Mahābhārata · Adhyāya 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
ततः शान्तनवो भीष्मो राज्ञः पाण्डोर्यशस्विनः ।
विवाहस्यापरस्यार्थे चकार मतिमान्मतिम् ॥ १.१२२.१ ॥
Entonces Bhīṣma, hijo de Śantanu, el sabio, resolvió buscar otro matrimonio para el famoso rey Pāṇḍu.
1.122.2
सोऽमात्यैः स्थविरैः सार्धं ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
बलेन चतुरङ्गेण ययौ मद्रपतेः पुरम् ॥ १.१२२.२ ॥
Partió con ministros, ancianos, brahmanes y grandes sabios, con un ejército de cuatro cuerpos, hacia la ciudad del señor de los Madras.
1.122.3
तमागतमभिश्रुत्य भीष्मं वाहीकपुङ्गवः ।
प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नृपः ॥ १.१२२.३ ॥
Al oír que Bhīṣma había llegado, el toro de los Vāhīka salió a su encuentro, lo honró y lo condujo a la ciudad.
1.122.4
दत्त्वा तस्यासनं शुभ्रं पाद्यमर्घ्यं तथैव च ।
मधुपर्कं च मद्रेशः पप्रच्छागमनेऽर्थिताम् ॥ १.१२२.४ ॥
Ofreciéndole un asiento blanco, agua para los pies, la ofrenda de honor y la mezcla de miel, el señor de los Madras le preguntó el propósito de su venida.
1.122.5
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं कुरूद्वहः ।
आगतं मां विजानीहि कन्यार्थिनमरिन्दम ॥ १.१२२.५ ॥
Bhīṣma, el mejor de los Kuru, respondió al rey de los Madra: 'Sabe, oh domeñador de enemigos, que he venido en busca de una doncella.'
1.122.6
श्रूयते भवतः साध्वी स्वसा माद्री यशस्विनी ।
तामहं वरयिष्यामि पाण्डोरर्थे यशस्विनीम् ॥ १.१२२.६ ॥
Se dice que tiene una hermana virtuosa y renombrada, Mādrī. Para Pāṇḍu pediré en matrimonio a esa renombrada.
1.122.7
युक्तरूपो हि संबन्धे त्वं नो राजन्वयं तव ।
एतत्संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान्यथाविधि ॥ १.१२२.७ ॥
Oh rey, en esta alianza tú nos convienes y nosotros a ti. Oh señor de los Madras, habiéndolo considerado bien, acéptanos según el rito.
1.122.8
तमेवंवादिनं भीष्मं प्रत्यभाषत मद्रपः ।
न हि मेऽन्यो वरस्त्वत्तः श्रेयानिति मतिर्मम ॥ १.१२२.८ ॥
A Bhīṣma, que así hablaba, respondió el señor de los Madras: «No hay para mí otro pretendiente mejor que tú; ésta es mi opinión».
1.122.9
पूर्वैः प्रवर्तितं किंचित्कुलेऽस्मिन्नृपसत्तमैः ।
साधु वा यदि वाऽसाधु तन्नातिक्रान्तुमुत्सहे ॥ १.१२२.९ ॥
En este linaje, los mejores reyes de antaño establecieron alguna costumbre. Sea buena o mala, no me atrevo a transgredirla.
1.122.10
व्यक्तं तद्भवतश्चापि विदितं नात्र संशयः ।
न च युक्तं तथा वक्तुं भवान्देहीति सत्तम ॥ १.१२२.१० ॥
Esto también te es claramente conocido, no hay duda. Y, oh mejor de los buenos, no te es propio hablar así: «Dámela».
1.122.11
कुलधर्मः स नो वीर प्रमाणं परमं च तत् ।
तेन त्वां न ब्रवीम्येतदसंदिग्धं वचोऽरिहन् ॥ १.१२२.११ ॥
Oh héroe, ésa es la costumbre de nuestro linaje y es la autoridad suprema. Por eso, oh matador de enemigos, no te digo esta palabra sin ambigüedad.
1.122.12
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं जनाधिपः ।
धर्म एष परो राजन्स्वयमुक्तः स्वयंभुवा ॥ १.१२२.१२ ॥
Entonces Bhīṣma, señor de los pueblos, respondió a aquel rey de los Madras: «Éste, oh rey, es el dharma supremo, declarado por el Autoexistente mismo».
1.122.13
नात्र कश्चन दोषोऽस्ति पूर्वैर्विधिरयं कृतः ।
विदितेयं च ते शल्य मर्यादा साधुसंमता ॥ १.१२२.१३ ॥
No hay falta en esto; esta norma fue establecida por los antepasados. Oh Śalya, conoces esta costumbre aprobada por los buenos.
1.122.14
इत्युक्त्वा स महातेजाः शातकुम्भं कृताकृतम् ।
रत्नानि च विचित्राणि शल्यायादात्सहस्रशः ॥ १.१२२.१४ ॥
Habiendo dicho esto, aquel de gran esplendor entregó a Śalya miles de piezas de oro, labrado y sin labrar, y joyas de muchas clases.
1.122.15
गजानश्वान्रथांश्चैव वासांस्याभरणानि च ।
मणिमुक्ताप्रवालं च गाङ्गेयो व्यसृजच्छुभम् ॥ १.१२२.१५ ॥
Elefantes, caballos, carros, vestidos, adornos, gemas, perlas y coral: estos auspiciosos presentes entregó el hijo del Ganges.
1.122.16
तत्प्रगृह्य धनं सर्वं शल्यः संप्रतीमानसः ।
ददौ तां समलङ्कृत्य स्वसारं कौरवर्षभे ॥ १.१२२.१६ ॥
Tomando toda aquella riqueza, Śalya, con ánimo complacido, adornó bien a su hermana y se la dio al toro de los Kurus.
1.122.17
स तां माद्रीमुपादाय भीष्मः सागरगासुतः ।
आजगाम पुरीं धीमान्प्रविष्टो गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.१७ ॥
Llevando consigo a aquella Mādrī, Bhīṣma, el sabio hijo de la Gaṅgā que corre al mar, llegó a la ciudad y entró en Gajasāhvaya (Hāstinapura).
1.122.18
तत इष्टेऽहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसंमते ।
विवाहं कारायामास भीष्मः पाण्डोर्महात्मनः।
जग्राह विधिवत्पाणिं माद्र्याः पाण्डुर्नराधिपः ॥ १.१२२.१८ ॥
Luego, cuando llegó el día auspicioso en un momento aprobado por los buenos, Bhīṣma hizo celebrar la boda del magnánimo Pāṇḍu. El señor de los hombres, Pāṇḍu, tomó debidamente la mano de Mādrī.
1.122.19
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा कुरुनन्दनः ।
स्थापयामास तां भार्यां शुभे वेश्मनि भामिनीं ॥ १.१२२.१९ ॥
Cuando el matrimonio se completó, aquel rey, deleite de los Kurus, instaló a aquella radiante mujer como su esposa en una casa auspiciosa.
1.122.20
स ताभ्यां व्यचरत्सार्धं भार्याभ्यां राजसत्तमः ।
कुन्त्या माद्र्या च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम् ॥ १.१२२.२० ॥
Aquel mejor de los reyes, el señor de reyes Pāṇḍu, recorría con sus dos esposas, Kuntī y Mādrī, según su deseo y su gusto.
1.122.21
ततः स कौरवो राजा विहृत्य त्रिदशा निशाः ।
जिगीषया महीं पाण्डुर्निरक्रामत्पुरात्प्रभो ॥ १.१२२.२१ ॥
Entonces aquel rey kaurava Pāṇḍu, tras pasar treinta noches de placer, oh señor, salió de la ciudad deseando conquistar la tierra.
1.122.22
स भीष्मप्रमुखान्वृद्धानभिवाद्य प्रणम्य च ।
धृतराष्ट्रं च कौरव्यं तथान्यान्कुरुसत्तमान्।
आमन्त्र्य प्रययौ राजा तैश्चैवाप्यनुमोजितः ॥ १.१२२.२२ ॥
Aquel rey, tras saludar e inclinarse ante los ancianos encabezados por Bhīṣma, y tras despedirse de Dhṛtarāṣṭra, el kaurava, y de los demás mejores de los Kurus, partió; también ellos le dieron su aprobación.
1.122.23
मङ्गलाचारयुक्ताभिराशीर्भिरभिनन्दितः ।
गजवाजिरथौघेन बलेन महताऽगमत् ॥ १.१२२.२३ ॥
Honrado con bendiciones acompañadas de ritos auspiciosos, partió con un gran ejército de elefantes, caballos y carros.
1.122.24
स राजा देवगर्भाभो विजिगीषुर्वसुन्धराम् ।
हृष्टपुष्टबलैः प्रायात्पाण्डुः शत्रूननेकशः ॥ १.१२२.२४ ॥
Aquel rey Pāṇḍu, resplandeciente como semilla de los dioses, deseando conquistar la tierra, partió con fuerzas alegres y robustas contra muchos enemigos.
1.122.25
पूर्वमागस्कृतो गत्वा दशार्णाः समरे जिताः ।
पाण्डुना नरसिंहेन कौरवाणां यशोभृता ॥ १.१२२.२५ ॥
Antes, los Daśārṇa, que habían cometido una ofensa, fueron vencidos en batalla por Pāṇḍu, el león entre los hombres, que llevaba la gloria de los Kauravas.
