ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.120.1
शूरो नाम यदुश्रेष्ठो वसुदेवपिताऽभवत् ।
तस्य कन्या पृथा नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १.१२०.१ ॥
ಯದುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶೂರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು ವಸುದೇವನ ತಂದೆಯಾದನು. ಅವನಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮೆಯಾದ ಪೃಥಾ ಎಂಬ ಮಗಳಿದ್ದಳು.
1.120.2
पितृष्वस्रीयाय स तामनपत्याय भारत ।
अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय स्वस्यापत्यं स सत्यवाक् ॥ १.१२०.२ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ತನ್ನ ಅತ್ತೆಯ ಮಗನಿಗೆ ಅವನು ಮೊದಲೇ ತನ್ನ ಚೊಚ್ಚಲ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದನು. ಅವನು ಸತ್ಯವಾದಿ.
1.120.3
अग्रजामथ तां कन्यां शूरोऽनुग्रहकाङ्क्षिणे ।
प्रददौ कुन्तिभोजाय सखा सख्ये महात्मने ॥ १.१२०.३ ॥
ನಂತರ ಶೂರನು, ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸಿದ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಕುಂತಿಭೋಜನಿಗೆ ಆ ಚೊಚ್ಚಲ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
1.120.4
नियुक्ता सा पितुर्गेहे ब्राह्मणातिथिपूजने ।
उग्रं पर्यचरत्तत्र ब्राह्मणं संशितब्रतम् ॥ १.१२०.४ ॥
ಅವಳು ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿಯುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಉಗ್ರನೂ ದೃಢವ್ರತನೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದಳು.
1.120.5
निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः ।
तमुग्रं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयत् ॥ १.१२०.५ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವನೆಂದು, ದುರ್ವಾಸನೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಉಗ್ರ ತೀಕ್ಷ್ಣಸ್ವಭಾವದವನನ್ನು ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದಲೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
1.120.6
दध्याज्यकादिभिर्नित्यं व्यञ्जनैः प्रत्यहं शुभा ।
सहस्रसङ्ख्यैर्योगीन्द्रमुपचारदनुत्तमा ॥ १.१२०.६ ॥
ಮೊಸರು, ತುಪ್ಪ ಮೊದಲಾದ ಖಾದ್ಯಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ, ಸಾವಿರ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಶುಭೆ ಅನುಪಮ ಸೇವೆಯಿಂದ ಆ ಯೋಗೀಂದ್ರನನ್ನು ಉಪಚರಿಸಿದಳು.
1.120.7
दुर्वासा वत्सरस्यान्ते ददौ मन्त्रमनुत्तमम् ।
यशस्विन्यै पृथायै तदापद्धर्मान्ववेक्षया।
अभिचाराभिसंयुक्तमब्रवीच्चैव तां मुनिः ॥ १.१२०.७ ॥
ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ವಾಸರು ಯಶಸ್ವಿನಿ ಪೃಥೆಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಆಪದ್ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅಭಿಚಾರ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅದನ್ನು ಮುನಿ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
1.120.8
यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तस्य तस्य प्रभावेण तव पुत्रो भविष्यति ॥ १.१२०.८ ॥
ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನೀನು ಯಾವ ಯಾವ ದೇವತೆಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಆ ಆ ದೇವತೆಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನಗೆ ಮಗ ಜನಿಸುವನು.
1.120.9
तथोक्ता सा तु विप्रेण कुन्ती कौतूहलान्विता ।
कन्या सती देवमर्कमाजुहाव यशस्विनी ॥ १.१२०.९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸತಿ ಕನ್ಯೆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕುಂತಿ ಅರ್ಕ ದೇವನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು.
1.120.10
ततो घनान्तरं कृत्वा स्वमार्गं तपनस्तदा ।
उपतस्थे स तां कन्यां पृथां पृथुललोचनाम् ॥ १.१२०.१० ॥
ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ದಾರಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರೆಯಾದ ಆ ಕನ್ಯೆ ಪೃಥೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು ನಿಂತನು.
