ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.123.1
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्वबाहुविजितं धनम् ।
भीष्माय सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः ॥ १.१२३.१ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ಗೆದ್ದ ಧನವನ್ನು ಅವನು ಭೀಷ್ಮನಿಗೂ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಸತ್ಯವತಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
1.123.2
विदुराय च वै पाण्डुः प्रेषयामास तद्धनम् ।
सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पयत् ॥ १.१२३.२ ॥
ಪಾಂಡು ಆ ಧನವನ್ನು ವಿದುರನಿಗೂ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಧನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
1.123.3
ततः सत्यवतीं भीष्मं कौसल्यां च यशस्विनीम् ।
शुभैः पाण्डुर्जितैरर्थैस्तोषयामास भारत ॥ १.१२३.३ ॥
ಆಗ, ಓ ಭಾರತ, ಪಾಂಡು ಗೆದ್ದ ಶುಭಕರ ಧನಗಳಿಂದ ಸತ್ಯವತಿ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿನಿ ಕೌಸಲ್ಯೆಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
1.123.4
ननन्द माता कौसल्या तमप्रतिमतेजसम् ।
जयन्तमिव पौलोमी परिष्वज्य नर्षभम् ॥ १.१२३.४ ॥
ಅಸಾಮಾನ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ತಾಯಿ ಕೌಸಲ್ಯೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಳು; ಜಯಂತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಪೌಲೋಮಿಯಂತೆ.
1.123.5
तस्य वीरस्य विक्रान्तैः सहस्रशतदक्षिणैः ।
अश्वमेधशतैरीजे धृतराष्ट्रो महामखैः ॥ १.१२३.५ ॥
ಆ ವೀರನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಸಾವಿರಾರು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೂರಾರು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.
1.123.6
संप्रयुक्तस्तु कुन्त्या च माद्र्या च भरतर्षभ ।
जिततन्द्रीस्तदा पाण्डुर्बभूव वनगोचरः ॥ १.१२३.६ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಆಗ ಪಾಂಡು ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾದನು.
1.123.7
हित्वा प्रासादनिलयं शुभानि शयनानि च ।
अरण्यनित्यः सततं बभूव मृगयापरः ॥ १.१२३.७ ॥
ಅರಮನೆಯ ವಾಸವನ್ನೂ ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅವನು ಸದಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಿ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
1.123.8
स चरन्दक्षिणं पार्श्वं रम्यं हिमवतो गिरः ।
उवास गिरिपृष्ठेषु महाशालवनेषु च ॥ १.१२३.८ ॥
ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತದ ರಮಣೀಯ ದಕ್ಷಿಣ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಹಾ ಶಾಲವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸಿದನು.
1.123.9
रराज कुन्त्या माद्र्या च पाण्डुः सह वने चरन् ।
करेण्वोरिव मध्यस्थः श्रीमान्पौरन्दरो गजः ॥ १.१२३.९ ॥
ಕುಂತಿ ಮತ್ತು ಮಾದ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಡು, ಇಬ್ಬರು ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತ ಇಂದ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
1.123.10
भारतं सह भार्याभ्यां खङ्गबाणधनुर्धरम् ।
विचित्रकवचं वीरं परमास्त्रविदं नृपम्।
देवोऽयमित्यमन्यन्त चरन्तं वनवासिनः ॥ १.१२३.१० ॥
ಇಬ್ಬರು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಖಡ್ಗ ಬಾಣ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಿಚಿತ್ರ ಕವಚ ತೊಟ್ಟು, ಪರಮಾಸ್ತ್ರ ಬಲ್ಲ ಆ ವೀರ ಭಾರತ ರಾಜನು ಸಂಚರಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡ ವನವಾಸಿಗಳು, ಇವನು ದೇವತೆಯೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
1.123.11
तस्य कामांश्च भोगांश्च नरा नित्यमतन्द्रिताः ।
उपजह्रुर्वनान्तेषु धृतराष्ट्रेण चोदिताः ॥ १.१२३.११ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಮನುಷ್ಯರು, ಆಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸದಾ ಕಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭೋಗಗಳನ್ನು ತಂದರು.
