மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.113.1
जामदग्न्येन रामेण पितुर्वधममृष्यता ।
राजा परशुना पूर्वं हैहयाधिपतिर्हतः ॥ १.११३.१ ॥
ஜமதக்னியின் மகன் ராமன், தன் தந்தையின் கொலையைப் பொறுக்காமல், முன்னொரு காலத்தில் ஹைஹய அரசனை கோடரியால் கொன்றான்.
1.113.2
शतानि दशबाहूनां निकृत्तान्यर्जुनस्य वै ।
लोकस्याचरितो धर्मस्तेनाति किल दुश्चरः ॥ १.११३.२ ॥
அர்ஜுனனின் பத்துக் கரங்கள் கொண்ட நூற்றுக்கணக்கானவர்களின் கைகள் வெட்டப்பட்டன. அதனால் உலகின் தர்மம் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது; அது உண்மையில் மிகவும் கடினமானது.
1.113.3
पुनश्च धनुरादाय महास्त्राणि प्रमुञ्चता ।
निर्दग्धं क्षत्रमसकृद्रथेन जयता महीम् ॥ १.११३.३ ॥
மீண்டும் வில்லை ஏந்தி மகா அஸ்திரங்களை எய்து, தேரில் வென்றவராக, பூமியை வென்று, க்ஷத்திரிய வர்க்கத்தை பலமுறை எரித்தான்.
1.113.4
एवमुच्चावचैरस्त्रैर्भार्गवेण महात्मना ।
त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवी कृता निःक्षत्रिया पुरा ॥ १.११३.४ ॥
இவ்வாறு மகாத்மாவான பார்கவன் பலவிதமான, உயர்ந்த மற்றும் தாழ்ந்த அஸ்திரங்களால், முன்னொரு காலத்தில் இருபத்தோரு முறை பூமியை க்ஷத்திரியரற்றதாக்கினான்.
1.113.5
एवं निःक्षत्रिये लोके कृते तेन महर्षिणा ।
ततः संभूय सर्वाभिः क्षत्रियाभिः समन्ततः ॥ १.११३.५ ॥
இவ்வாறு அந்த மகரிஷியால் உலகம் க்ஷத்திரியரற்றதாக்கப்பட்டபோது, பின்னர் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் எல்லா க்ஷத்திரிய பெண்களும் ஒன்றுகூடி...
1.113.6
उत्पादितान्यपत्यानि ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।
पाणिग्राहस्य तनय इति वेदेषु निश्चितम् ॥ १.११३.६ ॥
வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்களால் சந்ததிகள் பெறப்பட்டன; திருமணம் செய்த கணவனின் மகன் என்று வேதங்களில் உறுதியாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
1.113.7
धर्मं मनसि संस्थाप्य ब्राह्मणांस्ताः समभ्ययुः ।
लोकेऽप्याचरितो दृष्टः क्षत्रियाणां पुनर्भवः ॥ १.११३.७ ॥
தர்மத்தை மனதில் உறுதியாக நிலைநிறுத்தி அப்பெண்கள் பிராமணர்களை அணுகினர். உலகிலும் க்ஷத்திரியர்களிடையே மறுபிறப்பு (மறுமணம்) நடைமுறையில் இருப்பதாகக் காணப்பட்டது.
1.113.8
ततः पुनः समुदितं क्षत्रं समभवत्तदा ।
इमं चैवात्र वक्ष्येऽहमितिहासं पुरातनम् ॥ १.११३.८ ॥
பின்னர் அப்போது க்ஷத்திரிய குலம் மீண்டும் செழித்து உருவானது. இங்கு நான் இந்தப் பழங்காலக் கதையையும் சொல்வேன்.
1.113.9
अथोचथ्य इति ख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा ।
ममता नाम तस्यासीद्भार्या परमसंमता ॥ १.११३.९ ॥
முன்பொரு காலத்தில் ஔசத்தியர் என்று பெயர் பெற்ற ஒரு அறிவுள்ள முனிவர் இருந்தார். அவருக்கு மமதா என்ற பெயருடைய மனைவி இருந்தாள், அவள் மிகவும் மதிக்கப்பட்டவள்.