1.120.11
सा ददर्श तमायान्तं भास्करं लोकभावनम् ।
विस्मिता चानवद्याङ्गी दृष्ट्वा तन्महदद्भुतम् ॥ १.१२०.११ ॥
ಲೋಕಪಾಲಕ ಭಾಸ್ಕರನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು. ಆ ಮಹಾ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ ನಿರ್ದೋಷ ಅಂಗಗಳ ಕುಂತಿ ವಿಸ್ಮಿತಳಾದಳು.
1.120.12
साब्रवीद्भगवन्कस्त्वमाविर्भूतो ममाग्रतः ।
आहूतोपस्थितं भद्रे ऋषिमन्त्रेण चोदितम्।
विद्धि मां पुत्रलाभाय देवमर्कं शुचिस्मिते ॥ १.१२०.१२ ॥
ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು, "ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದ ನೀವು ಯಾರು? ಋಷಿಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಶುದ್ಧ ಮಂದಹಾಸದವಳೇ, ಪುತ್ರಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಕ ದೇವನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದೆನೆಂದು ತಿಳಿ."
1.120.13
पुत्रस्ते निर्मितः सुभ्रु शृणु महादृक्छुभानने ।
आदित्ये कुण्डले बिभ्रत्कवचं चैव मामकम् ॥ १.१२०.१३ ॥
ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬುಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಕೇಳು. ಮಹಾದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವಳೇ, ಶುಭಮುಖಿಯೇ, ನಿನಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನೂ ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕವಚವನ್ನೂ ಧರಿಸುವನು.
1.120.14
शस्त्रास्त्राणामभेद्यश्च भविष्यति शुचिस्मिते ।
नास्य किंचिददेयं च ब्राह्मणेभ्यो भविष्यति ॥ १.१२०.१४ ॥
ಶುದ್ಧ ನಗೆಯುಳ್ಳವಳೇ, ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಅಭೇದ್ಯನಾಗುವನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅವನ ಬಳಿ ಕೊಡಲಾಗದ್ದು ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
1.120.15
चोद्यमानो मया चापि न क्षमं चिन्तयिष्यति ।
दास्यत्येव हि विप्रेभ्यो मानी चैव भविष्यति ॥ १.१२०.१५ ॥
ನಾನು ಪ್ರೇರಿಸಿದರೂ ಅವನು ಅನುಚಿತವಾದುದನ್ನು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವನು; ಅವನು ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯೂ ಆಗುವನು.
1.120.16
एवमुक्ता ततः कुन्ती गोपतिं प्रत्युवाच ह ।
कन्या पितृसा चाहं पुरुषार्थो न चैव मे ॥ १.१२०.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕುಂತಿ ಗೋಪತಿಗೆ (ಸೂರ್ಯನಿಗೆ) ಹೇಳಿದಳು: ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗದ ಕನ್ಯೆ, ತಂದೆಯ ಸಹೋದರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ; ನನಗೆ ಇದು ಪುರುಷರ ಕಾರ್ಯವಲ್ಲ.
1.120.17
कश्चिन्मे ब्राह्मणः प्रादाद्वरं विद्यां च शत्रुहन् ।
तद्विजिज्ञासयाऽऽह्वानं कृतवत्यस्मि ते विभो ॥ १.१२०.१७ ॥
ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನೇ, ನನಗೆ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ವರ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು; ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಓ ವಿಭು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕರೆದೆನು.
1.120.18
एतस्मिन्नपराधे त्वां शिरसाऽहं प्रसादये ।
योषितो हि सदा रक्ष्यास्त्वपराधेऽपि नित्यशः ॥ १.१२०.१८ ॥
ಈ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ತಲೆಬಾಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಲು ಯೋಗ್ಯರು, ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೂ ಅವರು ನಿರಂತರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅರ್ಹರು.
1.120.19
वेदाहं सर्वमेवैतद्यद्दुर्वासा वरं ददौ ।
संत्यज्य भयमेवेह क्रियतां सङ्गमो मम ॥ १.१२०.१९ ॥
ದುರ್ವಾಸರು ನೀಡಿದ ಆ ವರವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮವಾಗು.
1.120.20
अमोघं दर्शनं मह्यमाहूतश्चास्मि ते शुभे ।
वृथाऽऽह्वानेऽपि ते भीरु दोषः स्यान्नात्र संशयः ॥ १.१२०.२० ॥
ನನ್ನ ದರ್ಶನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದಿರುವೆ, ಶುಭೆ. ಭೀರು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕರೆದರೂ ನಿನಗೆ ದೋಷವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
1.120.21
यद्येवं मन्यसे भीरु किमाह्वयसि भास्करम् ।
यदि मामवजानासि ऋषिः स न भविष्यति ॥ १.१२०.२१ ॥
ನೀನು ಹೀಗೆ ಭಾವಿಸುವೆಯಾದರೆ, ಭೀರು, ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು ಏಕೆ ಕರೆದೆ? ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಋಷಿಯಾಗಲಾರ.
1.120.22
मन्त्रदानेन यस्मात्त्वमवलेपेन दर्पिता ।
कुलं च तेऽद्य धक्ष्यामि क्रोधदीप्तेन चक्षुषा ॥ १.१२०.२२ ॥
ಮಂತ್ರ ನೀಡಿದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಗರ್ವಿತಳಾಗಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುವ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಕುಲವನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತೇನೆ.
1.120.23
एवमुक्ता बहुविधं सान्त्वपूर्वं विवस्वता ।
सा तु नैच्छद्वरारोहा कन्याहमिति भारत ॥ १.१२०.२३ ॥
ವಿವಸ್ವಂತನು ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದನು; ಆದರೆ ಆ ಸುಂದರಿ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ, "ನಾನು ಕನ್ಯೆ" ಎಂದು, ಓ ಭಾರತ.
1.120.24
बन्धुपक्षभयाद्भीता लज्जया च यशस्विनी ।
तामर्कः पुनरेवेदब्रवीद्भरतर्षभ ॥ १.१२०.२४ ॥
ಬಂಧುಗಳ ಭಯದಿಂದ ಮತ್ತು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಭಯಗೊಂಡ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿಗೆ ಅರ್ಕನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು, ಓ ಭರತರ್ಷಭ.
1.120.25
मत्प्रसादान्न ते राज्ञि भविता दोष इत्युत ॥ १.१२०.२५ ॥
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಓ ರಾಣಿ, ನಿನಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಬಾರದು ಎಂದೂ ಹೇಳಲಾಯಿತು.
1.120.26
प्रसीद भगवन्मह्यमवलेपो हि नास्ति मे ।
त्वयैव परिहार्यं स्यात्कन्याभावस्य दूषणम् ॥ १.१२०.२६ ॥
ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ; ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲ. ಕನ್ಯತ್ವದ ದೋಷವನ್ನು ನೀವೇ ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.
1.120.27
व्यपयातु भयं तेऽद्य कुमारं प्रसमीक्षसे ।
मया त्वं चाप्यनुज्ञाता पुनः कन्या भविष्यसि ॥ १.१२०.२७ ॥
ಈಗ ನಿನ್ನ ಭಯ ದೂರವಾಗಲಿ; ಮಗನನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ. ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಕನ್ಯೆಯಾಗುವೆ.
1.120.28
एवमुक्ता ततः कुन्ती संप्रहृष्टतनूरुहा ।
सङ्गताऽभूत्तदा सुभ्रूरादित्येन महात्मना ॥ १.१२०.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತಳಾದ ಕುಂತಿ, ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳು, ಮಹಾತ್ಮ ಆದಿತ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದಳು.
1.120.29
प्रकाशकर्मा तपनः कन्यागर्भं ददौ पुनः ।
तत्र वीरः समभवत्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१२०.२९ ॥
ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಕರ್ಮದ ತಪನನು ಮತ್ತೆ ಕನ್ಯೆಗೆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವೀರ ಹುಟ್ಟಿದನು.
1.120.30
आमुक्तकवचः श्रीमान्देवगर्भः श्रियान्वितः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ॥ १.१२०.३० ॥
ಕವಚ ಧರಿಸಿದವನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ದೇವಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು; ಸಹಜ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಬೆಳಗುವ ಮುಖವುಳ್ಳವನು.