1.123.12
तदासाद्य महारण्यं मृगव्यालनिषेवितम् ।
तत्र मैथुनकालस्थं ददर्श मृगयूथपम् ॥ १.१२३.१२ ॥
ಆಗ ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಮಹಾರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸಂಗಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಮೃಗಸಮೂಹದ ನಾಯಕನನ್ನು ಕಂಡನು.
1.123.13
ततस्तं च मृगीं चैव रुक्मपुङ्खैः सुपत्रिभिः ।
निर्बिभेद शरैस्तीक्ष्णैः पाण्डुः पञ्चभिराशुगैः ॥ १.१२३.१३ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡು ಚಿನ್ನದ ಪುಂಖ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ಗರಿಗಳ ಐದು ಚುರುಕಾದ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಚುಚ್ಚಿದನು.
1.123.14
स च राजन्महातेजा ऋषिपुत्रस्तपोधनः ।
भार्यया सह तेजस्वी मृगरूपेण सङ्गतः ॥ १.१२३.१४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ತಪೋಧನನಾದ ಋಷಿಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಮೃಗರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿದ್ದನು.
1.123.15
स संयुक्तस्तया मृग्या मानुषीं वाचमीरयन् ।
क्षणेन पतितो भूमौ विललापातुरो मृगः ॥ १.१२३.१५ ॥
ಆ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಯೊಡನೆ ಕೂಡಿದ್ದ ಆ ಗಂಡು ಜಿಂಕೆ ಮಾನುಷ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ವ್ಯಥೆಯಿಂದ ಅಳಲಿತು.
1.123.16
काममन्युवशं प्राप्ता बुद्ध्यन्तरगता अपि ।
वर्जयन्ति नृशंसानि पापेष्वपि रता नराः ॥ १.१२३.१६ ॥
ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆ ವಶರಾದವರು, ಬುದ್ಧಿ ತಪ್ಪಿದವರಾದರೂ, ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ, ಮನುಷ್ಯರು ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
1.123.17
न विधिं ग्रसते प्रज्ञा प्रज्ञां तु ग्रसते विधिः ।
विधिपर्यागतानर्थान्प्रज्ञावान्प्रतिपद्यते ॥ १.१२३.१७ ॥
ಪ್ರಜ್ಞೆ ವಿಧಿಯನ್ನು ನುಂಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ವಿಧಿ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ನುಂಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನು ವಿಧಿಯಿಂದ ಬಂದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ.
1.123.18
शस्वद्धर्मात्मनां मुख्ये कुले जातस्य भारत ।
कामलोभाभिभूतस्य कथं ते चलिता मतिः ॥ १.१२३.१८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಸದಾ ಧರ್ಮಾತ್ಮರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ನೀನು, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಲೋಭಕ್ಕೆ ವಶನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮತಿ ಹೇಗೆ ಚಲಿಸಿತು?
1.123.19
शत्रूणां या वधे वृत्तिः सा मृगाणां वधे स्मृता ।
राज्ञां मृग न मां मोहात्त्वं गर्हयितुमर्हसि ॥ १.१२३.१९ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಡೆಯಿದೆಯೋ, ಅದೇ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ವಧಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಓ ಜಿಂಕೆಯೇ, ಮೋಹದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಬಾರದು.
1.123.20
अच्छद्मनाऽमायया च मृगाणां वध इष्यते ।
स एव धर्मो राज्ञां तु तद्धि त्वं किं नु गर्हसे ॥ १.१२३.२० ॥
ಕಪಟವಿಲ್ಲದೆ, ವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಜಿಂಕೆಗಳ ವಧೆ ಕೂಡ ಒಪ್ಪಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅದೇ ರಾಜರ ಧರ್ಮ; ಹಾಗಿರುವಾಗ ನೀನು ಅದನ್ನು ಏಕೆ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀಯ?
1.123.21
अगस्त्यः सत्रमासीनश्चकार मृगयामृषिः ।
आरण्यान्सर्वदैवत्यान्मृगान्प्रोक्ष्य महावने ॥ १.१२३.२१ ॥
ಯಜ್ಞಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು, ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ವದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಕಾಡುಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿದರು.
