ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
गुणैः समुदितं सम्यगिदं नः प्रथितं कुलम् ।
अत्यन्यान्पृथिवीपालान्पृथिव्यामधिराज्यभाक् ॥ १.११९.१ ॥
ଆମ ଏହି କୁଳ ଗୁଣରେ ଭଲଭାବେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ପୃଥିବୀରେ ଅଧିରାଜ୍ୟର ଭାଗୀ ହୋଇ ଏହା ଅନ୍ୟ ପୃଥିବୀପାଳମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
1.119.2
रक्षितं राजभिः पूर्वं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ।
नोत्सादमगमच्चेदं कदाचिदिह नः कुलम् ॥ १.११९.२ ॥
ପୂର୍ବରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ମହାତ୍ମା ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହୋଇ ଏହି ଆମ କୁଳ କେବେ ବି ବିନାଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନାହିଁ।
1.119.3
मया च सत्यवत्या च कृष्णेन च महात्मना ।
समवस्थापित भूयो युष्मासु कुलतन्तुषु ॥ १.११९.३ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା, ସତ୍ୟବତୀ ଦ୍ୱାରା ଓ ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି କୁଳ ପୁନର୍ବାର ତୁମମାନଙ୍କରେ, କୁଳତନ୍ତୁରେ, ଭଲଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି।
1.119.4
तच्चैतद्वर्धते भूयः कुलं सागरवद्यथा ।
तथा मया विधातव्यं त्वया चैव न संशयः ॥ १.११९.४ ॥
ଏହି କୁଳ ସାଗର ପରି ଅଧିକ ଅଧିକ ବଢ଼ୁଛି; ଏଣୁ ମୋତେ ଓ ତୁମକୁ ସେହିପରି କରିବାକୁ ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
1.119.5
श्रूयते यादवी कन्या स्वनुरूपा कुलस्य नः ।
सुबलस्यात्मजा चैव तथा मद्रेश्वरस्य च ॥ १.११९.५ ॥
ଯାଦବ ବଂଶର ଏକ କନ୍ୟା ଆମ କୁଳ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଏ; ସୁବଳଙ୍କ କନ୍ୟା ଏବଂ ମଦ୍ରେଶ୍ୱରଙ୍କ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ସେହିପରି।
1.119.6
कुलीना रूपवत्यश्च ताः कन्याः पुत्र सर्वशः ।
उचिताश्चैव संबन्धे तेऽस्माकं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.११९.६ ॥
ହେ ପୁତ୍ର, ସେହି କନ୍ୟାମାନେ କୁଳୀନ ଓ ରୂପବତୀ, ସର୍ବପ୍ରକାରେ ଉପଯୁକ୍ତ; ଆଉ ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ, ସେମାନେ ଆମ ସମ୍ବନ୍ଧ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
1.119.7
मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर ।
सन्तानार्थं कुलस्यास्य यद्वा विदुर मन्यसे ॥ १.११९.७ ॥
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ବରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି କୁଳର ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ହେ ବିଦୁର, କିମ୍ବା ତୁମେ ଯାହା ଉଚିତ ମନେ କର।
1.119.8
भवान्पिता भावन्माता भवान्नः परमो गुरुः ।
तस्मात्स्वयं कुलस्यास्य विचार्य कुरु यद्धितम् ॥ १.११९.८ ॥
ବିଦୁର କହିଲେ: ଆପଣ ଆମର ପିତା, ଆପଣ ମାତା, ଆପଣ ଆମର ପରମ ଗୁରୁ। ତେଣୁ ଏହି କୁଳର ଯାହା ହିତ ତାହା ଆପଣ ନିଜେ ବିଚାର କରି କରନ୍ତୁ।
1.119.9
अथ शुश्राव विप्रेभ्यो गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
आराध्य वरदं देवं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.११९.९ ॥
ଏଥର ସୁବଳଙ୍କ କନ୍ୟା ଗାନ୍ଧାରୀ, ଭଗଙ୍କର ନେତ୍ର ହରଣକାରୀ ବରଦାତା ଦେବ ହର (ଶିବ)ଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରିଥିଲେ ବୋଲି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲେ।
1.119.10
गान्धारी किल पुत्राणां शतं लेभे वरं शुभा ।
इति शुश्राव तत्त्वेन भीष्मः कुरुपितामहः ॥ १.११९.१० ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ପ୍ରକୃତରେ ଶହେ ପୁତ୍ରର ବର ପାଇଛନ୍ତି ବୋଲି କୁରୁ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ ଯଥାର୍ଥରେ ଶୁଣିଲେ।
1.119.11
ततो गान्धारराजस्य प्रेषयामास भारत ।
अचक्षुरिति तत्रासीत्सुबलस्य विचारणा ॥ १.११९.११ ॥
ତା'ପରେ ହେ ଭାରତ, ସେ ଗାନ୍ଧାର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ। ସେଠାରେ ସୁବଳଙ୍କ ମନରେ 'ସେ ଅନ୍ଧ କି?' ଏହି ବିଚାର ଉଠିଲା।
1.119.12
कुलं ख्यातिं च वृत्तं च बुद्ध्या तु प्रसमीक्ष्य सः ।
ददै तां धृतराष्ट्राय गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.११९.१२ ॥
କୁଳ, ଖ୍ୟାତି ଓ ଆଚରଣକୁ ବୁଦ୍ଧିରେ ଭଲ ଭାବେ ବିଚାର କରି, ସେ ଧର୍ମଚାରିଣୀ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
1.119.13
गान्धारी त्वथ शुश्राव धृतराष्ट्रमचक्षुषम् ।
आत्मानं दिप्सितं चास्मै पित्रा मात्रा च भारत ॥ १.११९.१३ ॥
ତା ପରେ ଗାନ୍ଧାରୀ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଜନ୍ମାନ୍ଧ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପାଇଁ ପିତା ଓ ମାତା ତାଙ୍କୁ ମାଗିଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
1.119.14
ततः सा पटमादाय कृत्वा बहुगुणं तदा ।
बबन्ध नेत्रे स्वे राजन्पतिव्रतपरायणा ॥ १.११९.१४ ॥
ତା ପରେ ସେ ଏକ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ ଅନେକ ଭାଞ୍ଜ ପକାଇ, ହେ ରାଜନ୍, ପତିବ୍ରତ ନିଷ୍ଠାରେ ନିଜ ଆଖି ବାନ୍ଧିଲେ।
1.119.15
नाभ्यसूयां पतिमहमित्येवं कृतनिश्चया ।
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरभ्ययात् ॥ १.११९.१५ ॥
'ମୁଁ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଅସୂୟା କରିବି ନାହିଁ' ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି। ତା ପରେ ଗାନ୍ଧାର ରାଜାର ପୁତ୍ର ଶକୁନି ଆସିଲେ।
1.119.16
स्वसारं परया लक्ष्म्या युक्तामादाय कौरवान् ।
तां तदा धृतराष्ट्राय ददौ परमसत्कृताम्।
भीष्मस्यानुमते चैव विवाहं समकारयत् ॥ १.११९.१६ ॥
ପରମ ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ ନିଜ ଭଉଣୀକୁ କୌରବଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣି, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ପରମ ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିବାହ କରାଇଲେ।
1.119.17
दत्त्वा स भगिनीं वीरो यथार्हं च परिच्छदम् ।
पुनरायात्स्वनगरं भीष्मेण प्रतिपूजितः ॥ १.११९.१७ ॥
ସେହି ବୀର ଭଉଣୀକୁ ଦେଇ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପରିବାର ଓ ଦାନ ସହିତ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ।
1.119.18
गान्धार्यपि वरारोहा शीलाचारविचिषेटितैः ।
तुष्टिं कुरूणां सर्वेषां जनयामास भारत ॥ १.११९.१८ ॥
ସୁନ୍ଦର କଟିଦେଶୀ ଗାନ୍ଧାରୀ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଶୀଳ ଓ ଆଚାରର ବ୍ୟବହାରରେ, ହେ ଭାରତ, ସମସ୍ତ କୌରବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୋଷ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
1.119.19
गान्धारी सा पतिं दृष्ट्वा प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अतिचाराद्भृशं भीता भर्तुः सा समचिन्तयत् ॥ १.११९.१९ ॥
ଗାନ୍ଧାରୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଭୁଲ ହେବାର ଭୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହୋଇ ଏପରି ଚିନ୍ତା କଲେ।
1.119.20
सा दृष्टिविनिवृत्त्या हि भर्तुश्च समतां ययौ ।
नहि सूक्ष्मेप्यतीचारे भर्तुः सा ववृते तदा ॥ १.११९.२० ॥
ସେ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ ନେଇ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସହ ସମତା ଲାଭ କଲେ। ସେଇ ସମୟଠାରୁ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ସାମାନ୍ୟ ଭୁଲରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଲିପ୍ତ ହେଲେ ନାହିଁ।
1.119.21
वृत्तेनाराध्य तान्सर्वान्गुरून्पतिपरायणा ।
वाचापि पुरुषानन्यान्सुव्रता नान्वकीर्तयत् ॥ १.११९.२१ ॥
ପତି-ପରାୟଣା ସେ ନିଜ ଆଚରଣରେ ସେହି ସମସ୍ତ ଗୁରୁଜନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ବ୍ରତନିଷ୍ଠା ସେ ବାଣୀରେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନ ଥିଲେ।
1.119.22
तस्याः सहोदरीः कन्याः पुनरेव ददौ दश ।
गान्धारराजः सुबलो भीष्मेण च वृतस्तदा ॥ १.११९.२२ ॥
ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ସୁବଳ ତାଙ୍କ ସହୋଦରା ଦଶ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଦାନ କଲେ। ସେତେବେଳେ ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ବରଣ କଲେ।
1.119.23
सत्यव्रतां सत्यसेनां सुदेष्णां चापि संहिताम् ।
तेजश्श्र्वां सुश्रवां च तथैव निकृतिं शुभाम् ॥ १.११९.२३ ॥
ସତ୍ୟବ୍ରତା, ସତ୍ୟସେନା, ସୁଦେଷ୍ଣା ଓ ସଂହିତା, ତେଜଃଶ୍ରବା, ସୁଶ୍ରବା ଏବଂ ସେହିପରି ଶୁଭା ନିକୃତି।
1.119.24
शंभ्वठां च दशार्णां च गान्धारीर्दश विश्रुताः ।
एकाह्ना प्रतिजग्राह धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.११९.२४ ॥
ଶମ୍ଭୁଠା ଓ ଦଶାର୍ଣା, ଏହିପରି ଏହି ଦଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗାନ୍ଧାରୀ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଜନେଶ୍ୱର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ଦିନରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.119.25
ततः शान्तनवो भीष्मो धानुष्कस्तास्ततस्ततः ।
अददाद्धृतराष्ट्रस्य राजपुत्रीः परश्शतम् ॥ १.११९.२५ ॥
ଏହା ପରେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧନୁର୍ଧର ଭୀଷ୍ମ ସେମାନଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ସେଠାରୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଶହେରୁ ଅଧିକ ରାଜକୁମାରୀ ଦାନ କଲେ।