1.120.31
अजायत सुतः कर्णः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
प्रादाच्च तस्यै कन्यात्वं पुनः स परमद्युतिः ॥ १.१२०.३१ ॥
ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಕರ್ಣ ಎಂಬ ಪುತ್ರ ಜನಿಸಿದನು. ಆ ಪರಮತೇಜಸ್ವಿ ಅವಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕನ್ಯಾತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
1.120.32
दत्त्वा च तपतां श्रेष्ठो दिवमाचक्रमे ततः ।
दृष्ट्वा कुमारं जातं सा वार्ष्णेयी दीनमानसा ॥ १.१२०.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಆಗ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದನು. ಜನಿಸಿದ ಕುಮಾರನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಿ ದೀನಮನಸ್ಕಳಾದಳು.
1.120.33
एकाग्रं चिन्तयामास किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ।
गूहमानापचारं सा बन्धुपक्षभयात्तदा ॥ १.१२०.३३ ॥
ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಶುಭಕರ್ಮವಾದೀತು ಎಂದು ಅವಳು ಏಕಾಗ್ರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದಳು. ಆಗ ಬಂಧುಪಕ್ಷದ ಭಯದಿಂದ ತನ್ನ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡುತ್ತಾ ಅವಳು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು.
1.120.34
मञ्जूषां रत्नसंपूर्णां कृत्वा बालसमाश्रिताम् ।
उत्ससर्ज कुमारं तं जले कुन्ती महाबलम् ॥ १.१२०.३४ ॥
ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮಗುವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಟ್ಟು, ಕುಂತಿ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕುಮಾರನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಳು.
1.120.35
तमुत्सृष्टं जले गर्भं राधाभर्ता महायशाः ।
पुत्रत्वे कल्पयामास सभार्यः सूतनन्दनः ॥ १.१२०.३५ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಮಗುವನ್ನು ರಾಧೆಯ ಪತಿ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಸೂತಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಗನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
1.120.36
नामधेयं च चक्राते तस्य बालस्य तावुभौ ।
वसुना सह जातोऽयं वसुषेणो भवत्विति ॥ १.१२०.३६ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು: "ಇವನು ವಸುವಿನೊಂದಿಗೆ ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನು ವಸುಷೇಣನಾಗಲಿ."
1.120.37
स वर्धमानो बलवान्सर्वास्त्रेषूद्यतोऽभवत् ।
आपृष्ठतापादादित्यमुपातिष्ठत वीर्यवान् ॥ १.१२०.३७ ॥
ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದನು. ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಅವನು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ನಿಂತನು.
1.120.38
तस्मिन्काले तु जपतस्तस्य वीरस्य धीमतः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीत्किंचिद्वसु महीतले ॥ १.१२०.३८ ॥
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತ ವೀರನ ಬಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬಹುದಾದ ಯಾವ ಸಂಪತ್ತೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
1.120.39
ततः काले तु कस्मिंश्चित्स्वप्नान्ते कर्णमब्रवीत् ।
आदित्यो ब्राह्मणो भूत्वा शृणु वीर वचो मम ॥ १.१२०.३९ ॥
ನಂತರ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕನಸಿನ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಆದಿತ್ಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.'
1.120.40
प्रभातायां रजन्यां त्वामागमिष्यति वासवः ।
न तस्य भिक्षा दातव्या विप्ररूपी भविष्यति ॥ १.१२०.४० ॥
ಬೆಳಗಾದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದಾಗ, ವಾಸವನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು. ಅವನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಬಾರದು; ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವನು.
1.120.41
निश्चयोऽस्यापहर्तुं ते कवचं कुण्डले तथा ।
अतस्त्वां बोधयाम्येष स्मर्तासि वचनं मम ॥ १.१२०.४१ ॥
ಅವನ ನಿಶ್ಚಯ ನಿನ್ನ ಕವಚ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಡು.
1.120.42
शक्रो मां विप्ररूपेण यदि वै याचते द्विज ।
कथं तस्मै न दास्यामि यथा चास्म्यवबोधितः ॥ १.१२०.४२ ॥
ಶಕ್ರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಯಾಚಿಸಿದರೆ, ಓ ದ್ವಿಜನೇ, ನನಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವಾಗ ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೊಡದಿರಲಿ?
1.120.43
विप्राः पूज्यास्तु देवानां सततं प्रियमिच्छताम् ।
तं देवदेवं जानन्वै न शक्तोऽस्म्यवमन्त्रणे ॥ १.१२०.४३ ॥
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಿಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪೂಜ್ಯರು. ದೇವದೇವನನ್ನು ತಿಳಿದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ಶಕ್ತನಲ್ಲ.
1.120.44
यद्येवं शृणु मे वीर वरं ते सोऽपि दास्यति ।
शक्तिं त्वमपि याचेथाः सर्वशत्रुविबाधिनीम् ॥ १.१२०.४४ ॥
ಹಾಗಾದರೆ, ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು. ಅವನೂ ನಿನಗೆ ವರ ಕೊಡುವನು. ಸರ್ವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬಾಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀನೂ ಕೇಳು.
1.120.45
एवमुक्त्वा द्विजः स्वप्ने तत्रैवान्तरधीयत ।
कर्णः प्रबुद्धस्तं स्वप्नं चिन्तयानोऽभवत्तदा ॥ १.१२०.४५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು. ಕರ್ಣನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಆ ಕನಸಿನ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
1.120.46
तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा पुत्रार्थं भूतभावनः ।
कुण्डले प्रार्थयामास कवचं च महाद्युतिः ॥ १.१२०.४६ ॥
ಮಗನಿಗಾಗಿ ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅವನಿಂದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಕವಚವನ್ನೂ ಯಾಚಿಸಿದನು.
1.120.47
उत्कृत्याविमनाः स्वाङ्गात्कवचं रुधिरस्रवम् ।
कर्णौ पार्श्वे च द्वे छित्त्वा प्रायच्छत्स कृताञ्जलिः ॥ १.१२०.४७ ॥
ವಿಚಲಿತನಾಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನು ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುವ ಕವಚವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತೆಗೆದನು; ಎರಡು ಕಿವಿಗಳನ್ನೂ ಎರಡೂ ಕಡೆಯ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಕೈಮುಗಿದು ಕೊಟ್ಟನು.
1.120.48
प्रतिगृह्य तु देवेशस्तुष्टस्तेनास्य कर्मणा ।
अहो साहसमित्याह मनसा वासवो हसन् ॥ १.१२०.४८ ॥
ದೇವೇಶನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನ ಈ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ "ಅಹೋ, ಎಷ್ಟು ಸಾಹಸ!" ಎಂದನು.
1.120.49
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
न तं पश्यामि यो ह्येतत्कर्म कर्ता भविष्यति ॥ १.१२०.४९ ॥
ದೇವ, ದಾನವ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ಉರಗ, ರಾಕ್ಷಸರಲ್ಲಿ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವವನನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
1.120.50
प्रीतोऽस्मि कर्मणा तेन वरं ब्रूहि यदिच्छसि ।
इच्छामि भगवद्दत्तां शक्तिं शत्रुनिबर्हणीम् ॥ १.१२०.५० ॥
"ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಬಯಸುವ ವರವನ್ನು ಕೇಳು." "ಭಗವಂತನು ನೀಡಿದ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."
1.120.51
शक्तिं तस्मै ददौ शक्रो विस्मयाद्वाक्यमब्रवीत् ।
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् ॥ १.१२०.५१ ॥
ಶಕ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು — ದೇವ, ದಾನವ, ಯಕ್ಷ, ಗಂಧರ್ವ, ಉರಗ, ರಾಕ್ಷಸರ ಕುರಿತು.
1.120.52
यस्मै क्षेप्स्यसि रुष्टः सन्सोऽनया न भविष्यति ।
हत्वैकं समरे शत्रुं ततो मामागमिष्यति।
इत्युक्त्वान्तर्दधे शक्रो वरं दत्त्वा तु तस्य वै ॥ १.१२०.५२ ॥
"ನೀನು ಕೋಪದಿಂದ ಯಾರ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಎಸೆಯುವೆಯೋ ಅವನು ಇದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ಅದು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವುದು." ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನಿಗೆ ವರ ನೀಡಿ ಶಕ್ರನು ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು.
1.120.53
प्राङ्नाम तस्य कथितं वसुषेण इति क्षितौ ।
कर्णो वैकर्तनश्चैव कर्मणा तेन सोऽभवत् ॥ १.१२०.५३ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಹೆಸರು "ವಸುಷೇಣ" ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ವೈಕರ್ತನ ಎಂದೂ ಆದನು.