1.123.22
प्रमाणदृष्टधर्मेण कथमस्मान्विगर्हसे ।
अगस्त्यस्याभिचारेण युष्माकं विहितो वधः ॥ १.१२३.२२ ॥
ಪ್ರಮಾಣವೆಂದು ಕಂಡ ಧರ್ಮದಿಂದ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಂದಿಸಬಲ್ಲೆ? ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಅಭಿಚಾರ ಯಾಗದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ವಧೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
1.123.23
न रिपून्वै समुद्दिश्य विमुञ्चन्ति नराः शरान् ।
रन्ध्र एषां विशेषेण वधकालः प्रशस्यते ॥ १.१२३.२३ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಮಾತ್ರ ಬಾಣ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ದುರ್ಬಲ ಕ್ಷಣವೇ ವಧೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲವೆಂದು ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
1.123.24
प्रमत्तमप्रमत्तं वा विवृतं घ्नन्ति चौजसा ।
उपायैर्विविधैस्तीक्ष्णैः कस्मान्मृग विगर्हसे ॥ १.१२३.२४ ॥
ಎಚ್ಚರವಿಲ್ಲದವರನ್ನು, ಎಚ್ಚರವಿರುವವರನ್ನು, ತೆರೆದುಕೊಂಡವರನ್ನು ಜನರು ಬಲದಿಂದಲೂ ವಿವಿಧ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಉಪಾಯಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಓ ಜಿಂಕೆಯೇ, ನೀನು ಏಕೆ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀಯ?
1.123.25
नाहं घ्न्तं मृगन्राजन्विगर्हे चात्मकारणात् ।
मैथुनं तु प्रतीक्ष्यं मे त्वयेहाद्यानृशंस्यतः ॥ १.१२३.२५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನನ್ನು ನಾನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಇಂದು ಕರುಣೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೈಥುನಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಯಬೇಕು.
1.123.26
सर्वभूतहिते काले सर्वभूतेप्सिते तथा ।
को हि विद्वान्मृगं हन्याच्चरन्तं मैथुनं वने ॥ १.१२३.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತವಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬಯಸುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಮೃಗವನ್ನು ಯಾವ ವಿದ್ವಾಂಸನು ಕೊಲ್ಲುವನು?
1.123.27
अस्यां मृग्यां च राजेन्द्र हर्षान्मैथुनमाचरम् ।
पुरुषार्थफलं कर्तुं तत्त्वया विफलीकृतम् ॥ १.१२३.२७ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಈ ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಾನು ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದೆ, ಪುರುಷಾರ್ಥದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು; ಅದನ್ನು ನೀನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಿದೆ.
1.123.28
पौरवाणां महाराज तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
वंशे जातस्य कौरव्य नानुरूपमिदं तव ॥ १.१२३.२८ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನಿರ್ಮಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಪೌರವರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ನಿನಗೆ, ಓ ಕೌರವ, ಇದು ತಕ್ಕುದಲ್ಲ.
1.123.29
नृशंसं कर्म सुमहत्सर्वलोकविगर्हितम् ।
अस्वर्ग्यमयशस्यं चाप्यधर्मिष्ठं च भारत ॥ १.१२३.२९ ॥
ಈ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಬಹಳ ಮಹತ್ತಾದದ್ದು, ಸರ್ವಲೋಕ ನಿಂದಿತ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯದ, ಅಪಕೀರ್ತಿ ತರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಅಧರ್ಮವಾದದ್ದು ಕೂಡ, ಓ ಭಾರತ.
1.123.30
स्त्रीभोगानां विशेषज्ञः शास्त्रधर्मार्थतत्त्ववित् ।
नार्हस्त्वं सुरसङ्काश कर्तुमस्वर्ग्यमीदृशम् ॥ १.१२३.३० ॥
ಸ್ತ್ರೀ ಭೋಗಗಳ ವಿಶೇಷಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೂ, ಶಾಸ್ತ್ರ-ಧರ್ಮ-ಅರ್ಥದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವನೂ ಆದ ನೀನು, ದೇವಸದೃಶನೇ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯದ ಇಂತಹ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
1.123.31
त्वया नृशंसकर्तारः पापाचाराश्च मानवाः ।
निग्राह्याः पार्थिवश्रेष्ठ त्रिवर्गपरिवर्जिताः ॥ १.१२३.३१ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನೇ, ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಮತ್ತು ಪಾಪಾಚಾರಿಗಳಾದ ಮಾನವರು, ತ್ರಿವರ್ಗದಿಂದ ರಹಿತರಾದವರು ನಿನ್ನಿಂದ ದಂಡಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.
