ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.123
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.123.1
धृतराष्ट्राभ्यनुज्ञातः स्वबाहुविजितं धनम् ।
भीष्माय सत्यवत्यै च मात्रे चोपजहार सः ॥ १.१२३.१ ॥
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਧਨ ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਸਤਿਆਵਤੀ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕੀਤਾ।
1.123.2
विदुराय च वै पाण्डुः प्रेषयामास तद्धनम् ।
सुहृदश्चापि धर्मात्मा धनेन समतर्पयत् ॥ १.१२३.२ ॥
ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਉਹ ਧਨ ਵਿਦੁਰ ਨੂੰ ਵੀ ਭੇਜਿਆ; ਉਸ ਧਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕੀਤਾ।
1.123.3
ततः सत्यवतीं भीष्मं कौसल्यां च यशस्विनीम् ।
शुभैः पाण्डुर्जितैरर्थैस्तोषयामास भारत ॥ १.१२३.३ ॥
ਫਿਰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁਭ ਧਨ ਨਾਲ ਸਤਿਆਵਤੀ, ਭੀਸ਼ਮ ਅਤੇ ਯਸ਼ਸਵਿਨੀ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
1.123.4
ननन्द माता कौसल्या तमप्रतिमतेजसम् ।
जयन्तमिव पौलोमी परिष्वज्य नर्षभम् ॥ १.१२३.४ ॥
ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਉਸ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾ ਕੇ ਮਾਤਾ ਕੌਸ਼ਲਿਆ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਜਯੰਤ ਨੂੰ ਗਲ ਲਗਾ ਕੇ ਪੌਲੋਮੀ ਹੋਈ ਸੀ।
1.123.5
तस्य वीरस्य विक्रान्तैः सहस्रशतदक्षिणैः ।
अश्वमेधशतैरीजे धृतराष्ट्रो महामखैः ॥ १.१२३.५ ॥
ਉਸ ਵੀਰ ਦੇ ਪਰਾਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ-ਸੈਂਕੜੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੌ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਅਤੇ ਮਹਾਯੱਗ ਕੀਤੇ।
1.123.6
संप्रयुक्तस्तु कुन्त्या च माद्र्या च भरतर्षभ ।
जिततन्द्रीस्तदा पाण्डुर्बभूव वनगोचरः ॥ १.१२३.६ ॥
ਹੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤਦ ਪਾਂਡੂ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਵਨਵਾਸੀ ਹੋ ਗਏ।
1.123.7
हित्वा प्रासादनिलयं शुभानि शयनानि च ।
अरण्यनित्यः सततं बभूव मृगयापरः ॥ १.१२३.७ ॥
ਮਹਿਲਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਬਿਸਤਰੇ ਤਿਆਗ ਕੇ ਉਹ ਸਦਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
1.123.8
स चरन्दक्षिणं पार्श्वं रम्यं हिमवतो गिरः ।
उवास गिरिपृष्ठेषु महाशालवनेषु च ॥ १.१२३.८ ॥
ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਦੱਖਣੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ ਉਹ ਪਰਬਤ-ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
1.123.9
रराज कुन्त्या माद्र्या च पाण्डुः सह वने चरन् ।
करेण्वोरिव मध्यस्थः श्रीमान्पौरन्दरो गजः ॥ १.१२३.९ ॥
ਕੁੰਤੀ ਅਤੇ ਮਾਦਰੀ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਪਾਂਡੂ, ਦੋ ਹਥਣੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਸ਼ੋਭਿਆ।
1.123.10
भारतं सह भार्याभ्यां खङ्गबाणधनुर्धरम् ।
विचित्रकवचं वीरं परमास्त्रविदं नृपम्।
देवोऽयमित्यमन्यन्त चरन्तं वनवासिनः ॥ १.१२३.१० ॥
ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਚਿੱਤਰ ਕਵਚ ਪਹਿਨੇ, ਪਰਮ ਅਸਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਉਸ ਵੀਰ ਭਰਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਘੁੰਮਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਤਾਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
1.123.11
तस्य कामांश्च भोगांश्च नरा नित्यमतन्द्रिताः ।
उपजह्रुर्वनान्तेषु धृतराष्ट्रेण चोदिताः ॥ १.१२३.११ ॥
ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਆਲਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸਦਾ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲਈ ਇੱਛਤ ਵਸਤਾਂ ਅਤੇ ਭੋਗ-ਸਾਮਗਰੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ।
1.123.12
तदासाद्य महारण्यं मृगव्यालनिषेवितम् ।
तत्र मैथुनकालस्थं ददर्श मृगयूथपम् ॥ १.१२३.१२ ॥
ਫਿਰ ਹਿਰਨਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਮੈਥੁਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਗ-ਯੂਥਪਤੀ ਵੇਖਿਆ।
1.123.13
ततस्तं च मृगीं चैव रुक्मपुङ्खैः सुपत्रिभिः ।
निर्बिभेद शरैस्तीक्ष्णैः पाण्डुः पञ्चभिराशुगैः ॥ १.१२३.१३ ॥
ਤਦ ਪਾਂਡੂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪੁੰਖਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਤਿੱਖੇ, ਤੇਜ਼ ਪੰਜ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਿਰਗ ਅਤੇ ਮਿਰਗੀ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
1.123.14
स च राजन्महातेजा ऋषिपुत्रस्तपोधनः ।
भार्यया सह तेजस्वी मृगरूपेण सङ्गतः ॥ १.१२३.१४ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਤਪੋਧਨ ਰਿਸ਼ੀ-ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਰਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1.123.15
स संयुक्तस्तया मृग्या मानुषीं वाचमीरयन् ।
क्षणेन पतितो भूमौ विललापातुरो मृगः ॥ १.१२३.१५ ॥
ਉਸ ਮਿਰਗੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਮਿਰਗ ਮਨੁੱਖੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਪਲ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
1.123.16
काममन्युवशं प्राप्ता बुद्ध्यन्तरगता अपि ।
वर्जयन्ति नृशंसानि पापेष्वपि रता नराः ॥ १.१२३.१६ ॥
ਕਾਮ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵਸ ਪਏ, ਬੁੱਧੀ ਤੋਂ ਵਿਚਲਿਤ ਹੋਏ ਵੀ, ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰਮੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਨਿਰਦਈ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ।
1.123.17
न विधिं ग्रसते प्रज्ञा प्रज्ञां तु ग्रसते विधिः ।
विधिपर्यागतानर्थान्प्रज्ञावान्प्रतिपद्यते ॥ १.१२३.१७ ॥
ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵਿਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨਿਗਲਦੀ, ਪਰ ਵਿਧੀ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਆਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
1.123.18
शस्वद्धर्मात्मनां मुख्ये कुले जातस्य भारत ।
कामलोभाभिभूतस्य कथं ते चलिता मतिः ॥ १.१२३.१८ ॥
ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਦਾ ਧਰਮਾਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਤੂੰ, ਕਾਮ ਅਤੇ ਲੋਭ ਨਾਲ ਹਾਰ ਕੇ ਤੇਰੀ ਮਤਿ ਕਿਵੇਂ ਡੋਲ ਗਈ?
1.123.19
शत्रूणां या वधे वृत्तिः सा मृगाणां वधे स्मृता ।
राज्ञां मृग न मां मोहात्त्वं गर्हयितुमर्हसि ॥ १.१२३.१९ ॥
ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਰਤੋਂ ਹੈ, ਉਹੀ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦੇ ਵਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਮਝੀ ਗਈ ਹੈ। ਹੇ ਮ੍ਰਿਗ, ਮੋਹ ਕਾਰਨ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਿੰਦਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
1.123.20
अच्छद्मनाऽमायया च मृगाणां वध इष्यते ।
स एव धर्मो राज्ञां तु तद्धि त्वं किं नु गर्हसे ॥ १.१२३.२० ॥
ਛਲ ਅਤੇ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਦਾ ਵਧ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਧਰਮ ਹੈ; ਫਿਰ ਤੂੰ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ?
1.123.21
अगस्त्यः सत्रमासीनश्चकार मृगयामृषिः ।
आरण्यान्सर्वदैवत्यान्मृगान्प्रोक्ष्य महावने ॥ १.१२३.२१ ॥
ਯੱਗ-ਸੱਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਨੇ ਮਹਾਂਵਣ ਵਿੱਚ ਸਰਬ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਅਰਪਿਤ ਜੰਗਲੀ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
1.123.22
प्रमाणदृष्टधर्मेण कथमस्मान्विगर्हसे ।
अगस्त्यस्याभिचारेण युष्माकं विहितो वधः ॥ १.१२३.२२ ॥
ਪ੍ਰਮਾਣ ਵਜੋਂ ਵੇਖੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਿੰਦਦਾ ਹੈਂ? ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਅਭਿਚਾਰ ਯੱਗ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਵਧ ਵਿਹਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ।
1.123.23
न रिपून्वै समुद्दिश्य विमुञ्चन्ति नराः शरान् ।
रन्ध्र एषां विशेषेण वधकालः प्रशस्यते ॥ १.१२३.२३ ॥
ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਤੀਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪਲ ਹੀ ਵਧ ਲਈ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
1.123.24
प्रमत्तमप्रमत्तं वा विवृतं घ्नन्ति चौजसा ।
उपायैर्विविधैस्तीक्ष्णैः कस्मान्मृग विगर्हसे ॥ १.१२३.२४ ॥
ਲਾਪਰਵਾਹ ਜਾਂ ਸੁਚੇਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੋਕ ਬਲ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਈ ਤਿੱਖੇ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਮ੍ਰਿਗ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿੰਦਦਾ ਹੈਂ?
1.123.25
नाहं घ्न्तं मृगन्राजन्विगर्हे चात्मकारणात् ।
मैथुनं तु प्रतीक्ष्यं मे त्वयेहाद्यानृशंस्यतः ॥ १.१२३.२५ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਸਵਾਰਥ ਲਈ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੈਂ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਪਰ ਅੱਜ ਦਇਆ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਮੈਥੁਨ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
1.123.26
सर्वभूतहिते काले सर्वभूतेप्सिते तथा ।
को हि विद्वान्मृगं हन्याच्चरन्तं मैथुनं वने ॥ १.१२३.२६ ॥
ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਹਿਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੈਥੁਨ ਕਰਦੇ ਮ੍ਰਿਗ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਵਿਦਵਾਨ ਮਾਰੇਗਾ?
1.123.27
अस्यां मृग्यां च राजेन्द्र हर्षान्मैथुनमाचरम् ।
पुरुषार्थफलं कर्तुं तत्त्वया विफलीकृतम् ॥ १.१२३.२७ ॥
ਹੇ ਰਾਜੇਂਦਰ, ਇਸ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਿੱਚ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮੈਥੁਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪੁਰਸ਼ਾਰਥ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਣ ਲਈ; ਤੂੰ ਉਹ ਬੇਅਰਥ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
1.123.28
पौरवाणां महाराज तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
वंशे जातस्य कौरव्य नानुरूपमिदं तव ॥ १.१२३.२८ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਨਿਰਮਲ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੌਰਵਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਇਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
1.123.29
नृशंसं कर्म सुमहत्सर्वलोकविगर्हितम् ।
अस्वर्ग्यमयशस्यं चाप्यधर्मिष्ठं च भारत ॥ १.१२३.२९ ॥
ਇਹ ਨਿਰਦਈ ਕਰਮ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਤ, ਸਵਰਗ-ਵਿਰੋਧੀ, ਬਦਨਾਮੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਅਧਰਮੀ ਵੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
1.123.30
स्त्रीभोगानां विशेषज्ञः शास्त्रधर्मार्थतत्त्ववित् ।
नार्हस्त्वं सुरसङ्काश कर्तुमस्वर्ग्यमीदृशम् ॥ १.१२३.३० ॥
ਇਸਤਰੀ-ਭੋਗਾਂ ਦੇ ਭੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਸਤਰ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਸਵਰਗ-ਵਿਰੋਧੀ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
1.123.31
त्वया नृशंसकर्तारः पापाचाराश्च मानवाः ।
निग्राह्याः पार्थिवश्रेष्ठ त्रिवर्गपरिवर्जिताः ॥ १.१२३.३१ ॥
ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜਨ, ਨਿਰਦਈ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪਾਪਾਚਾਰੀ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਵਰਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਦੰਡਣਯੋਗ ਹਨ।
1.123.32
किं कृतं ते नरश्रेष्ठ मामिहानागसं घ्नतः ।
मुनिं मूलफलाहारं मृगवेषधरं नृप ॥ १.१२३.३२ ॥
ਹੇ ਨਰਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮਾਰ ਕੇ ਤੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ?