1.113.10
उचथ्यस्य यवीयांस्तु पुरोधास्त्रिदिवौकसाम् ।
बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतामन्वपद्यत ॥ १.११३.१० ॥
ஔசத்தியனின் இளைய சகோதரன், தேவர்களின் புரோகிதனாகிய மிகுந்த தேஜஸ் கொண்ட பிருஹஸ்பதி, மமதாவை அணுகினான்.
1.113.11
उवाच ममता तं तु देवरं वदतां वरम् ।
अन्तर्वत्नी त्वहं भ्रात्रा ज्येष्ठेनारम्यतामिति ॥ १.११३.११ ॥
மமதா அந்தப் பேச்சாளர்களில் சிறந்தவனான கொழுந்தனிடம் சொன்னாள்: "நான் மூத்த சகோதரனால் கர்ப்பவதியாக இருக்கிறேன்; ஆகவே நீ விலகியிரு."
1.113.12
अयं च मे महाभाग कुक्षावेव बृहस्पते ।
औचथ्यो देवमत्रापि षडङ्गं प्रत्यधीयत ॥ १.११३.१२ ॥
ஓ மகாபாக்கியவானே பிருஹஸ்பதி! இவன் என் கருவிலேயே இருக்கிறான்; இங்கேயே ஔசத்தியனின் இந்த மகன் ஆறு வேதாங்கங்களையும் கற்கத் தொடங்குகிறான்.
1.113.13
अमोघरेतास्त्वं चापि द्वयोर्नास्त्यत्र संभवः ।
तस्मादेवं गते त्वद्य उपारमितुमर्हसि ॥ १.११३.१३ ॥
நீயும் வீணாகாத விந்து உடையவன்; இருவருக்கும் இங்கே கருத்தரிப்பு நிகழாது. ஆகவே இவ்வாறு நடந்ததால் நீ இப்போது விலகிக்கொள்ள வேண்டும்.
1.113.14
एवमुक्तस्तदा सम्यक् बृहस्पतिरुदारधीः ।
कामात्मानं तदात्मानं न शशाक नियच्छितुम् ॥ १.११३.१४ ॥
உயர்ந்த அறிவுடைய பிருஹஸ்பதி இவ்வாறு முழுமையாகச் சொல்லப்பட்டபோதும், காமத்தில் ஈடுபட்ட தன் மனதை அடக்க அவரால் இயலவில்லை.
1.113.15
स बभूव ततः कामी तया सार्धमकामया ।
उत्सृजन्तं तु तं रेतः स गर्भस्थोऽभ्यभाषत ॥ १.११३.१५ ॥
பின்னர் அவன் விருப்பமில்லாத அவளுடன் காமம் கொண்டவனானான். அவன் தன் விந்தை வெளியிட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, கருவில் இருந்தவன் அவனிடம் பேசினான்.
1.113.16
भोस्तात मा गमः कामं द्वयोर्नास्तीह संभवः ।
अल्पावकाशो भगवन्पूर्वं चाहमिहागतः ॥ १.११३.१६ ॥
ஐயா, காமத்தை நோக்கிச் செல்லாதே. இங்கே இருவருக்கும் கருத்தரிப்பு இல்லை. பகவானே, நான் முன்பே இங்கு வந்துவிட்டேன்; இங்கு எனக்குச் சிறிதளவே இடம் உள்ளது.
1.113.17
अमोघरेताश्च भवान्न पीडां कर्तुमर्हति ।
अश्रुत्वैव तु तद्वाक्यं गर्भस्थस्य बृहस्पतिः ॥ १.११३.१७ ॥
நீரோ வீணாகாத விந்து உடையவர்; ஆகவே நீர் துன்பம் செய்யத் தகுந்தவர் அல்லர். ஆனால் கருவில் இருந்தவனின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்காமலேயே பிருஹஸ்பதி ...