1.123.32
किं कृतं ते नरश्रेष्ठ मामिहानागसं घ्नतः ।
मुनिं मूलफलाहारं मृगवेषधरं नृप ॥ १.१२३.३२ ॥
ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಬೇರು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವ, ಜಿಂಕೆಯ ವೇಷ ಧರಿಸಿದ, ನಿರಪರಾಧಿಯಾದ ಮುನಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದು ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದೆ?
1.123.33
वसमानमरण्येषु नित्यं शमपरायणम् ।
त्वयाऽहं हिंसितो यस्मात्तस्मात्त्वामप्यनागसः ॥ १.१२३.३३ ॥
ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸಿ ಶಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ಹಿಂಸಿಸಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಿರಪರಾಧಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.123.34
द्वयोर्नृशंसकर्तारमवशं काममोहितम् ।
जीवितान्तकरो भावो मैथुने समुपैष्यति ॥ १.१२३.३४ ॥
ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು, ಅವಶನಾಗಿ ಕಾಮಮೋಹಿತನಾದವನು, ಮೈಥುನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ಭಾವ ಬರುವುದು.
1.123.35
अहं हि किंदमो नाम तपसा भावितो मुनिः ।
व्यपत्रपन्मनुष्याणां मृग्यां मैथुनमाचरम् ॥ १.१२३.३५ ॥
ನಾನು ಕಿಂದಮ ಎಂಬ ಮುನಿ; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದವನು. ಮನುಷ್ಯರ ಮುಂದೆ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ಬೇಟೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೈಥುನ ಮಾಡಿದೆ.
1.123.36
मृगो भत्वा मृगैः सार्धं चरामि गहने वने ।
न तु ते ब्रह्महत्येयं भविष्यत्यविजानतः ॥ १.१२३.३६ ॥
ಜಿಂಕೆಯಾಗಿ ಜಿಂಕೆಗಳ ಜೊತೆ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀನು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಇದು ನಿನಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಾಗುವುದು.
1.123.37
मृगरूपधरं हत्वा मामेवं काममोहितम् ।
अस्य तु त्वं फलं मूढ प्राप्स्यसीदृशमेव हि ॥ १.१२३.३७ ॥
ಮೃಗರೂಪ ಧರಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಕೊಂದೆ. ಓ ಮೂಢನೇ, ಇದರ ಫಲವಾಗಿ ನೀನೂ ಇಂಥದ್ದನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ.
1.123.38
प्रियया सह संवासं प्राप्य कामविमोहितः ।
त्वमप्यस्यामवस्थायां प्रेतलोकं गमिष्यसि ॥ १.१२३.३८ ॥
ಪ್ರಿಯಳೊಡನೆ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಪಡೆದು ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ ನೀನೂ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರೇತಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
1.123.39
अन्तकाले हि संवासं यया गन्तासि कान्तया ।
प्रेतराजपुरं प्राप्तं सर्वभूतदुरत्ययम्।
भक्त्या मतिमतां श्रेष्ठ सैव त्वाऽनुगमिष्यति ॥ १.१२३.३९ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರೊಡನೆ ನೀನು ಪ್ರೇತರಾಜನ ಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆಯೋ, ಅದು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದ್ದು; ಅವಳೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಳು.
1.123.40
वर्तमानः सुखे दुःखं यथाऽहं प्रापितस्त्वया ।
तथा त्वां च सुखं प्राप्तं दुःखमभ्यागमिष्यति ॥ १.१२३.४० ॥
ಸುಖದಲ್ಲಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ದುಃಖಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದಂತೆ, ಸುಖ ಪಡೆದ ನಿನ್ನನ್ನೂ ದುಃಖ ಬಂದೆರಗುವುದು.
1.123.41
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो जीवितात्स व्यमुच्यत ।
मृगः पाण्डुश्च दुःखार्तः क्षणेन समपद्यत ॥ १.१२३.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅತಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ಮೃಗ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತು; ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಪಾಂಡುವೂ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದನು.