மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
ततः शान्तनवो भीष्मो राज्ञः पाण्डोर्यशस्विनः ।
विवाहस्यापरस्यार्थे चकार मतिमान्मतिम् ॥ १.१२२.१ ॥
பின்னர் சாந்தனுவின் மகனான பீஷ்மர், புகழ்பெற்ற மன்னர் பாண்டுவின் இன்னொரு திருமணத்திற்காக ஒரு முடிவெடுத்தார்.
1.122.2
सोऽमात्यैः स्थविरैः सार्धं ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
बलेन चतुरङ्गेण ययौ मद्रपतेः पुरम् ॥ १.१२२.२ ॥
அவர் அமைச்சர்கள், பெரியோர்கள், பிராமணர்கள் மற்றும் மகரிஷிகளுடன், நான்கு அங்கங்கள் கொண்ட படையுடன் மத்ரபதியின் நகரத்திற்குச் சென்றார்.
1.122.3
तमागतमभिश्रुत्य भीष्मं वाहीकपुङ्गवः ।
प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नृपः ॥ १.१२२.३ ॥
பீஷ்மர் வந்திருப்பதைக் கேட்ட வாஹீகர்களின் சிறந்த மன்னர், எதிர்கொண்டு சென்று அவரை வணங்கி நகருக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.
1.122.4
दत्त्वा तस्यासनं शुभ्रं पाद्यमर्घ्यं तथैव च ।
मधुपर्कं च मद्रेशः पप्रच्छागमनेऽर्थिताम् ॥ १.१२२.४ ॥
அவருக்கு வெண்மையான ஆசனத்தையும், பாத்யம், அர்க்யம், மதுபர்க்கத்தையும் அளித்து, மத்ர அரசர் அவரது வருகையின் நோக்கத்தைக் கேட்டார்.
1.122.5
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं कुरूद्वहः ।
आगतं मां विजानीहि कन्यार्थिनमरिन्दम ॥ १.१२२.५ ॥
குருக்களில் சிறந்தவரான பீஷ்மர் மத்ர அரசருக்கு இவ்வாறு பதிலளித்தார்: 'எதிரிகளை அடக்குபவனே, நான் கன்னியை வேண்டி வந்தவன் என்று அறிந்துகொள்.'
1.122.6
श्रूयते भवतः साध्वी स्वसा माद्री यशस्विनी ।
तामहं वरयिष्यामि पाण्डोरर्थे यशस्विनीम् ॥ १.१२२.६ ॥
உங்கள் புண்ணியவதியும் புகழ்பெற்றவளுமான சகோதரி மாத்ரி இருப்பதாகக் கேள்விப்பட்டேன். பாண்டுவுக்காக அந்தப் புகழ்மிக்கவளை நான் வேண்டுவேன்.
1.122.7
युक्तरूपो हि संबन्धे त्वं नो राजन्वयं तव ।
एतत्संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान्यथाविधि ॥ १.१२२.७ ॥
அரசே, உறவில் நீர் எங்களுக்கும் நாங்கள் உமக்கும் தகுந்தவர்கள். மத்ரர்களின் தலைவரே, இதை நன்கு எண்ணி முறைப்படி எங்களை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
1.122.8
तमेवंवादिनं भीष्मं प्रत्यभाषत मद्रपः ।
न हि मेऽन्यो वरस्त्वत्तः श्रेयानिति मतिर्मम ॥ १.१२२.८ ॥
இவ்வாறு பேசிய பீஷ்மருக்கு மத்ரர்களின் தலைவர் பதிலளித்தார்: உம்மைவிடச் சிறந்த வேறு மணமகன் எனக்கு இல்லை என்பதே என் கருத்து.
1.122.9
पूर्वैः प्रवर्तितं किंचित्कुलेऽस्मिन्नृपसत्तमैः ।
साधु वा यदि वाऽसाधु तन्नातिक्रान्तुमुत्सहे ॥ १.१२२.९ ॥
இந்தக் குலத்தில் சிறந்த அரசர்கள் முன்பு நிலைநாட்டிய ஒரு வழக்கம் உண்டு. அது நல்லதோ தீயதோ, அதை மீறத் நான் துணியேன்.
1.122.10
व्यक्तं तद्भवतश्चापि विदितं नात्र संशयः ।
न च युक्तं तथा वक्तुं भवान्देहीति सत्तम ॥ १.१२२.१० ॥
அது உமக்கும் தெளிவாகத் தெரியும்; இதில் ஐயமில்லை. நல்லவர்களில் சிறந்தவரே, 'எனக்குக் கொடுங்கள்' என்று நீர் அவ்வாறு சொல்வது பொருத்தமல்ல.
1.122.11
कुलधर्मः स नो वीर प्रमाणं परमं च तत् ।
तेन त्वां न ब्रवीम्येतदसंदिग्धं वचोऽरिहन् ॥ १.१२२.११ ॥
வீரரே, அது எங்கள் குலதர்மம்; அதுவே உயர்ந்த சான்று. ஆகையால் உம்மிடம் இதை ஐயமற்ற சொல்லாகச் சொல்கிறேன், பகைவரை அழிப்பவரே.
1.122.12
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं जनाधिपः ।
धर्म एष परो राजन्स्वयमुक्तः स्वयंभुवा ॥ १.१२२.१२ ॥
அப்போது மக்களின் தலைவரான பீஷ்மர் அந்த மத்ர அரசரிடம் இவ்வாறு பதிலளித்தார்: அரசே, இது உயர்ந்த தர்மம், சுயம்புவே இதைக் கூறியுள்ளார்.
1.122.13
नात्र कश्चन दोषोऽस्ति पूर्वैर्विधिरयं कृतः ।
विदितेयं च ते शल्य मर्यादा साधुसंमता ॥ १.१२२.१३ ॥
இதில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை; இந்த விதி முன்னோர்களால் நிறுவப்பட்டது. சல்யா, நல்லோர் ஏற்ற இந்த மரபு உனக்குத் தெரிந்ததே.
1.122.14
इत्युक्त्वा स महातेजाः शातकुम्भं कृताकृतम् ।
रत्नानि च विचित्राणि शल्यायादात्सहस्रशः ॥ १.१२२.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி அந்த மகாதேஜஸ்வி சல்யனுக்கு செய்யப்பட்ட மற்றும் செய்யப்படாத தங்கத்தையும், பலவகை ரத்தினங்களையும் ஆயிரக்கணக்கில் கொடுத்தார்.
1.122.15
गजानश्वान्रथांश्चैव वासांस्याभरणानि च ।
मणिमुक्ताप्रवालं च गाङ्गेयो व्यसृजच्छुभम् ॥ १.१२२.१५ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், ஆடைகள், அணிகலன்கள், மணி, முத்து, பவளம் ஆகியவற்றை கங்கையின் மகன் மங்கலமாக அளித்தார்.
1.122.16
तत्प्रगृह्य धनं सर्वं शल्यः संप्रतीमानसः ।
ददौ तां समलङ्कृत्य स्वसारं कौरवर्षभे ॥ १.१२२.१६ ॥
சல்யன் அந்த செல்வம் அனைத்தையும் பெற்று, மகிழ்ந்த மனத்துடன் தன் சகோதரியை நன்கு அலங்கரித்து குரு குல விருஷபனுக்கு அளித்தான்.
1.122.17
स तां माद्रीमुपादाय भीष्मः सागरगासुतः ।
आजगाम पुरीं धीमान्प्रविष्टो गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.१७ ॥
அந்த மாத்ரியை அழைத்துக்கொண்டு, கடலை நோக்கி ஓடும் கங்கையின் மகனான ஞானி பீஷ்மர் கஜசாஹ்வயம் (ஹஸ்தினாபுரம்) நகரில் நுழைந்தார்.
1.122.18
तत इष्टेऽहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसंमते ।
विवाहं कारायामास भीष्मः पाण्डोर्महात्मनः।
जग्राह विधिवत्पाणिं माद्र्याः पाण्डुर्नराधिपः ॥ १.१२२.१८ ॥
பின்னர் நல்ல நாள் வந்ததும், நல்லோர் ஏற்ற முகூர்த்தத்தில் மகாத்மா பாண்டுவின் திருமணத்தை பீஷ்மர் நடத்தினார். நராதிபன் பாண்டு விதிப்படி மாத்ரியின் கையைப் பற்றினான்.
1.122.19
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा कुरुनन्दनः ।
स्थापयामास तां भार्यां शुभे वेश्मनि भामिनीं ॥ १.१२२.१९ ॥
பின்னர் திருமணம் நிறைவேறியபோது, குருக்களின் மகிழ்ச்சியான அந்த அரசன் அந்த ஒளிமிக்க பெண்ணை மங்கலமான இல்லத்தில் மனைவியாக நிலைநிறுத்தினான்.
1.122.20
स ताभ्यां व्यचरत्सार्धं भार्याभ्यां राजसत्तमः ।
कुन्त्या माद्र्या च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम् ॥ १.१२२.२० ॥
அந்த அரசர்களில் சிறந்தவனான மன்னன் குந்தி, மாத்ரி ஆகிய இரு மனைவியருடன் விரும்பியபடி இன்பமாக உலாவினான்.
1.122.21
ततः स कौरवो राजा विहृत्य त्रिदशा निशाः ।
जिगीषया महीं पाण्डुर्निरक्रामत्पुरात्प्रभो ॥ १.१२२.२१ ॥
பின்னர் அந்தக் குரு அரசன் பாண்டு முப்பது இரவுகள் இன்புற்றுக் கழித்து, ஓ பிரபுவே, பூமியை வெல்ல விரும்பி நகரிலிருந்து புறப்பட்டான்.
1.122.22
स भीष्मप्रमुखान्वृद्धानभिवाद्य प्रणम्य च ।
धृतराष्ट्रं च कौरव्यं तथान्यान्कुरुसत्तमान्।
आमन्त्र्य प्रययौ राजा तैश्चैवाप्यनुमोजितः ॥ १.१२२.२२ ॥
அந்த அரசன் பீஷ்மரை முன்னிட்டு பெரியோரை வணங்கி, குரு தலைவன் திருதராஷ்டிரனையும் மற்ற குருசிறந்தவர்களையும் வணங்கி விடைபெற்றுச் சென்றான்; அவர்களும் அவனுக்கு அனுமதி அளித்தனர்.
1.122.23
मङ्गलाचारयुक्ताभिराशीर्भिरभिनन्दितः ।
गजवाजिरथौघेन बलेन महताऽगमत् ॥ १.१२२.२३ ॥
மங்கல நிகழ்வுகளுடனான ஆசிகளால் வாழ்த்தப்பட்டு, யானை குதிரை தேர்களின் பெரும் படையுடன் அவன் சென்றான்.
1.122.24
स राजा देवगर्भाभो विजिगीषुर्वसुन्धराम् ।
हृष्टपुष्टबलैः प्रायात्पाण्डुः शत्रूननेकशः ॥ १.१२२.२४ ॥
தேவர் வித்துபோல் ஒளிர்ந்த அந்த அரசன் பாண்டு, பூமியை வெல்ல விரும்பி, மகிழ்ச்சியும் வலிமையும் கொண்ட படைகளுடன் பல பகைவர்களை நோக்கிச் சென்றான்.
1.122.25
पूर्वमागस्कृतो गत्वा दशार्णाः समरे जिताः ।
पाण्डुना नरसिंहेन कौरवाणां यशोभृता ॥ १.१२२.२५ ॥
முன்பு குற்றம் செய்த தஷார்ணர்கள் போரில் வெல்லப்பட்டனர்; நரசிம்மரான பாண்டு கௌரவர்களின் புகழை உயர்த்தியவராய் அவர்களை வென்றார்.
1.122.26
ततः सेनामुपादाय पाण्डुर्नानाविधध्वजाम् ।
प्रभूतहस्त्यश्वयुतां पदातिरथसंकुलाम् ॥ १.१२२.२६ ॥
பின்னர் பாண்டு பல வகைக் கொடிகளுடன், ஏராளமான யானைகளும் குதிரைகளும் நிறைந்து, காலாட்படையும் தேர்களும் நெருங்கிய படையை எடுத்துக்கொண்டார்.
1.122.27
आगस्कारी महीपानां बहूनां बलदर्पितः ।
गोप्ता मगधराष्ट्रस्य दीर्घो राजगृहे हतः ॥ १.१२२.२७ ॥
பல அரசர்களுக்குக் குற்றம் செய்தவனும், பலத்தால் செருக்குற்றவனும், மகத நாட்டின் காவலனுமான தீர்க்கன் ராஜகிருஹத்தில் கொல்லப்பட்டான்.
1.122.28
ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः ।
पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः ॥ १.१२२.२८ ॥
பின்னர் பாண்டு கருவூலத்தையும் ஏராளமான வாகனங்களையும் எடுத்துக்கொண்டு மிதிலைக்குச் சென்று போரில் விதேஹர்களை வென்றார்.
1.122.29
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ ।
स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः ॥ १.१२२.२९ ॥
அவ்வாறே, நரர்களில் சிறந்தவரே, காசிகள், சுஹ்மர்கள், புண்ட்ரர்களிடையே தம் கைபலத்தாலும் வீரத்தாலும் அவர் கௌரவர்களின் புகழை உயர்த்தினார்.
1.122.30
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम् ।
पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः ॥ १.१२२.३० ॥
அம்புகளின் பெரும் சுடராலும் ஆயுதங்களின் ஒளியாலும் கூடிய, எதிரிகளை அடக்கும் பாண்டு என்னும் அக்னியை அணுகி அரசர்கள் எரிந்து மடிந்தனர்.
1.122.31
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः ।
पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः ॥ १.१२२.३१ ॥
படையுடன் கூடிய அந்த மன்னர்கள், பாண்டுவின் படையால் நசுக்கப்பட்ட பலத்துடன், பாண்டுவின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டு குருக்களின் செயல்களில் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர்.
1.122.32
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम् ॥ १.१२२.३२ ॥
அவனால் பூமியின் அனைத்து அரசர்களும் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; தேவர்களிடையே இந்திரனைப் போல அவனை ஒரே வீரனாக அவர்கள் கருதினர்.
1.122.33
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः ।
उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च ॥ १.१२२.३३ ॥
கைகூப்பி, தாழ்ந்து வணங்கிய அனைத்து நிலத்தலைவர்களும் அவனிடம் வந்தனர்; செல்வமும் பல்வேறு ரத்தினங்களும் கொண்டு வந்தனர்.
1.122.34
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु ।
गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान् ॥ १.१२२.३४ ॥
மணிகள், முத்துகள், பவளம், பெரும் பொன்னும் வெள்ளியும், சிறந்த பசுக்கள், சிறந்த குதிரைகள், சிறந்த தேர்கள், யானைகள்.
1.122.35
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम् ।
कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च।
तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः ॥ १.१२२.३५ ॥
கழுதைகள், ஒட்டகங்கள், எருமைகள், ஆடு, செம்மறியாடு என எது எதுவெல்லாம் இருந்ததோ, கம்பளம், மான்தோல் ஆகிய ரத்தினங்கள், ராங்கு மான்தோல் விரிப்புகள் ஆகிய அனைத்தையும் நாகபுரத்து அரசன் ஏற்றுக்கொண்டான்.
1.122.36
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः ।
हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.३६ ॥
அதை எடுத்துக்கொண்டு பாண்டு மீண்டும் சென்றான்; அவனுடைய வாகனங்கள் களைத்திருந்தன; தன் நாடுகளையும் கஜசாஹ்வய நகரையும் மகிழ்விக்கப் போகிறவனாக.
1.122.37
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः ।
प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः ॥ १.१२२.३७ ॥
சாந்தனுவின், அரசசிங்கமும் அறிவாளியுமான பரதனின் இழந்த புகழொலி பாண்டுவால் மீண்டும் கொண்டுவரப்பட்டது.
1.122.38
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च ।
ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः ॥ १.१२२.३८ ॥
முன்பு குரு நாடுகளையும் குரு செல்வங்களையும் கவர்ந்தவர்கள், நாகபுரத்தின் சிங்கமான பாண்டுவால் கப்பம் செலுத்த வைக்கப்பட்டனர்.
1.122.39
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः ।
प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह ॥ १.१२२.३९ ॥
இவ்வாறு கூடியிருந்த அரசர்களும் அமைச்சர்களும் மகிழ்ந்த மனத்துடனும் உவகையுடனும் நகரவாசிகளோடும் நாட்டுமக்களோடும் சேர்ந்து பேசினர்.
1.122.40
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः ।
ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः ॥ १.१२२.४० ॥
பீஷ்மரை முன்னிட்டு அனைவரும் வந்தவரை எதிர்கொள்ள சென்றனர்; நாகபுரவாசிகள் வெகுதூரம் சென்றது போல வழியில் சென்று எதிர்கொண்டனர்.
1.122.41
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः ।
नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा ॥ १.१२२.४१ ॥
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் பலவகைச் செல்வங்களால் நிறைந்த உலகைக் கண்டனர்; பல வாகனங்களில் கொண்டுவரப்பட்ட உயர்தரமும் தாழ்தரமுமான இரத்தினங்களால் அது நிறைந்திருந்தது.
1.122.42
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः ।
नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः ॥ १.१२२.४२ ॥
பீஷ்மருடன் சென்றடைந்த குருக்கள் யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் என்ற இரத்தினங்களையும், பசுக்கள், ஒட்டகங்கள், ஆடுகள் ஆகியவற்றையும் முடிவற்றதாகக் கண்டனர்.
1.122.43
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः ।
यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि ॥ १.१२२.४३ ॥
கௌசல்யையின் மகிழ்ச்சியை வளர்த்தவர் தந்தையின் பாதங்களை வணங்கி, நகர மக்களையும் நாட்டுப்புற மக்களையும் தகுந்தவாறு கௌரவித்தார்.
1.122.44
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम् ।
पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.१२२.४४ ॥
பகைநாடுகளை அழித்து வெற்றியுடன் மீண்டும் திரும்பிய மகனை பீஷ்மர் தழுவினார்; மகிழ்ச்சியால் அவரது கண்ணீர் வழிந்தது.
1.122.45
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः ।
हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.४५ ॥
நூற்றுக்கணக்கான எக்காளங்கள், சங்குகள், பேரிகைகளின் பெரும் ஒலியால் நகரமக்களை எல்லா இடங்களிலும் மகிழ்வித்தவாறு அவர் கஜசாஹ்வயத்தில் (ஹஸ்தினாபுரத்தில்) நுழைந்தார்.