ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.122.1
ततः शान्तनवो भीष्मो राज्ञः पाण्डोर्यशस्विनः ।
विवाहस्यापरस्यार्थे चकार मतिमान्मतिम् ॥ १.१२२.१ ॥
ଏଥର ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଯଶସ୍ବୀ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ବିବାହ ପାଇଁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ।
1.122.2
सोऽमात्यैः स्थविरैः सार्धं ब्राह्मणैश्च महर्षिभिः ।
बलेन चतुरङ्गेण ययौ मद्रपतेः पुरम् ॥ १.१२२.२ ॥
ସେ ମନ୍ତ୍ରୀ, ବୃଦ୍ଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମହର୍ଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ଚତୁରଙ୍ଗ ସେନା ନେଇ ମଦ୍ରପତିଙ୍କ ନଗରକୁ ଗଲେ।
1.122.3
तमागतमभिश्रुत्य भीष्मं वाहीकपुङ्गवः ।
प्रत्युद्गम्यार्चयित्वा च पुरं प्रावेशयन्नृपः ॥ १.१२२.३ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ବାହୀକଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଆଗେଇ ଯାଇ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲେ।
1.122.4
दत्त्वा तस्यासनं शुभ्रं पाद्यमर्घ्यं तथैव च ।
मधुपर्कं च मद्रेशः पप्रच्छागमनेऽर्थिताम् ॥ १.१२२.४ ॥
ତାଙ୍କୁ ଶୁଭ୍ର ଆସନ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ମଧୁପର୍କ ଦେଇ ମଦ୍ରେଶ ତାଙ୍କ ଆଗମନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଚାରିଲେ।
1.122.5
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं कुरूद्वहः ।
आगतं मां विजानीहि कन्यार्थिनमरिन्दम ॥ १.१२२.५ ॥
କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମ ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ଜାଣ ଯେ ମୁଁ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଆସିଛି।'
1.122.6
श्रूयते भवतः साध्वी स्वसा माद्री यशस्विनी ।
तामहं वरयिष्यामि पाण्डोरर्थे यशस्विनीम् ॥ १.१२२.६ ॥
ଶୁଣାଯାଏ ଯେ ଆପଣଙ୍କ ସାଧ୍ବୀ ଓ ଯଶସ୍ବିନୀ ଭଉଣୀ ମାଦ୍ରୀ ଅଛନ୍ତି। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ସେହି ଯଶସ୍ବିନୀଙ୍କୁ ବରଣ କରିବି।
1.122.7
युक्तरूपो हि संबन्धे त्वं नो राजन्वयं तव ।
एतत्संचिन्त्य मद्रेश गृहाणास्मान्यथाविधि ॥ १.१२२.७ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଆପଣ ଆମ ପାଇଁ ଓ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ହେ ମଦ୍ରେଶ, ଏହା ଭଲ ଭାବେ ବିଚାର କରି ବିଧିପୂର୍ବକ ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
1.122.8
तमेवंवादिनं भीष्मं प्रत्यभाषत मद्रपः ।
न हि मेऽन्यो वरस्त्वत्तः श्रेयानिति मतिर्मम ॥ १.१२२.८ ॥
ଏପରି କହୁଥିବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ମଦ୍ରପତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ— ଆପଣଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ୟ ବର ମୋ ପାଇଁ ନାହିଁ, ଏହା ମୋର ମତ।
1.122.9
पूर्वैः प्रवर्तितं किंचित्कुलेऽस्मिन्नृपसत्तमैः ।
साधु वा यदि वाऽसाधु तन्नातिक्रान्तुमुत्सहे ॥ १.१२२.९ ॥
ଏହି ବଂଶରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଚଳନ କରିଥିବା କୌଣସି ପ୍ରଥା ଅଛି। ତାହା ଭଲ ହେଉ କି ମନ୍ଦ, ମୁଁ ତାହା ଲଙ୍ଘନ କରିବାକୁ ସାହସ କରେ ନାହିଁ।
1.122.10
व्यक्तं तद्भवतश्चापि विदितं नात्र संशयः ।
न च युक्तं तथा वक्तुं भवान्देहीति सत्तम ॥ १.१२२.१० ॥
ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଜଣା, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବଂ ହେ ସତ୍ତମ, 'ମୋତେ ଦିଅ' ବୋଲି ଆପଣ ସେପରି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
1.122.11
कुलधर्मः स नो वीर प्रमाणं परमं च तत् ।
तेन त्वां न ब्रवीम्येतदसंदिग्धं वचोऽरिहन् ॥ १.१२२.११ ॥
ହେ ବୀର, ତାହା ଆମ କୁଳଧର୍ମ ଏବଂ ତାହା ହିଁ ପରମ ପ୍ରମାଣ। ସେଥିପାଇଁ ହେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ସନ୍ଦେହହୀନ ବାକ୍ୟ କହୁନାହିଁ।
1.122.12
तं भीष्मः प्रत्युवाचेदं मद्रराजं जनाधिपः ।
धर्म एष परो राजन्स्वयमुक्तः स्वयंभुवा ॥ १.१२२.१२ ॥
ତହୁଁ ଜନାଧିପ ଭୀଷ୍ମ ସେହି ମଦ୍ରରାଜଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ— ହେ ରାଜନ୍, ଏହା ପରମ ଧର୍ମ, ଯାହା ସ୍ୱୟଂଭୂ ନିଜେ କହିଛନ୍ତି।
1.122.13
नात्र कश्चन दोषोऽस्ति पूर्वैर्विधिरयं कृतः ।
विदितेयं च ते शल्य मर्यादा साधुसंमता ॥ १.१२२.१३ ॥
ଏଥିରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନାହିଁ; ଏହି ବିଧି ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି। ହେ ଶଲ୍ୟ, ସାଧୁସମ୍ମତ ଏହି ମର୍ଯ୍ୟାଦା ତୁମେ ଜାଣ।
1.122.14
इत्युक्त्वा स महातेजाः शातकुम्भं कृताकृतम् ।
रत्नानि च विचित्राणि शल्यायादात्सहस्रशः ॥ १.१२२.१४ ॥
ଏହା କହି ସେହି ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଶଲ୍ୟଙ୍କୁ ଗଢ଼ା ଓ ନ ଗଢ଼ା ସୁନା ଓ ବିବିଧ ରତ୍ନ ହଜାର ହଜାର ଦେଲେ।
1.122.15
गजानश्वान्रथांश्चैव वासांस्याभरणानि च ।
मणिमुक्ताप्रवालं च गाङ्गेयो व्यसृजच्छुभम् ॥ १.१२२.१५ ॥
ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ବସ୍ତ୍ର, ଅଳଙ୍କାର, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳ—ଏହି ଶୁଭ ଉପହାର ଗାଙ୍ଗେୟ ଦେଲେ।
1.122.16
तत्प्रगृह्य धनं सर्वं शल्यः संप्रतीमानसः ।
ददौ तां समलङ्कृत्य स्वसारं कौरवर्षभे ॥ १.१२२.१६ ॥
ଶଲ୍ୟ ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଗ୍ରହଣ କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଭଗିନୀକୁ ଭଲରେ ସଜାଇ କୌରବ-ବୃଷଭ (ପାଣ୍ଡୁ)ଙ୍କୁ ଦେଲେ।
1.122.17
स तां माद्रीमुपादाय भीष्मः सागरगासुतः ।
आजगाम पुरीं धीमान्प्रविष्टो गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.१७ ॥
ସେହି ମାଦ୍ରୀଙ୍କୁ ଧରି, ସାଗରଗା (ଗଙ୍ଗା)ଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭୀଷ୍ମ ଗଜସାହ୍ଵୟ (ହସ୍ତିନାପୁର) ନଗରକୁ ଆସି ପ୍ରବେଶ କଲେ।
1.122.18
तत इष्टेऽहनि प्राप्ते मुहूर्ते साधुसंमते ।
विवाहं कारायामास भीष्मः पाण्डोर्महात्मनः।
जग्राह विधिवत्पाणिं माद्र्याः पाण्डुर्नराधिपः ॥ १.१२२.१८ ॥
ତା'ପରେ ଶୁଭ ଦିନ ଆସିଲେ, ସାଧୁସମ୍ମତ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଭୀଷ୍ମ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ବିବାହ କରାଇଲେ। ନରାଧିପ ପାଣ୍ଡୁ ବିଧିବତ୍ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପାଣି ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.122.19
ततो विवाहे निर्वृत्ते स राजा कुरुनन्दनः ।
स्थापयामास तां भार्यां शुभे वेश्मनि भामिनीं ॥ १.१२२.१९ ॥
ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ସେହି ରାଜା ସେହି ତେଜସ୍ୱିନୀକୁ ଶୁଭ ଗୃହରେ ପତ୍ନୀରୂପେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ ।
1.122.20
स ताभ्यां व्यचरत्सार्धं भार्याभ्यां राजसत्तमः ।
कुन्त्या माद्र्या च राजेन्द्रो यथाकामं यथासुखम् ॥ १.१२२.२० ॥
ସେହି ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ଏହି ଦୁଇ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସୁଖରେ ବିହାର କଲେ ।
1.122.21
ततः स कौरवो राजा विहृत्य त्रिदशा निशाः ।
जिगीषया महीं पाण्डुर्निरक्रामत्पुरात्प्रभो ॥ १.१२२.२१ ॥
ତା'ପରେ ସେହି କୌରବ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ତିରିଶ ରାତ୍ରି ବିହାର କରି, ହେ ପ୍ରଭୋ, ପୃଥିବୀ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ ନଗରରୁ ବାହାରିଲେ ।
1.122.22
स भीष्मप्रमुखान्वृद्धानभिवाद्य प्रणम्य च ।
धृतराष्ट्रं च कौरव्यं तथान्यान्कुरुसत्तमान्।
आमन्त्र्य प्रययौ राजा तैश्चैवाप्यनुमोजितः ॥ १.१२२.२२ ॥
ସେହି ରାଜା ଭୀଷ୍ମ ପ୍ରମୁଖ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, କୌରବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
1.122.23
मङ्गलाचारयुक्ताभिराशीर्भिरभिनन्दितः ।
गजवाजिरथौघेन बलेन महताऽगमत् ॥ १.१२२.२३ ॥
ମଙ୍ଗଳାଚାର ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଅଭିନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ହାତୀ, ଘୋଡା ଓ ରଥର ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ସେ ଗଲେ ।
1.122.24
स राजा देवगर्भाभो विजिगीषुर्वसुन्धराम् ।
हृष्टपुष्टबलैः प्रायात्पाण्डुः शत्रूननेकशः ॥ १.१२२.२४ ॥
ଦେବଗର୍ଭ ତୁଲ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ପୃଥିବୀ ଜିତିବା ଇଚ୍ଛାରେ, ହର୍ଷିତ ଓ ବଳବାନ ସେନା ସହିତ ଅନେକ ଶତ୍ରୁ ଆଡ଼େ ଗଲେ ।
1.122.25
पूर्वमागस्कृतो गत्वा दशार्णाः समरे जिताः ।
पाण्डुना नरसिंहेन कौरवाणां यशोभृता ॥ १.१२२.२५ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଅପରାଧ କରିଥିବା ଦଶାର୍ଣମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଲେ; ନରସିଂହ ପାଣ୍ଡୁ କୌରବମାନଙ୍କ ଯଶ ବଢ଼ାଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
1.122.26
ततः सेनामुपादाय पाण्डुर्नानाविधध्वजाम् ।
प्रभूतहस्त्यश्वयुतां पदातिरथसंकुलाम् ॥ १.१२२.२६ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡୁ ନାନାବିଧ ଧ୍ୱଜାଯୁକ୍ତ, ବହୁ ହାତୀ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପଦାତି ଓ ରଥରେ ଭରପୂର ସେନା ନେଲେ।
1.122.27
आगस्कारी महीपानां बहूनां बलदर्पितः ।
गोप्ता मगधराष्ट्रस्य दीर्घो राजगृहे हतः ॥ १.१२२.२७ ॥
ବହୁ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅପରାଧୀ, ବଳଦର୍ପୀ, ମଗଧ ରାଷ୍ଟ୍ରର ରକ୍ଷକ ଦୀର୍ଘ ରାଜଗୃହରେ ହତ ହେଲେ।
1.122.28
ततः कोशं समादाय वाहनानि च भूरिशः ।
पाण्डुना मिथिलां गत्वा विदेहाः समरे जिताः ॥ १.१२२.२८ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡୁ କୋଷ ଓ ବହୁ ବାହନ ନେଇ ମିଥିଳା ଯାଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଦେହମାନଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ।
1.122.29
तथा काशिषु सुह्मेषु पुण्ड्रेषु च नरर्षभ ।
स्वबाहुबलवीर्येण कुरूणामकरोद्यशः ॥ १.१२२.२९ ॥
ସେହିପରି, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାଶୀ, ସୁହ୍ମ ଓ ପୁଣ୍ଡ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ବାହୁବଳ ଓ ବୀର୍ଯ୍ୟରେ ସେ କୁରୁମାନଙ୍କ ଯଶ ବଢ଼ାଇଲେ।
1.122.30
तं शरौघमहाज्वालं शस्त्रार्चिषमरिन्दमम् ।
पाण्डुपावकमासाद्य व्यवह्यन्त नराधिपाः ॥ १.१२२.३० ॥
ବାଣଧାରାର ମହାଜ୍ୱାଳା ଓ ଶସ୍ତ୍ରର ଦୀପ୍ତିଯୁକ୍ତ, ଶତ୍ରୁଦମନ ପାଣ୍ଡୁ-ପାବକକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ନରପତିମାନେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ।
1.122.31
ते ससेनाः ससेनेन विध्वंसितबला नृपाः ।
पाण्डुना वशगाः कृत्वा कुरुकर्मसु योजिताः ॥ १.१२२.३१ ॥
ସେନା ସହିତ ସେହି ରାଜାମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ବଳ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ସେନାଦ୍ୱାରା ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ବଶରେ ଆସି କୁରୁକର୍ମରେ ନିଯୋଜିତ ହେଲେ।
1.122.32
तेन ते निर्जिताः सर्वे पृथिव्यां सर्वपार्थिवाः ।
तमेकं मेनिरे शूरं देवेष्विव पुरन्दरम् ॥ १.१२२.३२ ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜା ପରାଜିତ ହେଲେ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ଏକମାତ୍ର ବୀର ବୋଲି ଭାବିଲେ।
1.122.33
तं कृताञ्जलयः सर्वे प्रणता वसुधाधिपाः ।
उपाजग्मुर्धनं गृह्य रत्नानि विविधानि च ॥ १.१२२.३३ ॥
ହାତ ଯୋଡ଼ି ନତମସ୍ତକ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଭୂପତି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ; ଧନ ଓ ବିବିଧ ରତ୍ନ ନେଇ।
1.122.34
मणिमुक्ताप्रवालं च सुवर्णं रजतं बहु ।
गोरत्नान्यश्वरत्नानि रथरत्नानि कुञ्जरान् ॥ १.१२२.३४ ॥
ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ, ପ୍ରଚୁର ସୁନା ଓ ରୂପା, ଉତ୍ତମ ଗାଈ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା, ଉତ୍ତମ ରଥ ଓ ହାତୀ।
1.122.35
खरोष्ट्रमहिषांश्चैव यच्च किंचिदजाविकम् ।
कम्लाजिनरत्नानि राङ्कवास्तरणानि च।
तत्सर्वं प्रतिजग्राह राजा नागपुराधिपः ॥ १.१२२.३५ ॥
ଗଧ, ଓଟ, ମହିଷ, ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଛେଳି-ଭେଡ଼ା ଥିଲା, କମ୍ବଳ ଓ ଚର୍ମର ରତ୍ନ, ରଙ୍କୁ-ମୃଗର ଚର୍ମର ଶଯ୍ୟା, ଏ ସମସ୍ତ ନାଗପୁରର ରାଜା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
1.122.36
तदादाय ययौ पाण्डुः पुनर्मदितवाहनः ।
हर्षयिष्यन्स्वराष्ट्राणि पुरं च गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.३६ ॥
ତାହା ନେଇ ପାଣ୍ଡୁ ପୁଣି ଯାତ୍ରା କଲେ; ତାଙ୍କ ବାହନ କ୍ଳାନ୍ତ ଥିଲା; ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଓ ଗଜସାହ୍ୱୟ ନଗରୀକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।
1.122.37
शान्तनो राजसिंहस्य भरतस्य च धीमतः ।
प्रनष्टः कीर्तिजः शब्दः पाण्डुना पुनराहृतः ॥ १.१२२.३७ ॥
ଶାନ୍ତନୁ, ରାଜସିଂହ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭରତଙ୍କର ହଜିଯାଇଥିବା କୀର୍ତ୍ତିଧ୍ବନି ପାଣ୍ଡୁ ପୁଣି ଆଣିଲେ।
1.122.38
ये पुरा कुरुराष्ट्राणि जह्रुः कुरुधनानि च ।
ते नागपुरसिंहेन पाण्डुना करदीकृताः ॥ १.१२२.३८ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ କୁରୁରାଷ୍ଟ୍ର ଓ କୁରୁଧନ ହରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ନାଗପୁରସିଂହ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କର ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ।
1.122.39
इत्यभाषन्त राजानो राजामात्याश्च सङ्गताः ।
प्रतीतमनसो हृष्टाः पौरजानपदैः सह ॥ १.१२२.३९ ॥
ଏହିପରି ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ରାଜା ଓ ରାଜାମାତ୍ୟମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ଓ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ନଗରବାସୀ ଓ ଜନପଦବାସୀଙ୍କ ସହ କହିଲେ।
1.122.40
प्रत्युद्ययुश्च तं प्राप्तं सर्वे भीष्मपुरोगमाः ।
ते नदूरमिवाध्वानं गत्वा नागपुरालयाः ॥ १.१२२.४० ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ଆସିଥିବା ଜଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଗଲେ; ନାଗପୁରବାସୀମାନେ ଯେପରି ଦୂରପଥ ଯାଇ ତାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ।
1.122.41
आवृतं ददृशुर्हृष्टा लोकं बहुविधैर्धनैः ।
नानायानसमानीतै रत्नैरुच्चावचैस्तदा ॥ १.१२२.४१ ॥
ତା'ପରେ ହର୍ଷିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବହୁବିଧ ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକକୁ ଦେଖିଲେ; ବିଭିନ୍ନ ଯାନରେ ଆଣିଥିବା ଉଚ୍ଚ-ସାଧାରଣ ରତ୍ନରେ ତାହା ଭରା ଥିଲା।
1.122.42
हस्त्यश्वरथरत्नैश्च गोभिरुष्ट्रैस्तथाऽऽविभिः ।
नान्तं ददृशुरासाद्य भीष्मेण सह कौरवाः ॥ १.१२२.४२ ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ସହିତ ପହଞ୍ଚି କୌରବମାନେ ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଭଳି ରତ୍ନ ଓ ଗାଈ, ଓଟ ଓ ମେଷର ଅନ୍ତହୀନ ବିସ୍ତାର ଦେଖିଲେ।
1.122.43
सोऽभिवाद्य पितुः पादौ कौसल्यानन्दवर्धनः ।
यथाऽर्हं मानयामास पौरजानपदानपि ॥ १.१२२.४३ ॥
କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଉଥିବା ସେ ପିତାଙ୍କ ପାଦରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ନଗରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯଥୋଚିତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
1.122.44
प्रमृद्य परराष्ट्राणि कृतार्थं पुनरागतम् ।
पुत्रमाश्लिष्य भीष्मस्तु हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ॥ १.१२२.४४ ॥
ଶତ୍ରୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଧ୍ୱଂସ କରି କୃତାର୍ଥ ହୋଇ ଫେରିଥିବା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ; ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଲୁହ ଝରିଲା।
1.122.45
स तूर्यशतशङ्खानां भेरीणां च महास्वनैः ।
हर्षयन्सर्वशः पौरान्विवेश गजसाह्वयम् ॥ १.१२२.४५ ॥
ଶହ ଶହ ତୂର୍ଯ୍ୟ, ଶଙ୍ଖ ଓ ଭେରୀର ମହା ଧ୍ୱନିରେ ନଗରବାସୀଙ୍କୁ ସର୍ବତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ କରି ସେ ଗଜସାହ୍ଵୟ (ହସ୍ତିନାପୁର)ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।