മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.123.1
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्वबाहुविजितं धनम् ।
भीष्माय सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः ॥ १.१२३.१ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ അനുമതിയോടെ, തന്റെ ഭുജബലത്താൽ നേടിയ ധനം അദ്ദേഹം ഭീഷ്മർക്കും മാതാവായ സത്യവതിക്കും സമർപ്പിച്ചു.
1.123.2
विदुराय च वै पाण्डुः प्रेषयामास तद्धनम् ।
सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पयत् ॥ १.१२३.२ ॥
പാണ്ഡു ആ ധനം വിദുരർക്കും അയച്ചു; ആ ധർമ്മാത്മാവ് സുഹൃത്തുക്കളെയും ധനംകൊണ്ട് പൂർണമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
1.123.3
ततः सत्यवतीं भीष्मं कौसल्यां च यशस्विनीम् ।
शुभैः पाण्डुर्जितैरर्थैस्तोषयामास भारत ॥ १.१२३.३ ॥
പിന്നെ, ഹേ ഭാരത, പാണ്ഡു നേടിയ ശുഭധനങ്ങളാൽ സത്യവതിയെയും ഭീഷ്മരെയും യശസ്വിനിയായ കൗസല്യയെയും സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
1.123.4
ननन्द माता कौसल्या तमप्रतिमतेजसम् ।
जयन्तमिव पौलोमी परिष्वज्य नर्षभम् ॥ १.१२३.४ ॥
അതുല്യതേജസ്സുള്ള ആ നരശ്രേഷ്ഠനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് മാതാവ് കൗസല്യ ആനന്ദിച്ചു; ജയന്തനെ ആലിംഗനം ചെയ്ത പൗലോമിയെപ്പോലെ.
1.123.5
तस्य वीरस्य विक्रान्तैः सहस्रशतदक्षिणैः ।
अश्वमेधशतैरीजे धृतराष्ट्रो महामखैः ॥ १.१२३.५ ॥
ആ വീരന്റെ പരാക്രമങ്ങളാൽ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ആയിരക്കണക്കിന് ദക്ഷിണകളോടെ നൂറ് അശ്വമേധങ്ങളും മഹായജ്ഞങ്ങളും നടത്തി.
1.123.6
संप्रयुक्तस्तु कुन्त्या च माद्र्या च भरतर्षभ ।
जिततन्द्रीस्तदा पाण्डुर्बभूव वनगोचरः ॥ १.१२३.६ ॥
ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, കുന്തിയോടും മാദ്രിയോടും ചേർന്ന്, ക്ഷീണമില്ലാത്തവനായ പാണ്ഡു അപ്പോൾ വനവാസിയായി.
1.123.7
हित्वा प्रासादनिलयं शुभानि शयनानि च ।
अरण्यनित्यः सततं बभूव मृगयापरः ॥ १.१२३.७ ॥
കൊട്ടാരവാസവും മനോഹരമായ ശയ്യകളും ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹം സദാ വനത്തിൽ വസിക്കുകയും വേട്ടയിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്തു.
1.123.8
स चरन्दक्षिणं पार्श्वं रम्यं हिमवतो गिरः ।
उवास गिरिपृष्ठेषु महाशालवनेषु च ॥ १.१२३.८ ॥
ഹിമാലയത്തിന്റെ മനോഹരമായ തെക്കൻ ചരിവിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് അദ്ദേഹം പർവതശിഖരങ്ങളിലും വലിയ ശാലവനങ്ങളിലും വസിച്ചു.
1.123.9
रराज कुन्त्या माद्र्या च पाण्डुः सह वने चरन् ।
करेण्वोरिव मध्यस्थः श्रीमान्पौरन्दरो गजः ॥ १.१२३.९ ॥
കുന്തിയും മാദ്രിയും ഒപ്പം വനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച പാണ്ഡു, രണ്ട് പിടിയാനകൾക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്ന ഇന്ദ്രന്റെ ശ്രീമാനായ ഗജത്തെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
1.123.10
भारतं सह भार्याभ्यां खङ्गबाणधनुर्धरम् ।
विचित्रकवचं वीरं परमास्त्रविदं नृपम्।
देवोऽयमित्यमन्यन्त चरन्तं वनवासिनः ॥ १.१२३.१० ॥
രണ്ട് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വാളും അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച്, വിചിത്ര കവചം അണിഞ്ഞ്, പരമാസ്ത്രങ്ങൾ അറിയുന്ന ആ വീരനായ ഭാരത രാജാവ് സഞ്ചരിക്കുന്നത് കണ്ട വനവാസികൾ ഇദ്ദേഹം ഒരു ദേവനാണെന്നു കരുതി.
1.123.11
तस्य कामांश्च भोगांश्च नरा नित्यमतन्द्रिताः ।
उपजह्रुर्वनान्तेषु धृतराष्ट्रेण चोदिताः ॥ १.१२३.११ ॥
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പ്രേരണയാൽ, മടികൂടാതെ, എപ്പോഴും വനപ്രദേശങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ആഗ്രഹിച്ച വസ്തുക്കളും ഭോഗങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നു.
1.123.12
तदासाद्य महारण्यं मृगव्यालनिषेवितम् ।
तत्र मैथुनकालस्थं ददर्श मृगयूथपम् ॥ १.१२३.१२ ॥
മൃഗങ്ങളും ക്രൂരജന്തുക്കളും നിറഞ്ഞ ആ മഹാവനത്തിലെത്തി, അവിടെ ഇണചേരുന്ന കാലത്ത് നിൽക്കുന്ന ഒരു മൃഗയൂഥപതിയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു.
1.123.13
ततस्तं च मृगीं चैव रुक्मपुङ्खैः सुपत्रिभिः ।
निर्बिभेद शरैस्तीक्ष्णैः पाण्डुः पञ्चभिराशुगैः ॥ १.१२३.१३ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡു സ്വർണ്ണപ്പുംഖങ്ങളും മനോഹരമായ തൂവലുകളുമുള്ള മൂർച്ചയേറിയ അഞ്ച് വേഗമേറിയ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ മാനിനെയും പെൺമാനിനെയും തുളച്ചു.
1.123.14
स च राजन्महातेजा ऋषिपुत्रस्तपोधनः ।
भार्यया सह तेजस्वी मृगरूपेण सङ्गतः ॥ १.१२३.१४ ॥
രാജാവേ, ആ മഹാതേജസ്വിയും തപോധനനുമായ ഋഷിപുത്രൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം മൃഗരൂപത്തിൽ ചേർന്നിരുന്നു.
1.123.15
स संयुक्तस्तया मृग्या मानुषीं वाचमीरयन् ।
क्षणेन पतितो भूमौ विललापातुरो मृगः ॥ १.१२३.१५ ॥
ആ പെൺമാനുമായി ചേർന്നിരുന്ന ആ മാൻ മനുഷ്യഭാഷയിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നിലത്തുവീണ് വേദനയോടെ വിലപിച്ചു.
1.123.16
काममन्युवशं प्राप्ता बुद्ध्यन्तरगता अपि ।
वर्जयन्ति नृशंसानि पापेष्वपि रता नराः ॥ १.१२३.१६ ॥
കാമക്രോധങ്ങൾക്ക് വശപ്പെട്ടവരും ബുദ്ധി വിട്ടുപോയവരും പാപങ്ങളിൽ രമിക്കുന്നവരുമായ മനുഷ്യർപോലും ക്രൂരകർമ്മങ്ങളെ ഒഴിവാക്കുന്നു.
1.123.17
न विधिं ग्रसते प्रज्ञा प्रज्ञां तु ग्रसते विधिः ।
विधिपर्यागतानर्थान्प्रज्ञावान्प्रतिपद्यते ॥ १.१२३.१७ ॥
ബുദ്ധി വിധിയെ വിഴുങ്ങുന്നില്ല; പക്ഷേ വിധി ബുദ്ധിയെ വിഴുങ്ങുന്നു. ജ്ഞാനി വിധിവശാൽ വന്നെത്തുന്ന കാര്യങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
1.123.18
शस्वद्धर्मात्मनां मुख्ये कुले जातस्य भारत ।
कामलोभाभिभूतस्य कथं ते चलिता मतिः ॥ १.१२३.१८ ॥
ഹേ ഭാരതാ, എന്നും ധർമ്മാത്മാക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠകുലത്തിൽ ജനിച്ച നീ, കാമലോഭങ്ങളാൽ കീഴടങ്ങി നിന്റെ മതി എങ്ങനെ ഇളകി?
1.123.19
शत्रूणां या वधे वृत्तिः सा मृगाणां वधे स्मृता ।
राज्ञां मृग न मां मोहात्त्वं गर्हयितुमर्हसि ॥ १.१२३.१९ ॥
ശത്രുക്കളെ വധിക്കുന്നതിലുള്ള രീതി തന്നെയാണ് മൃഗങ്ങളെ വധിക്കുന്നതിലും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്. മൃഗമേ, മോഹത്താൽ നീ എന്നെ നിന്ദിക്കുന്നത് ഉചിതമല്ല.
1.123.20
अच्छद्मनाऽमायया च मृगाणां वध इष्यते ।
स एव धर्मो राज्ञां तु तद्धि त्वं किं नु गर्हसे ॥ १.१२३.२० ॥
കാപട്യമില്ലാതെ, വഞ്ചനയില്ലാതെ മൃഗങ്ങളെ വധിക്കുന്നതും അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അതുതന്നെയാണ് രാജാക്കന്മാരുടെ ധർമ്മം; പിന്നെ നീ അതിനെ എന്തിന് നിന്ദിക്കുന്നു?
1.123.21
अगस्त्यः सत्रमासीनश्चकार मृगयामृषिः ।
आरण्यान्सर्वदैवत्यान्मृगान्प्रोक्ष्य महावने ॥ १.१२३.२१ ॥
യാഗസത്രത്തിൽ ഇരുന്ന അഗസ്ത്യ മുനി, മഹാവനത്തിൽ സർവദേവതകൾക്കുമുള്ള കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ പ്രോക്ഷിച്ച് വേട്ടയാടി.
1.123.22
प्रमाणदृष्टधर्मेण कथमस्मान्विगर्हसे ।
अगस्त्यस्याभिचारेण युष्माकं विहितो वधः ॥ १.१२३.२२ ॥
പ്രമാണമായി കാണപ്പെട്ട ധർമ്മപ്രകാരം നീ ഞങ്ങളെ എങ്ങനെ നിന്ദിക്കും? അഗസ്ത്യന്റെ അഭിചാര യാഗത്താൽ നിങ്ങളുടെ വധം വിധിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
1.123.23
न रिपून्वै समुद्दिश्य विमुञ्चन्ति नराः शरान् ।
रन्ध्र एषां विशेषेण वधकालः प्रशस्यते ॥ १.१२३.२३ ॥
മനുഷ്യർ ശത്രുക്കളെ മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി അമ്പുകൾ എയ്യുന്നില്ല; അവരുടെ ദുർബലമായ നിമിഷമാണ് വധത്തിന് പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന സമയം.
1.123.24
प्रमत्तमप्रमत्तं वा विवृतं घ्नन्ति चौजसा ।
उपायैर्विविधैस्तीक्ष्णैः कस्मान्मृग विगर्हसे ॥ १.१२३.२४ ॥
അശ്രദ്ധനെയോ ശ്രദ്ധയുള്ളവനെയോ, വെളിപ്പെട്ടവനെയോ ആളുകൾ ബലത്താലും പലതരം മൂർച്ചയുള്ള ഉപായങ്ങളാലും അടിക്കുന്നു. മൃഗമേ, നീ എന്തിന് നിന്ദിക്കുന്നു?
1.123.25
नाहं घ्न्तं मृगन्राजन्विगर्हे चात्मकारणात् ।
मैथुनं तु प्रतीक्ष्यं मे त्वयेहाद्यानृशंस्यतः ॥ १.१२३.२५ ॥
രാജാവേ, സ്വന്തം കാര്യത്തിനായി മൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുന്നവനെ ഞാൻ നിന്ദിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ഇന്ന് കാരുണ്യം കൊണ്ട് എന്റെ മൈഥുനത്തിനായി നീ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കണം.
1.123.26
सर्वभूतहिते काले सर्वभूतेप्सिते तथा ।
को हि विद्वान्मृगं हन्याच्चरन्तं मैथुनं वने ॥ १.१२३.२६ ॥
സർവ്വജീവികൾക്കും ഹിതമായ കാലത്തും സർവ്വജീവികളും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാലത്തും കാട്ടിൽ മൈഥുനം ചെയ്യുന്ന മൃഗത്തെ ഏത് വിദ്വാൻ കൊല്ലും?
1.123.27
अस्यां मृग्यां च राजेन्द्र हर्षान्मैथुनमाचरम् ।
पुरुषार्थफलं कर्तुं तत्त्वया विफलीकृतम् ॥ १.१२३.२७ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഈ വേട്ടയിൽ സന്തോഷത്താൽ ഞാൻ മൈഥുനം ചെയ്തു, പുരുഷാർത്ഥഫലം നേടാൻ; അത് നീ വിഫലമാക്കി.
1.123.28
पौरवाणां महाराज तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
वंशे जातस्य कौरव्य नानुरूपमिदं तव ॥ १.१२३.२८ ॥
മഹാരാജാവേ, നിർമ്മലകർമ്മികളായ പൗരവരുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച നിനക്ക്, കൗരവാ, ഇത് യോജിച്ചതല്ല.
1.123.29
नृशंसं कर्म सुमहत्सर्वलोकविगर्हितम् ।
अस्वर्ग्यमयशस्यं चाप्यधर्मिष्ठं च भारत ॥ १.१२३.२९ ॥
ഈ ക്രൂരകർമ്മം വളരെ വലുതാണ്, സർവ്വലോകനിന്ദിതമാണ്, സ്വർഗ്ഗത്തിന് വിരുദ്ധമാണ്, അപകീർത്തിയുണ്ടാക്കുന്നതാണ്, ഏറ്റവും അധർമ്മവുമാണ്, ഭാരതാ.
1.123.30
स्त्रीभोगानां विशेषज्ञः शास्त्रधर्मार्थतत्त्ववित् ।
नार्हस्त्वं सुरसङ्काश कर्तुमस्वर्ग्यमीदृशम् ॥ १.१२३.३० ॥
സ്ത്രീഭോഗങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങൾ അറിയുന്നവനും ശാസ്ത്രം, ധർമ്മം, അർത്ഥം എന്നിവയുടെ തത്ത്വം അറിയുന്നവനുമായ നീ, ദേവതുല്യനേ, സ്വർഗ്ഗത്തിന് വിരുദ്ധമായ ഇതുപോലുള്ള കർമ്മം ചെയ്യുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
1.123.31
त्वया नृशंसकर्तारः पापाचाराश्च मानवाः ।
निग्राह्याः पार्थिवश्रेष्ठ त्रिवर्गपरिवर्जिताः ॥ १.१२३.३१ ॥
ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും പാപാചാരികളായ മനുഷ്യരും ത്രിവർഗ്ഗത്തെ വിട്ടവരും നിന്നാൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്.
1.123.32
किं कृतं ते नरश्रेष्ठ मामिहानागसं घ्नतः ।
मुनिं मूलफलाहारं मृगवेषधरं नृप ॥ १.१२३.३२ ॥
ശ്രേഷ്ഠനായ മനുഷ്യാ, കിഴങ്ങും പഴവും ഭക്ഷിക്കുന്ന, മാനിന്റെ വേഷം ധരിച്ച, കുറ്റമില്ലാത്ത മുനിയായ എന്നെ ഇവിടെ അടിച്ചുകൊന്ന് നീ എന്തു ചെയ്തു?
1.123.33
वसमानमरण्येषु नित्यं शमपरायणम् ।
त्वयाऽहं हिंसितो यस्मात्तस्मात्त्वामप्यनागसः ॥ १.१२३.३३ ॥
കാടുകളിൽ എന്നും വസിച്ച് ശമത്തിൽ മുഴുകിയ എന്നെ നീ ഉപദ്രവിച്ചു; അതിനാൽ നിന്നെയും ഞാൻ നിരപരാധിയായി കാണുന്നു.
