūdra.
1.113.51
ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम् ।
बलिः सुदेष्णां स्वां भार्यां तस्मै स प्राहिणोत्पुनः ॥ १.११३.५१ ॥
Então Bali apaziguou novamente aquele melhor dos sábios e, de novo, enviou-lhe sua própria esposa Sudeṣṇā.
1.113.52
तां स दीर्घतमाङ्गेषु स्पृष्ट्वा देवीमथाब्रवीत् ।
भविष्यन्ति कुमारास्ते तेजसाऽऽदित्यवर्चसः ॥ १.११३.५२ ॥
Dīrghatamas tocou aquela rainha com seus membros e disse: «Terás filhos resplandecentes de brilho como o sol.»
1.113.53
अङ्गो वङ्गः कलिङ्गश्च पुण्ड्रः सुह्मश्च ते सुताः ।
तेषां देशाः समाख्याताः स्वनामकथिता भुवि ॥ १.११३.५३ ॥
Aṅga, Vaṅga, Kaliṅga, Puṇḍra e Suhma são teus filhos; suas terras são célebres na terra, nomeadas por eles mesmos.
1.113.54
अङ्गस्याङ्गोऽभवद्देशो वङ्गो वङ्गस्य च स्मृतः ।
कलिङ्गविषयश्चैव कलिङ्गस्य च स स्मृतः ॥ १.११३.५४ ॥
A terra de Aṅga tornou-se Aṅga, e a de Vaṅga é lembrada como Vaṅga. A região de Kaliṅga e a terra de Kaliṅga são igualmente lembradas.
1.113.55
पुण्ड्रस्य पुण्ड्राः प्रख्याताः सुह्माः सुह्मस्य च स्मृताः ।
एवं बलेः पुरा वंशः प्रख्यातो वै महर्षिजः ॥ १.११३.५५ ॥
Os descendentes de Puṇḍra tornaram-se renomados como os Puṇḍras, e os de Suhma são lembrados como os Suhmas. Assim, em tempos antigos, a linhagem de Bali tornou-se famosa, nascida de grandes sábios.
1.113.56
एवमन्ये महेष्वासा ब्राह्मणैः क्षत्रिया भुवि ।
जाताः परमधर्मज्ञा वीर्यवन्तो महाबलाः।
एतच्छ्रुत्वा त्वमप्यत्र मातः कुरु यथेप्सितम् ॥ १.११३.५६ ॥
Assim nasceram também na terra outros grandes arqueiros, kṣatriyas gerados de brâmanes, conhecedores do supremo dharma, valentes e de grande força. Tendo ouvido isto, ó mãe, faz aqui o que desejas.