મહાભારત · અધ્યાય 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
गुणैः समुदितं सम्यगिदं नः प्रथितं कुलम् ।
अत्यन्यान्पृथिवीपालान्पृथिव्यामधिराज्यभाक् ॥ १.११९.१ ॥
આપણું આ કુળ ગુણોથી સારી રીતે સંપન્ન અને પ્રખ્યાત છે; પૃથ્વી પર અધિરાજ્યનું ભાગીદાર બનીને તે અન્ય પૃથ્વીપાલોથી આગળ છે.
1.119.2
रक्षितं राजभिः पूर्वं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ।
नोत्सादमगमच्चेदं कदाचिदिह नः कुलम् ॥ १.११९.२ ॥
પૂર્વે ધર્મજ્ઞ અને મહાત્મા રાજાઓએ જેનું રક્ષણ કર્યું, તેથી આપણું આ કુળ ક્યારેય નાશ પામ્યું નથી.
1.119.3
मया च सत्यवत्या च कृष्णेन च महात्मना ।
समवस्थापित भूयो युष्मासु कुलतन्तुषु ॥ १.११९.३ ॥
મારા દ્વારા, સત્યવતી દ્વારા અને મહાત્મા કૃષ્ણ દ્વારા આ કુળ ફરીથી તમારામાં, કુળતંતુઓમાં, સારી રીતે સ્થાપિત થયું છે.
1.119.4
तच्चैतद्वर्धते भूयः कुलं सागरवद्यथा ।
तथा मया विधातव्यं त्वया चैव न संशयः ॥ १.११९.४ ॥
અને આ કુળ સાગરની જેમ વધુ ને વધુ વધી રહ્યું છે; તેથી મારે અને તારે પણ તેમ જ કરવું જોઈએ, એમાં શંકા નથી.
1.119.5
श्रूयते यादवी कन्या स्वनुरूपा कुलस्य नः ।
सुबलस्यात्मजा चैव तथा मद्रेश्वरस्य च ॥ १.११९.५ ॥
યાદવ વંશની એક કન્યા આપણા કુળને સર્વથા અનુરૂપ છે એમ સંભળાય છે; સુબલની પુત્રી અને મદ્રેશ્વરની પુત્રી પણ તેવી જ છે.
1.119.6
कुलीना रूपवत्यश्च ताः कन्याः पुत्र सर्वशः ।
उचिताश्चैव संबन्धे तेऽस्माकं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.११९.६ ॥
હે પુત્ર, એ કન્યાઓ કુલીન અને રૂપવતી છે, સર્વ રીતે યોગ્ય છે; અને હે ક્ષત્રિયશ્રેષ્ઠો, તેઓ આપણા સંબંધ માટે યોગ્ય છે.
1.119.7
मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर ।
सन्तानार्थं कुलस्यास्य यद्वा विदुर मन्यसे ॥ १.११९.७ ॥
ભીષ્મ બોલ્યા: હે બુદ્ધિમાનોમાં શ્રેષ્ઠ, મને લાગે છે કે તેમને પરણાવવી જોઈએ. આ કુળની સંતતિ માટે, હે વિદુર, અથવા જે તું યોગ્ય માને તે.
1.119.8
भवान्पिता भावन्माता भवान्नः परमो गुरुः ।
तस्मात्स्वयं कुलस्यास्य विचार्य कुरु यद्धितम् ॥ १.११९.८ ॥
વિદુર બોલ્યા: આપ જ અમારા પિતા, આપ જ માતા અને આપ જ અમારા પરમ ગુરુ છો. તેથી આ કુળનું જે હિત હોય તે આપ પોતે વિચારીને કરો.
1.119.9
अथ शुश्राव विप्रेभ्यो गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
आराध्य वरदं देवं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.११९.९ ॥
ત્યારે સુબલની પુત્રી ગાંધારીએ ભગના નેત્ર હરનારા વરદાતા દેવ હર (શિવ)ની આરાધના કરી, એવું બ્રાહ્મણો પાસેથી સાંભળ્યું.
1.119.10
गान्धारी किल पुत्राणां शतं लेभे वरं शुभा ।
इति शुश्राव तत्त्वेन भीष्मः कुरुपितामहः ॥ १.११९.१० ॥
ગાંધારીએ ખરેખર સો પુત્રોનું વરદાન મેળવ્યું છે, એવું કુરુપિતામહ ભીષ્મે યથાર્થ રીતે સાંભળ્યું.
1.119.11
ततो गान्धारराजस्य प्रेषयामास भारत ।
अचक्षुरिति तत्रासीत्सुबलस्य विचारणा ॥ १.११९.११ ॥
પછી હે ભારત, તેમણે ગાંધારના રાજાને સંદેશ મોકલ્યો. ત્યાં સુબલના મનમાં 'તે અંધ છે કે?' એવો વિચાર આવ્યો.
1.119.12
कुलं ख्यातिं च वृत्तं च बुद्ध्या तु प्रसमीक्ष्य सः ।
ददै तां धृतराष्ट्राय गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.११९.१२ ॥
કુળ, કીર્તિ અને આચરણને બુદ્ધિથી સારી રીતે તપાસીને, તેમણે ધર્મચારિણી ગાંધારીને ધૃતરાષ્ટ્રને આપી.
1.119.13
गान्धारी त्वथ शुश्राव धृतराष्ट्रमचक्षुषम् ।
आत्मानं दिप्सितं चास्मै पित्रा मात्रा च भारत ॥ १.११९.१३ ॥
ત્યારે ગાંધારીએ સાંભળ્યું કે જન્માંધ ધૃતરાષ્ટ્ર માટે પિતા અને માતાએ તેને માંગી છે, હે ભારત.
1.119.14
ततः सा पटमादाय कृत्वा बहुगुणं तदा ।
बबन्ध नेत्रे स्वे राजन्पतिव्रतपरायणा ॥ १.११९.१४ ॥
પછી તેણીએ એક વસ્ત્ર લઈને તેને અનેક ગડી વાળીને, હે રાજન્, પતિવ્રતા નિષ્ઠાથી પોતાની આંખો બાંધી લીધી.
1.119.15
नाभ्यसूयां पतिमहमित्येवं कृतनिश्चया ।
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरभ्ययात् ॥ १.११९.१५ ॥
'હું મારા પતિ પ્રત્યે અસૂયા નહીં રાખું' એવો નિશ્ચય કરીને. ત્યારે ગાંધારરાજનો પુત્ર શકુનિ આવ્યો.
1.119.16
स्वसारं परया लक्ष्म्या युक्तामादाय कौरवान् ।
तां तदा धृतराष्ट्राय ददौ परमसत्कृताम्।
भीष्मस्यानुमते चैव विवाहं समकारयत् ॥ १.११९.१६ ॥
પરમ શોભાથી યુક્ત પોતાની બહેનને કૌરવો પાસે લાવીને, ત્યારે તેને ધૃતરાષ્ટ્રને આપી. ભીષ્મની અનુમતિથી અત્યંત સન્માન સાથે લગ્ન કરાવ્યા.
1.119.17
दत्त्वा स भगिनीं वीरो यथार्हं च परिच्छदम् ।
पुनरायात्स्वनगरं भीष्मेण प्रतिपूजितः ॥ १.११९.१७ ॥
વીર શકુનિએ બહેનને આપી, યથાયોગ્ય પરિવાર સહિત, ભીષ્મ દ્વારા સન્માનિત થઈને ફરી પોતાના નગરે પાછો ફર્યો.
1.119.18
गान्धार्यपि वरारोहा शीलाचारविचिषेटितैः ।
तुष्टिं कुरूणां सर्वेषां जनयामास भारत ॥ १.११९.१८ ॥
સુંદર કટિવાળી ગાંધારીએ પણ પોતાના શીલ અને આચારના વર્તનથી, હે ભારત, સર્વ કૌરવોમાં સંતોષ ઉત્પન્ન કર્યો.
1.119.19
गान्धारी सा पतिं दृष्ट्वा प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अतिचाराद्भृशं भीता भर्तुः सा समचिन्तयत् ॥ १.११९.१९ ॥
ગાંધારીએ પોતાના પતિને, દૃષ્ટિહીન સ્વામીને જોઈને, ભૂલ થવાના ભયથી અત્યંત ડરીને આ પ્રમાણે વિચાર્યું.
1.119.20
सा दृष्टिविनिवृत्त्या हि भर्तुश्च समतां ययौ ।
नहि सूक्ष्मेप्यतीचारे भर्तुः सा ववृते तदा ॥ १.११९.२० ॥
તેણે પોતાની દૃષ્ટિ વાળીને પતિ સાથે સમાનતા મેળવી. ત્યારથી પતિ પ્રત્યે નાનામાં નાના અપરાધમાં પણ તે પ્રવૃત્ત ન થઈ.
1.119.21
वृत्तेनाराध्य तान्सर्वान्गुरून्पतिपरायणा ।
वाचापि पुरुषानन्यान्सुव्रता नान्वकीर्तयत् ॥ १.११९.२१ ॥
પતિપરાયણ તેણીએ પોતાના આચરણથી તે સૌ વડીલોને પ્રસન્ન કર્યા. વ્રતનિષ્ઠ તેણીએ વાણીથી પણ અન્ય પુરુષોનું નામ લીધું નહોતું.
1.119.22
तस्याः सहोदरीः कन्याः पुनरेव ददौ दश ।
गान्धारराजः सुबलो भीष्मेण च वृतस्तदा ॥ १.११९.२२ ॥
ગાંધારરાજ સુબલે તેની સગી બહેનો, દસ કન્યાઓને ફરી દાનમાં આપી. ત્યારે ભીષ્મે પણ તેમનું વરણ કર્યું.
1.119.23
सत्यव्रतां सत्यसेनां सुदेष्णां चापि संहिताम् ।
तेजश्श्र्वां सुश्रवां च तथैव निकृतिं शुभाम् ॥ १.११९.२३ ॥
સત્યવ્રતા, સત્યસેના, સુદેષ્ણા અને સંહિતા, તેજઃશ્રવા, સુશ્રવા તથા શુભ નિકૃતિ.
1.119.24
शंभ्वठां च दशार्णां च गान्धारीर्दश विश्रुताः ।
एकाह्ना प्रतिजग्राह धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.११९.२४ ॥
શંભુઠા અને દશાર્ણા, એ રીતે આ દસ પ્રસિદ્ધ ગાંધારી કન્યાઓને જનેશ્વર ધૃતરાષ્ટ્રે એક જ દિવસે સ્વીકારી.
1.119.25
ततः शान्तनवो भीष्मो धानुष्कस्तास्ततस्ततः ।
अददाद्धृतराष्ट्रस्य राजपुत्रीः परश्शतम् ॥ १.११९.२५ ॥
પછી શાંતનુના પુત્ર, ધનુર્ધારી ભીષ્મે તેમને અહીં-ત્યાંથી એકત્ર કરીને ધૃતરાષ્ટ્રને સો કરતાં વધુ રાજકુમારીઓ આપી.