1.122.26
ततः सेनामुपादाय पाण्डुर्नानाविधध्वजाम् ।
प्रभूतहस्त्यश्वयुतां पदातिरथसंकुलाम् ॥ १.१२२.२६ ॥
Entonces Pāṇḍu tomó un ejército con estandartes de muchas clases, abundante en elefantes y caballos y repleto de infantes y carros.
1.122.27
आगस्कारी महीपानां बहूनां बलदर्पितः ।
गोप्ता मगधराष्ट्रस्य दीर्घो राजगृहे हतः ॥ १.१२२.२७ ॥
Dīrgha, ofensor de muchos reyes, orgulloso de su fuerza, protector del reino de Magadha, fue muerto en Rājagṛha.
1.122.28
ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः ।
पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः ॥ १.१२२.२८ ॥
Entonces Pāṇḍu, tomando el tesoro y numerosos vehículos, fue a Mithilā y conquistó a los Videha en batalla.
1.122.29
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ ।
स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः ॥ १.१२२.२९ ॥
Asimismo, oh toro entre los hombres, entre los Kāśi, los Suhma y los Puṇḍra, con el poder y el valor de sus propios brazos, acrecentó la gloria de los Kuru.
1.122.30
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम् ।
पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः ॥ १.१२२.३० ॥
Tras acercarse a aquel fuego de Pāṇḍu, con sus grandes llamas de lluvias de flechas y su resplandor de armas, domador de enemigos, los señores de los hombres fueron consumidos.
1.122.31
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः ।
पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः ॥ १.१२२.३१ ॥
Aquellos reyes, con sus ejércitos, cuyas fuerzas fueron aplastadas por Pāṇḍu, quedaron bajo su dominio y fueron puestos a las obras de los Kurus.
1.122.32
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम् ॥ १.१२२.३२ ॥
Vencidos por él, todos los soberanos de la tierra lo consideraron el único héroe, como Indra entre los dioses.
1.122.33
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः ।
उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च ॥ १.१२२.३३ ॥
Todos los señores de la tierra, con las palmas juntas e inclinados, vinieron a él, llevando riquezas y joyas de muchas clases.
1.122.34
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु ।
गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान् ॥ १.१२२.३४ ॥
Gemas, perlas y coral, mucho oro y plata, excelente ganado, excelentes caballos, excelentes carros y elefantes.
1.122.35
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम् ।
कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च।
तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः ॥ १.१२२.३५ ॥
Asnos, camellos y búfalos, y cuantas cabras y ovejas hubiera, joyas de mantas y pieles, y cubiertas de piel de ciervo rāṅku: todo esto lo recibió el rey de Nāgapura.
1.122.36
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः ।
हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.३६ ॥
Tomándolo todo, Pāṇḍu partió de nuevo, con sus vehículos agotados, para alegrar sus propios reinos y la ciudad llamada Gajasāhvaya.
1.122.37
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः ।
प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः ॥ १.१२२.३७ ॥
El sonido de la fama perdida de Śāntanu, león entre los reyes, y del sabio Bharata fue traído de nuevo por Pāṇḍu.
1.122.38
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च ।
ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः ॥ १.१२२.३८ ॥
Los que antes habían arrebatado los reinos de los Kurus y las riquezas de los Kurus fueron hechos tributarios por Pāṇḍu, el león de Nāgapura.
1.122.39
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः ।
प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह ॥ १.१२२.३९ ॥
Así hablaron los reyes y ministros reales reunidos, con ánimo complacido y alegres, junto con los habitantes de la ciudad y del campo.
1.122.40
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः ।
ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः ॥ १.१२२.४० ॥
Todos, encabezados por Bhīṣma, salieron a recibirlo al llegar; los habitantes de Nāgapura, como si hubieran recorrido un largo camino, fueron a su encuentro.
1.122.41
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः ।
नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा ॥ १.१२२.४१ ॥
Entonces, llenos de alegría, vieron el mundo lleno de riquezas de muchas clases, con joyas de toda suerte, altas y bajas, traídas en diversos vehículos.
1.122.42
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः ।
नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः ॥ १.१२२.४२ ॥
Al llegar junto a Bhīṣma, los Kurus vieron la extensión interminable de elefantes, caballos y carros —las joyas—, junto con ganado, camellos y ovejas.
1.122.43
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः ।
यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि ॥ १.१२२.४३ ॥
Él, el que aumentaba la alegría de Kauśalyā, se inclinó ante los pies de su padre y honró, como correspondía, a los habitantes de la ciudad y del campo.
1.122.44
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम् ।
पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.१२२.४४ ॥
Tras aplastar los reinos enemigos y regresar triunfante, Bhīṣma abrazó a su hijo, y las lágrimas de alegría brotaron de él.
1.122.45
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः ।
हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.४५ ॥
Con el gran estruendo de cientos de trompetas, caracolas y tambores, alegrando a los habitantes de la ciudad por todas partes, entró en Gajasāhvaya (Hāstinapura).