1.123.33
वसमानमरण्येषु नित्यं शमपरायणम् ।
त्वयाऽहं हिंसितो यस्मात्तस्मात्त्वामप्यनागसः ॥ १.१२३.३३ ॥
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਦਾ ਵਸਣ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਮ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਮੈਨੂੰ ਤੂੰ ਹਿੰਸਿਆ; ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।
1.123.34
द्वयोर्नृशंसकर्तारमवशं काममोहितम् ।
जीवितान्तकरो भावो मैथुने समुपैष्यति ॥ १.१२३.३४ ॥
ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦਈ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਬੇਵੱਸ, ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਮੋਹੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮੈਥੁਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਭਾਵ ਆ ਪਵੇਗਾ।
1.123.35
अहं हि किंदमो नाम तपसा भावितो मुनिः ।
व्यपत्रपन्मनुष्याणां मृग्यां मैथुनमाचरम् ॥ १.१२३.३५ ॥
ਮੈਂ ਕਿੰਦਮ ਨਾਂ ਦਾ ਮੁਨੀ ਹਾਂ, ਤਪ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਮੈਥੁਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
1.123.36
मृगो भत्वा मृगैः सार्धं चरामि गहने वने ।
न तु ते ब्रह्महत्येयं भविष्यत्यविजानतः ॥ १.१२३.३६ ॥
ਮ੍ਰਿਗ ਬਣ ਕੇ ਮ੍ਰਿਗਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਹੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
1.123.37
मृगरूपधरं हत्वा मामेवं काममोहितम् ।
अस्य तु त्वं फलं मूढ प्राप्स्यसीदृशमेव हि ॥ १.१२३.३७ ॥
ਮ੍ਰਿਗ ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਿਆ। ਹੇ ਮੂਰਖ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ।
1.123.38
प्रियया सह संवासं प्राप्य कामविमोहितः ।
त्वमप्यस्यामवस्थायां प्रेतलोकं गमिष्यसि ॥ १.१२३.३८ ॥
ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਪਾ ਕੇ ਕਾਮ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਵੀ ਇਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਤਲੋਕ ਜਾਵੇਂਗਾ।
1.123.39
अन्तकाले हि संवासं यया गन्तासि कान्तया ।
प्रेतराजपुरं प्राप्तं सर्वभूतदुरत्ययम्।
भक्त्या मतिमतां श्रेष्ठ सैव त्वाऽनुगमिष्यति ॥ १.१२३.३९ ॥
ਹੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅੰਤ ਸਮੇਂ ਜਿਸ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਤਰਾਜ ਦੀ ਨਗਰੀ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਣਲੰਘ ਹੈ, ਉਹੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੇਗੀ।
1.123.40
वर्तमानः सुखे दुःखं यथाऽहं प्रापितस्त्वया ।
तथा त्वां च सुखं प्राप्तं दुःखमभ्यागमिष्यति ॥ १.१२३.४० ॥
ਸੁਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਤਿਵੇਂ ਸੁਖ ਪਾਏ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਦੁੱਖ ਆਵੇਗਾ।
1.123.41
एवमुक्त्वा सुदुःखार्तो जीवितात्स व्यमुच्यत ।
मृगः पाण्डुश्च दुःखार्तः क्षणेन समपद्यत ॥ १.१२३.४१ ॥
ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਅਤਿ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਉਹ ਮ੍ਰਿਗ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਗਿਆ; ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਪਾਂਡੂ ਵੀ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ।