மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.119.1
गुणैः समुदितं सम्यगिदं नः प्रथितं कुलम् ।
अत्यन्यान्पृथिवीपालान्पृथिव्यामधिराज्यभाक् ॥ १.११९.१ ॥
நம் இந்தக் குலம் நற்குணங்களால் நன்கு நிறைந்து புகழ்பெற்றது; பூமியில் பேரரசின் பங்கு பெற்று மற்ற பூமிபாலகர்களை விஞ்சுகிறது.
1.119.2
रक्षितं राजभिः पूर्वं धर्मविद्भिर्महात्मभिः ।
नोत्सादमगमच्चेदं कदाचिदिह नः कुलम् ॥ १.११९.२ ॥
முன்பு தர்மம் அறிந்த பெரும் மன்னர்களால் காக்கப்பட்ட இக்குலம் ஒருபோதும் அழிவை அடையவில்லை.
1.119.3
मया च सत्यवत्या च कृष्णेन च महात्मना ।
समवस्थापित भूयो युष्मासु कुलतन्तुषु ॥ १.११९.३ ॥
நானும் சத்யவதியும் மகாத்மா கிருஷ்ணனும் இக்குலத்தை மீண்டும் நீங்கள், குலத்தின் இழைகளாகிய உங்களில் நன்கு நிலைநாட்டினோம்.
1.119.4
तच्चैतद्वर्धते भूयः कुलं सागरवद्यथा ।
तथा मया विधातव्यं त्वया चैव न संशयः ॥ १.११९.४ ॥
இக்குலம் கடல்போல் மேலும் மேலும் வளர்கிறது; எனவே நானும் நீயும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும், இதில் ஐயமில்லை.
1.119.5
श्रूयते यादवी कन्या स्वनुरूपा कुलस्य नः ।
सुबलस्यात्मजा चैव तथा मद्रेश्वरस्य च ॥ १.११९.५ ॥
யாதவக் குலத்தின் ஒரு கன்னி நம் குலத்திற்குப் பொருத்தமானவள் என்று கேள்விப்படுகிறோம்; சுபலனின் மகளும், மத்ரர் அரசனின் மகளும் கூட.
1.119.6
कुलीना रूपवत्यश्च ताः कन्याः पुत्र सर्वशः ।
उचिताश्चैव संबन्धे तेऽस्माकं क्षत्रियर्षभाः ॥ १.११९.६ ॥
மகனே, அக்கன்னியர் உயர்குடியினர், அழகுடையவர்; அனைத்து வகையிலும் பொருத்தமானவர்கள்; க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவர்களே, அவர்கள் நமது சம்பந்தத்திற்குத் தகுதியானவர்கள்.
1.119.7
मन्ये वरयितव्यास्ता इत्यहं धीमतां वर ।
सन्तानार्थं कुलस्यास्य यद्वा विदुर मन्यसे ॥ १.११९.७ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: அறிவாளிகளில் சிறந்தவனே, அவர்களை மணம் செய்து கொடுக்கலாம் என்று நான் நினைக்கிறேன். இந்தக் குலத்தின் சந்ததிக்காக, விதுரா, அல்லது நீ எது சரி என்று நினைக்கிறாயோ அது.
1.119.8
भवान्पिता भावन्माता भवान्नः परमो गुरुः ।
तस्मात्स्वयं कुलस्यास्य विचार्य कुरु यद्धितम् ॥ १.११९.८ ॥
விதுரர் கூறினார்: நீங்களே எங்கள் தந்தை, நீங்களே தாய், நீங்களே எங்கள் மேலான குரு. ஆகவே இந்தக் குலத்திற்கு எது நன்மையோ அதை நீங்களே ஆராய்ந்து செய்யுங்கள்.
1.119.9
अथ शुश्राव विप्रेभ्यो गान्धारीं सुबलात्मजाम् ।
आराध्य वरदं देवं भगनेत्रहरं हरम् ॥ १.११९.९ ॥
பின்னர் சுபலனின் மகளான காந்தாரி, பகனின் கண்களைப் பறித்த வரம் தருபவரான தேவன் ஹரனை (சிவனை) வழிபட்டாள் என்பதை அந்தணர்களிடமிருந்து கேட்டார்.
1.119.10
गान्धारी किल पुत्राणां शतं लेभे वरं शुभा ।
इति शुश्राव तत्त्वेन भीष्मः कुरुपितामहः ॥ १.११९.१० ॥
காந்தாரி உண்மையாகவே நூறு மகன்களுக்கான வரத்தைப் பெற்றாள் என்று குருக்களின் பிதாமகரான பீஷ்மர் உறுதியாகக் கேட்டார்.
1.119.11
ततो गान्धारराजस्य प्रेषयामास भारत ।
अचक्षुरिति तत्रासीत्सुबलस्य विचारणा ॥ १.११९.११ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, காந்தார மன்னனிடம் ஒரு செய்தியை அனுப்பினார். அப்போது சுபலனிடம் ‘அவன் குருடனா?’ என்ற சிந்தனை எழுந்தது.
1.119.12
कुलं ख्यातिं च वृत्तं च बुद्ध्या तु प्रसमीक्ष्य सः ।
ददै तां धृतराष्ट्राय गान्धारीं धर्मचारिणीम् ॥ १.११९.१२ ॥
குலம், புகழ், நடத்தை ஆகியவற்றை அறிவால் நன்கு ஆராய்ந்து, அவர் தர்மத்தைப் பின்பற்றும் காந்தாரியை திருதராஷ்டிரனுக்குக் கொடுத்தார்.
1.119.13
गान्धारी त्वथ शुश्राव धृतराष्ट्रमचक्षुषम् ।
आत्मानं दिप्सितं चास्मै पित्रा मात्रा च भारत ॥ १.११९.१३ ॥
பின்னர் காந்தாரி, பார்வையற்ற திருதராஷ்டிரனுக்காக, தந்தையாலும் தாயாலும் தான் கேட்கப்படுவதைக் கேட்டாள், ஓ பாரதா.
1.119.14
ततः सा पटमादाय कृत्वा बहुगुणं तदा ।
बबन्ध नेत्रे स्वे राजन्पतिव्रतपरायणा ॥ १.११९.१४ ॥
பின்னர் அவள் ஒரு துணியை எடுத்து, பல மடிப்புகளாக மடித்து, ஓ அரசே, கணவருக்கான விரதத்தில் நிலைத்தவளாக தன் கண்களைக் கட்டிக்கொண்டாள்.
1.119.15
नाभ्यसूयां पतिमहमित्येवं कृतनिश्चया ।
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरभ्ययात् ॥ १.११९.१५ ॥
'நான் என் கணவரிடம் வெறுப்பு கொள்ள மாட்டேன்' என்று இவ்வாறு உறுதி கொண்டாள். பின்னர் காந்தார அரசனின் மகன் சகுனி வந்தான்.
1.119.16
स्वसारं परया लक्ष्म्या युक्तामादाय कौरवान् ।
तां तदा धृतराष्ट्राय ददौ परमसत्कृताम्।
भीष्मस्यानुमते चैव विवाहं समकारयत् ॥ १.११९.१६ ॥
பேரழகு பொருந்திய தன் சகோதரியை கௌரவர்களிடம் அழைத்து வந்து, அப்போது அவளை திருதராஷ்டிரனுக்கு அளித்தான். மிகுந்த மரியாதையுடன், பீஷ்மரின் அனுமதியுடன் திருமணத்தை நடத்தினான்.
1.119.17
दत्त्वा स भगिनीं वीरो यथार्हं च परिच्छदम् ।
पुनरायात्स्वनगरं भीष्मेण प्रतिपूजितः ॥ १.११९.१७ ॥
வீரனான அவன் தன் சகோதரியை அளித்து, தகுதிக்கேற்ப தேவையான பரிவாரங்களுடன், பீஷ்மரால் மீண்டும் மதிக்கப்பட்டு தன் நகருக்குத் திரும்பினான்.
1.119.18
गान्धार्यपि वरारोहा शीलाचारविचिषेटितैः ।
तुष्टिं कुरूणां सर्वेषां जनयामास भारत ॥ १.११९.१८ ॥
அழகிய இடையுடைய காந்தாரியும், தன் நல்ல குணமும் ஒழுக்கமும் வெளிப்படுத்திய செயல்களால், ஓ பாரதா, கௌரவர்கள் அனைவருக்கும் மனநிறைவை உண்டாக்கினாள்.
1.119.19
गान्धारी सा पतिं दृष्ट्वा प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
अतिचाराद्भृशं भीता भर्तुः सा समचिन्तयत् ॥ १.११९.१९ ॥
காந்தாரி தன் கணவரை, பார்வையற்ற இறைவனாகிய அவரை, கண்டாள். தவறு செய்துவிடுவோமோ என்று மிகவும் அஞ்சி அவள் சிந்தித்தாள்.
1.119.20
सा दृष्टिविनिवृत्त्या हि भर्तुश्च समतां ययौ ।
नहि सूक्ष्मेप्यतीचारे भर्तुः सा ववृते तदा ॥ १.११९.२० ॥
அவள் பார்வையைத் திருப்பிக் கொண்டு கணவரின் சமநிலையை அடைந்தாள். அந்நேரத்தில் கணவருக்கு எதிராக நுண்ணிய குற்றத்திலும் அவள் ஈடுபடவில்லை.
1.119.21
वृत्तेनाराध्य तान्सर्वान्गुरून्पतिपरायणा ।
वाचापि पुरुषानन्यान्सुव्रता नान्वकीर्तयत् ॥ १.११९.२१ ॥
கணவரே பற்றுக்கோடாகக் கொண்ட அவள் தன் நடத்தையால் அந்த எல்லா பெரியோர்களையும் மகிழ்வித்தாள். விரதம் காத்த அவள் சொல்லாலும் பிற ஆண்களின் பெயரைக் குறிப்பிடவில்லை.
1.119.22
तस्याः सहोदरीः कन्याः पुनरेव ददौ दश ।
गान्धारराजः सुबलो भीष्मेण च वृतस्तदा ॥ १.११९.२२ ॥
காந்தார மன்னன் சுபலன் அவளுடைய சகோதரிகளான பத்துக் கன்னியரை மீண்டும் கொடுத்தான். அப்போது பீஷ்மரும் அவர்களை வரித்தார்.
1.119.23
सत्यव्रतां सत्यसेनां सुदेष्णां चापि संहिताम् ।
तेजश्श्र्वां सुश्रवां च तथैव निकृतिं शुभाम् ॥ १.११९.२३ ॥
சத்யவ்ரதை, சத்யசேனை, சுதேஷ்ணை, சம்ஹிதை, தேஜஸ்ஸ்ரவை, சுஸ்ரவை, அதுபோல் மங்கலமான நிகிருதி ஆகியோரையும்.
1.119.24
शंभ्वठां च दशार्णां च गान्धारीर्दश विश्रुताः ।
एकाह्ना प्रतिजग्राह धृतराष्ट्रो जनेश्वरः ॥ १.११९.२४ ॥
சம்புட்டா, தசார்ணை ஆகிய இந்தப் பத்து புகழ்பெற்ற காந்தாரிக் கன்னியரை, மக்களின் தலைவரான திருதராஷ்டிரன் ஒரே நாளில் ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.119.25
ततः शान्तनवो भीष्मो धानुष्कस्तास्ततस्ततः ।
अददाद्धृतराष्ट्रस्य राजपुत्रीः परश्शतम् ॥ १.११९.२५ ॥
பின்னர் சாந்தனுவின் மகனும் வில்வீரனுமான பீஷ்மர் அவர்களை அங்கிருந்தும் இங்கிருந்தும் சேர்த்து, திருதராஷ்டிரனுக்கு நூறுக்கும் மேற்பட்ட இளவரசிகளை அளித்தார்.