മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.12

1.12.1

कथं हिंसितवान्सर्पान्स राजा जनमेजयः ।
सर्पा वा हिंसितास्तत्र किमर्थं द्विजसत्तम ॥ १.१२.१ ॥

ആ രാജാവായ ജനമേജയൻ സർപ്പങ്ങളെ എങ്ങനെ വധിച്ചു? അല്ലെങ്കിൽ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, അവിടെ സർപ്പങ്ങൾ എന്തിനു വേണ്ടി വധിക്കപ്പെട്ടു?

किमर्थं मोक्षिताश्चैव पन्नगास्तेन धीमता ।
आस्तीकेन द्विजश्रेष्ठ श्रोतुमिच्छाम्यशेषतः ॥ १.१२.२ ॥

ആ ബുദ്ധിമാനായ ആസ്തീകൻ സർപ്പങ്ങളെ എന്തിനു വേണ്ടി രക്ഷിച്ചു? ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാം പൂർണ്ണമായി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

श्रोष्यसि त्वं रुरो सर्वमास्तीकचरितं महत् ।
ब्राह्मणानां कथयतां त्वरावान्गमने ह्यहम् ॥ १.१२.३ ॥

ഹേ രുരോ, ബ്രാഹ്മണർ വിവരിക്കുന്ന ആസ്തീകന്റെ മഹത്തായ ചരിതം മുഴുവൻ നീ കേൾക്കും. പോകാൻ ഞാൻ തിടുക്കത്തിലാണ്.

इत्युक्त्वान्तर्हिते योगात्तस्मिन्नृषिवरे प्रभौ ।
संभ्रमाविष्टहृदयो रुरुर्मेने तदद्भुतम् ॥ १.१२.४ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ പ്രഭാവശാലിയായ ഋഷിശ്രേഷ്ഠൻ യോഗബലത്താൽ അപ്രത്യക്ഷനായി. അപ്പോൾ പരിഭ്രമം നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടെ രുരു ആ അദ്ഭുതത്തെ വിസ്മയകരമായി കരുതി.

बलं परममास्थाय पर्यधावत्समन्ततः ।
तमृषिं नष्टमन्विच्छन्संश्रान्तो न्यपतद्भुवि ॥ १.१२.५ ॥

പരമമായ ശക്തി പ്രയോഗിച്ച് അവൻ ചുറ്റിലും ഓടി. നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ഋഷിയെ അന്വേഷിച്ച് ക്ഷീണിതനായി അവൻ ഭൂമിയിൽ വീണു.

स मोहे परमं गत्वा नष्टसंज्ञ इवाभवत् ।
तदृषेर्वचनं तथ्यं चिन्तयानः पुनःपुनः ॥ १.१२.६ ॥

അവൻ അതീവ മോഹത്തിൽ വീണ് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെയായി. ആ ഋഷിയുടെ സത്യവചനങ്ങളെ അവൻ വീണ്ടുംവീണ്ടും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

लब्धसंज्ञो रुरुश्चायात्तदाचख्यौ पितुस्तदा ।
पित्रे तु सर्वमाख्याय डुण्डुभस्य वचोऽर्थवत् ॥ १.१२.७ ॥

ബോധം തിരിച്ചുകിട്ടിയ രുരു അപ്പോൾ വന്ന് പിതാവിനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു. ഡുണ്ഡുഭന്റെ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ പിതാവിനെ അറിയിച്ചു.

अपृच्छत्पितरं भूयः सोस्तीकस्य वचस्तदा ।
आख्यापयत्तदाऽऽख्यानं डुण्डुभेनाथ कीर्तितम् ॥ १.१२.८ ॥

അപ്പോൾ അവൻ വീണ്ടും പിതാവിനോട് ആസ്തീകന്റെ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു. ഡുണ്ഡുഭൻ പറഞ്ഞ ആഖ്യാനം അവൻ പറയിച്ചു.

तत्कीर्त्यमानं भगवञ्श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ।
पिता चास्य तदाख्यानं पृष्टः सर्वं न्यवेदयत् ॥ १.१२.९ ॥

ഭഗവാനേ, ഇപ്പോൾ പറയപ്പെടുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവന്റെ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ആ ആഖ്യാനം മുഴുവൻ അറിയിച്ചു.