1.123.34
द्वयोर्नृशंसकर्तारमवशं काममोहितम् ।
जीवितान्तकरो भावो मैथुने समुपैष्यति ॥ १.१२३.३४ ॥
രണ്ടുപേരിൽ ക്രൂരകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനും, വശമില്ലാതെ കാമമോഹിതനുമായവന് മൈഥുനസമയത്ത് ജീവനെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഭാവം വന്നുചേരും.
1.123.35
अहं हि किंदमो नाम तपसा भावितो मुनिः ।
व्यपत्रपन्मनुष्याणां मृग्यां मैथुनमाचरम् ॥ १.१२३.३५ ॥
ഞാൻ കിന്ദമൻ എന്ന പേരുള്ള മുനിയാണ്; തപസ്സിനാൽ ശുദ്ധനായവൻ. മനുഷ്യരുടെ മുന്നിൽ ലജ്ജിച്ച് വേട്ടയിൽ ഞാൻ മൈഥുനം ചെയ്തു.
1.123.36
मृगो भत्वा मृगैः सार्धं चरामि गहने वने ।
न तु ते ब्रह्महत्येयं भविष्यत्यविजानतः ॥ १.१२३.३६ ॥
മാനായി മാനുകളോടൊപ്പം ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ ഞാൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു. പക്ഷേ അറിയാതെ ചെയ്ത നിനക്ക് ഇത് ബ്രഹ്മഹത്യയാകില്ല.
1.123.37
मृगरूपधरं हत्वा मामेवं काममोहितम् ।
अस्य तु त्वं फलं मूढ प्राप्स्यसीदृशमेव हि ॥ १.१२३.३७ ॥
മൃഗരൂപം ധരിച്ച എന്നെ കാമമോഹിതനായി ഇങ്ങനെ കൊന്നു. ഹേ മൂഢാ, ഇതിന്റെ ഫലമായി നീയും ഇതുപോലെയുള്ളത് തന്നെ നേടും.
1.123.38
प्रियया सह संवासं प्राप्य कामविमोहितः ।
त्वमप्यस्यामवस्थायां प्रेतलोकं गमिष्यसि ॥ १.१२३.३८ ॥
പ്രിയയോടൊപ്പം സംഗമം ലഭിച്ച് കാമമോഹിതനായ നീയും ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ പ്രേതലോകത്തിലേക്ക് പോകും.
1.123.39
अन्तकाले हि संवासं यया गन्तासि कान्तया ।
प्रेतराजपुरं प्राप्तं सर्वभूतदुरत्ययम्।
भक्त्या मतिमतां श्रेष्ठ सैव त्वाऽनुगमिष्यति ॥ १.१२३.३९ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, അന്ത്യകാലത്ത് ഏത് പ്രിയയോടൊപ്പം നീ പ്രേതരാജപുരിയിൽ എത്തുമോ, അത് എല്ലാ ജീവികൾക്കും കടക്കാനാവാത്തതാണ്; അവൾ തന്നെ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ അനുഗമിക്കും.
1.123.40
वर्तमानः सुखे दुःखं यथाऽहं प्रापितस्त्वया ।
तथा त्वां च सुखं प्राप्तं दुःखमभ्यागमिष्यति ॥ १.१२३.४० ॥
സുഖത്തിലിരുന്ന എന്നെ നീ ദുഃഖത്തിലാക്കിയതുപോലെ, സുഖം നേടിയ നിന്നെയും ദുഃഖം വന്നെത്തും.
1.123.41
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो जीवितात्स व्यमुच्यत ।
मृगः पाण्डुश्च दुःखार्तः क्षणेन समपद्यत ॥ १.१२३.४१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അതിദുഃഖാർത്തനായ ആ മൃഗം ജീവൻ വെടിഞ്ഞു; ദുഃഖാർത്തനായ പാണ്ഡുവും ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് മരിച്ചു.