Mahābhārata · Adhyāya 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
ततः शान्तनवो भीष्मो राज्ञः पाण्डोर्यशस्विनः ।
विवाहस्यापरस्यार्थे चकार मतिमान्मतिम् ॥ १.१२२.१ ॥
Então Bhīṣma, filho de Śantanu, o sábio, decidiu um outro casamento para o famoso rei Pāṇḍu.
1.122.2
सोऽमात्यैः स्थविरैः सार्धं ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
बलेन चतुरङ्गेण ययौ मद्रपतेः पुरम् ॥ १.१२२.२ ॥
Ele partiu com ministros, anciãos, brâmanes e grandes sábios, com um exército de quatro divisões, para a cidade do senhor dos Madras.
1.122.3
तमागतमभिश्रुत्य भीष्मं वाहीकपुङ्गवः ।
प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नृपः ॥ १.१२२.३ ॥
Ao ouvir que Bhīṣma havia chegado, o touro dos Vāhīka foi ao seu encontro, honrou-o e conduziu-o à cidade.
1.122.4
दत्त्वा तस्यासनं शुभ्रं पाद्यमर्घ्यं तथैव च ।
मधुपर्कं च मद्रेशः पप्रच्छागमनेऽर्थिताम् ॥ १.१२२.४ ॥
Oferecendo-lhe um assento branco, água para os pés, a oferenda de honra e a mistura de mel, o senhor dos Madras perguntou o propósito de sua vinda.
1.122.5
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं कुरूद्वहः ।
आगतं मां विजानीहि कन्यार्थिनमरिन्दम ॥ १.१२२.५ ॥
Bhīṣma, o melhor dos Kuru, respondeu ao rei dos Madra: 'Saiba, ó subjugador de inimigos, que vim em busca de uma donzela.'
1.122.6
श्रूयते भवतः साध्वी स्वसा माद्री यशस्विनी ।
तामहं वरयिष्यामि पाण्डोरर्थे यशस्विनीम् ॥ १.१२२.६ ॥
Ouvi dizer que o senhor tem uma irmã virtuosa e renomada, Mādrī. Para Pāṇḍu, pedirei em casamento aquela ilustre.
1.122.7
युक्तरूपो हि संबन्धे त्वं नो राजन्वयं तव ।
एतत्संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान्यथाविधि ॥ १.१२२.७ ॥
Ó rei, nesta aliança tu nos convéns e nós te convimos. Ó senhor dos Madras, tendo bem ponderado, aceita-nos segundo a regra.
1.122.8
तमेवंवादिनं भीष्मं प्रत्यभाषत मद्रपः ।
न हि मेऽन्यो वरस्त्वत्तः श्रेयानिति मतिर्मम ॥ १.१२२.८ ॥
A Bhīṣma, que assim falava, respondeu o senhor dos Madras: «Para mim não há outro pretendente melhor que tu; esta é a minha opinião.»
1.122.9
पूर्वैः प्रवर्तितं किंचित्कुलेऽस्मिन्नृपसत्तमैः ।
साधु वा यदि वाऽसाधु तन्नातिक्रान्तुमुत्सहे ॥ १.१२२.९ ॥
Nesta linhagem, os melhores reis do passado estabeleceram algum costume. Seja bom ou mau, não ouso transgredi-lo.
1.122.10
व्यक्तं तद्भवतश्चापि विदितं नात्र संशयः ।
न च युक्तं तथा वक्तुं भवान्देहीति सत्तम ॥ १.१२२.१० ॥
Isto também te é claramente conhecido, não há dúvida. E, ó melhor dos bons, não te convém falar assim: «Dá-ma».
1.122.11
कुलधर्मः स नो वीर प्रमाणं परमं च तत् ।
तेन त्वां न ब्रवीम्येतदसंदिग्धं वचोऽरिहन् ॥ १.१२२.११ ॥
Ó herói, esse é o costume da nossa linhagem, e é a autoridade suprema. Por isso, ó matador de inimigos, não te digo esta palavra sem ambiguidade.
1.122.12
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं जनाधिपः ।
धर्म एष परो राजन्स्वयमुक्तः स्वयंभुवा ॥ १.१२२.१२ ॥
Então Bhīṣma, senhor dos povos, respondeu àquele rei dos Madras: «Este, ó rei, é o dharma supremo, proclamado pelo Autoexistente em pessoa.»
1.122.13
नात्र कश्चन दोषोऽस्ति पूर्वैर्विधिरयं कृतः ।
विदितेयं च ते शल्य मर्यादा साधुसंमता ॥ १.१२२.१३ ॥
Não há nenhuma falta nisto; esta regra foi estabelecida pelos antepassados. Ó Śalya, conheces este costume aprovado pelos bons.
1.122.14
इत्युक्त्वा स महातेजाः शातकुम्भं कृताकृतम् ।
रत्नानि च विचित्राणि शल्यायादात्सहस्रशः ॥ १.१२२.१४ ॥
Tendo dito isto, aquele de grande esplendor deu a Śalya milhares de peças de ouro, trabalhado e não trabalhado, e joias de muitos tipos.
1.122.15
गजानश्वान्रथांश्चैव वासांस्याभरणानि च ।
मणिमुक्ताप्रवालं च गाङ्गेयो व्यसृजच्छुभम् ॥ १.१२२.१५ ॥
Elefantes, cavalos, carros, vestes, adornos, gemas, pérolas e coral: estes presentes auspiciosos deu o filho do Gaṅgā.
1.122.16
तत्प्रगृह्य धनं सर्वं शल्यः संप्रतीमानसः ।
ददौ तां समलङ्कृत्य स्वसारं कौरवर्षभे ॥ १.१२२.१६ ॥
Tomando toda aquela riqueza, Śalya, com a mente satisfeita, adornou bem a irmã e a deu ao touro dos Kuru.
1.122.17
स तां माद्रीमुपादाय भीष्मः सागरगासुतः ।
आजगाम पुरीं धीमान्प्रविष्टो गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.१७ ॥
Levando aquela Mādrī, Bhīṣma, o sábio filho do Gaṅgā que corre para o mar, chegou à cidade e entrou em Gajasāhvaya (Hāstinapura).
1.122.18
तत इष्टेऽहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसंमते ।
विवाहं कारायामास भीष्मः पाण्डोर्महात्मनः।
जग्राह विधिवत्पाणिं माद्र्याः पाण्डुर्नराधिपः ॥ १.१२२.१८ ॥
Então, quando chegou o dia auspicioso num momento aprovado pelos bons, Bhīṣma fez celebrar o casamento do magnânimo Pāṇḍu. O senhor dos homens, Pāṇḍu, tomou devidamente a mão de Mādrī.
1.122.19
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा कुरुनन्दनः ।
स्थापयामास तां भार्यां शुभे वेश्मनि भामिनीं ॥ १.१२२.१९ ॥
Quando o casamento foi concluído, aquele rei, alegria dos Kurus, estabeleceu aquela mulher radiante como sua esposa numa casa auspiciosa.
1.122.20
स ताभ्यां व्यचरत्सार्धं भार्याभ्यां राजसत्तमः ।
कुन्त्या माद्र्या च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम् ॥ १.१२२.२० ॥
Aquele melhor dos reis, o soberano dos reis Pāṇḍu, andava com suas duas esposas, Kuntī e Mādrī, como desejava e lhe agradava.
1.122.21
ततः स कौरवो राजा विहृत्य त्रिदशा निशाः ।
जिगीषया महीं पाण्डुर्निरक्रामत्पुरात्प्रभो ॥ १.१२२.२१ ॥
Então aquele rei kaurava Pāṇḍu, após passar trinta noites em prazer, ó senhor, partiu da cidade desejando conquistar a terra.
1.122.22
स भीष्मप्रमुखान्वृद्धानभिवाद्य प्रणम्य च ।
धृतराष्ट्रं च कौरव्यं तथान्यान्कुरुसत्तमान्।
आमन्त्र्य प्रययौ राजा तैश्चैवाप्यनुमोजितः ॥ १.१२२.२२ ॥
Aquele rei, após saudar e reverenciar os anciãos liderados por Bhīṣma, e após despedir-se de Dhṛtarāṣṭra, o kaurava, e dos outros melhores dos Kurus, partiu; eles também o aprovaram.
1.122.23
मङ्गलाचारयुक्ताभिराशीर्भिरभिनन्दितः ।
गजवाजिरथौघेन बलेन महताऽगमत् ॥ १.१२२.२३ ॥
Saudado com bênçãos acompanhadas de ritos auspiciosos, partiu com um grande exército de elefantes, cavalos e carros.
1.122.24
स राजा देवगर्भाभो विजिगीषुर्वसुन्धराम् ।
हृष्टपुष्टबलैः प्रायात्पाण्डुः शत्रूननेकशः ॥ १.१२२.२४ ॥
Aquele rei Pāṇḍu, brilhante como semente dos deuses, desejando conquistar a terra, partiu com forças alegres e robustas contra muitos inimigos.
1.122.25
पूर्वमागस्कृतो गत्वा दशार्णाः समरे जिताः ।
पाण्डुना नरसिंहेन कौरवाणां यशोभृता ॥ १.१२२.२५ ॥
Antes, os Daśārṇa, que haviam cometido uma ofensa, foram derrotados em batalha por Pāṇḍu, o leão entre os homens, que carregava a glória dos Kaurava.
1.122.26
ततः सेनामुपादाय पाण्डुर्नानाविधध्वजाम् ।
प्रभूतहस्त्यश्वयुतां पदातिरथसंकुलाम् ॥ १.१२२.२६ ॥
Então Pāṇḍu tomou um exército com estandartes de muitos tipos, abundante em elefantes e cavalos e repleto de infantaria e carros.
1.122.27
आगस्कारी महीपानां बहूनां बलदर्पितः ।
गोप्ता मगधराष्ट्रस्य दीर्घो राजगृहे हतः ॥ १.१२२.२७ ॥
Dīrgha, ofensor de muitos reis, orgulhoso de sua força, protetor do reino de Magadha, foi morto em Rājagṛha.
1.122.28
ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः ।
पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः ॥ १.१२२.२८ ॥
Então Pāṇḍu, tomando o tesouro e muitos veículos, foi a Mithilā e conquistou os Videha em batalha.
1.122.29
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ ।
स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः ॥ १.१२२.२९ ॥
Da mesma forma, ó touro entre os homens, entre os Kāśi, os Suhma e os Puṇḍra, pelo poder e pela valentia de seus próprios braços, aumentou a glória dos Kuru.
1.122.30
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम् ।
पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः ॥ १.१२२.३० ॥
Ao se aproximarem daquele fogo de Pāṇḍu, com suas grandes chamas de chuvas de flechas e seu brilho de armas, o domador dos inimigos, os senhores dos homens foram consumidos.
1.122.31
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः ।
पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः ॥ १.१२२.३१ ॥
Aqueles reis, com seus exércitos, cujas forças foram esmagadas por Pāṇḍu, foram postos sob seu domínio e engajados nos feitos dos Kurus.
1.122.32
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम् ॥ १.१२२.३२ ॥
Vencidos por ele, todos os soberanos da terra o consideraram o único herói, como Indra entre os deuses.
1.122.33
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः ।
उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च ॥ १.१२२.३३ ॥
Todos os senhores da terra, com as palmas unidas e curvados, vieram até ele, trazendo riquezas e joias de muitos tipos.
1.122.34
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु ।
गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान् ॥ १.१२२.३४ ॥
Gemas, pérolas e coral, muito ouro e prata, excelente gado, excelentes cavalos, excelentes carros e elefantes.
1.122.35
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम् ।
कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च।
तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः ॥ १.१२२.३५ ॥
Asnos, camelos e búfalos, e quaisquer cabras e ovelhas que houvesse, joias de cobertores e peles, e coberturas de pele de veado rāṅku: tudo isso recebeu o rei de Nāgapura.
1.122.36
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः ।
हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.३६ ॥
Levando aquilo, Pāṇḍu partiu novamente, seus veículos exaustos, prestes a alegrar seus próprios reinos e a cidade chamada Gajasāhvaya.
1.122.37
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः ।
प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः ॥ १.१२२.३७ ॥
O som da fama perdida de Śāntanu, leão entre os reis, e do sábio Bharata foi trazido de volta por Pāṇḍu.
1.122.38
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च ।
ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः ॥ १.१२२.३८ ॥
Os que outrora haviam tomado os reinos dos Kurus e as riquezas dos Kurus foram tornados tributários por Pāṇḍu, o leão de Nāgapura.
1.122.39
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः ।
प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह ॥ १.१२२.३९ ॥
Assim falaram os reis e ministros reais reunidos, de mente satisfeita e alegres, junto com os citadinos e os habitantes do campo.
1.122.40
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः ।
ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः ॥ १.१२२.४० ॥
Todos, liderados por Bhīṣma, saíram ao seu encontro ao chegar; os habitantes de Nāgapura, como se tivessem percorrido uma longa estrada, foram ao seu encontro.
1.122.41
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः ।
नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा ॥ १.१२२.४१ ॥
Então, alegres, viram o mundo cheio de riquezas de muitos tipos, com joias de toda sorte, altas e baixas, trazidas em diversos veículos.
1.122.42
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः ।
नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः ॥ १.१२२.४२ ॥
Ao chegarem com Bhīṣma, os Kurus viram a extensão sem fim de elefantes, cavalos e carros — as joias —, junto com gado, camelos e ovelhas.
1.122.43
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः ।
यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि ॥ १.१२२.४३ ॥
Aquele que aumentava a alegria de Kauśalyā prostrou-se aos pés do pai e honrou, como convinha, os habitantes da cidade e do campo.
1.122.44
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम् ।
पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.१२२.४४ ॥
Tendo esmagado os reinos inimigos e regressado vitorioso, Bhīṣma abraçou o filho, e lágrimas de alegria correram-lhe.
1.122.45
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः ।
हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.४५ ॥
Com o grande estrondo de centenas de trombetas, conchas e tambores, alegrando os habitantes da cidade por toda parte, entrou em Gajasāhvaya (Hāstinapura).