Mahābhārata · Adhyāya 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
गुणैः समुदितं सम्यगिदं नः प्रथितं कुलम् ।
अत्यन्यान्पृथिवीपालान्पृथिव्यामधिराज्यभाक् ॥ १.११९.१ ॥
Dieses unser Geschlecht, voll mit Tugenden ausgestattet und berühmt, übertrifft die anderen Beschützer der Erde und teilt die Herrschaft über die Erde.
1.119.2
रक्षितं राजभिः पूर्वं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ।
नोत्सादमगमच्चेदं कदाचिदिह नः कुलम् ॥ १.११९.२ ॥
Früher von dharma-kundigen, großherzigen Königen beschützt, ist dieses unser Geschlecht niemals dem Untergang verfallen.
1.119.3
मया च सत्यवत्या च कृष्णेन च महात्मना ।
समवस्थापित भूयो युष्मासु कुलतन्तुषु ॥ १.११९.३ ॥
Von mir, von Satyavatī und von dem großherzigen Kṛṣṇa ist dieses Geschlecht in euch, den Fäden des Geschlechts, wieder fest gegründet worden.
1.119.4
तच्चैतद्वर्धते भूयः कुलं सागरवद्यथा ।
तथा मया विधातव्यं त्वया चैव न संशयः ॥ १.११९.४ ॥
Und dieses Geschlecht wächst immer weiter wie das Meer; daher muss ich dasselbe tun, und du ebenso – daran besteht kein Zweifel.
1.119.5
श्रूयते यादवी कन्या स्वनुरूपा कुलस्य नः ।
सुबलस्यात्मजा चैव तथा मद्रेश्वरस्य च ॥ १.११९.५ ॥
Man hört, dass eine Jungfrau aus dem yādava-Geschlecht unserem Geschlecht gut entspricht, ebenso die Tochter Subalas und die Tochter des Herrn der Madras.
1.119.6
कुलीना रूपवत्यश्च ताः कन्याः पुत्र सर्वशः ।
उचिताश्चैव संबन्धे तेऽस्माकं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.११९.६ ॥
Jene Jungfrauen sind von edler Abkunft und schön, mein Sohn, in jeder Hinsicht geeignet; und sie, Stiere unter den Kṣatriyas, passen zu einer Verbindung mit uns.
1.119.7
मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर ।
सन्तानार्थं कुलस्यास्य यद्वा विदुर मन्यसे ॥ १.११९.७ ॥
Bhīṣma sprach: O Bester der Weisen, ich meine, sie sollten zur Ehe erwählt werden, um der Nachkommenschaft dieser Familie willen, o Vidura, oder wie du es für richtig hältst.
1.119.8
भवान्पिता भावन्माता भवान्नः परमो गुरुः ।
तस्मात्स्वयं कुलस्यास्य विचार्य कुरु यद्धितम् ॥ १.११९.८ ॥
Vidura sprach: Du bist unser Vater, du bist unsere Mutter, und du bist unser höchster Lehrer. Darum erwäge selbst, was für diese Familie heilsam ist, und tu, was am besten ist.
1.119.9
अथ शुश्राव विप्रेभ्यो गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
आराध्य वरदं देवं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.११९.९ ॥
Da hörte er von den Brahmanen, dass Gāndhārī, die Tochter Subalas, den gewährenden Gott Hara, den Zerstörer der Augen des Bhaga, verehrt hatte.
1.119.10
गान्धारी किल पुत्राणां शतं लेभे वरं शुभा ।
इति शुश्राव तत्त्वेन भीष्मः कुरुपितामहः ॥ १.११९.१० ॥
Gāndhārī, die Glückliche, hatte tatsächlich die Gnade von hundert Söhnen erlangt; so hörte es Bhīṣma, der Großvater der Kurus, als wahr.
1.119.11
ततो गान्धारराजस्य प्रेषयामास भारत ।
अचक्षुरिति तत्रासीत्सुबलस्य विचारणा ॥ १.११९.११ ॥
Dann, o Bhārata, sandte er dem König von Gāndhāra eine Botschaft; und dort überlegte Subala, ob der Bräutigam blind sei.
1.119.12
कुलं ख्यातिं च वृत्तं च बुद्ध्या तु प्रसमीक्ष्य सः ।
ददै तां धृतराष्ट्राय गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.११९.१२ ॥
Nachdem er mit Einsicht ihre Familie, ihren Ruf und ihr Verhalten sorgfältig abgewogen hatte, gab er Gāndhārī, die dem dharma folgt, dem Dhṛtarāṣṭra.
1.119.13
गान्धारी त्वथ शुश्राव धृतराष्ट्रमचक्षुषम् ।
आत्मानं दिप्सितं चास्मै पित्रा मात्रा च भारत ॥ १.११९.१३ ॥
Da hörte Gāndhārī, dass sie für den blinden Dhṛtarāṣṭra von Vater und Mutter erbeten wurde, o Bhārata.
1.119.14
ततः सा पटमादाय कृत्वा बहुगुणं तदा ।
बबन्ध नेत्रे स्वे राजन्पतिव्रतपरायणा ॥ १.११९.१४ ॥
Dann nahm sie ein Tuch, faltete es vielfach und band sich, o König, dem Gelübde der Gattentreue ergeben, die eigenen Augen zu.
1.119.15
नाभ्यसूयां पतिमहमित्येवं कृतनिश्चया ।
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरभ्ययात् ॥ १.११९.१५ ॥
So entschlossen: 'Ich werde meinem Gatten gegenüber keinen Groll hegen.' Dann kam Śakuni, der Sohn des Königs von Gāndhāra.
1.119.16
स्वसारं परया लक्ष्म्या युक्तामादाय कौरवान् ।
तां तदा धृतराष्ट्राय ददौ परमसत्कृताम्।
भीष्मस्यानुमते चैव विवाहं समकारयत् ॥ १.११९.१६ ॥
Er brachte seine Schwester, mit höchster Anmut ausgestattet, zu den Kurus und gab sie dann Dhṛtarāṣṭra. Mit Bhīṣmas Zustimmung ließ er die Hochzeit in größter Ehre vollziehen.
1.119.17
दत्त्वा स भगिनीं वीरो यथार्हं च परिच्छदम् ।
पुनरायात्स्वनगरं भीष्मेण प्रतिपूजितः ॥ १.११९.१७ ॥
Nachdem dieser Held seine Schwester gegeben hatte, mit gebührender Mitgift und Gefolge, und von Bhīṣma ehrenvoll verabschiedet, kehrte er in seine Stadt zurück.
1.119.18
गान्धार्यपि वरारोहा शीलाचारविचिषेटितैः ।
तुष्टिं कुरूणां सर्वेषां जनयामास भारत ॥ १.११९.१८ ॥
Auch Gāndhārī mit den schönen Hüften bereitete allen Kurus Zufriedenheit durch das Verhalten ihres guten Charakters und Wandels, o Bhārata.
1.119.19
गान्धारी सा पतिं दृष्ट्वा प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अतिचाराद्भृशं भीता भर्तुः सा समचिन्तयत् ॥ १.११९.१९ ॥
Gāndhārī, als sie ihren Gemahl, den blinden Herrn, sah, fürchtete sich sehr, ihm gegenüber zu fehlen, und so überlegte sie.
1.119.20
सा दृष्टिविनिवृत्त्या हि भर्तुश्च समतां ययौ ।
नहि सूक्ष्मेप्यतीचारे भर्तुः सा ववृते तदा ॥ १.११९.२० ॥
Indem sie ihren eigenen Blick abwandte, erlangte sie Gleichheit mit ihrem Gemahl, und von da an beging sie auch nicht die geringste Verfehlung gegen ihn.
1.119.21
वृत्तेनाराध्य तान्सर्वान्गुरून्पतिपरायणा ।
वाचापि पुरुषानन्यान्सुव्रता नान्वकीर्तयत् ॥ १.११९.२१ ॥
Ihrem Gemahl ergeben, erfreute sie alle ihre Älteren durch ihr Verhalten, und jene standhafte Frau nannte nicht einmal mit ihrer Rede den Namen eines anderen Mannes.
1.119.22
तस्याः सहोदरीः कन्याः पुनरेव ददौ दश ।
गान्धारराजः सुबलो भीष्मेण च वृतस्तदा ॥ १.११९.२२ ॥
Der König von Gandhāra, Subala, gab abermals zehn Jungfrauen, seine eigenen Schwestern, hin, und Bhīṣma erwählte sie damals.
1.119.23
सत्यव्रतां सत्यसेनां सुदेष्णां चापि संहिताम् ।
तेजश्श्र्वां सुश्रवां च तथैव निकृतिं शुभाम् ॥ १.११९.२३ ॥
Satyavratā, Satyasenā, Sudeṣṇā und Saṃhitā, Tejaḥśravā, Suśravā, und ebenso die glückverheißende Nikṛti.
1.119.24
शंभ्वठां च दशार्णां च गान्धारीर्दश विश्रुताः ।
एकाह्ना प्रतिजग्राह धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.११९.२४ ॥
Śambhuṭhā und Daśārṇā; das waren die zehn berühmten Gāndhārī-Jungfrauen, und König Dhṛtarāṣṭra, Herr der Menschen, nahm sie an einem einzigen Tag an.
1.119.25
ततः शान्तनवो भीष्मो धानुष्कस्तास्ततस्ततः ।
अददाद्धृतराष्ट्रस्य राजपुत्रीः परश्शतम् ॥ १.११९.२५ ॥
Dann übergab Bhīṣma, der Sohn Śantanus, der Bogenschütze, sie von hier und dort zusammengeführt, Dhṛtarāṣṭra mehr als hundert königliche Prinzessinnen.