Mahābhārata · Adhyāya 1.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.12.1
कथं हिंसितवान्सर्पान्स राजा जनमेजयः ।
सर्पा वा हिंसितास्तत्र किमर्थं द्विजसत्तम ॥ १.१२.१ ॥
¿Cómo mató el rey Janamejaya a las serpientes? O bien, ¡oh mejor de los dvijas!, ¿por qué motivo fueron allí muertas las serpientes?
1.12.2
किमर्थं मोक्षिताश्चैव पन्नगास्तेन धीमता ।
आस्तीकेन द्विजश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छाम्यशेषतः ॥ १.१२.२ ॥
Y por qué motivo liberó el sabio Āstīka a las serpientes? ¡Oh mejor de los dvijas!, deseo oírlo por completo.
1.12.3
श्रोष्यसि त्वं रुरो सर्वमास्तीकचरितं महत् ।
ब्राह्मणानां कथयतां त्वरावान्गमने ह्यहम् ॥ १.१२.३ ॥
¡Oh Ruru!, oirás todo el gran hecho de Āstīka, tal como lo relatan los brahmanes. En verdad, tengo prisa por partir.
1.12.4
इत्युक्त्वान्तर्हिते योगात्तस्मिन्नृषिवरे प्रभौ ।
संभ्रमाविष्टहृदयो रुरुर्मेने तदद्भुतम् ॥ १.१२.४ ॥
Tras decir esto, aquel poderoso mejor de los sabios se desvaneció por la fuerza del yoga. Entonces Ruru, con el corazón embargado por la agitación, consideró aquel prodigio como maravilloso.
1.12.5
बलं परममास्थाय पर्यधावत्समन्ततः ।
तमृषिं नष्टमन्विच्छन्संश्रान्तो न्यपतद्भुवि ॥ १.१२.५ ॥
Recurriendo a toda su fuerza, corrió por todas partes. Buscando a aquel sabio desaparecido, agotado, cayó al suelo.
1.12.6
स मोहे परमं गत्वा नष्टसंज्ञ इवाभवत् ।
तदृषेर्वचनं तथ्यं चिन्तयानः पुनःपुनः ॥ १.१२.६ ॥
Cayó en una gran confusión, como si hubiera perdido el sentido. Una y otra vez meditaba las palabras verdaderas de aquel sabio.
1.12.7
लब्धसंज्ञो रुरुश्चायात्तदाचख्यौ पितुस्तदा ।
पित्रे तु सर्वमाख्याय डुण्डुभस्य वचोऽर्थवत् ॥ १.१२.७ ॥
Ruru, recobrando el sentido, regresó entonces y contó todo a su padre; habiéndoselo contado todo, le refirió las palabras significativas del ḍuṇḍubha.
1.12.8
अपृच्छत्पितरं भूयः सोस्तीकस्य वचस्तदा ।
आख्यापयत्तदाऽऽख्यानं डुण्डुभेनाथ कीर्तितम् ॥ १.१२.८ ॥
Entonces volvió a preguntar a su padre por las palabras de Āstīka, e hizo que se le contara el relato que había sido referido por el ḍuṇḍubha.
1.12.9
तत्कीर्त्यमानं भगवञ्श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
पिता चास्य तदाख्यानं पृष्टः सर्वं न्यवेदयत् ॥ १.१२.९ ॥
Venerable señor, deseo oír con verdad lo que ahora se relata. Preguntado su padre, le expuso toda aquella narración.