1.113.18
जगाम मैथुनायैव ममतां चारुलोचनाम् ।
शुक्रोत्सर्गं ततो बुद्ध्वा तस्या गर्भगतो मुनिः ॥ १.११३.१८ ॥
அவன் அழகிய கண்களையுடைய மமதையிடம் உடலுறவுக்காகவே சென்றான். பின்னர் அவளுடைய விந்து வெளியேற்றத்தை அறிந்து, கருவில் இருந்த முனிவர் ...
1.113.19
पद्भ्यामारोधयन्मार्गं शुक्रस्य च बृहस्पतेः ।
स्थानमप्राप्तमथ तच्छुक्रं प्रतिहतं तदा ॥ १.११३.१९ ॥
அவர் தம் கால்களால் சுக்கிரனின் மற்றும் பிருஹஸ்பதியின் வழியைத் தடுத்தார்; அப்போது அந்த சுக்கிலம் இடத்தை அடையாமல் உடனே தடுக்கப்பட்டது.
1.113.20
पपात सहसा भूमौ ततः क्रुद्धो बृहस्पतिः ।
तं दृष्ट्वा पतितं शुक्रं शशाप स रुषान्वितः ॥ १.११३.२० ॥
அப்போது அவன் திடீரென்று தரையில் விழுந்தான்; பின்னர் கோபம் கொண்ட பிருஹஸ்பதி, விழுந்த அந்த சுக்கிலத்தைக் கண்டு, கோபத்தால் நிறைந்து சபித்தார்.
1.113.21
उचथ्यपुत्रं गर्भस्थं निर्भर्त्स्य भगवानृषिः ।
यन्मां त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति ॥ १.११३.२१ ॥
கருவில் இருந்த உசத்தியனின் மகனைக் கடிந்து, பகவான் முனிவர் கூறினார்: 'இத்தகைய காலத்தில், எல்லா உயிர்களாலும் விரும்பப்படும் நிலையில் இருக்கும்போது, நீ என்னை…'
1.113.22
एवमात्थ वचस्तस्मात्तमो दीर्घं प्रवेक्ष्यसि ।
स वै दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत ॥ १.११३.२२ ॥
'இவ்வாறு நீ சொன்ன சொல்லின் காரணமாக, நீ நீண்ட இருளில் நுழைவாய்.' அந்தச் சாபத்தால் அந்த முனிவர் தீர்க்கதமஸ் என்ற பெயருடன் பிறந்தார்.
1.113.23
बृहस्पतेर्बृहत्कीर्तेर्बृहस्पतिरिवौजसा ।
जात्यन्धो वेदवित्प्राज्ञः पत्नीं लेभे स विद्यया ॥ १.११३.२३ ॥
பிருஹஸ்பதியைப் போல வலிமை கொண்ட, பெரும் புகழுடைய பிருஹஸ்பதியின் மகன், பிறவியிலேயே குருடன், வேதம் அறிந்தவன், அறிவாளி; அவன் தன் கல்வியால் ஒரு மனைவியைப் பெற்றான்.
1.113.24
तरुणीं रुपसंपन्नां प्रद्वेषीं नाम ब्राह्मणीम् ।
स पुत्राञ्जनयामास गौतमादीन्महायशाः ॥ १.११३.२४ ॥
இளமையும் அழகும் கொண்ட, பிரத்வேஷீ என்னும் பெயருடைய பிராமணப் பெண்ணிடம் அந்தப் பெரும் புகழுடையவன் கௌதமன் முதலிய புதல்வர்களைப் பெற்றான்.
