มหาภารตะ · อัธยายะ 1.120

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.120.1

शूरो नाम यदुश्रेष्ठो वसुदेवपिताऽभवत् ।
तस्य कन्या पृथा नाम रूपेणाप्रतिमा भुवि ॥ १.१२०.१ ॥

ศูระซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม เป็นยอดแห่งยาทพ ได้เป็นบิดาของวสุเทพ บุตรีของท่านชื่อปฤถา ไม่มีใครเทียมได้ในความงามบนแผ่นดิน

1.120.2

पितृष्वस्रीयाय स तामनपत्याय भारत ।
अग्र्यमग्रे प्रतिज्ञाय स्वस्यापत्यं स सत्यवाक् ॥ १.१२०.२ ॥

ข้าแต่ภารตะ ท่านเคยรับปากไว้ก่อนว่าจะยกบุตรคนแรกให้แก่บุตรของน้องสาวของบิดาที่ไม่มีบุตร ท่านเป็นผู้ซื่อสัตย์ในวาจา

1.120.3

अग्रजामथ तां कन्यां शूरोऽनुग्रहकाङ्क्षिणे ।
प्रददौ कुन्तिभोजाय सखा सख्ये महात्मने ॥ १.१२०.३ ॥

ศูระจึงยกบุตรีคนแรกนั้นให้แก่กุนติโภชซึ่งเป็นสหายของท่าน ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ผู้ปรารถนาความโปรดปราน

1.120.4

नियुक्ता सा पितुर्गेहे ब्राह्मणातिथिपूजने ।
उग्रं पर्यचरत्तत्र ब्राह्मणं संशितब्रतम् ॥ १.१२०.४ ॥

ปฤถาได้รับมอบหมายให้ดูแลการต้อนรับพราหมณ์และแขกในเรือนของบิดา นางได้ปรนนิบัติพราหมณ์ผู้ดุร้ายและถือศีลอย่างเคร่งครัดผู้หนึ่ง

1.120.5

निगूढनिश्चयं धर्मे यं तं दुर्वाससं विदुः ।
तमुग्रं संशितात्मानं सर्वयत्नैरतोषयत् ॥ १.१२०.५ ॥

พราหมณ์ผู้มีความตั้งมั่นในธรรมอันซ่อนเร้น ผู้เป็นที่รู้จักในนามทุรวาสัส ผู้ดุร้ายและมีจิตเข้มงวดนั้น นางได้ทำให้ท่านพอพระทัยด้วยความพยายามทุกประการ

1.120.6

दध्याज्यकादिभिर्नित्यं व्यञ्जनैः प्रत्यहं शुभा ।
सहस्रसङ्ख्यैर्योगीन्द्रमुपचारदनुत्तमा ॥ १.१२०.६ ॥

ทุกวันนางผู้เป็นมงคลได้ถวายอาหารนานาชนิด มีนมเปรี้ยวและเนยใสเป็นต้น นับพันอย่าง แก่พระยอดแห่งโยคี ด้วยการปรนนิบัติที่ไม่มีใครเทียมได้

1.120.7

दुर्वासा वत्सरस्यान्ते ददौ मन्त्रमनुत्तमम् ।
यशस्विन्यै पृथायै तदापद्धर्मान्ववेक्षया।
अभिचाराभिसंयुक्तमब्रवीच्चैव तां मुनिः ॥ १.१२०.७ ॥

เมื่อครบปีแล้ว ทุรวาสัสได้ประทานมนตร์อันเลิศแก่ปฤถาผู้มีชื่อเสียง โดยพิจารณาถึงหน้าที่ในยามวิบัติ ฤๅษีได้บอกมนตร์นั้นแก่นาง มนตร์นั้นประกอบด้วยคาถาอภิจาร

1.120.8

यं यं देवं त्वमेतेन मन्त्रेणावाहयिष्यसि ।
तस्य तस्य प्रभावेण तव पुत्रो भविष्यति ॥ १.१२०.८ ॥

เทพองค์ใดที่เจ้าจะอัญเชิญด้วยมนตร์นี้ ด้วยอานุภาพของเทพองค์นั้น บุตรชายจะเกิดแก่เจ้า

1.120.9

तथोक्ता सा तु विप्रेण कुन्ती कौतूहलान्विता ।
कन्या सती देवमर्कमाजुहाव यशस्विनी ॥ १.१२०.९ ॥