1.113.25
ऋषेरुचथ्यस्य तदा सन्तानकुलवृद्धये ।
धर्मात्मा च महात्मा च वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १.११३.२५ ॥
அப்போது உசத்தியரின் சந்ததியும் குலமும் பெருக வேண்டி, தர்மாத்மாவும் மகாத்மாவும் வேதங்களும் வேதாங்கங்களும் கற்றுத் தேர்ந்தவருமான அவர்,
1.113.26
गोधर्मं सौरभेयाच्च सोऽधीत्य निखिलं मुनिः ।
प्रावर्तत तदा कर्तुं श्रद्धावांस्तमशङ्कया ॥ १.११३.२६ ॥
பசுக்களின் தர்மத்தையும் சௌரபேயங்களையும் முழுவதும் கற்றறிந்த அந்த முனிவர், நம்பிக்கையுடன், ஐயமின்றி அதைச் செய்யத் தொடங்கினார்.
1.113.27
ततो वितथमर्यादं तं दृष्ट्वा मुनिसत्तमाः ।
क्रुद्धा मोहाभिभूतास्ते सर्वे तत्राश्रमौकसः ॥ १.११३.२७ ॥
அப்போது ஒழுக்கம் தவறிய அவரைக் கண்டு, அங்கு ஆசிரமத்தில் வாழ்ந்த முனிவர்களில் சிறந்தோர் அனைவரும் கோபமுற்று, மயக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டனர்.
1.113.28
अहोऽयं भिन्नमर्यादो नाश्रमे वस्तुमर्हति ।
तस्मादेनं वयं सर्वे पापात्मानं त्यजामहे ॥ १.११३.२८ ॥
ஐயோ! ஒழுக்கம் கெட்ட இவன் ஆசிரமத்தில் வாழத் தகுதியற்றவன். ஆகையால் நாம் அனைவரும் இந்தப் பாவியைக் கைவிடுகிறோம்.
1.113.29
इत्यन्योन्यं समाभाष्य ते दीर्घतमसं मुनिम् ।
पुत्रलाभाच्च सा पत्नी न तुतोष पतिं तदा ॥ १.११३.२९ ॥
இவ்வாறு ஒருவரோடு ஒருவர் பேசி, அவர்கள் தீர்க்கதமஸ் முனிவரைக் கைவிட்டனர். அப்போது புத்திரப்பேறு கிடைத்தும், அவருடைய மனைவி கணவரைப் பற்றி மகிழ்ச்சியடையவில்லை.
1.113.30
प्रद्विषन्तीं पतिर्भार्यां किं मां द्वेक्षीति चाब्रवीत् ।
भार्याया भरणाद्भर्ता पालनाच्च पतिः स्मृतः ॥ १.११३.३० ॥
வெறுப்பைக் காட்டும் மனைவியிடம் கணவர், "நீ ஏன் என்னை வெறுக்கிறாய்?" என்று கேட்டார். மனைவியைப் போஷிப்பதால் கணவன் 'பர்த்தா' என்றும், காப்பதால் 'பதி' என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறான்.
1.113.31
अहं त्वद्भरणाशक्ता जात्यन्धं ससुतं तदा ।
नित्यकालं श्रमेणार्ता न भरेयं महातपः ॥ १.११३.३१ ॥
நான் உங்களைப் பராமரிக்க இயலாதவள்; பிறவியிலேயே குருடரான மகனுடனும், எப்போதும் உழைப்பால் வருந்தியவளாய், ஓ மகாதபசியே, நான் அவனைப் பராமரிக்க முடியாது.
1.113.32
तस्मास्तद्वचनं श्रुत्वा ऋषिः कोपसमन्वितः ।
प्रत्युवाच ततः पत्नीं प्रद्वेषीं ससुतां तदा ॥ १.११३.३२ ॥
அவளுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, கோபத்தால் நிறைந்த முனிவர், அப்போது பகைமை கொண்ட தன் மனைவியிடம், மகனுடன் இருந்தவளிடம் பதிலளித்தார்.
1.113.33
नीयतां क्षत्रियकुले धनार्थश्च भविष्यति ।
त्वया दत्तं धनं विप्र नेच्छेयं दुःखकारणम् ॥ १.११३.३३ ॥
அவள் க்ஷத்திரிய குலத்தில் கொண்டு செல்லப்படட்டும்; அங்கு செல்வத்திற்காகவே அவள் இருப்பாள். ஓ பிராமணனே, நீ கொடுத்த செல்வத்தையும் நான் விரும்பமாட்டேன், அது துன்பத்திற்குக் காரணம்.
1.113.34
यथेष्टं कुरु विप्रेन्द्र न भेरयं पुरा यथा ।
अद्यप्रभृति मर्यादा मया लोके प्रतिष्ठिता ॥ १.११३.३४ ॥
நீ விரும்பியபடி செய், ஓ பிராமணர்களில் சிறந்தவனே; முன்பு போல நான் அவளைப் பராமரிக்க மாட்டேன். இன்று முதல் உலகில் என்னால் இந்த நெறி நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.
1.113.35
एक एव पतिर्नार्या यावज्जीवं परायणम् ।
मृते जीवति वा तस्मिन्नापरं प्राप्नुयान्नरम् ॥ १.११३.३५ ॥
ஒரு பெண்ணுக்கு கணவனே ஒருவனே வாழ்நாள் முழுவதும் புகலிடம். கணவன் இறந்தாலும் உயிருடன் இருந்தாலும், அவள் வேறொரு ஆடவனை அடையக்கூடாது.
1.113.36
अभिगम्य परं नारी पतिष्यति न संशयः ।
अपतीनां तु नारीणामद्यप्रभृति पातकम् ॥ १.११३.३६ ॥
அந்நியனை அணுகும் பெண் சந்தேகமின்றி வீழ்வாள். ஆனால் கணவனற்ற பெண்களுக்கு இன்று முதல் பாவம் ஏற்படும்.
1.113.37
यद्यस्ति चेद्धनं सर्वं वृथाभोगा भवन्तु ताः ।
अकीर्तिः परिवादाश्च नित्यं तासां भवन्तु वै ॥ १.११३.३७ ॥
அவர்களிடம் ஏதேனும் செல்வம் இருந்தால், அது அனைத்தும் பயனற்ற இன்பமாகட்டும்; அவர்களுக்கு எப்போதும் அபகீர்த்தியும் பழிச்சொல்லும் உண்டாகட்டும்.
1.113.38
इति तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणी भृशकोपिता ।
गङ्गायां नीयतामेष पुत्रा इत्येवमब्रवीत् ॥ १.११३.३८ ॥
இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பிராமணப் பெண் மிகவும் சினந்து, "மகன்களே, இவனை கங்கையில் கொண்டு போங்கள்" என்று கூறினாள்.
1.113.39
लोभमोहाभिभूतास्ते पुत्रास्तं गौतमादयः ।
वद्ध्वोडुपे परिक्षिप्य गङ्गायां समवासृजन् ॥ १.११३.३९ ॥
பேராசையாலும் மயக்கத்தாலும் பீடிக்கப்பட்ட அந்த மகன்களான கௌதமர் முதலியோர், அவனைக் கட்டி ஒரு படகில் வைத்து கங்கையில் விட்டனர்.
1.113.40
कस्मादन्धश्च वृद्धश्च भर्तव्योऽयमिति स्म ते ।
चिन्तयित्वा ततः क्रूराः प्रतिजग्मुरथो गृहान् ॥ १.११३.४० ॥
"இந்தக் குருடனும் முதியவனுமானவனை ஏன் காக்க வேண்டும்?" என்று எண்ணி, அந்தக் கொடியவர்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பினர்.
1.113.41
सोऽनुस्रोतस्तदा विप्रः प्लवमानो यदृच्छया ।
जगाम सुबहून्देशानन्धस्तेनोडुपेन ह ॥ १.११३.४१ ॥
அப்போது அந்த பிராமணன் நீரோட்டத்தில் மிதந்து, தற்செயலாக அந்தப் படகுடன் குருடனாக பல நாடுகளுக்குச் சென்றான்.
1.113.42
तं तु राजा बलिर्नाम सर्वधर्मविदां वरः ।
अपश्यन्मज्जनगतः स्रोतसाऽभ्याशमागतम् ॥ १.११३.४२ ॥
ஆனால் அனைத்து தர்மம் அறிந்தோரில் சிறந்த பலி என்ற அரசன், நீராடச் சென்றிருந்தபோது நீரோட்டத்தால் தன்னருகே வந்த அவனைக் கண்டான்.
1.113.43
जग्राह चैनं धर्मात्मा बलिः सत्यपराक्रमः ।
ज्ञात्वा चैवं स वव्रेऽथ पुत्रार्थे भरतर्षभ ॥ १.११३.४३ ॥
தர்மாத்மாவும் சத்திய பராக்கிரமமும் கொண்ட பலி அவரைப் பிடித்துக்கொண்டான். இவ்வாறு அறிந்து, பின்னர் அவன் புதல்வர்களுக்காக வேண்டினான், பரதர்களில் காளையே.
1.113.44
तं पूजयित्वा राजर्षिर्विश्रान्तं मुनिमब्रवीत् ।
सन्तानार्थं महाभाग भार्यासु मम मानद।
पुत्रान्धर्मार्थकुशलानुत्पादयितुमर्हसि ॥ १.११३.४४ ॥
ஓய்வெடுத்திருந்த அந்த முனிவரை வணங்கி, அரசரிஷி அவரிடம் கூறினான்: ஓ மகாபாகா, ஓ மானம் அளிப்பவரே, என் மனைவியரிடம் சந்ததிக்காக தர்மார்த்தங்களில் வல்ல புதல்வர்களை நீர் உண்டாக்க வேண்டும்.
1.113.45
तस्मैस राजा स्वां भार्यां सुदेष्णां प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४५ ॥
அப்போது அரசன் அவருக்கு தன் மனைவி சுதேஷ்ணையை அனுப்பினான்.
1.113.46
एवमुक्तः स तेजस्वी तं तथेत्युक्तवानृषिः ।
अन्धं वृद्धं च तं मत्वा न सा देवी जगाम ह।
स्वां तु धात्रेयिकां तस्मै वृद्धाय प्राहिणोत्तदा ॥ १.११३.४६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அந்த தேஜஸ்வி முனிவர், 'அப்படியே' என்று கூறினார். ஆனால் அவரைக் குருடரும் முதியவரும் என்று அறிந்து, அந்த தேவி அவரிடம் செல்லவில்லை; அப்போது அவள் தன் செவிலித்தாயை அந்த முதியவரிடம் அனுப்பினாள்.
1.113.47
तस्यां काक्षीवदादीन्स शूद्रयोनावृषिस्तदा ।
जनयामास धर्मात्मा पुत्रानेकादशैव तु ॥ १.११३.४७ ॥
அவள் வயிற்றில், சூத்திர யோனியில், அந்த தர்மாத்மா முனிவர் அப்போது காக்ஷீவத் முதலிய பதினொரு புதல்வர்களையே உண்டாக்கினார்.
1.113.48
काक्षीवदादीन्पुत्रांस्तान्दृष्ट्वा सर्वानधीयतः ।
उवाच तमृषिं राजा ममेम इति भारत ॥ १.११३.४८ ॥
காக்ஷீவத் முதலிய அந்தப் புதல்வர்கள் அனைவரும் ஓதிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டு, அரசன் அந்த முனிவரிடம் கூறினான்: ஓ பாரதா, 'இவர்கள் என்னுடையவர்கள்' என்று.
1.113.49
नेत्युवाच महर्षिस्तं ममेम इति चाब्रवीत् ।
शूद्रयोनौ मया हीमे जाताः काक्षीवदादयः ॥ १.११३.४९ ॥
முனிவர் "இல்லை" என்றார். "இவர்கள் என்னுடையவர்கள்" என்றும் கூறினார். ஏனெனில் இவர்கள் என்னால் சூத்திரப் பெண்ணின் கருப்பையில் பிறந்தவர்கள்; காக்ஷீவத் முதலானவர்கள்.
1.113.50
अन्धं वृद्धं च मां दृष्ट्वा सुदेष्णा महिषी तव ।
अवमन्य ददौ मूढा शूद्रां धात्रेयिकां मम ॥ १.११३.५० ॥
குருடனும் முதியவனுமான என்னைக் கண்டு, உன் அரசி சுதேஷ்ணை என்னை அவமதித்து, மூடத்தனமாக எனக்கு ஒரு சூத்திர செவிலித்தாயைக் கொடுத்தாள்.
1.113.51
ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम् ।
बलिः सुदेष्णां स्वां भार्यां तस्मै स प्राहिणोत्पुनः ॥ १.११३.५१ ॥
பின்னர் பலி அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை மீண்டும் மகிழ்வித்தான்; தன் மனைவி சுதேஷ்ணையை மீண்டும் அவரிடம் அனுப்பினான்.
1.113.52
तां स दीर्घतमाङ्गेषु स्पृष्ट्वा देवीमथाब्रवीत् ।
भविष्यन्ति कुमारास्ते तेजसाऽऽदित्यवर्चसः ॥ १.११३.५२ ॥
தீர்க்கதமஸ் அந்த தேவியை தம் அங்கங்களால் தொட்டு, "உனக்கு ஆதித்தியனைப் போல ஒளிரும் மகன்கள் பிறப்பார்கள்" என்றான்.
1.113.53
अङ्गो वङ्गः कलिङ्गश्च पुण्ड्रः सुह्मश्च ते सुताः ।
तेषां देशाः समाख्याताः स्वनामकथिता भुवि ॥ १.११३.५३ ॥
அங்கன், வங்கன், கலிங்கன், புண்ட்ரன், சுஹ்மன் ஆகியோர் உன் மகன்கள். அவர்களின் நாடுகள் பூமியில் அவர்கள் பெயராலேயே அறியப்படுகின்றன.
1.113.54
अङ्गस्याङ्गोऽभवद्देशो वङ्गो वङ्गस्य च स्मृतः ।
कलिङ्गविषयश्चैव कलिङ्गस्य च स स्मृतः ॥ १.११३.५४ ॥
அங்கனின் நாடு அங்கம் ஆனது; வங்கனின் நாடு வங்கம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. கலிங்கனின் நாடும், அதுவே கலிங்கம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
1.113.55
पुण्ड्रस्य पुण्ड्राः प्रख्याताः सुह्माः सुह्मस्य च स्मृताः ।
एवं बलेः पुरा वंशः प्रख्यातो वै महर्षिजः ॥ १.११३.५५ ॥
புண்ட்ரனின் வழித்தோன்றல்கள் புண்ட்ரர்கள் என்று புகழ்பெற்றனர்; சுஹ்மனின் வழித்தோன்றல்கள் சுஹ்மர்கள் என நினைவுகூரப்படுகின்றனர். இவ்வாறு முற்காலத்தில் பலியின் வம்சம் புகழ் பெற்றது; அது மகரிஷிகளிடமிருந்து பிறந்தது.
1.113.56
एवमन्ये महेष्वासा ब्राह्मणैः क्षत्रिया भुवि ।
जाताः परमधर्मज्ञा वीर्यवन्तो महाबलाः।
एतच्छ्रुत्वा त्वमप्यत्र मातः कुरु यथेप्सितम् ॥ १.११३.५६ ॥
இவ்வாறே பிராமணர்களிடமிருந்து பூமியில் பிறந்த மற்ற மகா வில்லாளி க்ஷத்திரியர்கள் உயர்ந்த தர்மத்தை அறிந்தவர்களாகவும், வீரியமும் மகா பலமும் உடையவர்களாகவும் இருந்தனர். இதைக் கேட்ட பின், அம்மா, இங்கு உனக்கு விருப்பமானதைச் செய்வாயாக.