เมื่อพราหมณ์กล่าวดังนั้น กุนตีผู้เป็นกุมารีผู้บริสุทธิ์และมีชื่อเสียง เต็มไปด้วยความอยากรู้ ได้อัญเชิญเทพอรกะ คือพระอาทิตย์

1.120.10

ततो घनान्तरं कृत्वा स्वमार्गं तपनस्तदा ।
उपतस्थे स तां कन्यां पृथां पृथुललोचनाम् ॥ १.१२०.१० ॥

แล้วพระอาทิตย์ก็เคลื่อนผ่านเมฆไปตามทางของตน และเสด็จมาใกล้กุมารีปฤถาผู้มีดวงตากว้างนั้น

1.120.11

सा ददर्श तमायान्तं भास्करं लोकभावनम् ।
विस्मिता चानवद्याङ्गी दृष्ट्वा तन्महदद्भुतम् ॥ १.१२०.११ ॥

นางเห็นพระภาสกรผู้ค้ำจุนโลกเสด็จมา กุนตีผู้มีอวัยวะไร้ที่ติ ตกตะลึงเมื่อได้เห็นอัศจรรย์อันยิ่งใหญ่นั้น

1.120.12

साब्रवीद्भगवन्कस्त्वमाविर्भूतो ममाग्रतः ।
आहूतोपस्थितं भद्रे ऋषिमन्त्रेण चोदितम्।
विद्धि मां पुत्रलाभाय देवमर्कं शुचिस्मिते ॥ १.१२०.१२ ॥

นางกล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นผู้ใด ที่ปรากฏต่อหน้าข้าพระองค์ ข้าแต่ผู้เป็นมงคล ข้าพระองค์ได้อัญเชิญพระองค์ด้วยมนตร์ของฤๅษี ข้าแต่ผู้มีรอยยิ้มบริสุทธิ์ ขอทรงทราบว่าข้าพระองค์ได้อัญเชิญเทพอรกะเพื่อให้ได้บุตร"

1.120.13

पुत्रस्ते निर्मितः सुभ्रु शृणु महादृक्छुभानने ।
आदित्ये कुण्डले बिभ्रत्कवचं चैव मामकम् ॥ १.१२०.१३ ॥

ข้าแต่ผู้มีคิ้วงาม ข้าแต่ผู้มีตากว้างและใบหน้างาม จงฟังเถิด บุตรของเจ้าได้ถูกสร้างขึ้นแล้ว เขาจะทรงกุณฑลแห่งอาทิตย์และเกราะของข้า

1.120.14

शस्त्रास्त्राणामभेद्यश्च भविष्यति शुचिस्मिते ।
नास्य किंचिददेयं च ब्राह्मणेभ्यो भविष्यति ॥ १.१२०.१४ ॥

ข้าแต่ผู้มีรอยยิ้มบริสุทธิ์ เขาจะไม่อาจถูกทำลายด้วยศัสตราและอาวุธ ไม่มีสิ่งใดของเขาที่จะถูกหวงแหนไม่ให้แก่พราหมณ์

1.120.15

चोद्यमानो मया चापि न क्षमं चिन्तयिष्यति ।
दास्यत्येव हि विप्रेभ्यो मानी चैव भविष्यति ॥ १.१२०.१५ ॥

แม้ข้าจะกระตุ้น เขาก็จะไม่คิดในสิ่งที่ไม่ควร เขาจะให้แก่พราหมณ์อย่างแน่นอน และเขาจะเป็นผู้มีความภาคภูมิ

1.120.16

एवमुक्ता ततः कुन्ती गोपतिं प्रत्युवाच ह ।
कन्या पितृसा चाहं पुरुषार्थो न चैव मे ॥ १.१२०.१६ ॥

เมื่อได้รับการกล่าวเช่นนั้น กุนตีจึงทูลตอบแก่เจ้าแห่งโค คือพระอาทิตย์ว่า "ข้าพระองค์เป็นกุมารีและเป็นน้องสาวของบิดา เรื่องนี้ไม่ใช่สิ่งที่บุรุษพึงประสงค์ และไม่ใช่สิ่งที่ข้าพระองค์ต้องการ"

1.120.17

कश्चिन्मे ब्राह्मणः प्रादाद्वरं विद्यां च शत्रुहन् ।
तद्विजिज्ञासयाऽऽह्वानं कृतवत्यस्मि ते विभो ॥ १.१२०.१७ ॥

ข้าแต่ผู้ทำลายศัตรู มีพราหมณ์บางท่านประทานพรและมนตร์แก่ข้าพระองค์ ข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ ด้วยความต้องการจะทดลองมนตร์นั้น ข้าพระองค์จึงได้อัญเชิญพระองค์

1.120.18

एतस्मिन्नपराधे त्वां शिरसाऽहं प्रसादये ।
योषितो हि सदा रक्ष्यास्त्वपराधेऽपि नित्यशः ॥ १.१२०.१८ ॥

ด้วยความผิดนี้ ข้าพระองค์ขอก้มศีรษะถวายและวิงวอนขอพระกรุณา เพราะสตรีพึงได้รับการคุ้มครองเสมอ แม้เมื่อนางทำผิดก็ยังต้องได้รับการคุ้มครองอยู่ทุกเมื่อ

1.120.19

वेदाहं सर्वमेवैतद्यद्दुर्वासा वरं ददौ ।
संत्यज्य भयमेवेह क्रियतां सङ्गमो मम ॥ १.१२०.१९ ॥

ข้าพระองค์รู้ทั้งหมดนี้แล้ว คือพรที่ทุรวาสัสได้ประทาน ขอให้ละความกลัวเสียในที่นี้ และขอให้การร่วมกับข้าพระองค์เกิดขึ้นเถิด

1.120.20

अमोघं दर्शनं मह्यमाहूतश्चास्मि ते शुभे ।
वृथाऽऽह्वानेऽपि ते भीरु दोषः स्यान्नात्र संशयः ॥ १.१२०.२० ॥

การเห็นของพระองค์ไม่สูญเปล่าสำหรับข้าพระองค์ และข้าพระองค์ก็ได้ถูกพระองค์อัญเชิญแล้ว ข้าแต่ผู้เป็นมงคล ข้าแต่ผู้ขลาดกลัว แม้การอัญเชิญโดยไร้ผล ก็คงเป็นความผิดของเจ้า ในเรื่องนี้ไม่มีข้อสงสัยเลย

1.120.21

यद्येवं मन्यसे भीरु किमाह्वयसि भास्करम् ।
यदि मामवजानासि ऋषिः स न भविष्यति ॥ १.१२०.२१ ॥

หากเจ้าคิดเช่นนั้น ผู้ขลาดเอ๋ย เหตุใดจึงเรียกภาสกร พระอาทิตย์ ถ้าเจ้าดูหมิ่นข้า เขาก็จะไม่เป็นฤๅษี

1.120.22

मन्त्रदानेन यस्मात्त्वमवलेपेन दर्पिता ।
कुलं च तेऽद्य धक्ष्यामि क्रोधदीप्तेन चक्षुषा ॥ १.१२०.२२ ॥

เพราะเจ้าได้รับมนตร์แล้ว และเมื่อหลงในความทะนงจนลำพอง วันนี้ข้าจะเผาแม้วงศ์ตระกูลของเจ้า ด้วยดวงตาที่ลุกโชนด้วยความโกรธ

1.120.23

एवमुक्ता बहुविधं सान्त्वपूर्वं विवस्वता ।
सा तु नैच्छद्वरारोहा कन्याहमिति भारत ॥ १.१२०.२३ ॥

วิวัสวัตกล่าวกับนางด้วยถ้อยคำปลอบโยนหลายประการเช่นนี้ แต่นางไม่ปรารถนาเช่นนั้น ผู้มีสะโพกงามเอ๋ย นางกล่าวว่า "ข้าเป็นหญิงพรหมจารี" ข้าแต่ภารตะ

1.120.24

बन्धुपक्षभयाद्भीता लज्जया च यशस्विनी ।
तामर्कः पुनरेवेदब्रवीद्भरतर्षभ ॥ १.१२०.२४ ॥

นางหวาดกลัวเพราะกลัวญาติพี่น้อง และด้วยความอาย ผู้มีชื่อเสียงนั้น พระอาทิตย์จึงกล่าวกับนางอีกครั้ง ข้าแต่ยอดวีรบุรุษแห่งภรตะ

1.120.25

मत्प्रसादान्न ते राज्ञि भविता दोष इत्युत ॥ १.१२०.२५ ॥

ด้วยความเมตตาของข้า ราชินีเอ๋ย ความผิดจะไม่เกิดแก่เจ้าเลย ดังนี้แล

1.120.26

प्रसीद भगवन्मह्यमवलेपो हि नास्ति मे ।
त्वयैव परिहार्यं स्यात्कन्याभावस्य दूषणम् ॥ १.१२०.२६ ॥

ขอทรงโปรดเถิด ข้าแต่ผู้ทรงพระภคะ ข้าไม่มีความทะนงเลย การลบรอยด่างแห่งความเป็นหญิงพรหมจารีนั้น มีเพียงพระองค์เท่านั้นที่ทำได้

1.120.27

व्यपयातु भयं तेऽद्य कुमारं प्रसमीक्षसे ।
मया त्वं चाप्यनुज्ञाता पुनः कन्या भविष्यसि ॥ १.१२०.२७ ॥

ความกลัวของเจ้าจงสิ้นไปเสียเถิดในบัดนี้ เจ้าจะได้เห็นโอรสน้อย ด้วยการอนุญาตของข้า เจ้าจะกลับเป็นหญิงพรหมจารีอีกครั้ง

1.120.28

एवमुक्ता ततः कुन्ती संप्रहृष्टतनूरुहा ।
सङ्गताऽभूत्तदा सुभ्रूरादित्येन महात्मना ॥ १.१२०.२८ ॥

เมื่อได้รับคำเช่นนี้ กุนตีก็ขนลุกชูชันด้วยความปีติ นางผู้มีคิ้วงามจึงได้รวมกายกับพระอาทิตย์ผู้ยิ่งใหญ่ในครานั้น

1.120.29

प्रकाशकर्मा तपनः कन्यागर्भं ददौ पुनः ।
तत्र वीरः समभवत्सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ १.१२०.२९ ॥

พระอาทิตย์ผู้มีกิจการประจักษ์แจ้ง ได้ประทานบุตรในครรภ์แก่หญิงพรหมจารีอีกครั้ง และที่นั่นได้เกิดวีรบุรุษ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ถืออาวุธทั้งปวง

1.120.30

आमुक्तकवचः श्रीमान्देवगर्भः श्रियान्वितः ।
सहजं कवचं बिभ्रत्कुण्डलोद्द्योतिताननः ॥ १.१२०.३० ॥

ทรงเกราะสวมใส่ รุ่งเรืองด้วยสิริ เกิดจากเทพ เปี่ยมด้วยรัศมี ทรงเกราะติดกายมาแต่กำเนิด พระพักตร์สว่างไสวด้วยต่างหู

1.120.31

अजायत सुतः कर्णः सर्वलोकेषु विश्रुतः ।
प्रादाच्च तस्यै कन्यात्वं पुनः स परमद्युतिः ॥ १.१२०.३१ ॥

บุตรผู้มีนามว่ากรรณะได้ประสูติ เลื่องลือไปในโลกทั้งปวง และพระองค์ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่นั้นได้คืนความเป็นพรหมจารีให้แก่นางอีกครั้ง

1.120.32

दत्त्वा च तपतां श्रेष्ठो दिवमाचक्रमे ततः ।
दृष्ट्वा कुमारं जातं सा वार्ष्णेयी दीनमानसा ॥ १.१२०.३२ ॥

เมื่อประทานเช่นนั้นแล้ว ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้บำเพ็ญตบะก็เสด็จขึ้นสู่สวรรค์ เมื่อเห็นบุตรประสูติแล้ว นางผู้เป็นธิดาแห่งวฤษณิก็มีใจเศร้าหมอง

1.120.33

एकाग्रं चिन्तयामास किं कृत्वा सुकृतं भवेत् ।
गूहमानापचारं सा बन्धुपक्षभयात्तदा ॥ १.१२०.३३ ॥

นางตั้งใจครุ่นคิดว่า จะทำกรรมดีอย่างใดได้บ้าง ในขณะนั้นนางปกปิดความผิดพลาดของตน เพราะความกลัวญาติพี่น้อง

1.120.34

मञ्जूषां रत्नसंपूर्णां कृत्वा बालसमाश्रिताम् ।
उत्ससर्ज कुमारं तं जले कुन्ती महाबलम् ॥ १.१२०.३४ ॥

กุนตีจัดทำหีบที่เต็มไปด้วยอัญมณี แล้ววางทารกไว้ในนั้น จากนั้นจึงปล่อยบุตรผู้มีกำลังมหาศาลนั้นให้ลอยไปในน้ำ

1.120.35

तमुत्सृष्टं जले गर्भं राधाभर्ता महायशाः ।
पुत्रत्वे कल्पयामास सभार्यः सूतनन्दनः ॥ १.१२०.३५ ॥

ทารกที่ถูกปล่อยลอยไปในน้ำนั้น ผู้เป็นสามีของราธา ผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ บุตรแห่งสารถี พร้อมด้วยภรรยา ได้รับไว้เป็นบุตร

1.120.36

नामधेयं च चक्राते तस्य बालस्य तावुभौ ।
वसुना सह जातोऽयं वसुषेणो भवत्विति ॥ १.१२०.३६ ॥

และสองสามีภรรยาได้ตั้งชื่อให้แก่ทารกนั้นว่า "เพราะเขาเกิดพร้อมกับวสุ ขอให้เขาชื่อวสุเษณะเถิด"

1.120.37

स वर्धमानो बलवान्सर्वास्त्रेषूद्यतोऽभवत् ।
आपृष्ठतापादादित्यमुपातिष्ठत वीर्यवान् ॥ १.१२०.३७ ॥

เขาเติบโตขึ้นอย่างแข็งแรง และชำนาญในอาวุธทั้งปวง วีรบุรุษผู้กล้าหาญนั้นจะยืนหันหน้าเข้าหาพระอาทิตย์

1.120.38

तस्मिन्काले तु जपतस्तस्य वीरस्य धीमतः ।
नादेयं ब्राह्मणेष्वासीत्किंचिद्वसु महीतले ॥ १.१२०.३८ ॥

ในครานั้น ขณะที่วีรบุรุษผู้มีปัญญาผู้นั้นกำลังสวดมนตร์ ไม่มีทรัพย์สมบัติใดบนพื้นพิภพที่จะให้แก่พราหมณ์ได้

1.120.39

ततः काले तु कस्मिंश्चित्स्वप्नान्ते कर्णमब्रवीत् ।
आदित्यो ब्राह्मणो भूत्वा शृणु वीर वचो मम ॥ १.१२०.३९ ॥

จากนั้น ในเวลาหนึ่ง ในตอนท้ายของความฝัน อาทิตย์ในร่างพราหมณ์ได้กล่าวกับกรรณะว่า "จงฟังคำของข้า ข้าแต่วีรบุรุษ"

1.120.40

प्रभातायां रजन्यां त्वामागमिष्यति वासवः ।
न तस्य भिक्षा दातव्या विप्ररूपी भविष्यति ॥ १.१२०.४० ॥

เมื่อราตรีผ่านไปและรุ่งอรุณมาถึง วาสวะจะมาหาเจ้า อย่าให้ทานแก่เขาเลย เพราะเขาจะมาในร่างพราหมณ์

1.120.41

निश्चयोऽस्यापहर्तुं ते कवचं कुण्डले तथा ।
अतस्त्वां बोधयाम्येष स्मर्तासि वचनं मम ॥ १.१२०.४१ ॥

เขามีความประสงค์จะพรากเกราะและต่างหูของท่านไป ฉะนั้นเราจึงเตือนท่านไว้ จงจำคำของเราไว้

1.120.42

शक्रो मां विप्ररूपेण यदि वै याचते द्विज ।
कथं तस्मै न दास्यामि यथा चास्म्यवबोधितः ॥ १.१२०.४२ ॥

ถ้าพระศักระในร่างพราหมณ์ขอสิ่งนั้นจากเรา ข้าแต่ผู้เกิดสองครั้ง เราจะไม่ให้แก่พระองค์ได้อย่างไร ในเมื่อเราได้รับการเตือนแล้ว

1.120.43

विप्राः पूज्यास्तु देवानां सततं प्रियमिच्छताम् ।
तं देवदेवं जानन्वै न शक्तोऽस्म्यवमन्त्रणे ॥ १.१२०.४३ ॥

พราหมณ์เป็นผู้ควรบูชาของเหล่าเทพ ผู้ปรารถนาความดีแก่เทพอยู่เสมอ เมื่อรู้ว่าพระองค์คือเทพแห่งเทพ เราไม่อาจปฏิเสธพระองค์ได้

1.120.44

यद्येवं शृणु मे वीर वरं ते सोऽपि दास्यति ।
शक्तिं त्वमपि याचेथाः सर्वशत्रुविबाधिनीम् ॥ १.१२०.४४ ॥

ถ้าเป็นเช่นนั้น จงฟังเราเถิด ผู้กล้า พระองค์ก็จะประทานพรแก่ท่านเช่นกัน ท่านก็ควรขอพลังที่ทรมานศัตรูทั้งปวงนั้นด้วย

1.120.45

एवमुक्त्वा द्विजः स्वप्ने तत्रैवान्तरधीयत ।
कर्णः प्रबुद्धस्तं स्वप्नं चिन्तयानोऽभवत्तदा ॥ १.१२०.४५ ॥

พราหมณ์กล่าวดังนี้แล้วก็หายไปในความฝันตรงนั้นเอง กรรณะตื่นขึ้น และขณะนั้นก็ครุ่นคิดถึงความฝันนั้น

1.120.46

तमिन्द्रो ब्राह्मणो भूत्वा पुत्रार्थं भूतभावनः ।
कुण्डले प्रार्थयामास कवचं च महाद्युतिः ॥ १.१२०.४६ ॥

เพื่อประโยชน์แก่โอรสของพระองค์ พระอินทร์ ผู้ค้ำจุนสรรพสัตว์และมีรัศมีรุ่งโรจน์ยิ่ง ได้แปลงกายเป็นพราหมณ์แล้วขอต่างหูและเกราะจากกรรณะ

1.120.47

उत्कृत्याविमनाः स्वाङ्गात्कवचं रुधिरस्रवम् ।
कर्णौ पार्श्वे च द्वे छित्त्वा प्रायच्छत्स कृताञ्जलिः ॥ १.१२०.४७ ॥

กรรณะไม่หวั่นไหว ได้เฉือนเกราะที่เปรอะเลือดออกจากร่างของตน แล้วตัดหูทั้งสองข้างพร้อมต่างหู มอบให้ด้วยการพนมมือ

1.120.48

प्रतिगृह्य तु देवेशस्तुष्टस्तेनास्य कर्मणा ।
अहो साहसमित्याह मनसा वासवो हसन् ॥ १.१२०.४८ ॥

เทพผู้เป็นใหญ่แห่งเทพรับไว้ ทรงพอพระทัยในการกระทำของเขา พระวาสวะจึงตรัสในใจพลางหัวเราะว่า "ว้าว กล้าหาญเหลือเกิน!"

1.120.49

देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् ।
न तं पश्यामि यो ह्येतत्कर्म कर्ता भविष्यति ॥ १.१२०.४९ ॥

ในหมู่เทพ ทานวะ ยักษ์ คันธรรพ์ นาคและรากษส เราไม่เห็นผู้ใดที่จะกระทำการเช่นนี้ได้

1.120.50

प्रीतोऽस्मि कर्मणा तेन वरं ब्रूहि यदिच्छसि ।
इच्छामि भगवद्दत्तां शक्तिं शत्रुनिबर्हणीम् ॥ १.१२०.५० ॥

"เราพอใจในการกระทำนั้น จงขอพรที่ท่านปรารถนาเถิด" "ข้าพระองค์ปรารถนาอาวุธที่พระผู้เป็นเจ้าประทาน ผู้ทำลายศัตรูได้"

1.120.51

शक्तिं तस्मै ददौ शक्रो विस्मयाद्वाक्यमब्रवीत् ।
देवदानवयक्षाणां गन्धर्वोरगरक्षसाम् ॥ १.१२०.५१ ॥

พระศักระประทานอาวุธนั้นแก่เขา และด้วยความอัศจรรย์ใจจึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้เกี่ยวกับเทพ ทานวะ ยักษ์ คันธรรพ์ นาคและรากษส

1.120.52

यस्मै क्षेप्स्यसि रुष्टः सन्सोऽनया न भविष्यति ।
हत्वैकं समरे शत्रुं ततो मामागमिष्यति।
इत्युक्त्वान्तर्दधे शक्रो वरं दत्त्वा तु तस्य वै ॥ १.१२०.५२ ॥

"ผู้ใดที่ท่านขว้างใส่ด้วยความโกรธ ผู้นั้นจะหนีพ้นอาวุธนี้ไปไม่ได้ เมื่อสังหารศัตรูได้เพียงผู้เดียวในการรบแล้ว มันจะกลับมาหาเรา" ครั้นกล่าวดังนี้และประทานพรแก่เขาแล้ว พระศักระก็หายไป

1.120.53

प्राङ्नाम तस्य कथितं वसुषेण इति क्षितौ ।
कर्णो वैकर्तनश्चैव कर्मणा तेन सोऽभवत् ॥ १.१२०.५३ ॥

ชื่อเดิมของเขาบนโลกถูกกล่าวว่าคือวสุเษณ ด้วยการกระทำนั้น เขาจึงได้ชื่อว่ากรรณะ และยังได้ชื่อว่าไวกรตนะด้วย